Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμαίους 14 — με αλ.)
Άνοιγμα
Στην απλή ζεστασιά της Μεταρρυθμισμένης πεποίθησης, οι σχολιαστές της Γενεύης, ο Θεόδωρος Μπέζα, ο Γουίλιαμ Γουίτινγκχαμ και οι συνάδελφοί τους, παρουσίασαν τις Περιθωριακές Σημειώσεις της Βίβλου της Γενεύης του 1599 για τους Ρωμαίους 14. Οι προσεκτικές τους σημειώσεις προστατεύουν τόσο τη χριστιανική ελευθερία όσο και την αδελφική αγάπη, διδάσκοντας την εκκλησία πώς να πορεύεται με αγάπη όταν οι συνειδήσεις διαφέρουν σε αδιάφορα πράγματα. Στρέφουμε τα λόγια τους αυτή την ημέρα ώστε το Πνεύμα να ενώσει τις καρδιές μας με την ίδια ταπεινότητα και σαφήνεια που αγωνίστηκαν να διατηρήσουν.
Διαβάστε
Ας ακούσουμε τώρα το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο της προς Ρωμαίους επιστολής στην μετάφραση της Γενεύης του 1599, προσέχοντας ιδιαίτερα την ελευθερία που αγόρασε ο Χριστός και την αγάπη που απαιτεί μεταξύ των αδελφών. Διαβάστε αργά, ώστε οι διακρίσεις μεταξύ πίστης και αμφιβολίας να εδραιωθούν στη συνείδηση και να μας προετοιμάσουν να δεχτούμε τη συμβουλή των σχολιαστών.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι σχολιαστές της Γενεύης ανοίγουν την αντιμετώπισή τους των αδιάφορων πραγμάτων σχολιάζοντας το εδάφιο 3.
Εδάφιο 3. 14:3 {3} Ο τρώγων ας μη καταφρονεί τον μη τρώγοντα· και ο μη τρώγων ας μη κρίνει τον τρώγοντα· διότι {4} ο Θεός τον έχει δεχθεί. (3) Σε ένα τέτοιο ζήτημα, λέει ο απόστολος, ας μη καταφρονούν υπερήφανα την αδύναμη αδελφή τους όσοι γνωρίζουν την ελευθερία τους, ούτε ας καταδικάζουν κακώς ή διεστραμμένα οι αμαθείς αυτό που δεν κατανοούν. (4) Ο πρώτος λόγος: διότι τόσο αυτός που τρώει όσο και αυτός που δεν τρώει είναι παρόλα αυτά μέλος του Χριστού, ούτε αυτός που δεν τρώει μπορεί να καταδικαστεί δίκαια, ούτε αυτός που τρώει μπορεί να καταδικαστεί δίκαια: τώρα η πρώτη πρόταση δηλώνεται στο έκτο εδάφιο που ακολουθεί Ρωμαίους 14:6.Πιέζουν την ίδια αρχή περαιτέρω στη σημείωση του εδαφίου 10.
Εδάφιο 10. 14:10 {11} Συ δε, διατί κρίνεις τον αδελφόν σου; ή συ, διατί καταφρονείς τον αδελφόν σου; διότι πάντες θέλομεν παρασταθή εις το βήμα του Χριστού. (11) Το συμπέρασμα: πρέπει να αφήσουμε στον Θεό το δικαίωμά του, και επομένως σε θέματα που είναι είτε καλά είτε κακά σύμφωνα με τη συνείδηση του ατόμου, οι ισχυροί δεν πρέπει να καταφρονούν τους αδύναμους αδελφούς τους, πολύ λιγότερο να τους καταδικάζουν. Αλλά αυτό το επακόλουθο δεν μπορεί να ληφθεί με ίση δύναμη στο αντίθετο, δηλαδή, ότι οι αδύναμοι δεν πρέπει να κρίνουν τους ισχυρούς, διότι οι αδύναμοι δεν γνωρίζουν ότι όσοι δεν τηρούν μια ημέρα και τρώνε, δεν την τηρούν στον Κύριο, και τρώνε στον Κύριο, όπως οι ισχυροί γνωρίζουν ότι οι αδύναμοι που τηρούν μια ημέρα και δεν τρώνε, τηρούν την ημέρα στον Κύριο, και δεν τρώνε στον Κύριο.Οι σχολιαστές στρέφονται στη συνέχεια στο πρακτικό καθήκον της προστασίας του αδελφού στη σημείωσή τους για το εδάφιο 12.
Εδάφιο 13. 14:13 {12} Ας μη κρίνωμεν λοιπόν πλέον αλλήλους· αλλά κρίνατε {m} τούτο μάλλον, να μη βάλῃ μηδείς πρόσκομμα ή αιτίαν πτώσεως εις την οδόν του αδελφού του. (12) Αφού έχει συμπεράνει τι δεν πρέπει να γίνει, δείχνει τι πρέπει να γίνει: δηλαδή, πρέπει να προσέξουμε να μην καταχραστούμε εντελώς την ελευθερία μας και να μην ρίξουμε τον αδελφό μας που δεν είναι ακόμη δυνατός. (m) Επιπλήττει παρεμπιπτόντως αυτούς τους κακόβουλους κριτές των άλλων που απασχολούν το μυαλό τους με τίποτα άλλο παρά να βρίσκουν λάθη στη ζωή των αδελφών τους, ενώ θα έπρεπε μάλλον να επικεντρώσουν το μυαλό τους σε αυτό, ότι δεν ρίχνουν με περιφρόνηση τους αδελφούς τους εντελώς κάτω, ούτε τους δίνουν καμία προσβολή.Ολοκληρώνουν το επιχείρημα σχολιάζοντας το εδάφιο 16.
Εδάφιο 16. 14:16 {16} Ας μη βλασφημείται λοιπόν το αγαθόν σας· (16) Ένα άλλο επιχείρημα: διότι με αυτόν τον τρόπο βλασφημείται η ελευθερία του ευαγγελίου, σαν να ανοίγει τον δρόμο για να επιχειρήσει κανείς οτιδήποτε, και μας δίνει θάρρος να κάνουμε τα πάντα.
Σκεφτείτε
Οι σχολιαστές θέτουν το θεμέλιο όλου του ζητήματος στο εδάφιο 17.
Εδάφιο 17. 14:17 {17} Διότι η βασιλεία του Θεού δεν είναι βρώσις και πόσις, αλλά δικαιοσύνη και ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω. (17) Ένας γενικός λόγος, και το θεμέλιο ολόκληρου του επιχειρήματος: η βασιλεία των ουρανών δεν συνίσταται σε αυτά τα εξωτερικά πράγματα, αλλά στη μελέτη της δικαιοσύνης, και της ειρήνης, και της παρηγοριάς του Αγίου Πνεύματος.Κλείνουν με την τελική διασφάλιση της συνείδησης στο εδάφιο 23.
Εδάφιο 23. 14:23 Ο δε {s} αμφιβάλλων καταδικάζεται εάν φάγῃ, διότι [τρώγει] ουχί εκ πίστεως· διότι παν ό,τι [δεν είναι] εκ πίστεως είναι αμαρτία. (s) Συλλογίζεται με τον εαυτό του.
Απαντήστε
Πού έχω κρίνει πρόσφατα έναν αδελφό του οποίου η συνείδηση διαφέρει από τη δική μου σε ένα ζήτημα που ο Κύριος έχει αφήσει ελεύθερο; Πώς χρησιμοποιώ την ελευθερία μου για να οικοδομήσω αντί να προσκόψω τους αδύναμους; Σε ποια συγκεκριμένη πρακτική αυτή την εβδομάδα θα αναζητήσω πρώτα τη δικαιοσύνη, την ειρήνη και τη χαρά της βασιλείας αντί της δικής μου προτίμησης;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, που δέχτηκες τόσο τους ισχυρούς όσο και τους αδύναμους στην ίδια οικία της πίστης, δώσε μας το πνεύμα του Χριστού ώστε να μη καταφρονούμε ούτε να καταδικάζουμε αυτούς που εσύ καλωσόρισες. Ας κρατηθεί η ελευθερία που αγόρασε ο Υιός σου με αγάπη, και φύλαξέ μας από το να πληγώνουμε τη συνείδηση οποιουδήποτε για τον οποίο πέθανε. Είθε η βασιλεία σου—δικαιοσύνη, ειρήνη και χαρά εν Αγίω Πνεύματι—να διέπει όλες τις συναλλαγές μας μεταξύ μας, μέχρι να σταθούμε μαζί χωρίς να σκοντάψουμε ενώπιον του κριτηρίου του Χριστού. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →