Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εκκλησιαστής
Εκκλησιαστής 5-6 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Τα κεφάλαια πέντε και έξι του Εκκλησιαστή εκθέτουν τη ματαιότητα που συνοδεύει τόσο τη θρησκευτική τήρηση όσο και τη συσσώρευση αγαθών όταν αυτά επιδιώκονται χωρίς τον φόβο του κυρίαρχου Κυρίου. Ο Ιεροκήρυκας απευθύνεται στον λαό της διαθήκης ως αυτούς που βρίσκονται υπό τη θεία εξουσία, υπενθυμίζοντάς τους ότι ο λόγος ενώπιον του Θεού, η διευθέτηση των ανθρώπινων υποθέσεων και η διανομή του πλούτου βρίσκονται όλα στο χέρι του Παντοδύναμου. Εδώ το κείμενο αποκαλύπτει την αυθάδεια που αντιμετωπίζει τη λατρεία ως συναλλαγή και τον πλούτο ως διαρκές μερίδιο, ενώ κατευθύνει τον αναγνώστη να δέχεται ό,τι ο Θεός απονέμει με ήσυχη υποταγή. Το επιχείρημα προχωρεί αποκαλύπτοντας την ανοησία των βιαστικών τάξεων, την επιμονή της καταπίεσης ακόμη και υπό οργανωμένη διακυβέρνηση και την αδυναμία της αφθονίας να εξασφαλίσει διαρκή απόλαυση ή απογόνους. Σε όλη την έκταση, η κυριαρχία του Θεού παραμένει το σταθερό σημείο: κάθε αύξηση, κάθε απώλεια και κάθε περιορισμός ημερών προέρχεται από το διάταγμά Του. Το μάθημα λοιπόν καλεί τον αναγνώστη να λογαριάσει με τη διακυβέρνηση του Δημιουργού αντί να φανταστεί ότι η ανθρώπινη προσπάθεια μπορεί να αλλάξει το μερίδιο που έχει αποδοθεί κάτω από τον ήλιο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τα κεφάλαια πέντε και έξι του Εκκλησιαστή με προσοχή στην κίνηση από την οδηγία σχετικά με την προσέγγιση του Θεού στη λατρεία, μέσω της αποκάλυψης της καταπίεσης και της επιδίωξης πλούτου, μέχρι τη διακήρυξη ότι ο άνθρωπος δεν μπορεί να αντιπαρατεθεί με κάποιον ισχυρότερο από αυτόν. Παρατηρήστε πώς το κείμενο επανέρχεται επανειλημμένα στον θεϊκό Δότη που μόνος καθορίζει τι είναι καλό και τι παρακρατείται. Σημειώστε τις προειδοποιήσεις κατά των βιαστικών λόγων και των ανεκπλήρωτων τάξεων, την περιγραφή του πλούτου που πολλαπλασιάζεται αλλά αποτυγχάνει να ικανοποιήσει και την τελική διαβεβαίωση ότι οι ημέρες ματαιότητας αριθμούνται από τον κυρίαρχο Κύριο. Σκεφθείτε την αντίθεση που χαράσσεται μεταξύ αυτού που δέχεται το μερίδιό του με αυτάρκεια και αυτού που κοπιάζει χωρίς απόλαυση, και ρωτήστε πώς αυτές οι παρατηρήσεις υπηρετούν τον ευρύτερο ισχυρισμό ότι όλα είναι τακτοποιημένα υπό τον ουρανό.
Μελετήστε
Μελέτη
Το εναρκτήριο τμήμα του πέμπτου κεφαλαίου κατευθύνει τον προσκυνητή να φυλάττει το πόδι του όταν εισέρχεται στον οίκο του Θεού, διότι ο Θεός είναι στον ουρανό και ο άνθρωπος στη γη· επομένως οι λόγοι πρέπει να είναι λίγοι. Ο Ιεροκήρυκας προειδοποιεί κατά των βιαστικών τάξεων, διότι ο Κύριος δεν ευαρεστείται στους άφρονες και θα απαιτήσει ό,τι υποσχέθηκε. Τέτοια οδηγία στηρίζεται στην πεποίθηση ότι η κυριαρχία του Θεού εκτείνεται ακόμη και στον λόγο που προσφέρεται ενώπιόν Του, καθιστώντας κάθε απρόσεκτη έκφραση προσβολή κατά της μεγαλειότητάς Του. Το κείμενο στρέφεται έπειτα στην όραση της καταπίεσης και της βίαιης διαστροφής της δικαιοσύνης στην επαρχία, όμως αρνείται να θαυμάσει, διότι ένας υψηλότερος από τους υψηλούς παρατηρεί και το ζήτημα τελικά τακτοποιείται από Αυτόν. Αυτή η παρατήρηση συγκρατεί τόσο την απόγνωση όσο και την αυθάδεια, αγκυρώνοντας τον αναγνώστη στην πραγματικότητα ότι οι επίγειες αρχές οι ίδιες βρίσκονται υπό το διάταγμα του Υψίστου. Από αυτό το επιχείρημα μεταβαίνει στη ματαιότητα της αγάπης της αφθονίας. Αυτός που αγαπά το ασήμι δεν ικανοποιείται ποτέ με ασήμι, και αυτός που αγαπά τον πλούτο δεν βρίσκει αύξηση που τον περιέχει. Η αύξηση των αγαθών φέρνει αύξηση αυτών που τα καταναλώνουν, ώστε ο ιδιοκτήτης τα βλέπει με τα μάτια του αλλά δεν αντλεί διαρκές αγαθό. Το κείμενο παρουσιάζει την περίπτωση ενός ανθρώπου στον οποίο ο Θεός έχει δώσει πλούτη, αγαθά και τιμή, όμως δεν του έχει δοθεί δύναμη να τα απολαύσει· αντίθετα ένας ξένος καταναλώνει το μερίδιο. Αυτό κηρύσσεται ματαιότητα και κακή ασθένεια. Ο Ιεροκήρυκας σημειώνει περαιτέρω ότι ένας άνθρωπος μπορεί να γεννήσει εκατό παιδιά και να ζήσει πολλά χρόνια, όμως αν η ψυχή του δεν γεμίζει με αγαθό και δεν έχει ταφή, μια άκαιρη γέννηση είναι καλύτερη, διότι έρχεται στη ματαιότητα και αναχωρεί στο σκοτάδι, μη έχοντας δει ήλιο. Το επιχείρημα φτάνει στο οξύτερο σημείο του στην διαβεβαίωση ότι όλος ο κόπος του ανθρώπου είναι για το στόμα του, όμως η όρεξη δεν γεμίζει ποτέ. Τι πλεονέκτημα λοιπόν έχει ο σοφός έναντι του άφρονα, ή ο πτωχός που γνωρίζει πώς να περπατά ενώπιον των ζώντων; Καλύτερη είναι η όραση των οφθαλμών παρά η περιπλάνηση της επιθυμίας· και αυτό είναι ματαιότητα και αγώνας προς τον άνεμο. Οι τελευταίοι στίχοι του έκτου κεφαλαίου πιέζουν το ερώτημα της αντιπαράθεσης με τον ισχυρότερο: ό,τι έχει ήδη ονομαστεί είναι γνωστό, και ο άνθρωπος δεν μπορεί να διαφωνήσει με έναν ισχυρότερο από αυτόν. Πολλοί λόγοι αυξάνουν τη ματαιότητα· τι πλεονέκτημα ανήκει στον άνθρωπο; Το κείμενο συμπεραίνει ότι όλες τις ημέρες της ματαιόδοξης ζωής του ο Θεός τις έχει δώσει σε αυτόν κάτω από τον ήλιο, και ποιος μπορεί να του πει τι θα είναι μετά από αυτόν; Σε όλη την έκταση αυτών των κεφαλαίων ο Ιεροκήρυκας διατηρεί ότι κάθε περίσταση—λατρεία, διακυβέρνηση, πλούτη, απόγονοι και μήκος ημερών—παραμένει υποκείμενη στην ανεξερεύνητη βουλή του Θεού, ώστε η ανθρώπινη προσπάθεια χωρίς ταπεινή υποδοχή της θείας απονομής αποδίδει μόνο κενότητα.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Η διδασκαλία αυτών των κεφαλαίων ευθυγραμμίζεται με την ευρύτερη μαρτυρία της Γραφής ότι ο φόβος του Κυρίου είναι η αρχή της σοφίας και ότι κάθε αγαθό και τέλειο δώρο κατέρχεται από τον Πατέρα των φώτων. Η ίδια κυριαρχία που περιορίζει την ικανοποίηση που βρίσκεται στα πλούτη εμφανίζεται στους Ψαλμούς όπου ο Κύριος μόνος κηρύσσεται το μερίδιο του λαού Του, και στις Παροιμίες όπου η ευλογία του Κυρίου πλουτίζει και δεν προσθέτει λύπη. Η Καινή Διαθήκη φέρει την ίδια νότα όταν καταγράφει ότι η ζωή του ανθρώπου δεν συνίσταται στην αφθονία των κτημάτων του και ότι όσοι επιθυμούν να πλουτίσουν πέφτουν σε πειρασμό και παγίδα. Το πλαίσιο της διαθήκης του Εκκλησιαστή, στο οποίο ο Θεός απαιτεί ό,τι τάχθηκε και αριθμεί τις ημέρες του ανθρώπου, βρίσκει την εκπλήρωσή του στη διαβεβαίωση ότι ο Κύριος γνωρίζει αυτούς που είναι δικοί Του και δεν θα επιτρέψει στους δικούς Του να πειρασθούν πέρα από ό,τι μπορούν. Έτσι το απόσπασμα κατευθύνει τον αναγνώστη μακριά από αυτοβούλητη θρησκεία και αυτοκατευθυνόμενη απόκτηση προς την ήσυχη εμπιστοσύνη που δέχεται από το χέρι του κυρίαρχου Θεού τόσο ό,τι δίνεται όσο και ό,τι παρακρατείται.
Απαντήστε
Απόκριση
Με ποιους συγκεκριμένους τρόπους ο λόγος σας ενώπιον του Θεού στην προσευχή και τη λατρεία αντανακλά την ευλάβεια που οφείλεται σε Εκείνον που κατοικεί στον ουρανό; Πού έχετε επιδιώξει αύξηση αγαθών ή τιμής με την προσδοκία ότι θα εξασφάλιζαν διαρκή ικανοποίηση, και πώς το κείμενο αποκάλυψε αυτή την προσδοκία ως κενή; Δέχεστε το μερίδιο που σας αποδόθηκε—είτε σε αγαθά, σε έτη, είτε σε περίσταση—ως τον διορισμό του κυρίαρχου Κυρίου, ή αγωνίζεστε κατά Εκείνου που είναι ισχυρότερος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ, που είσαι στον ουρανό και διατάσσεις όλα τα πράγματα κατά τη βουλή του θελήματός Σου, χάρισε στον λαό Σου χάρη να πλησιάζουν με λίγους λόγους και με καρδιές υποταγμένες από τη μεγαλειότητά Σου. Φύλαξέ μας από βιαστικές τάξεις και από την αυθάδεια που θα αντιμετώπιζε τη λατρεία ως μέσο να Σε δεσμεύσει. Τακτοποίησε τις σκέψεις μας σχετικά με τους άρχοντες αυτού του κόσμου, ώστε να μην θαυμάζουμε την καταπίεση αλλά να θυμόμαστε ότι Ένας υψηλότερος από τον υψηλότερο παρατηρεί. Λύτρωσέ μας από την αγάπη του αργυρίου και από την προσδοκία ότι η αφθονία θα γεμίσει την ψυχή. Δίδαξέ μας να δεχόμαστε το μερίδιό μας, είτε μικρό είτε μεγάλο, από το χέρι Σου, και να βρίσκουμε αυτάρκεια σε ό,τι έχεις δώσει αντί να περιπλανιόμαστε μετά από ό,τι έχεις παρακρατήσει. Αρίθμησε τις ημέρες μας ενώπιόν Σου, και έτσι πλάσε τις καρδιές μας ώστε να περπατούμε ενώπιόν Σου στον φόβο που Σε αναγνωρίζει ως τον διατάκτη κάθε γεγονότος κάτω από τον ήλιο, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.