Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 4 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στις Πράξεις κεφάλαιο 4, όπου η πρώιμη εκκλησία αντιμετωπίζει την πρώτη οργανωμένη αντίθεση. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου αποκαλύπτει πώς το ευαγγέλιο προχωρά ακόμα και όταν οι επίγειες δυνάμεις επιδιώκουν να το φιμώσουν. Οι γνώσεις του μας καθοδηγούν μέσα από τη σύλληψη των αποστόλων, τη θαρραλέα μαρτυρία τους και τον αποκλειστικό ισχυρισμό του Χριστού ως τη μόνη πηγή σωτηρίας. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του Καλβίνου, καλούμαστε να δούμε το κυρίαρχο χέρι του Θεού να εργάζεται εν μέσω διωγμού και να αυξήσουμε το θάρρος για τη δική μας μαρτυρία. Ας ενισχύσουν τα λόγια του Καλβίνου την κατανόησή μας για την πιστή υπομονή σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοιμάστε την καρδιά σας καθώς διαβάζουμε μαζί το κεφάλαιο 4 των Πράξεων. Ακούστε το θάρρος του Πέτρου και του Ιωάννη ενώπιον του συνεδρίου, το θαυματουργικό σημείο που δεν μπορούσε να αρνηθεί κανείς και τη σαφή διακήρυξη ότι η σωτηρία δεν βρίσκεται σε κανένα άλλο όνομα. Αφήστε το κείμενο να διεγείρει τόσο δέος για τη δύναμη του Θεού όσο και πεποίθηση για το πού στηρίζεται η αληθινή ελπίδα. Διαβάστε αργά, σημειώνοντας την αντίθεση μεταξύ ανθρώπινων απειλών και θείας εξουσίας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την ετοιμότητα των ασεβών να αντιταχθούν στους αποστόλους.
1. Και καθώς μιλούσαν Από αυτό φαίνεται πόσο άγρυπνοι είναι οι ασεβείς, επειδή είναι πάντα έτοιμοι να σταματήσουν αμέσως το στόμα των υπηρετών του Χριστού. Και αναμφίβολα συγκεντρώθηκαν σαν να έσβηναν κάποια μεγάλη φωτιά· αυτό σημαίνει ο Λουκάς όταν λέει ότι ήρθε και ο άρχοντας ή ο φύλακας του ναού· και προσθέτει επιπλέον ότι αγανάκτησαν επειδή οι απόστολοι δίδασκαν. Επομένως, δεν ήρθαν επάνω τους τυχαία, αλλά με σκοπό, ώστε σύμφωνα με την εξουσία τους να συγκρατήσουν τους αποστόλους και να τους φιμώσουν. Και όμως έχουν κάποια επίφαση νόμου και δικαιοσύνης· διότι αν κάποιος εισχωρούσε αυθαίρετα, ήταν καθήκον του αρχιερέα να τον καταστείλει· και επίσης παρομοίως να κρατά τον λαό στην υπακοή του νόμου και των προφητών και να προλαμβάνει όλες τις νέες διδασκαλίες. Επομένως, όταν ακούν άγνωστους άνδρες, και τέτοιους που δεν είχαν δημόσια εξουσία, να κηρύττουν στον λαό στον ναό, φαίνεται, σύμφωνα με ό,τι απαιτούσε το καθήκον τους και τους είχε προσταχθεί από τον Θεό, να προετοιμάζονται για να το διορθώσουν. Και βεβαίως, με την πρώτη ματιά, φαίνεται ότι δεν υπήρχε τίποτα σε αυτή την πράξη άξιο μομφής, αλλά το τέλος τελικά δείχνει ότι η βουλή τους ήταν πονηρή και η διάθεσή τους ασεβής.Σχετικά με την υπεράσπιση του Πέτρου ενώπιον του συνεδρίου, ο Καλβίνος γράφει:
8. Ο Πέτρος, γεμάτος από το Άγιο Πνεύμα Δεν είναι χωρίς μεγάλη αιτία που ο Λουκάς προσθέτει αυτό, ώστε να γνωρίζουμε ότι ο Πέτρος δεν μίλησε με τέτοια μεγαλοπρέπεια από τον εαυτό του. Και βεβαίως, αφού είχε αρνηθεί τον Δάσκαλό του, τον Χριστό, φοβηθείς από τη φωνή μιας απλής γυναίκας, (Ματθαίος 26:70,) θα είχε λιποθυμήσει εντελώς σε τέτοια συνάθροιση, όταν έβλεπε μόνο την πομπή τους, αν δεν είχε στηριχθεί από τη δύναμη του Πνεύματος. Είχε μεγάλη ανάγκη από σοφία και δύναμη. [205] Υπερέχει και στα δύο αυτά τόσο πολύ, ώστε η απάντησή του είναι πράγματι θεία. Είναι άλλος άνθρωπος εδώ από ό,τι ήταν πριν. Επιπλέον, αυτό μας ωφελεί με δύο τρόπους. Διότι αυτός ο τίτλος, ή ο έπαινος, έχει όχι μικρή δύναμη να παρουσιάσει τη διδασκαλία που θα ακολουθήσει αμέσως, όταν λέγεται ότι προήλθε από τον Άγιο Θεό, [Πνεύμα.] Και διδασκόμαστε να ζητούμε από τον Κύριο το Πνεύμα της σοφίας και της δύναμης, όταν ομολογούμε την πίστη μας, για να κατευθύνει τις καρδιές και τις διάνοιές μας. Η πληρότητα του Πνεύματος λαμβάνεται για ένα μεγάλο και όχι κοινό μέτρο.Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στον αποκλειστικό ισχυρισμό της σωτηρίας στον Χριστό μόνο.
12. Ούτε υπάρχει σωτηρία σε κανέναν άλλον. Περνά από το είδος [σωτηρία] στο γένος, [ή πιο συγκεκριμένα,] και πηγαίνει από το σωματικό όφελος στην τέλεια υγεία, [ή γενική.] Και βεβαίως ο Χριστός είχε δείξει αυτό το ένα σημείο της χάρης του, ώστε να γίνει γνωστός ως ο μόνος δημιουργός της ζωής. Πρέπει να το εξετάσουμε αυτό σε όλα τα οφέλη του Θεού, δηλαδή ότι είναι η πηγή της σωτηρίας. Και σκόπευε να τσιμπήσει και να τσιμπήσει τους ιερείς με αυτή την πρόταση, όταν λέει ότι δεν υπάρχει σωτηρία σε κανέναν άλλον παρά μόνο στον Χριστό, τον οποίο προσπαθούσαν να βγάλουν εντελώς από τη μνήμη. [210] Σαν να έλεγε, ότι είναι διπλά καταραμένοι όσοι όχι μόνο αρνήθηκαν τη σωτηρία που τους προσφέρθηκε από τον Θεό, αλλά προσπάθησαν να την αφανίσουν, και αφαίρεσαν από όλο τον λαό τον καρπό και τη χρήση της. Και παρόλο που φαίνεται να μιλά σε κωφούς, όμως κηρύττει για τη χάρη του Χριστού, αν τυχόν κάποιοι μπορούν να αντέξουν να ακούσουν· αν όχι, ώστε να στερηθούν τουλάχιστον κάθε δικαιολογία από αυτή τη μαρτυρία.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Καλβίνος αναλογίζεται τη συνεχιζόμενη απόρριψη του Χριστού από εκείνους που ισχυρίζονται ότι οικοδομούν την εκκλησία.
Επιπλέον, αυτό δεν συμβαίνει μόνο μία φορά, αλλά πρέπει να εκπληρώνεται καθημερινά· τουλάχιστον δεν πρέπει να φαίνεται νέο πράγμα αν οι κύριοι οικοδόμοι απορρίπτουν τώρα ακόμα τον Χριστό. Με αυτό διαψεύδεται σαφώς η μάταιη καύχηση του Πάπα, ο οποίος καυχάται για τον γυμνό τίτλο, ώστε να σφετεριστεί ό,τι είναι του Χριστού. Ας παραδεχθούμε ότι δίνουμε στον Πάπα και στα κερασφόρα θηρία του αυτό που επιθυμούν, δηλαδή ότι έχουν διοριστεί να είναι οι συνήθεις ποιμένες της Εκκλησίας, δεν μπορούν να προχωρήσουν περισσότερο τελικά από το να ονομάζονται κύριοι οικοδόμοι με τον Άννα και τον Καϊάφα. Και είναι φανερό τι λογαριασμό πρέπει να γίνει αυτού του τίτλου, τον οποίο νομίζουν ότι αρκεί για να αναμίξει τον ουρανό και τη γη μαζί. Τώρα ας συγκεντρώσουμε από αυτόν τον τόπο μερικά πράγματα που αξίζει να σημειωθούν. Εφόσον ονομάζονται κύριοι οικοδόμοι όσοι έχουν την κυβέρνηση της Εκκλησίας, το ίδιο το όνομα τους υπενθυμίζει το καθήκον τους. Επομένως, ας δοθούν ολοκληρωτικά στην οικοδόμηση του ναού του Θεού. Και επειδή όλοι οι άνθρωποι δεν κάνουν το καθήκον τους πιστά όπως πρέπει, ας δουν ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος οικοδόμησης σωστά, δηλαδή ας κρατήσουν τον Χριστό για το θεμέλιο· αφού γίνει αυτό, ας μην αναμίξουν άχυρο και καλάμια σε αυτή την οικοδόμηση, αλλά ας κάνουν ολόκληρη την οικοδόμηση από καθαρή διδασκαλία· όπως διδάσκει ο Παύλος στην Α' Κορινθίους 3:12. Ενώ ο Θεός λέγεται ότι έχει υψώσει τον Χριστό, ο οποίος απορρίφθηκε από τους οικοδόμους, αυτό πρέπει να μας παρηγορεί, όταν βλέπουμε ακόμα και τους ποιμένες της Εκκλησίας, ή τουλάχιστον εκείνους που έχουν μεγάλη τιμή, να επαναστατούν πονηρά εναντίον του Χριστού, ώστε να τον εξορίσουν. Διότι μπορούμε με ασφάλεια να περιφρονήσουμε εκείνες τις μάσκες που προβάλλουν εναντίον μας· ώστε να μην χρειάζεται να φοβηθούμε να δώσουμε στον Χριστό εκείνη την τιμή που ο Θεός του δίνει. Αλλά αν κλείνει τα μάτια για λίγο, όμως γελά με την τόλμη των εχθρών του από ψηλά, ενώ αυτοί οργίζονται και ταράζονται στη γη. Επιπλέον, αν και οι συνωμοσίες τους είναι ισχυρές και καλά φυλαγμένες με όλα τα βοηθήματα, όμως πρέπει πάντα να είμαστε βέβαιοι για αυτό, ότι η τιμή του Χριστού θα παραμείνει ασφαλής και ακέραιη. Και ας ακολουθήσει επίσης ο καρπός αυτής της πεποίθησης, ότι είμαστε γενναίοι και χωρίς φόβο στη διατήρηση της βασιλείας του Χριστού, της οποίας ο Θεός θα είναι ακαταμάχητος υπερασπιστής, όπως ο ίδιος βεβαιώνει.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας αισθάνεστε πίεση να παραμείνετε σιωπηλοί για τον Χριστό; Πώς η πλήρωση του Πνεύματος, όπως σημειώνει ο Καλβίνος, εξοπλίζει τους πιστούς για θαρραλέα μαρτυρία σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να προσθέσετε άλλα ονόματα ή μέσα μαζί με τον Ιησού για τη σωτηρία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Παντοκράτορ, ὁ διὰ τῆς κραταιᾶς σου χειρὸς ὑψώσας τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν ὡς ἀκρογωνιαῖον λίθον ἀποδοκιμασθέντα ὑπὸ τῶν οἰκοδόμων, πλήρωσον τὴν ἐκκλησίαν σου τῷ αὐτῷ Πνεύματι ὅπερ ἐνεθάρρυνε τὸν Πέτρον νὰ διακηρύξῃ τὴν σωτηρίαν ἐν οὐδενὶ ἄλλῳ ὀνόματι. Στήριξον ἡμᾶς διὰ τῆς χάριτος τῆς διαθήκης σου ὅταν αἱ ἐπίγειοι δυνάμεις ἀντιτίθενται εἰς τὸ εὐαγγέλιον, ἵνα λαλοῦμεν τὸν λόγον σου μετὰ πάσης παρρησίας καὶ βλέπωμεν τὴν βασιλείαν σου προχωροῦσαν. Διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τῇ ἀληθείᾳ ὅτι πᾶσα ἐξουσία ἀνήκει εἰς σὲ μόνον, Πάτερ, Υἱέ, καὶ Ἅγιον Πνεῦμα. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →