← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 9-10 — με τον Συμεών

Ιώβ 9-10Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο αγγλικανικής ερμηνείας όπου ο ιεροκήρυκας της Αγίας Τριάδος στο Κέιμπριτζ ξεδιπλώνει τον λόγο με ευλάβεια και διεισδυτική σαφήνεια. Στα αγωνιώδη κεφάλαια εννέα και δέκα του Ιώβ, ο Συμεών ιχνηλατεί την συνάντηση της ψυχής με την θεία αγιότητα, αποκαλύπτοντας κάθε καταφύγιο αυτοπεποίθησης ενώ δείχνει την συντετριμμένη καρδιά στον μόνο Παράκλητο. Η μέθοδός του παραμένει πάντοτε η ίδια: να αφήνει την Γραφή να κρίνει, την συνείδηση να συγκατανεύει και το Ευαγγέλιο να παρηγορεί. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε την πένα του Συμεών να καθοδηγήσει τώρα την ακοή μας, ώστε να μάθουμε τόσο την ανοησία της αυθάδειας όσο και τον πλούτο της χάριτος που δωρεάν δίδεται εν Χριστώ.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Στα κεφάλαια εννέα και δέκα ο Ιώβ χύνει την απορία του ενώπιον του μεγαλείου του Θεού, ενώ οι φίλοι προβάλλουν τις κατηγορίες τους. Αναγνώστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε στίχο να αντηχήσει στην συνείδηση. Σημειώστε τα ερωτήματα που αναδύονται αβίαστα: πώς θα δικαιωθεί άνθρωπος ενώπιον του Θεού, και τι απομένει όταν κάθε ανθρώπινη άμυνα απογυμνώνεται; Το απόσπασμα ορίζεται για τον σημερινό στοχασμό· δεχθείτε το ως τον ζωντανό λόγο που ερευνά και θεραπεύει.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών αρχίζει θέτοντας την απάντηση του Ιώβ προς τον Βιλδάδ. Εντούτοις υπάρχει ιδιαίτερη δύναμη στον τρόπο με τον οποίο διακηρύττουν αλήθειες της πείρας: τις καθιστούν θέμα έκκλησης προς τους ίδιους τους εχθρούς τους και προκαλούν το σύμπαν ολόκληρο να αρνηθεί όσα βεβαιώνουν. Έτσι έγινε με τον Ιώβ. Ο Βιλδάδ τον είχε κατηγορήσει ότι ισχυριζόταν την τέλεια αθωότητά του και ότι κατηγορούσε τον Θεό ως άδικο στις ενέργειές Του προς αυτόν: 'Μήπως ο Θεός διαστρέφει την κρίση; ή μήπως ο Παντοδύναμος διαστρέφει την δικαιοσύνη!' Ο Ιώβ, στην απάντησή του, δέχθηκε τις προϋποθέσεις του αντιπάλου του, αλλά αρνήθηκε τα συμπεράσματα που εξάγονταν από αυτές: 'Γνωρίζω ότι είναι έτσι αληθινά'· δηλαδή, γνωρίζω ότι ο Θεός δεν θα διαστρέψει την δικαιοσύνη: 'αλλά' αρνούμαι ότι ποτέ σκόπευα να δικαιώσω τον εαυτό μου ενώπιον του Θεού ή να σκληρύνω τον εαυτό μου εναντίον Του· διότι είμαι εξίσου πλήρως πεπεισμένος για την ανοησία του να ενεργώ έτσι, όσο μπορείς να είσαι εσύ ή οποιοσδήποτε άλλος: 'Πώς μπορεί άνθρωπος' κ.λπ. Σε αυτή την απάντηση ο Ιώβ διαβεβαιώνει έντονα δύο πράγματα· Ι. Στη συνέχεια εξετάζει την κατηγορία της αυτοδικαίωσης που αποδόθηκε στον Ιώβ. Πρώτα κατηγόρησαν τον Ιώβ για υποκρισία· και έπειτα, όταν αυτός διακήρυξε την αθωότητά του σχετικά με εκείνο το βαρύ αμάρτημα, τον παρουσίασαν ως να ισχυριζόταν την απαλλαγή του από κάθε αμαρτία και ως να δικαίωνε τον εαυτό του ως δίκαιο πρόσωπο ενώπιον του Θεού. Αυτό δεν ήταν καθόλου η πρόθεση του Ιώβ: αντιθέτως, εδώ δηλώνει ρητά ότι 'κανείς δεν μπορεί να είναι δίκαιος ενώπιον του Θεού [Σημείωση: εδ. 2.]' και ότι θα στεκόταν εντελώς αυτοκαταδικασμένος αν τολμούσε να διεκδικήσει για τον εαυτό του τέτοιο μέτρο τελειότητας. Είχε δηλώσει στον προηγούμενο στίχο ότι αν τολμούσε να αντιπαρατεθεί με τον Θεό, ούτε θα άντεχε την δύναμή Του ούτε θα μπορούσε να θέσει τον εαυτό του σε θέση να υποστηρίξει την υπόθεσή του ενώπιόν Του [Σημείωση: εδ. 19.]: και τώρα αποκηρύττει με αποστροφή κάθε τέτοια ασεβή ιδέα. Ο Συμεών έπειτα ξεδιπλώνει την ανομία που κρύβεται σε κάθε αυτοδικαιωτική αξίωση. Η ανομία της — Δεν ήταν χωρίς καλό λόγο που ο Ιώβ εξέφρασε τέτοια αποστροφή για το πνεύμα που του αποδόθηκε: διότι η καλλιέργειά του είναι, 1. Κατηγορία κατά του Θεού — [Δεν υπάρχει τελειότητα της Θεότητας που να μην ατιμάζεται από αυτοδικαιωτικό πνεύμα. Κατηγορεί και ευτελίζει την αλήθεια Του· βλέποντας ότι Αυτός έχει παρουσιάσει όλους σε κατάσταση ενοχής και καταδίκης ενώπιόν Του. Αρνείται την δικαιοσύνη Του· αφού απειλεί όλους τους ανθρώπους με θάνατο, ενώ υπάρχουν μερικοί που δεν την αξίζουν. Υποβαθμίζει την σοφία Του· αφού υποθέτει ότι εκείνη η θαυμαστή επινόηση της παροχής εγγυητή για εμάς και της φόρτωσης των αμαρτιών μας επάνω Του ήταν περιττή. Εκθέτει επίσης σε χλευασμό το έλεος και την χάρη Του, που διακηρύττονται ως ασύλληπτα μεγάλα και ένδοξα, όταν η ίδια η προσφορά τους είναι μόνο κενός ήχος. Ακούστε τι λέγει ο ίδιος ο Θεός: 'Εάν είπωμεν ότι δεν ημάρτομεν, ψεύστην ποιούμεν αυτόν [Σημείωση: Α' Ιωάννου 1:10].'
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Συμεών φέρνει στο προσκήνιο το μάθημα για καταδίκη και παρηγοριά εξίσου. Ακούστε πώς μιλά για τον εαυτό του, λίγους στίχους μετά το κείμενό μας [Σημείωση: εδ. 30, 31.]· και τότε δείτε ποιες πρέπει να είναι οι απόψεις μας για τον εαυτό μας. Ούτε ήταν ο Ιώβ μοναδικός στις απόψεις του για τον εαυτό του: η γλώσσα όλων των πλέον εξεχόντων αγίων, τόσο στην Παλαιά όσο και στην Καινή Διαθήκη, είναι ακριβώς παρόμοια [Σημείωση: Βλ. Ψαλμούς 130:3· Ψαλμούς 143:2· Παροιμίες 20:9· Ησαΐαν 6:5· Ησαΐαν 64:6· Φιλιππησίους 3:4-9 και ιδιαιτέρως Α' Κορινθίους 4:4.] — — — Και τέτοιες πρέπει να είναι και οι δικές μας, αν ποτέ θέλουμε να βρούμε έλεος από τα χέρια του Θεού: πρέπει 'να ταπεινώσουμε τους εαυτούς μας, αν ποτέ θέλουμε να υψωθούμε.' ] 2. Για την παρηγοριά μας — [Μερικοί αποθαρρύνονται από την θέα της ιδίας τους ευτέλειας και είναι έτοιμοι να σκεφτούν ότι τέτοια ανάξια πλάσματα όπως αυτοί δεν μπορούν ποτέ να σωθούν. Και τέτοιες σκέψεις θα μπορούσαν κάλλιστα να έχουν, αν η δικαίωση ήταν, είτε ολικώς είτε μερικώς, από κάποια δικαιοσύνη δική μας. Καταλήγει κατευθύνοντας κάθε ταπεινωμένο αμαρτωλό στον Κύριο την Δικαιοσύνη μας. Θυμηθείτε λοιπόν τι έχει πει ο Απόστολος· 'Πιστός ο λόγος και πάσης αποδοχής άξιος, ότι Χριστός Ιησούς ήλθεν εις τον κόσμον να σώση αμαρτωλούς:' και ότι ο ίδιος ο Παύλος, όταν ήταν αιμοβόρος διώκτης και βλάσφημος, έλαβε έλεος, ακριβώς για να φανερωθεί το εύρος και ο πλούτος της χάριτος του Θεού σε αυτόν, ως υπόδειγμα και ενθάρρυνση σε όλους όσοι θα επιθυμούσαν ποτέ αποδοχή από τον προσβεβλημένο Θεό τους [Σημείωση: Α' Τιμοθέου 1:15-16.]. Ακολουθήστε λοιπόν το παράδειγμά του και πιστέψτε στον Ιησού για την άφεση των αμαρτιών σας: πείτε, όπως σας προτρέπει ο προφήτης να κάνετε, 'Εν τω Κυρίω Ιησού έχω δικαιοσύνη και ισχύ·' διότι 'εν τω Κυρίω θα δικαιωθεί όλο το σπέρμα του Ισραήλ, και εν αυτώ θα καυχηθούν [Σημείωση: Ησαΐας 45:24-25.].' Το ίδιο το όνομα με το οποίο ο Κύριος Ιησούς ευαρεστείται να αποκαλείται είναι 'Ο Κύριος η Δικαιοσύνη ημών [Σημείωση: Ιερεμίας 23:6.].'
Απαντήστε

Απόκριση

Πού έχω επιδιώξει να σταθώ ενώπιον του Θεού με την δική μου δικαιοσύνη αντί μόνο εν Χριστώ; Σε ποια παρούσα δοκιμασία πειράζομαι να κουραστώ από την ζωή αντί να ρίξω τον εαυτό μου στο έλεος του Λυτρωτή; Πώς θα απαρνηθώ σήμερα κάθε δική μου υπεράσπιση και θα αναπαυθώ απλώς στο τετελεσμένο έργο Εκείνου που δικαιώνει τον ασεβή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε υπεράγιε, ενώπιον του οποίου καμία σάρκα δεν μπορεί να δικαιώσει τον εαυτό της, χάρισε μας την χάρη να δούμε την αμαρτία μας όπως την είδε ο Ιώβ, και να περιφρονήσουμε κάθε καταφύγιο που φτιάχνουμε μόνοι μας. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ερεύνησε την καρδιά του πατριάρχη να ερευνήσει και τις δικές μας, ώστε να απογυμνωθούμε από την υπερηφάνεια και να ενδυθούμε με την δικαιοσύνη του Χριστού. Φύλαξέ μας από την ανοησία να σκληρύνουμε τον εαυτό μας εναντίον Σου, και από την βαθύτερη ανομία να θεωρούμε περιττή την θυσία του Υιού Σου. Σε κάθε δοκιμασία, δίδαξέ μας υπομονή θεμελιωμένη στην πίστη, ώστε ούτε να γογγύζουμε ούτε να απελπιζόμαστε. Δέξου μας, όχι για κανένα έργο δικό μας, αλλά για χάρη του Ιησού, του Παρακλήτου και της Δικαιοσύνης μας· και φέρε μας τελικά σε εκείνη την ανάπαυση που ετοίμασες για όσους εμπιστεύονται μόνο σε Αυτόν. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →