Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 1 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν στο πρώτο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους. Ο Μακλάρεν φέρνει το χαρακτηριστικό βάθος και την ποιμαντική θέρμη του στα εναρκτήρια θέματα του Παύλου, ανιχνεύοντας την κεντρική θέση της αναστάσεως στο ευαγγέλιο και την ταυτότητα των πιστών ως αγαπημένων αγίων. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε την έκθεσή του, θα εξετάσουμε τη δύναμή της και θα ανταποκριθούμε με πίστη και προσευχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε αργά και προσευχητικά το πρώτο κεφάλαιο της Προς Ρωμαίους. Προσέξτε πώς ο Παύλος θεμελιώνει τον χαιρετισμό του στην ανάσταση του Ιησού και απευθύνεται στους Ρωμαίους πιστούς ως αγαπημένους του Θεού και κλητούς αγίους. Αφήστε τα λόγια να καθίσουν πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει θέτοντας τα λόγια του Παύλου μέσα στην ίδια την εμπειρία του αποστόλου από τον αναστάντα Χριστό.
Είναι μεγάλο λάθος να αντιμετωπίζουμε τα γραπτά του Παύλου, και ιδιαίτερα αυτή την Επιστολή, ως απλή θεολογία. Αποτελούν τη μεταγραφή της εμπειρίας της ζωής του. Όπως έχει λεχθεί καλώς, το ευαγγέλιο του Παύλου είναι ερμηνεία της σημασίας της ζωής και του έργου του Ιησού βασισμένη στην αποκάλυψη σε αυτόν του Ιησού ως αναστάντος Χριστού. Πίστευε ότι είχε δει τον Ιησού στον δρόμο προς τη Δαμασκό, και αυτή η εμφάνιση επαναστάτησε τη ζωή του, τον μετέτρεψε από διώκτη σε μαθητή και τον ένωσε με τους Αποστόλους ως προορισμένο να είναι μάρτυρας μαζί τους της Αναστάσεως. Για όλους αυτούς η Ανάσταση του Ιησού ήταν πρώτα απ' όλα ιστορικό γεγονός που εκτιμήθηκε κυρίως ως προς τη σχέση του με Αυτόν. Σταδιακά διέκριναν ότι τόσο υπερβατικό γεγονός έφερε μέσα του αποκάλυψη για ό,τι θα γινόταν η εμπειρία όλων των ακολούθων Του πέρα από τον τάφο, και σύμβολο της παρούσας ζωής δυνατής για αυτούς. Και οι τρεις αυτές όψεις δηλώνονται σαφώς στα γραπτά του Παύλου. Στο κείμενό μας προβάλλεται κυρίως η πρώτη. Ό,τι διακρίνει τον Χριστιανισμό και τον καθιστά άξιο πίστεως ή ισχυρό συνδέεται αξεχώριστα με την Ανάσταση.Ο Μακλάρεν δείχνει στη συνέχεια πώς η ανάσταση λειτουργεί ως η αποφασιστική επιβεβαίωση του Θεού στις αξιώσεις του Ιησού.
Περαιτέρω, η Ανάσταση είναι το επίσημο 'Αμήν' του Θεού στις τρομερές αξιώσεις που είχε προβάλει ο Χριστός. Το γεγονός της Αναστάσεώς Του δεν θα δήλωνε τη θεότητά Του, αλλά η Ανάσταση Εκείνου που είχε πει τέτοια λόγια το κάνει. Αν ο Σταυρός και ένας ανώνυμος τάφος ήταν το τέλος, τι αναγωγή στο άτοπο θα ήταν αυτό για τις αξιώσεις του Ιησού ότι ήταν πάντοτε με τον Πατέρα και ότι έκανε πάντοτε τα αρεστά σε Αυτόν. Η Ανάσταση είναι η τελευταία και ηχηρότερη διακήρυξη του Θεού: 'Ούτος είναι ο Υιός μου ο αγαπητός· ακούετε Αυτού.' Ο Ψαλμωδός παλαιά είχε μάθει να εμπιστεύεται ότι η υιότητά του και η αφιέρωσή του στον Πατέρα καθιστούσαν αδύνατο να αφήσει ο Πατέρας την ψυχή του στον Άδη ή να επιτρέψει σε κάποιον που ήταν δεμένος μαζί Του με τόσο ιερούς δεσμούς να δει φθορά· και η μοναδική Υιότητα και η τέλεια αυτοαφιέρωση του Ιησού κατέβηκαν στον τάφο με τη βεβαιωμένη εμπιστοσύνη, όπως ο Ίδιος δήλωσε, ότι την τρίτη ημέρα θα ανασταινόταν. Η παλαιά εναλλακτική φαίνεται να διατηρεί όλες τις αιχμηρές ακμές της: Ή ο Χριστός αναστήθηκε εκ νεκρών, ή οι αξιώσεις Του είναι σειρά βλάσφημων υπερβολών και ο χαρακτήρας Του ανεπανόρθωτα κηλιδωμένος.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ανιχνεύει τον απαραίτητο δεσμό μεταξύ της αναστάσεως του Χριστού και της συνεχιζόμενης ζωής της Εκκλησίας.
Δεν υπάρχει πιο εντυπωσιακή αντίθεση από εκείνη μεταξύ της απόλυτης μη δεκτικότητας των μαθητών ως προς όλες τις σαφείς διδασκαλίες του Χριστού για τον θάνατό Του και της καθαρής αντίληψής τους μετά την Πεντηκοστή για τη μεγάλη δύναμη που εναπέκειτο σε αυτόν. Το ίδιο το γεγονός ότι συνέχισαν να είναι μαθητές και ότι συνέχισε να υπάρχει μια τέτοια κοινότητα όπως η Εκκλησία απαιτεί την πίστη τους στην Ανάσταση ως τη μόνη αιτία που μπορεί να το εξηγήσει. Αν δεν αναστήθηκε εκ νεκρών, και αν οι ακόλουθοί Του δεν το γνώριζαν αυτό από τις σαφέστερες διδασκαλίες της κοινής λογικής, όφειλαν να διασκορπιστούν και να φέρουν σε απομονωμένες καρδιές τις πικρές μνήμες απογοητευμένων ελπίδων· διότι αν κειτόταν σε ανώνυμο τάφο και δεν ήταν βέβαιοι ότι αναστήθηκε εκ νεκρών, ο θάνατός Του θα ήταν η οριστική αποκάλυψη του ψεύδους των αξιώσεών Του. Σε αυτόν δεν θα υπήρχε εξιλαστική δύναμη, ούτε θρίαμβος επί της αμαρτίας. Αν ο θάνατος του Χριστού δεν ακολουθούνταν από την Ανάσταση και την Ανάληψή Του, ολόκληρο το οικοδόμημα του Χριστιανισμού καταρρέει. Όπως το θέτει ο Απόστολος στο μεγάλο κεφάλαιό του για την ανάσταση, 'είσθε ακόμη εν ταις αμαρτίαις υμών.' Η συγχώρηση που το Ευαγγέλιο προσφέρει στους ανθρώπους δεν εξαρτάται από το έλεος του Θεού ή από τη μόνη μετάνοια του ανθρώπου, αλλά από την προσφορά της μίας θυσίας για αμαρτίες στον θάνατό Του, η οποία δικαιώνεται από την Ανάστασή Του ως δεκτή από τον Θεό. Αν δεν μπορούμε να διακηρύξουμε θριαμβευτικά 'Ο Χριστός όντως ανέστη,' δεν έχουμε τίποτε άξιο κηρύγματος.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει υπογραμμίζοντας την ανάσταση ως τον ακρογωνιαίο λίθο που εξασφαλίζει κάθε χριστιανική ελπίδα.
Ο Παύλος στην Αθήνα διακήρυξε ενώπιον υπερόπτων Ελλήνων φιλοσόφων ότι ο Ιησούς, τον οποίο κήρυττε σε αυτούς, ήταν 'ο άνθρωπος τον οποίο ο Θεός είχε ορίσει να κρίνει τον κόσμο εν δικαιοσύνη,' και ότι 'είχε δώσει απόδειξη τούτου σε όλους τους ανθρώπους, διότι τον ανέστησε εκ νεκρών.' Η Ανάσταση ήταν η αρχή της διαδικασίας η οποία, από ανθρώπινη άποψη, κορυφώθηκε στην Ανάληψη. Πέρα από την Ανάληψη εκτείνεται η υπερφυσική ζωή του δοξασμένου Υιού του Θεού. Το Όρος των Ελαιών δεν μπορεί να είναι το τέλος, και τα λόγια των δύο ανδρών με λευκές στολές που στέκονταν ανάμεσα στη μικρή ομάδα των φίλων που έβλεπαν προς τα πάνω παραμένουν ως η ελπίδα της Εκκλησίας: 'Ούτος ο Ιησούς θα έλθει ούτως καθ' ον τρόπον είδετε Αυτόν πορευόμενον εις τον ουρανόν.' Αυτή η μεγάλη διαβεβαίωση συνεπάγεται ορατή σωματική επιστροφή τοπικά ορισμένη και έχουσα ως σκοπό να ολοκληρώσει το έργο που η Ενσάρκωση, ο Θάνατος, η Ανάσταση και η Ανάληψη προώθησαν το καθένα κατά ένα στάδιο. Η Ανάσταση είναι ο ακρογωνιαίος λίθος ολόκληρης της χριστιανικής πίστεως. Σφραγίζει τις αλήθειες ότι ο Ιησούς είναι ο Υιός του Θεού εν δυνάμει, ότι απέθανε υπέρ ημών, ότι ανελήφθη εις τα ύψη για να ετοιμάσει τόπον για ημάς, ότι θα έλθει πάλιν και θα μας παραλάβει προς Εαυτόν. Αν εμείς, διά πίστεως εις Αυτόν, κάνουμε δικό μας τον χαιρετισμό των γυναικών εκείνο το πρωί του Πάσχα, 'Ο Κύριος όντως ανέστη,' Αυτός θα έλθει σε εμάς με τον δικό Του χαιρετισμό, 'Ειρήνη υμίν.'
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η ανάσταση τον τρόπο που ακούτε το ευαγγέλιο σήμερα; Σε ποιους τομείς της ζωής ζείτε ως αγαπημένος του Θεού και κλητός άγιος; Πού μπορείτε να αναπαυθείτε πληρέστερα στο ολοκληρωμένο έργο του αναστάντος Χριστού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τον αναστάντα Κύριο του οποίου η ανάσταση σφραγίζει κάθε υπόσχεση. Δώσε μας χάρη να δεχθούμε εκ νέου το δώρο του να είμαστε αγαπημένοι σου και κλητοί άγιοι. Ενίσχυσε την πίστη μας ώστε να ζούμε αφιερωμένες ζωές που αντανακλούν την αγάπη σου. Είθε η δύναμη που ανέστησε τον Ιησού εκ νεκρών να ενεργήσει σε εμάς σήμερα, γεμίζοντάς μας με ελπίδα και θάρρος. Εν ονόματι του αναστάντος Σωτήρος μας προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →