← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 37-38 — με τον Whedon

Ιώβ 37-38Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Αγαπητοί, συγκεντρωνόμαστε σήμερα υπό το σταθερό φως της Γραφής για να ακούσουμε από το Σχολιασμό του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και Καινή Διαθήκη. Σε αυτές τις σελίδες ο σεβάσμιος Μεθοδιστής λόγιος μας οδηγεί μέσα από τα τελευταία λόγια του Ελιού και την μεγαλειώδη είσοδο του ίδιου του Ιεχωβά στον Ιώβ 37-38. Με ευθύτητα και αρμινιανή σαφήνεια ο Whedon δείχνει πώς η καταιγίδα, ο παγετός και οι κρυφοί σκοποί του Θεού μαζί σιωπούν κάθε περήφανη διαμαρτυρία και καλούν την καρδιά σε ταπεινή εμπιστοσύνη. Είθε το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τον σχολιαστή να ανοίξει τώρα τα αυτιά μας για να δεχτούμε τον λόγο με πραότητα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Με ευλάβεια ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τα δύο κεφάλαια που ορίστηκαν. Ακούστε τον βροντερό κεραυνό που ερμηνεύει ο Ελιού και τη φωνή του Κυρίου που ακολουθεί. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύση μετά από κάθε στροφή, ώστε το βάρος των ερωτήσεων και η δόξα του Δημιουργού να βυθιστούν βαθιά στην αναμένοντα ψυχή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινά τοποθετώντας τον μετεωρολογικό λόγο του Ελιού μέσα στο ευρύτερο σχέδιο της ηθικής διακυβέρνησης του Θεού. Εισαγωγή. Ενώ η καταιγίδα μαζεύεται ακόμα στον ουρανό, ο Ελιού οδηγείται να μιλήσει για άλλα φαινόμενα της φύσης που επίσης δείχνουν τη δύναμη και τη σοφία του Θεού. Παντού εμφανίζεται ένα ευεργετικό σχέδιο, ακόμα και στην τρομακτική πορεία του κεραυνού. Ο Θεός χειρίζεται τις δυνάμεις της φύσης για το ηθικό καλό του ανθρώπου. Η άγνοιά μας για τις απλούστερες διαδικασίες της φύσης (Ιώβ 37:14-19) πρέπει να μας διδάξει ήρεμη συγκατάθεση στο θείο θέλημα, γιατί υπάρχει φως στα πιο σκοτεινά σύννεφα. Οι άνθρωποι πρέπει, επομένως, να μην απέχουν από μια δοξολογία επαίνου (Ιώβ 37:23) προς το τρομερά μεγαλοπρεπές Ον του οποίου οι πράξεις ποτέ δεν υπερβαίνουν τα όρια της δικαιοσύνης και του δικαίου. Ο Humboldt, ο κορυφαίος επιστήμονας, μιλάει έτσι για 'το τριακοστό έβδομο κεφάλαιο του αρχαίου, αν όχι προ-μωσαϊκού, Βιβλίου του Ιώβ: Οι μετεωρολογικές διεργασίες που λαμβάνουν χώρα στην ατμόσφαιρα, ο σχηματισμός και η διάλυση των υδρατμών σύμφωνα με την μεταβαλλόμενη κατεύθυνση του ανέμου, το παιχνίδι των χρωμάτων του, η δημιουργία του χαλαζιού και του βροντερού κεραυνού, περιγράφονται με εξατομικευμένη ακρίβεια· και τίθενται πολλά ερωτήματα τα οποία εμείς, στην παρούσα κατάσταση της φυσικής μας γνώσης, μπορεί, πράγματι, να είμαστε σε θέση να εκφράσουμε με πιο επιστημονικούς ορισμούς, αλλά δύσκολα να απαντήσουμε ικανοποιητικά.' Cosmos, 2:414. Στη συνέχεια στρέφεται στην τρίτη ενότητα του κεφαλαίου και δείχνει τον Ελιού να εφαρμόζει τα προηγούμενα θαύματα απευθείας στην αυθάδεια του Ιώβ. Στίχος 15. Τρίτη ενότητα ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΣΤΟΝ ΙΩΒ ΤΩΝ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΩΝ ΛΟΓΩΝ. Η ΑΝΟΗΣΙΑ ΤΟΥ ΝΑ ΑΝΤΙΔΙΚΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ, Ή ΤΟΥ ΝΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΝΟΗΣΕΙ ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΕΝΩ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΔΡΑΣΗΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΣΤΗ ΦΥΣΗ ΠΑΡΑΜΕΝΟΥΝ ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ, Ιώβ 37:14-24. α. Αυτός που τολμά να κατηγορήσει τον Θεό σε κρίση, (συγκρίνετε Ιώβ 37:19 με Ιώβ 13:18· Ιώβ 23:4,) και δεν μπορεί να εξηγήσει τις απλούστερες πράξεις του παρά μόνο να παραδεχτεί ότι υπάρχουν, μπορεί δικαιολογημένα να φοβάται ότι μια τέτοια τύφλωση του νου θα μετατραπεί σε μια ανόητη δράση που θα φέρει γρήγορη καταστροφή, Ιώβ 37:14-20. 15. Όταν Άλλοι, πώς. Η πιο ικανοποιητική ανάγνωση είναι αυτή του Heiligstedt: 'Γνωρίζεις πώς ο Θεός επέβαλε [νόμους] σε αυτούς· πώς έκανε, ώστε αυτά τα θαύματα να προκύψουν· για παράδειγμα, πώς το φως αναβλύζει από το σκοτεινό σύννεφο.' Τέλος, ο Whedon εισάγει τον πρώτο λόγο του Ιεχωβά, σηματοδοτώντας τη μετάβαση από την ανθρώπινη επιχειρηματολογία στην θεϊκή αυτοαποκάλυψη. Εισαγωγή. ΟΙ ΛΟΓΟΙ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΘΕΤΙΚΗΣ ΛΥΣΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΟΣ, κεφ. Ιώβ 38:1 έως Ιώβ 42:6. 'Ο σκοπός του οποίου είναι να αποδείξει ότι ο παντοδύναμος και μόνος σοφός Θεός, με τον οποίο κανένας θνητός δεν πρέπει να διαφωνεί, θα μπορούσε επίσης να διατάξει τον πόνο απλώς για να δοκιμάσει και να ελέγξει τον δίκαιο.' Zockler. ΠΡΩΤΟΣ ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ, κεφάλαια 38, 39. Αν και ο Ιώβ, ο οποίος στο τέλος της συζήτησης ήταν νικητής, (βλ. σελίδα 170,) διατήρησε τη σιωπή που είχε υποσχεθεί σε περίπτωση που θα πειθόταν, (Ιώβ 6:24,) δεν υπάρχει ακόμα τίποτα που να δείχνει ότι η ψυχή έχει υποταχθεί. Παρόλο που έχει ηττηθεί στον τομέα του νου, μπορεί ακόμα να στέκεται όρθιος με ματαιοδοξία και αυτο-εξύψωση. Για να μην αναφέρουμε την πνευματική πτυχή της υπόθεσης, το έργο, από καλλιτεχνική άποψη, θα ήταν ατελές με τον ήρωά του ανυπότακτο και προκλητικό.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Whedon πιέζει την τελική απόδοση στον Παντοδύναμο που απαντά σε κάθε αντίρρηση που έθεσε ο Ιώβ. Στίχος 23. 23. Όσον αφορά τον Παντοδύναμο… δεν θα θλίψει τον Παντοδύναμο! Δεν μπορούμε να τον βρούμε· μεγάλος (είναι αυτός) σε δύναμη, αλλά το δίκαιο και η πληρότητα της δικαιοσύνης δεν θα τα διαστρέψει. Μια άξια απόδοση στη Θεότητα. Η άπειρη δύναμή του περιορίζεται από την αίσθηση του δικαίου και της δικαιοσύνης του. 'Η ακαταληψία και η άπειρη τελειότητα του Θεού σιωπούν όλες τις αντιρρήσεις στην κυβέρνησή του.' Scott. Έτσι οι μεγάλες δυσκολίες που ανέφερε ο Ιώβ αντιμετωπίζονται και απαντώνται. Ο πιο ταπεινός μπορεί να τρέφει εμπιστοσύνη στον Θεό ότι 'δεν θα θλίψει πρόθυμα', γιατί η τιμωρία και η δοκιμασία, που προκύπτουν από τα σκοτεινά και ανεξερεύνητα βάθη, προέρχονται πραγματικά από την θεϊκή καρδιά. Αντί του 'Δεν θα θλίψει', (δεν θα διαστρέψει, יענה,) οι Hirtzel και Rosenmuller διαβάζουν, 'Δεν απαντά', όταν κατηγορείται από το μικρό μυαλό του ανθρώπου. Δεν μπορούμε να τον βρούμε. Βλέπε σημείωση στον Ιώβ 11:7, και 'Garbett’s Bampton', (1867,) Λευιτικό 4:0. Ολοκληρώνει το κεφάλαιο υπογραμμίζοντας την απόλυτη μηδαμινότητα της αυτάρεσκης ανθρώπινης σοφίας ενώπιον του ζώντος Θεού. Στίχος 24. 24. Δεν σέβεται Δεν λαμβάνει υπόψη (ή, ως τίποτα ο Schultens,) κανέναν από τους σοφούς της καρδιάς. 'που φαίνονται στον εαυτό τους σοφοί.' (Βουλγάτα.) Η αυτάρεσκη σοφία των ανθρώπων είναι κάτω από την περιφρόνηση του Θεού. Ακόμη και 'η ανοησία του Θεού είναι σοφότερη από τους ανθρώπους.' 1 Κορινθίους 1:25-29. Η διαμάχη, τόσο μακροχρόνια, καταλήγει στο τίποτα του ανθρώπου. Η ανθρώπινη σοφία, που επέδειξε υψηλές αξιώσεις, σέρνεται στη σκόνη. Ο γογγύζων και επαναστατημένος πάσχων, που λίγο πριν αψήφησε τον άνθρωπο και αμφισβήτησε τον Θεό, τώρα ντρέπεται και σιωπά, και με τη σιωπή του αναγνωρίζει τη δικαιοσύνη της λογικής και της επίπληξης του Ελιού, (συγκρ. Ιώβ 6:24,) έτσι ώστε τώρα να μην απομένει τίποτα άλλο παρά η θεϊκή αποκάλυψη, την οποία ο Ιώβ έχει κάθε λόγο να φοβάται.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού στην παρούσα δοκιμασία μου προσπαθώ ακόμα να 'τακτοποιήσω' την υπόθεσή μου ενώπιον του Θεού; 2. Πώς το μυστήριο των νεφών και του παγετού με καλεί να πάψω την αγωνιώδη προσπάθεια και να αναπαυθώ στη δικαιοσύνη του Θεού; 3. Σε ποιον τομέα της ζωής μου ο Κύριος μου ζητά τώρα να υποκλιθώ σιωπηλά αντί να απαιτώ μια εξήγηση;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Ω Κύριε Θεέ Παντοδύναμε, ενώπιον του φοβερού μεγαλείου του οποίου οι σοφοί της καρδιάς μηδενίζονται, χάρισέ μας τη χάρη της αγίας σιωπής. Όπως ο Ελιού είδε την καταιγίδα και τον παγετό, έτσι δίδαξέ μας να ανιχνεύουμε το ευεργετικό Σου σχέδιο ακόμα και στις θύελλες που σαρώνουν τις ζωές μας. Είθε η φωνή που μίλησε από τον ανεμοστρόβιλο να σιγάσει κάθε γογγύζουσα σκέψη μέσα μας. Είθε να εμπιστευτούμε ότι η δύναμή Σου οριοθετείται πάντα από τη δικαιοσύνη και ότι δεν θα θλίψεις πρόθυμα. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, ο οποίος πληγώθηκε για εμάς αλλά δεν έσπασε τον κάλαμο, προσφέρουμε αυτή την προσευχή. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →