Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας
Ιερ 5-6 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι για τους Ιερ 5–6 προσφέρει μια διεισδυτική ματιά στην ένταση ανάμεσα στη θεία προειδοποίηση και την ανθρώπινη πείσμωση. Οι στοχασμοί του μας βοηθούν να δούμε πώς οι θεϊκές επιπλήξεις και οι κρίσεις συνεργάζονται για να καλέσουν έναν λαό πίσω στην αλήθεια. Καθώς αφιερώνουμε χρόνο σήμερα σε αυτά τα κεφάλαια, οι γνώσεις του Χένρι μας καθοδηγούν να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές για τον φόβο του Κυρίου που μας κρατά από το να παρασυρθούμε. Ας μας οδηγήσουν τα λόγια του σε ειλικρινή αυτοεξέταση και ανανεωμένη ευλάβεια προς τον Θεό που και πειθαρχεί και διαφυλάττει.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε αργά τα κεφάλαια 5 και 6 του Ιερεμία. Ακούστε τις επαναλαμβανόμενες κλήσεις για επιστροφή, τις περιγραφές της ευρείας διαφθοράς και τις σοβαρές απειλές της επερχόμενης κρίσης. Προσέξτε επίσης τις μικρές αλλά σημαντικές νότες ελέους που εμφανίζονται ακόμη και μέσα στην προειδοποίηση. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει στη δική σας ζωή και κοινότητα καθώς προετοιμάζεστε να μελετήσετε με τον Ματθαίο Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τη θεία πρόκληση να βρει έναν έντιμο άνθρωπο στην Ιερουσαλήμ.
Ιδού, Ι. Μια πρόκληση να παρουσιαστεί οποιοσδήποτε ένας ορθός έντιμος άνθρωπος, ή τουλάχιστον οποιοσδήποτε σημαντικός αριθμός τέτοιων, στην Ιερουσαλήμ, εδ. 1. Η Ιερουσαλήμ είχε γίνει σαν τον παλαιό κόσμο, στον οποίο όλη η σάρκα είχε διαφθείρει τον δρόμο της. Υπήρχαν ίσως κάποιοι που κολάκευαν τον εαυτό τους με την ελπίδα ότι υπήρχαν ακόμη πολλοί καλοί άνθρωποι στην Ιερουσαλήμ, οι οποίοι θα στέκονταν στο χάσμα για να αποτρέψουν την οργή του Θεού· και μπορεί να υπήρχαν άλλοι που καυχιούνταν ότι ήταν η αγία πόλη και νόμιζαν ότι αυτό θα την έσωζε. Αλλά ο Θεός τους προστάζει να ερευνήσουν την πόλη, και υπαινίσσεται ότι θα δυσκολεύονταν να βρουν έναν άνθρωπο σε αυτήν που εκτελούσε κρίση και έκανε συνείδηση ό,τι έλεγε και έκανε: «Κοιτάξτε στους δρόμους, όπου εμφανίζονται και συνομιλούν μαζί, και στις πλατείες, όπου κρατούν τις αγορές τους· δείτε αν μπορείτε να βρείτε έναν άνθρωπο, έναν άρχοντα (έτσι κάποιοι), που εκτελεί κρίση, και απονέμει δικαιοσύνη αμερόληπτα, που θα θέσει τους νόμους σε εφαρμογή κατά της κακίας και της ασέβειας.» Όταν οι πιστοί έτσι παύουν και αποτυγχάνουν είναι καιρός να κραυγάσουν Αλλοίμονο σε μένα! (Μιχ. ζ΄. 1, 2), υψηλός καιρός να κραυγάσουν, Βοήθησε Κύριε, Ψαλμ. ιβ΄. 1. «Αν υπάρχει εδώ και εκεί ένας άνθρωπος που είναι αληθινά συνειδησιακός, και κάνει τουλάχιστον να μιλά την αλήθεια, όμως δεν θα τον βρείτε στους δρόμους και τις πλατείες· δεν τολμά να εμφανιστεί δημόσια, μήπως κακοποιηθεί και καταρριφθεί. Η αλήθεια έχει πέσει στον δρόμο (Ησ. νθ΄. 14), και αναγκάζεται να αναζητά γωνίες.» Τόσο ευάρεστο θα ήταν στον Θεό να βρει οποιονδήποτε τέτοιο ώστε για χάρη τους θα συγχωρούσε την πόλη· αν υπήρχαν μόνο δέκα δίκαιοι άνθρωποι στα Σόδομα, αν μόνο ένας στους χίλιους, στους δέκα χιλιάδες, στην Ιερουσαλήμ, θα γλιτωνόταν. Δείτε πόσο πρόθυμος είναι ο Θεός να συγχωρήσει, πόσο ταχύς να δείξει έλεος. Αλλά μπορεί να λεγόταν, «Τι κάνετε με εκείνους στην Ιερουσαλήμ που συνεχίζουν να κάνουν επάγγελμα θρησκείας και σχέσης με τον Θεό; Δεν είναι αυτοί άνθρωποι για τους οποίους η Ιερουσαλήμ μπορεί να γλιτωθεί;» Όχι, γιατί δεν είναι ειλικρινείς στο επάγγελμά τους (εδ. 2): Λένε, Ζει ο Κύριος, και θα ορκιστούν μόνο στο όνομά του, αλλά ορκίζονται ψευδώς, δηλαδή, 1. Δεν είναι ειλικρινείς στην επαγγελία που κάνουν σεβασμού προς τον Θεό, αλλά είναι ψευδείς προς αυτόν· τον τιμούν με τα χείλη τους, αλλά οι καρδιές τους είναι μακριά από αυτόν. 2. Αν και επικαλούνται μόνο τον Θεό, δεν κάνουν συνείδηση να τον καλούν ως μάρτυρα σε ψέμα. Αν και δεν ορκίζονται σε είδωλα, αθετούν τον όρκο τους, το οποίο δεν είναι λιγότερο προσβολή προς τον Θεό, ως Θεό της αλήθειας, από το άλλο ως τον μόνο αληθινό Θεό.Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει λεπτομερώς την πνευματική και σωματική πορνεία που προκάλεσε την κρίση.
ΙV. Κάποια συγκεκριμένα αμαρτήματα που καθορίζονται, για τα οποία ήταν διαβόητα ένοχοι, και τα οποία φώναζαν πιο δυνατά στον ουρανό για εκδίκηση. Οι παραβάσεις τους πράγματι ήταν πολλές, πολλών ειδών και συχνά επαναλαμβανόμενες, και οι οπισθοδρομήσεις τους αυξάνονταν· πρόσθεταν στον αριθμό τους και γίνονταν όλο και πιο αναιδείς σε αυτές, εδ. 6. Αλλά δύο αμαρτήματα ιδιαίτερα έπρεπε δικαίως να θεωρηθούν ως ασυγχώρητα εγκλήματα:—1. Η πνευματική τους πορνεία, δίνοντας στα είδωλα την τιμή που οφείλεται μόνο στον Θεό. «Τα παιδιά σου με εγκατέλειψαν, σε όποιον γεννήθηκαν και αφιερώθηκαν και υπό τον οποίο ανατράφηκαν, και ορκίστηκαν σε εκείνους που δεν είναι θεοί, έκαναν την έκκλησή τους σε αυτούς σαν να ήταν παντογνώστες και οι κατάλληλοι κριτές τους.» Αυτό τίθεται εδώ για όλες τις πράξεις θρησκευτικής λατρείας που οφείλονται μόνο στον Θεό, αλλά με τις οποίες είχαν τιμήσει τα είδωλά τους. Ορκίστηκαν σε αυτούς (έτσι μπορεί να διαβαστεί), ενώθηκαν μαζί τους και συνθηκολόγησαν με αυτούς. Εκείνοι που εγκαταλείπουν τον Θεό κάνουν μια κακή αλλαγή για εκείνους που δεν είναι θεοί. 2. Η σωματική τους πορνεία. Επειδή εγκατέλειψαν τον Θεό και υπηρέτησαν είδωλα, τους παρέδωσε σε αισχρές επιθυμίες· και εκείνοι που τον ατίμασαν αφέθηκαν να ατιμάσουν τον εαυτό τους και τις δικές τους οικογένειες. Διέπραξαν μοιχεία με τον πιο σκανδαλώδη τρόπο, χωρίς αίσθηση ντροπής ή φόβο τιμωρίας, γιατί συγκεντρώνονταν κατά ομάδες στα σπίτια των πόρνων και δεν κοκκίνιζαν να φαίνονται ο ένας στον άλλον στους πιο σκανδαλώδεις τόπους. Τόσο αναιδής και βίαιη ήταν η λαγνεία τους, τόσο ανυπόμονη σε έλεγχο, και τόσο πρόθυμη να ικανοποιηθεί, ώστε έγιναν τέλεια θηρία (εδ. 8)· σαν καλοθρεμμένα άλογα, χλιμίντριζαν ο καθένας μετά της γυναίκας του γείτονά του, εδ. 8. Αχαλίνωτες λαγνείες κάνουν τους ανθρώπους σαν φυσικά άλογα κτήνη, τόσο τερατώδη απεχθή πράγματα είναι. Και αυτό που επιδείνωσε την αμαρτία τους ήταν ότι ήταν κατάχρηση των ευνοιών του Θεού προς αυτούς: Όταν χορτάστηκαν πλήρως, τότε οι λαγνείες τους έγιναν τόσο μανιώδεις. Η πληρότητα άρτου ήταν καύσιμο στη φωτιά των λαγνειών των Σοδόμων. Sine Cerere et Bacchio friget Venu—Η πολυτελής ζωή τροφοδοτεί τις φλόγες της λαγνείας. Η νηστεία θα βοηθούσε να δαμάσει το αχαλίνωτο κακό που είναι τόσο γεμάτο θανατηφόρο δηλητήριο, και να φέρει το σώμα σε υποταγή.Αναλογιζόμενος περαιτέρω, ο Χένρι στρέφεται στην προδοτική άρνηση του λαού απέναντι στους προφήτες.
Ι. Η αμαρτία αυτού του λαού, πάνω στην οποία στηρίζεται η υπογραφείσα εναντίον τους εντολή. Ο Θεός τους αποκηρύσσει και τους καταδικάζει σε καταστροφή, εδ. 10. Αλλά δεν υπάρχει αιτία; Ναι· γιατί, 1. Εγκατέλειψαν τον νόμο του Θεού (εδ. 11): Ο οίκος του Ισραήλ και ο οίκος του Ιούδα, αν και σε διαμάχη μεταξύ τους, όμως συμφώνησαν και οι δύο να ενεργήσουν πολύ προδοτικά εναντίον του Θεού. Εγκατέλειψαν τη λατρεία του, και έτσι παραβίασαν τις διαθήκες τους μαζί του· αποστάτησαν από αυτόν, και υποκρίθηκαν απέναντί του. 2. Αψήφησαν τις κρίσεις του Θεού και έδωσαν το ψέμα στις απειλές του στο στόμα των προφητών του, εδ. 12, 13. Τους λέγονταν συχνά ότι το κακό θα ερχόταν σίγουρα επάνω τους· έπρεπε να περιμένουν κάποια ερημωτική κρίση, μάχαιρα ή λιμό· αλλά ήταν ασφαλείς και έλεγαν, Θα έχουμε ειρήνη, αν και προχωρούμε. Γιατί, (1.) Δεν φοβήθηκαν τι είναι ο Θεός. Τον συκοφάντησαν, και αντιτάχθηκαν στις υπαγορεύσεις ακόμη και του φυσικού φωτός σχετικά με αυτόν· γιατί είπαν, «Δεν είναι αυτός, δηλαδή, δεν είναι τέτοιος όπως μας έχουν κάνει να πιστεύουμε ότι είναι· δεν βλέπει, ή δεν ενδιαφέρεται, ή δεν θα το απαιτήσει· και επομένως κανένα κακό δεν θα έρθει επάνω μας.» Πλήθη καταστρέφονται από το να πιστεύουν ότι ο Θεός δεν θα είναι τόσο αυστηρός μαζί τους όπως λέει ο λόγος του ότι θα είναι· μάλιστα, με αυτό το τέχνασμα ο Σατανάς μας κατέστρεψε όλους: Δεν θα αποθάνετε οπωσδήποτε. Έτσι εδώ: Ούτε θα δούμε μάχαιρα ούτε λιμό. Μάταιες ελπίδες ατιμωρησίας είναι η απατηλή υποστήριξη κάθε ασεβείας. (2.) Δεν φοβήθηκαν τι είπε ο Θεός. Οι προφήτες τους έδωσαν δίκαιη προειδοποίηση, αλλά το απέκρουσαν με αστείο: «Μιλούν έτσι μόνο, επειδή είναι το επάγγελμά τους· είναι λόγια της συνήθειας, και τα λόγια είναι μόνο άνεμος. Δεν είναι ο λόγος του Κυρίου που είναι μέσα τους· είναι μόνο η γλώσσα της μελαγχολικής φαντασίας τους ή της κακής τους θέλησης προς τη χώρα τους, επειδή δεν προτιμώνται.» Σημείωσε, οι αμετανόητοι αμαρτωλοί δεν είναι πρόθυμοι να παραδεχτούν οτιδήποτε να είναι ο λόγος του Θεού που στρέφεται εναντίον τους, που τείνει είτε να τους αποχωρίσει από, είτε να τους ταράξει μέσα στις αμαρτίες τους. Απειλούν τους προφήτες: «Θα γίνουν άνεμος, θα περάσουν απαρατήρητοι, και έτσι θα γίνει σε αυτούς· ό,τι απειλούν εναντίον μας θα το επιφέρουμε επάνω τους. Μας φοβίζουν με λιμό; Ας τραφούν με τον άρτο της θλίψης.» Έτσι έγινε ο Μιχαίας, Α΄ Βασ. κβ΄. 27. «Μας λένε για τη μάχαιρα; Ας απολεσθούν υπό μαχαίρας,» κεφ. β΄. 30. Έτσι η χλεύη και η κακομεταχείριση των αγγελιαφόρων του Θεού γέμισαν το μέτρο της ανομίας τους.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι καταλήγει τονίζοντας την ελεήμονα αυτοσυγκράτηση του Θεού στην κρίση.
Γʹ. Μια υπόδειξη της τρυφερής συμπόνιας που έχει ακόμη ο Θεός γι' αυτούς. Ο εχθρός διατάσσεται να καταστρέψει και να ερημώσει, αλλά δεν πρέπει να κάνει πλήρες τέλος, εδ. 10. Αν και κάνουν μεγάλη σφαγή, όμως μερικοί πρέπει να μείνουν για να ζήσουν· αν και κάνουν μεγάλη λεία, όμως κάτι πρέπει να μείνει για να ζήσουν επάνω, γιατί ο Θεός το έχει πει (εδ. 18) με ένα μη εμποδίζον—ένα παρόλα αυτά στην παρούσα ερήμωση: «Ακόμη και σε εκείνες τις ημέρες, ζοφερές όπως είναι, δεν θα κάνω πλήρες τέλος μαζί σας·» και, αν ο Θεός δεν θέλει, ο εχθρός δεν θα θέλει. Ο Θεός έχει έλεος σε αποθήκη για τον λαό του, και επομένως θα θέσει όρια σε αυτή την ερημωτική κρίση. Μέχρι εδώ θα έρθει, και όχι περαιτέρω.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας ή στην κοινότητά σας αισθάνεστε παρόμοια απουσία αλήθειας και δικαιοσύνης που παρατήρησε ο Χένρι στην Ιερουσαλήμ; Πώς σας διεγείρει η προειδοποίηση ότι ο λόγος του Θεού γίνεται φωτιά όταν απορρίπτεται σε μεγαλύτερη ευλάβεια; Με ποιους τρόπους μπορείτε να καλλιεργήσετε τον φόβο του Κυρίου που κρατά τόσο τα άτομα όσο και τα έθνη από το να παρασυρθούν σε επανάσταση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, ερχόμαστε ενώπιόν σου με την ίδια ανάγκη για αλήθεια που έλειπε από τη γενιά του Ιερεμία. Φύτεψε τον φόβο σου βαθιά στις καρδιές μας ώστε να μην σκληρύνουμε τον εαυτό μας ενάντια στη διόρθωσή σου. Φύλαξέ μας από την υποκρισία που μιλά το όνομά σου αλλά ζει σαν να μην θα κρίνεις. Όπου έχουμε γίνει κωφοί στον λόγο σου, ξύπνα μας ξανά. Θυμήσου έλεος εν μέσω οποιασδήποτε πειθαρχίας που πρέπει να φέρεις, και ύψωσε φωνές που θα καλέσουν τον λαό σου πίσω στον δρόμο της δικαιοσύνης. Ας επιτελέσει ο λόγος σου το καθαρτικό έργο του σε εμάς σήμερα.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →