← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Θεσσαλονικείς

2 Θεσσαλονικείς 2 — με τον Gill

Β' Θεσσαλονικείς 2John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε την Ειδική-Βαπτιστική Εξήγηση του Ιωάννη Γκιλ της Αγίας Γραφής για το 2ο κεφάλαιο της προς Θεσσαλονικείς. Ο Γκιλ εξηγεί προσεκτικά τη διδασκαλία του αποστόλου για την έλευση του Κυρίου, τη συγκέντρωση των αγίων και την αποκάλυψη του ανθρώπου της αμαρτίας. Η εξήγησή του προστατεύει την εκκλησία από την απάτη ενώ κατευθύνει τις καρδιές προς την υπομονετική ελπίδα. Καθώς ακούμε, ας στερεώσει το Πνεύμα το νου μας και να βαθύνει τον πόθο μας για την εμφάνιση του Χριστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά το 2ο κεφάλαιο της προς Θεσσαλονικείς, ακούγοντας τις τρυφερές προειδοποιήσεις του αποστόλου και τις βέβαιες υποσχέσεις για την επιστροφή του Κυρίου. Ας αφήσουμε τα λόγια να εγκατασταθούν ήσυχα στην καρδιά πριν στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Γκιλ ξεκινά απευθυνόμενος στους αδελφούς για την έλευση του Κυρίου. Στίχος 1. Τώρα σας παρακαλούμε, αδελφοί ,.... Ο απόστολος, αφού ολοκλήρωσε τον πρώτο του σκοπό σε αυτή την επιστολή, που ήταν να ενθαρρύνει τους αγίους σε υπομονή υπό τα παθήματα, προχωρεί σε άλλη άποψη που είχε στη συγγραφή της, και αυτή είναι, να θέσει τη διδασκαλία της έλευσης του Χριστού, ως προς τον χρόνο της, στο σωστό φως· και αυτό προκαλείται από όσα είχε πει σχετικά με αυτή στην προηγούμενη επιστολή, που είτε παρεξηγήθηκαν είτε παραποιήθηκαν· και καθώς απευθύνεται στους αγίους με πολύ στοργική προσφώνηση ως 'αδελφούς' του, έτσι και με τρόπο ικεσίας 'παρακαλώντας', και όμως με πολύ επίσημο τρόπο: με την έλευση του Κυρίου μας Ιησού : που πρέπει να νοηθεί όχι ως η έλευση του Χριστού εν σαρκί, για να εξασφαλίσει τη σωτηρία του λαού του· ούτε ως η έλευση του στη βασιλεία και τη δύναμή του για να εκδικηθεί το εβραϊκό έθνος, για την απόρριψή του ως Μεσσία· αλλά ως η έλευση του για να κρίνει ζωντανούς και νεκρούς, από την οποία τίποτε δεν είναι πιο σίγουρο και βέβαιο, αφού βεβαιώνεται από αγγέλους και ανθρώπους, από προφήτες και αποστόλους, και από τον ίδιο τον Χριστό, ή πιο επιθυμητό από τους αγίους· γι' αυτό ο απόστολος τους ικετεύει με αυτή, ότι ενώ την πίστευαν, την περίμεναν και την ευχόταν, θα λάμβαναν υπόψη όσα επρόκειτο να πει: έτσι τα λόγια, αν και ικεσία, είναι με τη μορφή όρκου· εκτός αν αποδοθούν όπως στην Αιθιοπική μετάφραση, όπως μπορούν, 'σχετικά με την έλευση του Κυρίου μας Ιησού Χριστού'· και έτσι εκφράζουν το θέμα της συζήτησης που τώρα αρχίζει, μαζί με όσα ακολουθούν: και με τη συγκέντρωσή μας μαζί του · που δεν αφορά τις μεγάλες συγκεντρώσεις του λαού προς τον Χριστό τον αληθινό Σηλώ κατά την πρώτη του έλευση, και το κήρυγμα του Ευαγγελίου σε Ιουδαίους και Εθνικούς, όταν υπήρξαν όχι μόνο μεγάλες συρροές για να το ακούσουν, αλλά πλήθη μεταστράφηκαν από αυτό· ούτε τις μεγαλύτερες συγκεντρώσεις που θα υπάρξουν στις έσχατες ημέρες, κατά τον χρόνο της μεταστροφής των Ιουδαίων, και όταν το πλήρωμα των Εθνών θα εισαχθεί· ούτε τη μεταστροφή μεμονωμένων προσώπων, που συγκεντρώνονται στον Χριστό και γίνονται δεκτά από αυτόν έναν προς έναν· ούτε τη συνάθροιση των αγίων μαζί για δημόσια λατρεία, με την έννοια που χρησιμοποιείται η λέξη στην Προς Εβραίους 10:25 αλλά τη συγκέντρωση όλων των αγίων την τελευταία ημέρα, κατά τη δεύτερη έλευση του Χριστού· γιατί θα έρθει με μυριάδες αγίων του, ναι, με όλους τους αγίους του, όταν τα νεκρά σώματά τους θα αναστηθούν και θα επανενωθούν με τις ψυχές τους, και αυτοί με τους ζωντανούς αγίους θα αρπαγούν στον αέρα, για να συναντήσουν τον Κύριο εκεί και να είναι πάντα μαζί του· όταν θα αποτελέσουν, πλήρη και τέλεια, τη γενική συνέλευση και εκκλησία των πρωτοτόκων, των οποίων τα ονόματα είναι γραμμένα στον ουρανό: αυτή θα είναι η συγκέντρωση όλων των εκλεκτών του Θεού· και έτσι η Αραβική μετάφραση διαβάζει, 'τη συγκέντρωση όλων μας'· και η οποία, καθώς είναι βέβαιη, είναι πολύ επιθυμητή· θα είναι μια ευτυχής συνάντηση και ένα ένδοξο θέαμα· με αυτή ο απόστολος τους ικετεύει και τους ορκίζει να λάβουν υπόψη όσα ακολουθούν. Ο Γκιλ στη συνέχεια εξηγεί την προειδοποίηση κατά της απάτης στον στίχο 3. Στίχος 3. Κανείς να μην σας εξαπατήσει με οποιονδήποτε τρόπο ,.... Με οποιονδήποτε από τους παραπάνω τρόπους· προσποιούμενος αποκάλυψη από το Πνεύμα· ή ότι το έλαβε από το στόμα κάποιου από τους αποστόλους· ή ότι έχει επιστολή σαν από αυτούς, δηλώνοντας ότι η ημέρα του Χριστού είναι άμεση· ή με οποιονδήποτε άλλο τρόπο· μην παραπλανηθείτε από αυτούς για τους εξής λόγους, γιατί υπήρχαν πράγματα που έπρεπε να γίνουν πριν από την έλευση του Χριστού, που δεν είχαν γίνει τότε, και που απαιτούσαν χρόνο: γιατί εκείνη η ημέρα δεν θα έρθει, εκτός αν έρθει πρώτα η αποστασία · είτε με πολιτική έννοια, των εθνών από τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία, που διαιρέθηκε σε ανατολική και δυτική αυτοκρατορία· για την οποία έγινε οδός με τη μεταφορά της έδρας της αυτοκρατορίας από τη Ρώμη στη Βυζάντιο, ή Κωνσταντινούπολη· η πρώτη από αυτές τις αυτοκρατορίες καταλήφθηκε από τον Μαχόμετ, και ακόμη κατέχεται από τους Τούρκους· και η δεύτερη κατακλύστηκε από τους Γότθους, Ούννους και Βανδάλους, και διασπάστηκε· η Ιταλία ιδιαίτερα λεηλατήθηκε από αυτούς, και η ίδια η Ρώμη λεηλατήθηκε και καταλήφθηκε: ή μάλλον με θρησκευτική έννοια, της πτώσης των ανθρώπων από την πίστη του Ευαγγελίου, από την καθαρότητα των δογμάτων του Ευαγγελίου, της πειθαρχίας, της λατρείας και των διατάξεων· και αυτό όχι κάποιων Ιουδαίων που ομολογούσαν πίστη στον Χριστό και απομακρύνθηκαν από αυτή, ή κάποιων Χριστιανών που πήγαν στους Γνωστικούς· αλλά πρέπει να νοηθεί ως μια πιο γενική αποστασία στους χρόνους της Παπισμού· όταν όχι μόνο οι ανατολικές εκκλησίες διαστράφηκαν και διαφθάρηκαν από τον Μαχόμετ, και απομακρύνθηκαν στη θρησκεία του, αλλά οι δυτικές εκκλησίες διαφθάρηκαν θλιβερά από τον άνθρωπο της αμαρτίας, με την εισαγωγή σφαλμάτων κάθε είδους στο δόγμα, κάνοντας καινοτομίες σε κάθε διάταξη, και διορίζοντας νέες, και εισάγοντας τόσο τον Ιουδαϊσμό όσο και τον Εθνισμό στις εκκλησίες· η οποία γενική αποστασία συνεχίστηκε μέχρι τους χρόνους της μεταρρύθμισης, και είναι αυτό στο οποίο ο απόστολος αναφέρεται στην Α' Τιμόθεον 4:1 όπου δείχνει φανερά μερικές από τις παπικές διδασκαλίες, όπως την απαγόρευση του γάμου στους ιερείς, και την εντολή αποχής από κρέατα σε ορισμένες ημέρες, και σε ορισμένους χρόνους του έτους: αυτό ήταν ένα πράγμα που έπρεπε να προηγηθεί της έλευσης του Χριστού, ένα άλλο ακολουθεί, που θα λάβει χώρα την ίδια στιγμή· και εκείνος ο άνθρωπος της αμαρτίας να αποκαλυφθεί · που τώρα ήταν κρυμμένος, αν και εργαζόταν κρυφά· με τον οποίο εννοείται όχι μόνο κάποιο συγκεκριμένο πρόσωπο ή άτομο· όχι ο διάβολος, γιατί αν και είναι ο πονηρός, ένα καταραμένο πνεύμα, αντίπαλος, εχθρός του Θεού και του Χριστού, και του λαού του, και που επηρέασε τη θεότητα, και επιδίωξε να λατρευτεί, και μάλιστα από τον ίδιο τον Χριστό· όμως ο άνθρωπος της αμαρτίας εδώ διακρίνεται από τον Σατανά, Β' Τιμόθεον 2:9 ούτε εννοείται κάποιος συγκεκριμένος αυτοκράτορας της Ρώμης, όπως ο Γάιος Καλιγούλας, ή ο Νέρωνας, γιατί αν και αυτοί ήταν τέρατα ανομίας, και αυτοανακηρύχθηκαν θεοί, όμως δεν κάθισαν στον ναό του Θεού· ούτε ο Σίμων ο Μάγος εννοείται, που ήταν πολύ πονηρός άνθρωπος, μάγος, και που έδινε τον εαυτό του ως κάποιον μεγάλο, και ονομαζόταν η μεγάλη δύναμη του Θεού, πριν από τη μεγάλη ομολογία πίστης στον Χριστό· και αργότερα ισχυρίστηκε ότι ήταν Θεός, ο Πατέρας στη Σαμάρεια, ο Υιός στην Ιουδαία, και το Πνεύμα στις υπόλοιπες χώρες του κόσμου· και, εξαιτίας των σημείων και των ψευδών θαυμάτων του, είχε ανεγερθεί άγαλμα από τον Ρωμαίο αυτοκράτορα με αυτή την επιγραφή, 'στον Σίμωνα τον άγιο θεό'· αλλά τότε αυτός ο πονηρός άνθρωπος είχε ήδη αποκαλυφθεί: ούτε αυτό πρέπει να νοηθεί ως κάποιος συγκεκριμένος Ιουδαίος, που θα γεννηθεί από τον διάβολο σε παρθένο της φυλής του Δαν, και που θα βασιλεύσει τρία χρόνια και μισό, και μετά θα καταστραφεί από τον Χριστό, που είναι μύθος των Παπικών· αλλά εδώ εννοείται μια διαδοχή ανθρώπων, όπως ένας βασιλιάς χρησιμοποιείται μερικές φορές για μια τάξη και διαδοχή βασιλέων, Δευτερονόμιο 17:18 και ένας αρχιερέας για όλη εκείνη την τάξη, από τον Ααρών μέχρι τη διάλυσή της, Προς Εβραίους 9:7 έτσι εδώ εννοεί όλη την ιεραρχία της Ρώμης, μοναχούς, φραγκισκανούς, ιερείς, επισκόπους, αρχιεπισκόπους, καρδινάλιους, και ιδιαίτερα πάπες, που μπορούν κάλλιστα να ονομαστούν 'ο άνθρωπος της αμαρτίας', επειδή είναι διαβόητα αμαρτωλοί· όχι μόνο αμαρτωλοί, αλλά η ίδια η αμαρτία, ένας βόθρος αμαρτίας, τέρατα ανομίας, πνευματικές πονηρίες σε υψηλούς τόπους: δεν είναι εύκολο να απαριθμήσουμε τις ασεβείς πράξεις τους, τις μοιχείες, την αιμομιξία, τη σοδομία, τη ληστεία, τον φόνο, την απληστία, τη σιμωνία, την επιορκία, το ψέμα, τη νεκρομαντεία, την οικειότητα με τον διάβολο, την ειδωλολατρία, τη μαγεία, και τι όχι; Ο Γκιλ στη συνέχεια πραγματεύεται το μυστήριο της ανομίας που ήδη εργάζεται. Στίχος 7. Διότι το μυστήριο της ανομίας ήδη εργάζεται ,.... Ή 'το μυστήριο εκείνου του πονηρού', όπως η Συριακή· εννοώντας είτε τον ίδιο τον αντίχριστο, και το πνεύμα του αντίχριστου, που ήταν ήδη στον κόσμο, Α' Ιωάννου 2:18 , 'μυστήριο' όντας ένα από τα ονόματα του αντίχριστου, Αποκάλυψη 17:5 και αρχαία αυτή η λέξη ήταν χαραγμένη στα μίτρα των παπών της Ρώμης: ή μπορεί να εννοούνται οι κακές διδασκαλίες και πρακτικές του αντίχριστου· γιατί όπως η διδασκαλία του Ευαγγελίου ονομάζεται μυστήριο, και το μυστήριο της ευσέβειας· έτσι οι διδασκαλίες και πρακτικές του αντίχριστου μπορεί να ονομαστούν το μυστήριο της ανομίας, ιδιαίτερα καθώς τώρα διαδίδονταν κρυφά, υιοθετούνταν και εφαρμόζονταν: τα θεμέλιά του τώρα έθεταν στην εκκλησία από ψευδοδιδασκάλους· γιατί σφάλματα και αιρέσεις κάθε είδους, σχετικά με το πρόσωπο και τα αξιώματα του Χριστού, και σε αντίθεση με αυτά, τώρα διαδίδονταν· η ειδωλολατρία, και η κοινωνία με ειδωλολάτρες, τώρα επικρατούσε· η λατρεία αγγέλων χρησιμοποιούνταν από μερικούς· και η δεισιδαιμονία και η θεληματική λατρεία, λατρεία κατά τις εντολές ανθρώπων, εφαρμόζονταν· ημέρες, και μήνες, και χρόνια, διακρίνονταν από Ιουδαίους και Εθνικούς, και διαφορά κρεάτων, παρατηρούνταν· η αγαμία και η παρθενία άρχισαν να θαυμάζονται και να επαινούνται· η κυριαρχία και η μαγιστρατική περιφρονούνταν, και η εκκλησιαστική εξουσία καταφρονούνταν, και πολλοί, όπως ο Διότρεφης, αγαπούσαν να έχουν την πρωτοκαθεδρία· και η διδασκαλία της δικαίωσης από τα έργα του νόμου διαδιδόταν επιμελώς, και κηρύσσονταν και γινόταν δεκτή με ζήλο· όλα αυτά έθεσαν το θεμέλιο, και είναι η ζωή και η ψυχή του παπισμού: μόνο αυτός που τώρα εμποδίζει, θα εμποδίζει, μέχρις ότου αφαιρεθεί από τη μέση · δηλαδή η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία και οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες, και οι οποίοι απομακρύνθηκαν εντελώς βαθμιαία, και έτσι άνοιξαν τον δρόμο για την αποκάλυψη αυτού του πονηρού: και αυτό έγινε εν μέρει από τον Κωνσταντίνο τον αυτοκράτορα που δέχτηκε την Χριστιανική πίστη, με την οποία η Ρωμαϊκή αυτοκρατορία ως Εθνική έπαυσε· και με την αύξηση των πλούτων της εκκλησίας, και τη θρέψη της υπερηφάνειας, της φιλοδοξίας και της πλεονεξίας των επισκόπων, ιδιαίτερα του επισκόπου της Ρώμης· και στη συνέχεια με την απομάκρυνση της έδρας της αυτοκρατορίας από τη Ρώμη στη Βυζάντιο, την οποία ονόμασε Κωνσταντινούπολη: εδώ οι Έλληνες αυτοκράτορες συνέχισαν στη διαδοχή, και ούτε αυτοί οι ίδιοι, ούτε καν οι έξαρχοί τους, διέμεναν στη Ρώμη, αλλά στη Ραβέννα· έτσι που άνοιξε ο δρόμος για τον αντίχριστο να έρθει στην έδρα του, και δεν υπήρχε τίποτε να ανταγωνιστεί και να επισκιάσει το μεγαλείο, τη δύναμη και τη δόξα των Ρωμαίων παπών: και αυτό που εμπόδιζε αφαιρέθηκε επίσης από τη μέση, με τη διαίρεση της αυτοκρατορίας, από τον Θεοδόσιο, δίνοντας στον μεγαλύτερο γιο του Αρκάδιο, τα ανατολικά, και στον νεότερο, Ονώριο, τα δυτικά μέρη της: η ανατολική αυτοκρατορία καταλήφθηκε με την πάροδο του χρόνου και κατέχεται από τον Μαχόμετ και τους Σαρακηνούς· και η δυτική αυτοκρατορία κατακλύστηκε από τους Γότθους, Βανδάλους και Ούννους, και έγινε άκυρη περίπου το έτος 476, στον Αυγουστούλο, τον τελευταίο των Ρωμαίων αυτοκρατόρων, που υποχρεώθηκε να παραιτηθεί από την κυβέρνηση από τον Οδόακρο βασιλιά των Ερούλων· όταν η βασιλεία των Λομβαρδών εγκαταστάθηκε στην Ιταλία, και αργότερα μεταφέρθηκε στον Κάρολο τον Μέγα, βασιλιά των Φράγκων· έτσι ώστε δεν απέμεινε τίποτε περισσότερο από τη Ρωμαϊκή αυτοκρατορία παρά το γυμνό όνομα, όπως σήμερα· και με αυτόν τον τρόπο οι πάπες της Ρώμης έφτασαν στο ύψος της δύναμης και της δόξας τους, που εννοείται με την αποκάλυψη του ανθρώπου της αμαρτίας.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Γκιλ καταλήγει δείχνοντας πώς ο πονηρός υψώνει τον εαυτό του. Η Ρώμη από τους Εβραίους συγγραφείς ονομάζεται 'Μαγδιήλ', που σημαίνει 'μεγαλύνοντας τον εαυτό της'· ο λόγος είναι, שיתגדל, 'επειδή μεγαλύνει τον εαυτό της' πάνω από όλους αυτούς· δηλαδή πάνω από όλα τα βασίλεια και τα κράτη: αλλά τι είναι χειρότερο, και πιο τρομερά βλάσφημο, ακολουθεί, ώστε αυτός ως Θεός κάθεται στον ναό του Θεού · όχι στον ναό της Ιερουσαλήμ, που επρόκειτο να καταστραφεί και να μην ξαναχτιστεί ποτέ, και καταστράφηκε πριν αποκαλυφθεί αυτός ο άνθρωπος της αμαρτίας· αλλά στην εκκλησία του Θεού, που ονομάζεται έτσι, Α' Κορινθίους 3:16 η Αιθιοπική μετάφραση το αποδίδει, 'στον οίκο του Θεού'· γιατί ο αντίχριστος ανέβηκε από, και εν μέσω της εκκλησίας· και ήταν αληθινή εκκλησία στην οποία εμφανίστηκε πρώτα, και πάνω από την οποία σφετερίστηκε εξουσία και δύναμη· αν και έχει διαφθαρεί τόσο από αυτόν, ώστε τώρα να είναι μόνο ονομαστικά έτσι· εδώ κάθεται, και του γίνεται ομολογία από τα πλάσματά του, σαν να ήταν θεός, και όχι μόνο ονομάζεται αντιπρόσωπος του Χριστού, αλλά θεός στη γη, και ο Κύριος Θεός μας ο Πάπας· έτσι στην αψίδα θριάμβου στην είσοδο του Πάπα Σίξτου Δ', αυτές οι γραμμές τέθηκαν, 'oraculo vocis, mundi moderaris habenas, et merito in terris crederis esse Dens'· η έννοια είναι, ότι κυβερνούσε τον κόσμο με τον λόγο του, και άξια πιστευόταν ότι είναι Θεός στη γη· και ο κανόνας τους λέει, 'δείχνεται αρκετά καθαρά, ότι ο Πάπας δεν μπορεί να λυθεί ή να δεθεί από καμία κοσμική εξουσία· αφού είναι φανερό ότι ονομάζεται Θεός από εκείνον τον ευσεβή πρίγκιπα, τον Κωνσταντίνο, και είναι φανερό ότι ο Θεός δεν μπορεί να κριθεί από ανθρώπους:' και ο Πάπας Ιωάννης ΚΒ' ονομάζεται ρητά 'ο Κύριος Θεός μας ο Πάπας': η Αιθιοπική μετάφραση διαβάζει, 'θα πει σε όλους, Εγώ είμαι ο Κύριος Θεός'· βλέπε Ιεζεκιήλ 28:2 , το Αλεξανδρινό χειρόγραφο, και μερικά άλλα, και η Λατινική Βουλγάτα, αφήνουν έξω τη φράση, 'ως Θεός', αλλά η Συριακή την διατηρεί: όμως η ίδια βλασφημία εκφράζεται στην επόμενη πρόταση, δείχνοντας τον εαυτό του ότι είναι Θεός · με το να σφετερίζεται εξουσία πάνω στις συνειδήσεις και τις ψυχές των ανθρώπων· με το να απαλλάσσει από τους νόμους του Θεού και του ανθρώπου· με το να αναλαμβάνει στον εαυτό του όλη την εξουσία στον ουρανό και στη γη· με το να παίρνει πάνω του να ανοίγει και να κλείνει τις πύλες του ουρανού κατά βούληση· και με το να συγχωρεί αμαρτία, που μόνο ο Θεός μπορεί να κάνει· αυτό είναι το στόμα που μιλά βλασφημίες, Αποκάλυψη 13:5 .
Απαντήστε

Απόκριση

Πού μπορεί λεπτές αναφορές ή φόβοι να κλονίζουν τον νου σας σήμερα; Πώς η βεβαιότητα της συγκέντρωσης των αγίων από τον Χριστό στερεώνει την ελπίδα σας; Με ποιους τρόπους μπορείτε να φυλάγεστε από το πνεύμα της ανομίας στον δικό σας περίπατο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τῆς χάριτός σου ἀπὸ πάσης ἀπάτης τῆς δυναμένης νὰ μᾶς ταράξῃ, καὶ στερέωσον ἡμᾶς ἐν τῇ ἀληθείᾳ τοῦ λόγου σου. Ἐνίσχυσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν εἰς τὴν ἔλευσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν ἐπισυναγωγὴν ἡμῶν πρὸς αὐτόν, διατηρῶν ἡμᾶς ἀκλινεῖς μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης. Εἴθε τὸ Πνεῦμά σου νὰ συγκρατήσῃ τὸ κακὸν καὶ νὰ διαφυλάξῃ ἡμᾶς ἀμέμπτους διὰ τοῦ εὐαγγελίου, πρὸς ἔπαινον τῆς δόξης σου. Ἀμήν.

John Gill's Εξήγηση ολόκληρης της Βίβλου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →