Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
Αποκάλυψη 22 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για το κεφάλαιο 22 της Αποκάλυψης, ο Μακλάρεν καθοδηγεί τους αναγνώστες μέσα από το τελικό όραμα της Νέας Ιερουσαλήμ με προσεκτική προσοχή στις ηχώ της Παλαιάς Διαθήκης και την πρόσκλησή του για την παρούσα χριστιανική ζωή. Η έκθεσή του συνδυάζει την προφητική εικόνα με πρακτική εφαρμογή, δείχνοντας πώς τα χαρακτηριστικά της πόλης δείχνουν πέρα από το κείμενο στην ελπίδα του πιστού. Καθώς ακολουθούμε τις παραγράφους του, ανιχνεύουμε την κίνηση από το όραμα στη ζωή του πολίτη και τελικά στην προσωπική απόκριση. Ας ανοίξουν οι μετρημένες λέξεις του Μακλάρεν τη τελευταία σελίδα της Γραφής ξανά σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο κεφάλαιο 22 της Αποκάλυψης και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Αφήστε το τελικό όραμα του ποταμού, του δέντρου και των ανοιχτών πυλών της πόλης να εγκατασταθεί στο νου. Προσέξτε τις επαναλαμβανόμενες υποσχέσεις ζωής και την άμεση προσφώνηση προς τις εκκλησίες. Διαβάστε χωρίς βιασύνη, αφήνοντας την τελική ευλογία να παραμείνει. Αυτό το μοναδικό κεφάλαιο συγκεντρώνει την ελπίδα ολόκληρου του βιβλίου σε ένα φωτεινό τέλος.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει επιστρέφοντας στο δέντρο της ζωής στο τέλος του οράματος.
Είναι σαν το φινάλε κάποιου μεγάλου κοντσέρτου, στο οποίο τα θέματα που έχουν ακουστεί σε όλη τη διάρκειά του συγκεντρώνονται όλα στην τελευταία μεγαλειώδη, μελωδική κορύφωση. Εδώ στο πιο μακρινό σημείο στο οποίο επιτρέπεται να διεισδύσουν θνητά μάτια, το 'δέντρο της ζωής' που τα πρώτα θνητά μάτια είχαν δει κυματίζει ξανά τα κλαδιά του. Το τέλος έχει κυκλώσει πίσω στην αρχή. Αλλά τώρα δεν υπάρχει πλέον απαγόρευση να μαζέψει και να φάει κανείς, και τώρα φυτρώνει όχι σε κήπο, αλλά σε πόλη όπου έχει εισέλθει η τελειότητα της ανθρώπινης κοινωνίας.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ανιχνεύει την πληρέστερη πορεία του ποταμού μέσα από την πόλη.
Εδώ, στην τελευταία σελίδα της Γραφής, ο ποταμός, η μουσική του οποίου το κύμα είχε ακουστεί από τον Ιεζεκιήλ και τον Ζαχαρία φέρνοντας ζωή σε όλα όσα έλουζε, και από τον Ψαλμωδό κάνοντας χαρούμενη την πόλη του Θεού, ρέει με ευρύτερο, πληρέστερο ρεύμα, και δεν λερώνεται από κανέναν λεκέ, αλλά είναι 'καθαρός σαν κρύσταλλο'. Ο ποταμός και το δέντρο έχουν το ίδιο επίθετο και φέρνουν το ίδιο δώρο στους πολίτες. Όλες οι ευλογίες που δίνει ο Ιησούς συνοψίζονται, τόσο στο Ευαγγέλιο του Ιωάννη όσο και στην Αποκάλυψη, ως ζωή. Η μόνη αληθινή ζωή είναι να ζει κανείς ως λυτρωμένοι δούλοι του Θεού, και αυτή η ζωή είναι δική μας εδώ και τώρα αν είμαστε δικοί Του. Είναι μόνο ένα 'ρεύμα' του ποταμού που μας ευφραίνει εδώ, ο καρπός δεν έχει ακόμη την πλήρη γεύση ούτε αφθονία. Είναι ζωή, περισσότερη ζωή, για την οποία λαχταρούμε, και η επιθυμία θα ικανοποιηθεί εκεί όταν ο ποταμός ρέει πάντα πλήρης, και κάθε μήνα ο καρπός κρέμεται ώριμος και έτοιμος να πέσει σε χαρούμενα χέρια ανάμεσα από τα θεραπευτικά φύλλα.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια μετακινείται από την ίδια την πόλη στους πολίτες της.
Στους στίχους 3 και 4 περνάμε από την πόλη στους πολίτες. Τέλεια καθαρότητα τους ντύνει όλους. Δεν θα υπάρχει πλέον τίποτα καταραμένο· δηλαδή, κανένα ακάθαρτο πράγμα που να επισύρει αναγκαστικά την θεία 'κατάρα', και επομένως δεν θα υπάρχει χωρισμός, ούτε πέπλο απόστασης ανάμεσα στον Βασιλιά και τον λαό, αλλά 'ο θρόνος του Θεού και του Αρνίου θα είναι εκεί'. Ο οραματιστής έχει ήδη δει το Αρνίον κοντά στον θρόνο του Θεού, αλλά τώρα Τον βλέπει να τον μοιράζεται σε αδιάλυτη ένωση. Η τέλεια καθαρότητα οδηγεί σε τέλεια ένωση με τον Θεό και μάλλον εν Χριστώ, και αδιάσπαστη, χαρούμενη υποταγή στη βασιλική Του κυριαρχία. Και αυτή η τέλεια υποταγή είναι η απασχόληση και η χαρά όλων των πολιτών. Είναι 'δούλοι Του', και οι αλυσίδες τους είναι χρυσές αλυσίδες τιμής και στολισμού. 'Τον υπηρετούν', λειτουργώντας ως ιερείς, και όλες οι πράξεις τους 'αρχίζουν, συνεχίζονται και τελειώνουν εν Αυτώ'. Έχοντας υπάρξει πιστοί σε λίγα πράγματα, γίνονται άρχοντες σε πολλά πράγματα, και όμως είναι δούλοι, αν και άρχοντες.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν κλείνει την έκθεση πιέζοντας το όραμα στην παρούσα υπακοή.
Ένα τελευταίο λόγι. Αυτά τα τρία στοιχεία, υπηρεσία, θεωρία, ομοίωση· αυτά τα τρία δεν διαφέρουν ως προς το είδος από τα στοιχεία της ζωής ενός χριστιανού εδώ. Μπορείτε να τα απολαύσετε όλα καθισμένοι σε αυτά τα καθίσματα· στη φασαρία και τη βιασύνη της καθημερινής σας ζωής, μπορείτε να έχετε το καθένα από αυτά. Αν δεν τα απολαύσετε εδώ, δεν θα τα έχετε ποτέ εκεί. Αν ποτέ δεν υπηρετήσατε κανέναν άλλον εκτός από τον εαυτό σας, πώς θα σας κάνει ο θάνατος δούλο Του; Αν όλες τις ημέρες της ζωής σας γυρίζατε το αυτί σας όταν σας έλεγε 'Ζητείτε το πρόσωπό Μου', ποιος λόγος υπάρχει να περιμένετε ότι όταν το σφυρί του θανάτου σπάσει το γυαλί μέσα από το οποίο είδατε σκοτεινά, 'το σταθερό σύνολο εκείνου του φοβερού προσώπου' θα είναι ευχάριστη θέα για εσάς; Αν όλη σας τη ζωή προσπαθούσατε, όπως μερικοί από εσάς άνδρες και γυναίκες, γέροι και νέοι, προσπαθούσατε και προσπαθείτε τώρα, να χαράξετε το όνομα του θηρίου στα μέτωπά σας, τι λόγο έχετε να περιμένετε ότι όταν περάσετε από αυτή τη ζωή τα βρώμικα σημάδια θα εξαφανιστούν σε μια στιγμή, και θα φέρετε στο μέτωπό σας 'τα σημάδια του Κυρίου Ιησού' στη θέση τους; Όχι! Όχι! Αυτά τα πράγματα δεν συμβαίνουν· πρέπει να αρχίσετε εδώ όπως σκοπεύετε να τελειώσετε εκεί. Εμπιστευθείτε Τον εδώ και θα Τον δείτε εκεί. Υπηρετήστε Τον εδώ και θα Τον υπηρετήσετε εκεί. Γράψτε το νέο Όνομά Του στις καρδιές σας, και όταν περάσετε από τις ατέλειες της ζωής θα φέρετε το Όνομά Του στα μέτωπά σας.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή σας ζωή χρειάζεστε περισσότερο την υπενθύμιση ότι η υπηρεσία και η ανάπαυση μπορούν να συμπίπτουν; Πώς διαμορφώνει η υπόσχεση να δείτε το Πρόσωπό Του τον τρόπο που χειρίζεστε τις διακοπές της σημερινής ημέρας; Ποια μοναδική πράξη υπακοής αυτή την εβδομάδα θα έκανε το Όνομά Του πιο ορατό στη ζωή σας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε τῆς Νέας Ἱερουσαλήμ, σὲ αἰνοῦμεν διὰ τὸν ποταμὸν τῆς ζωῆς καὶ τὸ δένδρον τῆς ζωῆς, τὰ ὁποῖα ῥέουν ἀπὸ τὸν θρόνον Σου, ὅπου βασιλεύει τὸ Ἀρνίον. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου κράτει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν προσηλωμένους εἰς Αὐτόν, ἵνα ὑπηρετῶμεν ἀκοπίως, φέρωμεν τὸ ὄνομά Σου, καὶ παραμείνωμεν πιστοὶ μέχρις οὗ ἀνοίξωσι αἱ πύλαι. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →