Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Βʹ Κορινθίους 12 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο Βʹ Κορινθίους 12 μας εισάγει στην υπεράσπιση της διακονίας του αποστόλου Παύλου και στους εκπληκτικούς τρόπους με τους οποίους ο Θεός εξυψώνει και ταπεινώνει τους υπηρέτες του. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά την ισορροπία ανάμεσα στις εξαιρετικές πνευματικές εμπειρίες και την καθημερινή πραγματικότητα της αδυναμίας, δείχνοντας πώς η χάρη στηρίζει τον αγγελιαφόρο όταν η δύναμη αποτυγχάνει. Οι σκέψεις του μας υπενθυμίζουν ότι η αληθινή αποστολική εξουσία δεν στηρίζεται στην προσωπική δόξα αλλά στη δύναμη του Χριστού που τελειοποιείται μέσα από την ανθρώπινη αδυναμία. Καθώς ακολουθούμε σήμερα την έκθεση του Χένρι, ενθαρρυνόμαστε να δεχθούμε τόσο τα ύψη της αποκάλυψης όσο και τα αγκάθια που μας κρατούν εξαρτημένους. Αυτό το μάθημα ανοίγει χώρο για ειλικρινή εξέταση της δικής μας υπερηφάνειας και της επάρκειας της χάρης που τόσο συχνά παραβλέπουμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το Βʹ Κορινθίους 12. Ακούστε την απρόθυμη καύχηση του Παύλου, το μυστηριώδες αγκάθι στη σάρκα και την τρυφερή απάντηση του Κυρίου ότι η χάρη αρκεί. Προσέξτε πώς η αδυναμία γίνεται ακριβώς η σκηνή πάνω στην οποία επιδεικνύεται η δύναμη του Χριστού. Αφήστε τα λόγια να ηρεμήσουν πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι για το ίδιο χωρίο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά παρουσιάζοντας την αφήγηση του αποστόλου για τις ουράνιες τιμές.
Ι. Η αφήγηση που δίνει ο απόστολος για τις εύνοιες που του έδειξε ο Θεός και την τιμή που του απέδωσε· γιατί αναμφίβολα ο ίδιος είναι ο άνθρωπος εν Χριστώ για τον οποίο μιλά. Σχετικά με αυτό μπορούμε να παρατηρήσουμε, 1. Την ίδια την τιμή που έγινε στον απόστολο: αρπάχθηκε στον τρίτο ουρανό, εδ. 2. Πότε έγινε αυτό δεν μπορούμε να πούμε, είτε κατά τις τρεις ημέρες που έμεινε χωρίς όραση κατά τη μεταστροφή του είτε σε κάποια άλλη στιγμή αργότερα, πολύ λιγότερο μπορούμε να ισχυριστούμε πώς έγινε αυτό, είτε με χωρισμό της ψυχής από το σώμα είτε με έκτακτη μεταφορά στο βάθος της θεωρίας. Θα ήταν αυθάδεια από μέρους μας να καθορίσουμε, αν όχι και να ερευνήσουμε, αυτό το ζήτημα, αφού ο ίδιος ο απόστολος λέει: «Είτε εν σώματι είτε εκτός του σώματος, δεν γνωρίζω». Ήταν σίγουρα μια πολύ έκτακτη τιμή που του έγινε: κατά κάποια έννοια αρπάχθηκε στον τρίτο ουρανό, τον ουρανό των μακαρίων, πάνω από τον αέριο ουρανό στον οποίο πετούν τα πουλιά, πάνω από τον αστρικό ουρανό που στολίζεται με εκείνες τις ένδοξες σφαίρες: ήταν στον τρίτο ουρανό, όπου ο Θεός φανερώνει πιο εξέχουσα τη δόξα του. Δεν είμαστε ικανοί να γνωρίζουμε όλα, ούτε είναι σωστό να γνωρίζουμε πολύ για τις λεπτομέρειες εκείνου του ένδοξου τόπου και της κατάστασης· είναι καθήκον και συμφέρον μας να επιμεληθούμε για να εξασφαλίσουμε στον εαυτό μας μια κατοικία εκεί· και, αν αυτό διευκρινιστεί για εμάς, τότε πρέπει να ποθούμε να μεταφερθούμε εκεί, για να μείνουμε εκεί για πάντα. Αυτός ο τρίτος ουρανός ονομάζεται παράδεισος (εδ. 4), σε αναφορά με τον επίγειο παράδεισο από τον οποίο ο Αδάμ εκδιώχθηκε για την παράβασή του· ονομάζεται ο παράδεισος του Θεού (Αποκ. βʹ 7), σημαίνοντας για εμάς ότι δια του Χριστού αποκαθιστάμεθα σε όλες τις χαρές και τις τιμές που χάσαμε εξαιτίας της αμαρτίας, ναι, σε πολύ καλύτερες. Ο απόστολος δεν αναφέρει τι είδε στον τρίτο ουρανό ή στον παράδεισο, αλλά μας λέει ότι άκουσε άρρητα λόγια, τέτοια που δεν είναι δυνατόν για άνθρωπο να εκφράσει—τέτοια είναι η υπεροχή του θέματος και η απειρία μας με τη γλώσσα του άνω κόσμου· ούτε ήταν νόμιμο να εκφράσει εκείνα τα λόγια, επειδή, ενώ είμαστε εδώ σε αυτόν τον κόσμο, έχουμε πιο βέβαιο λόγο προφητείας από τέτοιες οράσεις και αποκαλύψεις. Βʹ Πέτρου αʹ 19. Διαβάζουμε για τη γλώσσα των αγγέλων καθώς και των ανθρώπων, και ο Παύλος γνώριζε τόσα από αυτήν όσο ποτέ κανένας άνθρωπος πάνω στη γη, και όμως προτίμησε την αγάπη, δηλαδή την ειλικρινή αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον. Αυτή η αφήγηση που μας δίνει ο απόστολος για το όραμά του πρέπει να συγκρατήσει τις περίεργες επιθυμίες μας για απαγορευμένη γνώση, και να μας διδάξει να βελτιώσουμε την αποκάλυψη που ο Θεός μας έδωσε στον λόγο του. Ο ίδιος ο Παύλος, που είχε βρεθεί στον τρίτο ουρανό, δεν δημοσίευσε στον κόσμο όσα άκουσε εκεί, αλλά προσκολλήθηκε στη διδασκαλία του Χριστού: σε αυτό το θεμέλιο οικοδομείται η εκκλησία, και σε αυτό πρέπει να οικοδομήσουμε την πίστη και την ελπίδα μας. 2. Ο ταπεινός και σεμνός τρόπος με τον οποίο ο απόστολος αναφέρει αυτό το ζήτημα είναι αξιοσημείωτος. Κάποιος θα ήταν έτοιμος να σκεφθεί ότι κάποιος που είχε τέτοιες οράσεις και αποκαλύψεις θα καυχόταν πολύ γι’ αυτές· αλλά, λέει, «Δεν είναι συμφέρον για μένα βεβαίως να καυχώμαι», εδ. 1. Γι’ αυτό δεν το ανέφερε αμέσως, ούτε παρά μόνο μετά από δεκατέσσερα χρόνια, εδ. 2. Και τότε δεν είναι χωρίς κάποια απροθυμία, ως κάτι που κατά κάποιον τρόπο αναγκάστηκε από την ανάγκη της περίπτωσης. Επιπλέον, μιλά για τον εαυτό του σε τρίτο πρόσωπο, και δεν λέει: «Εγώ είμαι ο άνθρωπος που τιμήθηκε έτσι πάνω από άλλους ανθρώπους». Επιπλέον, η ταπεινοφροσύνη του φαίνεται από τον έλεγχο που φαίνεται να βάζει στον εαυτό του (εδ. 6), που δείχνει καθαρά ότι δεν ευχαριστιόταν να παραμένει σε αυτό το θέμα. Έτσι ήταν αυτός, που δεν υστερούσε από τους πρώτους των αποστόλων σε αξιοπρέπεια, πολύ εξέχων για την ταπεινοφροσύνη του. Σημείωσε, Είναι εξαιρετικό πράγμα να έχεις ταπεινό πνεύμα μέσα σε υψηλές προαγωγές· και εκείνοι που ταπεινώνουν τον εαυτό τους θα υψωθούν.Ο Χένρι εξηγεί στη συνέχεια τον σκοπό πίσω από το αγκάθι στη σάρκα.
2. Ο σκοπός αυτού ήταν να κρατήσει τον απόστολο ταπεινό: «Για να μην υψωθεί υπερβολικά», εδ. 7. Ο ίδιος ο Παύλος γνώριζε ότι δεν είχε φθάσει ακόμη, ούτε ήταν ήδη τέλειος· και όμως κινδύνευε να υψωθεί από υπερηφάνεια. Αν ο Θεός μας αγαπά, θα κρύψει την υπερηφάνεια από εμάς, και θα μας κρατήσει από το να υψωθούμε υπερβολικά· και τα πνευματικά βάρη διατάσσονται για να θεραπεύσουν την πνευματική υπερηφάνεια. Αυτό το αγκάθι στη σάρκα λέγεται ότι είναι άγγελος του Σατανά, τον οποίο δεν έστειλε με καλό σκοπό, αλλά αντίθετα, με κακές προθέσεις, για να αποθαρρύνει τον απόστολο (που είχε ευνοηθεί τόσο πολύ από τον Θεό) και να τον εμποδίσει στο έργο του. Αλλά ο Θεός σχεδίασε αυτό για καλό, και το διέταξε για καλό, και έκανε αυτόν τον άγγελο του Σατανά να είναι τόσο μακριά από το να είναι εμπόδιο ώστε να είναι βοήθεια για τον απόστολο.Ο Χένρι δείχνει στη συνέχεια πώς ο απόστολος ανταποκρίνεται σε αυτή τη θεία διευθέτηση.
ΙΙΙ. Εδώ είναι η χρήση που κάνει ο απόστολος αυτής της οικονομίας: Καυχόταν στις αδυναμίες του (εδ. 9), και ευχαριστιόταν σε αυτές, εδ. 10. Δεν εννοεί τις αμαρτωλές αδυναμίες του (για τις οποίες έχουμε λόγο να ντρεπόμαστε και να λυπούμαστε), αλλά εννοεί τις θλίψεις του, τις ονειδισμούς, τις ανάγκες, τους διωγμούς και τις στενοχώριες για χάρη του Χριστού, εδ. 10. Και ο λόγος της καύχησης και της χαράς του εξαιτίας αυτών των πραγμάτων ήταν αυτός—ήταν δίκαιες ευκαιρίες για τον Χριστό να φανερώσει τη δύναμη και την επάρκεια της χάρης του που αναπαύεται επάνω του, με την οποία είχε τόση εμπειρία της δύναμης της θείας χάρης ώστε να μπορεί να πει: «Όταν είμαι ασθενής, τότε είμαι δυνατός». Αυτό είναι ένα χριστιανικό παράδοξο: όταν είμαστε ασθενείς στον εαυτό μας, τότε είμαστε δυνατοί στη χάρη του Κυρίου μας Ιησού Χριστού· όταν βλέπουμε τον εαυτό μας ασθενή στον εαυτό μας, τότε βγαίνουμε από τον εαυτό μας προς τον Χριστό, και είμαστε ικανοί να λάβουμε δύναμη από αυτόν, και να βιώσουμε περισσότερο τις προμήθειες της θείας δύναμης και χάρης.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το τμήμα εξετάζοντας τη συνεχιζόμενη φροντίδα του αποστόλου για την εκκλησία.
ΙΙ. Δίνει μια εκτενή αφήγηση της συμπεριφοράς του και των καλών προθέσεών του προς αυτούς, στην οποία μπορούμε να παρατηρήσουμε τον χαρακτήρα ενός πιστού υπηρέτη του ευαγγελίου. 1. Δεν ήταν πρόθυμος να γίνει βάρος σε αυτούς, ούτε ζητούσε τα δικά τους, αλλά αυτούς. Λέει (εδ. 13) ότι δεν είχε γίνει βάρος σε αυτούς, για τον παρελθόντα χρόνο, και τους λέει (εδ. 14) ότι δεν θα γινόταν βάρος σε αυτούς για τον μέλλοντα χρόνο, όταν θα ερχόταν σε αυτούς. Φείδονταν τα πορτοφόλια τους, και δεν επιθυμούσε τα χρήματά τους: «Δεν ζητώ τα δικά σας αλλά εσάς». Δεν ζητούσε να πλουτίσει τον εαυτό του, αλλά να σώσει τις ψυχές τους: δεν επιθυμούσε να τους κάνει ιδιοκτησία του, αλλά να τους κερδίσει για τον Χριστό, του οποίου υπηρέτης ήταν. Σημείωσε, Εκείνοι που αποβλέπουν στο να ντύσουν τον εαυτό τους με το μαλλί του ποιμνίου, και δεν φροντίζουν για τα πρόβατα, είναι μισθωτοί, και όχι καλοί ποιμένες. 2. Θα ξόδευε πρόθυμα και θα ξοδευόταν για αυτούς (εδ. 15)· δηλαδή, ήταν πρόθυμος να κοπιάσει και να υποστεί ζημία για το καλό τους. Θα ξόδευε τον χρόνο του, τις ικανότητές του, τη δύναμή του, το ενδιαφέρον του, το παν, για να τους υπηρετήσει· ναι, θα ξόδευε τόσο ώστε να ξοδευθεί, και να είναι σαν ένα κερί, που καταναλώνεται για να δώσει φως σε άλλους. 3. Δεν μείωσε την αγάπη του προς αυτούς, παρά την αχαριστία και την αχαριστία τους προς αυτόν· και γι’ αυτό ήταν ευχαριστημένος και χαρούμενος να κοπιάζει μαζί τους, αν και όσο περισσότερο τους αγαπούσε τόσο λιγότερο αγαπιόταν, εδ. 15. Αυτό εφαρμόζεται και σε άλλες σχέσεις: αν άλλοι στερούνται στο καθήκον τους προς εμάς, δεν έπεται ότι μπορούμε να παραμελήσουμε το καθήκον μας προς αυτούς. 4. Ήταν προσεκτικός όχι μόνο να μην γίνει ο ίδιος βάρος, αλλά και κανείς από αυτούς που απασχολούσε. Αυτό φαίνεται να είναι το νόημα αυτού που διαβάζουμε, εδ. 16-18. Αν κάποιος αντέλεγε ότι αν και ο ίδιος δεν τους βάρυνε, όμως, όντας πανούργος, τους έπιανε με δόλο, δηλαδή έστελνε ανάμεσά τους εκείνους που τους λεηλατούσαν, και μετά μοιραζόταν μαζί τους το κέρδος: «Δεν ήταν έτσι», λέει ο απόστολος· «Δεν κέρδισα από εσάς ούτε εγώ ο ίδιος, ούτε από κανέναν από εκείνους που έστειλα· ούτε ο Τίτος, ούτε άλλοι—Περπατήσαμε με το ίδιο πνεύμα και στα ίδια βήματα». Όλοι συμφώνησαν σε αυτό το ζήτημα να κάνουν σε αυτούς όλο το καλό που μπορούσαν, χωρίς να γίνονται βάρος σε αυτούς, για να προωθήσουν το ευαγγέλιο ανάμεσά τους και να το κάνουν όσο πιο εύκολο γινόταν. Ή, αυτό μπορεί να διαβαστεί με ερώτηση, ως απόλυτη άρνηση οποιασδήποτε δόλου στον εαυτό του και στους άλλους προς αυτούς. 5. Ήταν άνθρωπος που έκανε όλα τα πράγματα για οικοδομή, εδ. 19. Αυτός ήταν ο μεγάλος σκοπός και σχέδιό του, να κάνει καλό, να θέσει καλά το θεμέλιο, και έπειτα με φροντίδα και επιμέλεια να οικοδομήσει την ανωδομή. 6. Δεν θα υποχωρούσε από το καθήκον του από φόβο μήπως τους δυσαρεστήσει, αν και ήταν τόσο προσεκτικός να κάνει τον εαυτό του εύκολο σε αυτούς. Γι’ αυτό ήταν αποφασισμένος να είναι πιστός στον έλεγχο της αμαρτίας, αν και βρισκόταν έτσι όπως δεν θα ήθελαν, εδ. 20. Ο απόστολος αναφέρει εδώ αρκετές αμαρτίες που βρίσκονται πολύ συχνά μεταξύ των ομολογητών της θρησκείας, και είναι πολύ ελέγξιμες: έριδες, ζηλοτυπίες, οργές, φιλονικίες, καταλαλιές, ψιθυρισμοί, φουσκώματα, ταραχές· και, αν και εκείνοι που είναι ένοχοι αυτών των αμαρτιών δύσκολα αντέχουν να ελεγχθούν γι’ αυτές, όμως οι πιστοί υπηρέτες δεν πρέπει να φοβούνται να προσβάλουν τους ενόχους με οξείς ελέγχους, καθώς είναι αναγκαίοι, δημόσια και ιδιωτικά. 7. Λυπόταν στη σκέψη ότι θα έβρισκε σκανδαλώδεις αμαρτίες ανάμεσά τους που δεν μετανοήθηκαν δεόντως. Αυτό, τους λέει, θα ήταν η αιτία μεγάλης ταπείνωσης και θρήνου. Σημείωσε, (1.) Οι πτώσεις και τα σφάλματα των ομολογητών δεν μπορούν παρά να είναι ταπεινωτική σκέψη για έναν καλό υπηρέτη· και ο Θεός μερικές φορές παίρνει αυτόν τον τρόπο για να ταπεινώσει εκείνους που μπορεί να ήταν υπό πειρασμό να υψωθούν: «Φοβούμαι μήπως ο Θεός μου με ταπεινώσει ανάμεσά σας». (2.) Έχουμε λόγο να θρηνούμε εκείνους που αμαρτάνουν και δεν μετανοούν, να θρηνούμε πολλούς που αμάρτησαν, και δεν μετενόησαν, εδ. 21. Αν αυτοί δεν έχουν ακόμη χάρη να πενθήσουν και να θρηνήσουν την περίπτωσή τους, η περίπτωσή τους είναι πιο θρηνητή· και εκείνοι που αγαπούν τον Θεό, και τους αγαπούν, πρέπει να πενθήσουν γι’ αυτούς.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
Πού στη ζωή σου έχει χρησιμοποιήσει ο Θεός μια επίμονη αδυναμία για να σε φυλάξει από την υπερηφάνεια; Πώς αλλάζει η υπόσχεση «Η χάρη μου σου αρκεί» τον τρόπο που βλέπεις τις συνεχιζόμενες δυσκολίες; Σε ποιες σχέσεις σε προσκαλούν να ξοδευτείς χωρίς να ζητάς αντάλλαγμα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν στρεφόμεθα πρὸς Σέ, ἐμπιστευόμενοι ὅτι ἡ χάρις Σου ἀρκεῖ καὶ ὅτι ἡ δύναμίς Σου τελειοῦται ἐν τῇ ἀσθενείᾳ ἡμῶν, καθὼς διεκήρυξας εἰς τὸν ἀπόστολον. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ αὐτοϋψώσεως ἢ ἀπογνώσεως, ἵνα ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ ἐφ’ ἡμᾶς σκηνώσῃ καὶ μεγαλυνθῇ εἴτε ἐν ὑψώσει εἴτε ἐν ἀκάνθαις. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ καυχώμεθα μόνον ἐν Κυρίῳ καὶ νὰ δαπανήσωμεν τὰς ζωάς μας χάριν τοῦ εὐαγγελίου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →