Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικό 3-4 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στο Commentary on the Old and New Testaments του Daniel D. Whedon, αυτόν τον σεβάσμιο Μεθοδιστή οδηγό για το ιερό κείμενο. Με ευλαβική προσοχή στρεφόμαστε στα κεφάλαια 3 και 4 του Λευιτικού, όπου η θυσία ειρήνης και η θυσία περί αμαρτίας ξεδιπλώνουν τις ευγενικές διατάξεις του Λευιτικού νόμου. Η σαφής Αρμινιανή έκθεση του Whedon μας υπενθυμίζει ότι κάθε ψυχή είναι υπόλογη ενώπιον ενός αγίου Θεού, αλλά το έλεος παρέχει πάντα τον καθορισμένο τρόπο προσέγγισης. Ας ακούσουμε τη φωνή του Πνεύματος καθώς αυτοί οι αρχαίοι τύποι μας δείχνουν τον τέλειο Αμνό.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ήσυχη προσδοκία διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια 3 και 4 του Λευιτικού. Ας εδραιωθούν βαθιά στη συνείδηση τα λόγια του νόμου. Παρατηρήστε πώς η θυσία ειρήνης γιορτάζει την ήδη απολαμβανόμενη κοινωνία και πώς η θυσία περί αμαρτίας αντιμετωπίζει τόσο τις συνειδητές όσο και τις ακούσιες παραβάσεις. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει αυτές τις διατάξεις στην προσωπική σας πορεία με τον Θεό.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ξεκινά ορίζοντας την θυσία ειρήνης και τον παραδοσιακό της χαρακτήρα.
Εδάφιο 1. Η ΘΥΣΙΑ ΕΙΡΗΝΗΣ. 1 . Θυσία ειρήνης Αν και αυτή δεν αναφέρεται παρά μετά την παράδοση του δεκαλόγου, Έξοδος 20:24, ο τρόπος της αναφοράς που γίνεται τότε υποδηλώνει ότι ήταν μια συνηθισμένη προσφορά. Ως εκ τούτου, την έχουμε χαρακτηρίσει παραδοσιακή. Είναι κυρίως ευχαριστιακή, με την υποδεέστερη έννοια του εξιλασμού, όπως θα φανεί στην τοποθέτηση του χεριού πάνω στο θύμα και στον ραντισμό του αίματος. Ως εκ τούτου, οι Εβδομήκοντα την αποδίδουν ως θυσία σωτηρίου, 'θυσία σωτηρίας', υπονοώντας ότι αποκαθιστά την ειρήνη. Αλλά επειδή δεν γίνεται σαφής αναφορά στην αμαρτία ή στην ιερατική της εξιλέωση, όπως στην θυσία περί αμαρτίας, (Λευιτικό 4:20,) την έχουμε ονομάσει προσφορά ευχαριστίας κάποιου που απολαμβάνει την ειρήνη που παρέχεται από μια καθαρή συνείδηση. Αυτό επιβεβαιώνεται από το γεγονός ότι έπρεπε να φαγωθεί από τον προσφέροντα και τους φίλους του σε ένα εορταστικό συμπόσιο. Ήταν το όχημα κοινωνίας με τον Ιεχωβά και με όσους φοβούνταν το όνομά του. Από το κοπάδι Βλέπε σημείωση στο Λευιτικό 1:2. Αρσενικό ή θηλυκό Η ολοκαύτωμα, ο τύπος του Χριστού, ήταν ένα αρσενικό θύμα. Άμεμπτο Βλέπε σημείωση στο Λευιτικό 1:3.Στη συνέχεια εισάγει τις θυσίες περί αμαρτίας και περί παραβάσεως ως θετικές διατάξεις που περιγράφονται εκ νέου.
Εισαγωγή. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ. Έχοντας συζητήσει τις τρεις παραδοσιακές προσφορές, προσεγγίζουμε τώρα δύο που είναι η δημιουργία θετικού καταστατικού, την προσφορά περί αμαρτίας και την προσφορά περί παραβάσεως. Εισάγονται εξηγώντας τη φύση τους και δηλώνοντας την περίσταση στην οποία πρέπει να καταφύγουν, σαν να ήταν εντελώς άγνωστες πριν. Η αμαρτία που επιβαρύνει τη συνείδηση, ή που βαραίνει την ασυνείδητη ψυχή, προβάλλεται, και η αισχρότητά της μεγεθύνεται από τον ίδιο τον νόμο που προβλέπει την εξιλέωσή της. Όπως ο ήλιος, ρίχνοντας τις ακτίνες του σε ένα σκοτεινό δωμάτιο, αποκαλύπτει τη βρωμιά του και την ανάγκη του για καθαρισμό, έτσι και ο Σιναϊτικός νόμος αποκάλυψε στο μάτι της συνείδησης τα πολλαπλά στίγματα και κηλίδες της αμαρτίας που μέχρι τότε ήταν αόρατα, και, με τις υψηλές απαιτήσεις του, ήταν η αιτία της διάπραξης πολλών αμαρτιών. 'Ο νόμος εισήλθε για να αφθονήσει το παράπτωμα'.Στρεφόμενος στην αμαρτία ενός ιερέα, εξηγεί το χρίσμα και την τυπική του σημασία.
Εδάφιο 3. ΑΜΑΡΤΙΑ ΙΕΡΕΩΣ, Λευιτικό 4:3-12. 3 . Ο ιερέας Ο όρος ιερέας στο πρωτότυπο σημαίνει αυτός που εκτελεί τα καθήκοντα της λατρείας. Στα αγγλικά προέρχεται από το presbyter, αναφερόμενος περισσότερο στην τάξη παρά στα καθήκοντα. Ο χρισμένος Το χρίσμα κατά την καθιέρωση του Ααρωνικού ιερέα συμβόλιζε την αφιέρωσή του σε ένα ιερό αξίωμα, και προεικόνιζε την εσωτερική χρίση του Αγίου Πνεύματος, η οποία, αφού δοξάστηκε ο Ιησούς, θα χυνόταν σε όλους τους τέλειους πιστούς εν Χριστώ, καθιστώντας τους 'βασιλείς και ιερείς στον Θεό'. Αποκάλυψη 1:6. Το πρωτότυπο είναι η λέξη μεσσίας, σκιαγραφώντας τον μοναδικό Ιερέα που μεσολαβεί μεταξύ του πιστού και του Πατέρα στην ευαγγελική διακονία. Εδώ εννοείται ο αρχιερέας, επειδή είχε το χρίσμα με εξέχουσα έννοια. Λευιτικό 16:32· σημείωση στο Λευιτικό 6:22· Ψαλμοί 133:2.
Σκεφτείτε
Σκέψου
Ο Whedon τονίζει τη Γουεσλεϊανή διάκριση μεταξύ εκούσιας και ακούσιας παράβασης.
Λέει ο John Wesley, 'Όχι μόνο η αμαρτία, κυριολεκτικά, δηλαδή, μια εκούσια παράβαση ενός γνωστού νόμου· αλλά η αμαρτία ακατάλληλα, δηλαδή, μια ακούσια παράβαση ενός Θείου νόμου, γνωστού ή άγνωστου, χρειάζεται το εξιλαστήριο αίμα. Πιστεύω ότι δεν υπάρχει τέτοια τελειότητα σε αυτή τη ζωή που να αποκλείει αυτές τις ακούσιες παραβάσεις που θεωρώ ότι είναι φυσικά συνέπεια της άγνοιας και των λαθών που είναι αδιαχώριστα από τη θνητότητα. Επομένως, η αναμάρτητη τελειότητα είναι μια φράση που δεν χρησιμοποιώ ποτέ, μήπως φανεί ότι αντικρούω τον εαυτό μου. Πιστεύω ότι ένα άτομο γεμάτο με την αγάπη του Θεού εξακολουθεί να είναι επιρρεπές σε αυτές τις ακούσιες παραβάσεις.' Ως εκ τούτου, ο Chas. Wesley τραγουδά, 'Κάθε στιγμή, Κύριε, θέλω την αξία του θανάτου σου.' (3.) Οι Εβραίοι διδάσκαλοι ήταν πλήρως κυριολεκτιστές, όπως φαίνεται στον ορισμό τους για την αμαρτία της άγνοιας: 1.) Πρέπει να είναι ακούσια. 2.) Εναντίον μιας απαγόρευσης. 3.) Μια εξωτερική πράξη και όχι μια λέξη ή μια σκέψη. 4.)Ολοκληρώνει δείχνοντας πώς η ποικιλία των θυμάτων σηματοδοτεί διαφορετικούς βαθμούς προσβλητικότητας της αμαρτίας.
Αυτό ρίχνει φως στην αμαρτία 'για την οποία δεν υπάρχει πλέον θυσία', (Εβραίους 10:26-29)· την αμαρτία προς θάνατο, (Α' Ιωάννου 5:16)· την ασυγχώρητη αμαρτία, (Μάρκος 3:29)· και την ταυτίζει σαφώς με την αμαρτία που διαπράττεται 'με υψηλό χέρι' για την οποία η 'ψυχή θα εκκοπεί εντελώς'. Η αντίθεση μεταξύ των δύο Διαθηκών, που καθιστά την Παλαιά την ενσάρκωση της αμείλικτης αυστηρότητας και την Καινή την προσωποποίηση του ελέους, είναι αβάσιμη. Υπάρχει έλεος στη διακονία του νόμου· υπάρχει στη διακονία της χάριτος 'η οργή του Αρνίου' που ξεσπά για να καταναλώσει τους αδιόρθωτους παραβάτες. (4.) Η ποικιλία των θυμάτων που ορίζονταν για τις θυσίες περί αμαρτίας προοριζόταν προφανώς να σηματοδοτήσει τους διαφορετικούς βαθμούς προσβλητικότητας στην αμαρτία που έπρεπε να εξιλεωθεί, εκτός από την εναλλακτική λύση που παραχωρούνταν στην φτώχεια.
Απαντήστε
Απάντηση
1. Πώς σας καλεί η θυσία ειρήνης να γιορτάσετε τη συνείδηση που αναπαύεται μέσω της μεσιτείας του Χριστού;
2. Πού ανακαλύψατε ότι ακόμη και οι ακούσιες αμαρτίες απαιτούν το καθαριστικό αίμα της μεγάλης Θυσίας περί Αμαρτίας;
3. Με ποιους τρόπους η έκθεση του Whedon ενισχύει την πεποίθησή σας ότι η χάρη αφθονεί εκεί όπου αφθόνησε η αμαρτία;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το καθαρό φως που έριξε το πιστό σχόλιο του Daniel D. Whedon στις θυσίες του παρελθόντος. Χάρισέ μας μια ευαίσθητη συνείδηση που τρέμει σε κάθε απόκλιση από τον άγιο νόμο σου, αλλά χαίρεται στην πρόβλεψη της θυσίας περί αμαρτίας. Είθε το αίμα του Ιησού, του τέλειου Αρχιερέα μας, να μας καθαρίζει συνεχώς από γνωστές και άγνωστες παραβάσεις. Κράτησέ μας από την αυθάδη αμαρτία και από την απρόσεκτη παραμέληση της εξιλέωσης που τόσο πλούσια μας παρείχες. Μέσω του ίδιου του Κυρίου Ιησού Χριστού προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →