Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γεν 47-48 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στη Γένεση 47–48 μας εισάγει στις τελευταίες περιόδους της ζωής του Ιακώβ και στη σταθερή πιστότητα του Ιωσήφ. Με ποιμαντική διορατικότητα ο Χένρι δείχνει πώς η θεία πρόνοια διευθετεί τόσο τις ιδιωτικές στοργές όσο και τις δημόσιες ευθύνες. Οι σκέψεις του μας προσκαλούν να παρατηρήσουμε πώς οι υπηρέτες του Θεού τιμούν τους επίγειους άρχοντες, αγαπούν τους οικογενειακούς δεσμούς και προετοιμάζονται για το τελικό ταξίδι προς την πατρίδα. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε πρότυπα ευγνωμοσύνης, πρόνοιας και ευλογίας που ακόμη διαμορφώνουν τις ζωές εκείνων που περπατούν με τον ίδιο Κύριο σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στρέψου τώρα στη Γένεση 47 και 48. Άσε την αφήγηση της διοίκησης του Ιωσήφ, της ακρόασης του Ιακώβ με τον Φαραώ και της υιοθεσίας του Εφραίμ και του Μανασσή να εγκατασταθεί ήσυχα στην καρδιά σου. Διάβασε αργά, παρατηρώντας την αλληλεπίδραση της βασιλικής εύνοιας, της οικογενειακής τρυφερότητας και της προφητικής ευλογίας που χαρακτηρίζει αυτές τις τελευταίες πατριαρχικές σκηνές.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξετάζοντας τον σεβασμό που έδειξε ο Ιωσήφ στον Φαραώ ως άρχοντά του.
Εδώ είναι, Ι. Ο σεβασμός που ο Ιωσήφ, ως υπήκοος, έδειξε στον άρχοντά του. Αν και ήταν ο ευνοούμενός του και πρωθυπουργός του κράτους, και είχε λάβει ιδιαίτερες εντολές από αυτόν να στείλει να φέρουν τον πατέρα του στην Αίγυπτο, όμως δεν τον άφησε να εγκατασταθεί μέχρι να δώσει ειδοποίηση γι' αυτό στον Φαραώ, εδ. 1. Ο Χριστός, ο Ιωσήφ μας, διαθέτει τους ακολούθους του στη βασιλεία του όπως είναι προετοιμασμένη από τον Πατέρα του, λέγοντας, Δεν είναι δικό μου να δώσω, Ματθ. 20:23.Ο Χένρι συνεχίζει περιγράφοντας τον σεβασμό που ο Ιωσήφ έδειξε στους αδελφούς του παρά την προηγούμενη κακία.
1. Αν και ήταν μεγάλος άνθρωπος, και αυτοί ήταν σχετικά ταπεινοί και περιφρονημένοι, ιδιαίτερα στην Αίγυπτο, όμως τους αναγνώρισε. Ας μάθουν όσοι είναι πλούσιοι και μεγάλοι στον κόσμο από αυτό να μην παραβλέπουν ούτε να περιφρονούν τους φτωχούς συγγενείς τους. Κάθε κλάδος του δέντρου δεν είναι κορυφαίος κλάδος· αλλά, επειδή είναι κατώτερος κλάδος, δεν είναι επομένως του δέντρου; Ο Κύριός μας Ιησούς, όπως ο Ιωσήφ εδώ, δεν ντρέπεται να μας ονομάζει αδελφούς.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στην τρυφερή πρόνοια του Ιωσήφ για τον πατέρα του και το νοικοκυριό του στη Γεσέν.
2. Φρόντισε καλά γι' αυτόν και τους δικούς του, τον τοποθέτησε στη Γεσέν (εδ. 11), τον έθρεψε και όλους τους δικούς του με τροφή κατάλληλη γι' αυτούς, εδ. 12. Αυτό μαρτυρεί όχι μόνο ότι ο Ιωσήφ ήταν καλός άνθρωπος, που έδειξε αυτή την τρυφερή φροντίδα για τους φτωχούς συγγενείς του, αλλά ότι ο Θεός είναι καλός Θεός, που τον ανέστησε για αυτόν τον σκοπό και τον έθεσε σε θέση να το κάνει, όπως η Εσθήρ ήρθε στη βασιλεία για τέτοια εποχή. Ό,τι έκανε εδώ ο Θεός για τον Ιακώβ το έχει, ουσιαστικά, υποσχεθεί να κάνει για όλους τους δικούς του, που τον υπηρετούν και εμπιστεύονται σε αυτόν. Ψαλμ. 37:19, Στις ημέρες της πείνας θα χορταστούν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι κλείνει το κεφάλαιο αντανακλώντας στην παρηγοριά που απολάμβανε ο Ιακώβ και στις προσεκτικές διευθετήσεις που έκανε για την ταφή του.
Παρατήρησε, 1. Την παρηγοριά στην οποία ζούσε ο Ιακώβ (εδ. 27, 28)· ενώ οι Αιγύπτιοι ήταν φτωχοί στη δική τους γη, ο Ιακώβ ήταν πλούσιος σε ξένη γη. Έζησε δεκαεπτά χρόνια αφού ήρθε στην Αίγυπτο, πολύ πέρα από τη δική του προσδοκία. Δεκαεπτά χρόνια είχε θρέψει τον Ιωσήφ (γιατί τόσο μεγάλος ήταν όταν πουλήθηκε από αυτόν, Γεν. 37:2), και τώρα, ως ανταπόδοση, δεκαεπτά χρόνια τον έθρεψε ο Ιωσήφ. Παρατήρησε πώς η πρόνοια διευθέτησε ευγενικά τις υποθέσεις του Ιακώβ, ώστε όταν ήταν γέρος και λιγότερο ικανός να αντέξει φροντίδα ή κόπο, είχε λιγότερη ανάγκη γι' αυτό, καθώς ήταν καλά φροντισμένος από τον γιο του χωρίς δική του πρόβλεψη. Έτσι ο Θεός λαμβάνει υπόψη την κατάσταση του λαού του. 2. Τη φροντίδα στην οποία πέθανε ο Ιακώβ. Τελικά πλησίασε ο καιρός που ο Ισραήλ έπρεπε να πεθάνει, εδ. 29. Ο Ισραήλ, πρίγκιπας με τον Θεό, που είχε δύναμη πάνω στον άγγελο και υπερίσχυσε, όμως πρέπει να υποκύψει στον θάνατο. Δεν υπάρχει θεραπεία, πρέπει να πεθάνει: είναι ορισμένο για όλους τους ανθρώπους, επομένως και γι' αυτόν· και δεν υπάρχει απαλλαγή σε αυτόν τον πόλεμο. Ο Ιωσήφ τον προμήθευσε με ψωμί, ώστε να μην πεθάνει από πείνα· αλλά αυτό δεν τον εξασφάλισε από το να πεθάνει από γηρατειά ή ασθένεια. Πέθανε σταδιακά· το κερί του δεν έσβησε απότομα, αλλά έκαιγε σιγά σιγά μέχρι το κηροπήγιο, ώστε είδε από κάποια απόσταση τον καιρό να πλησιάζει. Σημείωσε, Είναι πλεονέκτημα που μπορεί να αξιοποιηθεί να βλέπει κανείς την προσέγγιση του θανάτου πριν νιώσει τις συλλήψεις του, ώστε να παροτρυνθεί να κάνει ό,τι βρίσκει το χέρι του να κάνει με όλη του τη δύναμη: ωστόσο, δεν απέχει πολύ από κανέναν μας. Τώρα η φροντίδα του Ιακώβ, καθώς έβλεπε την ημέρα να πλησιάζει, ήταν για την ταφή του, όχι για την πομπή της (δεν ανησυχούσε καθόλου γι' αυτό), αλλά για τον τόπο της. (1.) Θα ταφεί στη Χαναάν. Αυτό το αποφάσισε, όχι από απλή ιδιοτροπία, επειδή η Χαναάν ήταν η γη της γέννησής του, αλλά με πίστη, επειδή ήταν η γη της επαγγελίας (την οποία επιθυμούσε έτσι, κατά κάποιον τρόπο, να διατηρήσει στην κατοχή του, μέχρι να έρθει ο καιρός που οι απόγονοί του θα ήταν κύριοι της), και επειδή ήταν τύπος του ουρανού, αυτής της καλύτερης χώρας που αυτός που είπε αυτά τα πράγματα δήλωσε σαφώς ότι προσδοκούσε, Εβρ. 11:14. Στόχευε σε μια καλή γη, που θα ήταν η ανάπαυσή του και η μακαριότητά του στην άλλη πλευρά του θανάτου. (2.) Θα ήθελε ο Ιωσήφ να ορκιστεί να τον φέρει εκεί για ταφή (εδ. 29, 31), ώστε ο Ιωσήφ, όντας υπό τέτοια επίσημη υποχρέωση να το κάνει, να έχει τι να απαντήσει στις αντιρρήσεις που διαφορετικά θα μπορούσαν να γίνουν εναντίον του, και για μεγαλύτερη ικανοποίηση του Ιακώβ τώρα στις τελευταίες του στιγμές. Τίποτα δεν θα βοηθήσει καλύτερα να γίνει εύκολο το κρεβάτι του θανάτου από την ορισμένη προοπτική ανάπαυσης στη Χαναάν μετά τον θάνατο. (3.) Όταν έγινε αυτό, ο Ισραήλ προσκύνησε στο προσκέφαλο του κρεβατιού, παραδίδοντας τον εαυτό του, κατά κάποιον τρόπο, στο χτύπημα του θανάτου («Τώρα ας έρθει, και θα είναι ευπρόσδεκτο»), ή λατρεύοντας τον Θεό, όπως εξηγείται στο Εβρ. 11:21, ευχαριστώντας τον Θεό για όλες τις εύνοιές του, και ιδιαίτερα για αυτό, ότι ο Ιωσήφ ήταν έτοιμος, όχι μόνο να βάλει το χέρι του στα μάτια του για να τα κλείσει, αλλά κάτω από τον μηρό του για να του δώσει την ικανοποίηση που επιθυμούσε σχετικά με την ταφή του. Έτσι, εκείνοι που κατεβαίνουν στη σκόνη πρέπει, με ταπεινή ευγνωμοσύνη, να προσκυνήσουν ενώπιον του Θεού, του Θεού των ελέων τους, Ψαλμ. 22:29.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες ευθύνες σου αισθάνεσαι την κλήση να τιμήσεις τόσο τον Θεό όσο και τις κυβερνητικές αρχές όπως έκανε ο Ιωσήφ; Πώς μπορεί ο Κύριος να σε προσκαλεί να επεκτείνεις πρακτική καλοσύνη σε μέλη της οικογένειας που κάποτε σου προκάλεσαν πόνο; Με ποιους τρόπους προετοιμάζεις την καρδιά σου και το νοικοκυριό σου για την ημέρα που, όπως ο Ιακώβ, θα πρέπει να απελευθερώσεις τους επίγειους δεσμούς και να αναπαυθείς στην υπόσχεση μιας καλύτερης χώρας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ εὐσπλαγχνικέ, σὲ αἰνοῦμεν διότι διεφύλαξας τὸν λαόν σου διὰ τῆς πιστῆς διαχειρίσεως τοῦ Ἰωσήφ, καὶ διὰ τὰς ὑποσχέσεις τῆς διαθήκης τὰς ὁποίας ὁ Ἰακὼβ ἐνστερνίσθη ἀκόμη καὶ εἰς τὰς τελευταίας του ἡμέρας. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, χάρισον εἰς ἡμᾶς σοφίαν ἵνα προνοῶμεν δι’ ἐκείνους τοὺς ὁποίους ἔχεις θέσει ὑπὸ τὴν φροντίδα μας, ἵνα περιπατῶμεν ἐν ἀκεραιότητι ἐνώπιον τῶν ἄλλων, καὶ ἵνα κρατῶμεν ἐλαφρῶς τὰ ἔτη τὰ ὁποῖα μᾶς χορηγεῖς ἐδῶ. Στήριξον τὴν ἐλπίδα μας εἰς τὴν αἰώνιον κληρονομίαν τὴν ἐξασφαλισθεῖσαν δι’ ἡμᾶς ἐν Χριστῷ, ἵνα αἱ ζωαί μας τελειώσουν ἐν εὐλογίᾳ καὶ ἐμπιστοσύνῃ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →