Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Μακκαβαίων
Η Μητέρα και οι Επτά Υιοί Της: Μάρτυρες της Ελπίδας της Αναστάσεως
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Την πρώτη Αυγούστου η Ορθόδοξη Εκκλησία εορτάζει τη μνήμη των Αγίων Μακκαβαίων Μαρτύρων: μιας μητέρας και των επτά υιών της, που συνελήφθησαν από τύραννο και βασανίστηκαν ένας προς έναν επειδή αρνήθηκαν να παραβούν τον νόμο των πατέρων τους. Κάθε υιός, πριν πεθάνει, ομολογούσε τον Θεό του Ισραήλ και την ανάσταση των νεκρών - ότι ο Βασιλεύς του κόσμου θα αναστήσει εκείνους που πεθαίνουν για τους νόμους Του σε αιώνια ζωή. Η μητέρα τους, λένε οι Πατέρες, ήταν περισσότερο από μητέρα: στεκόταν ενώ επτά παιδιά σφάζονταν, προτρέποντας το καθένα στη δική της γλώσσα, γεμάτη ευγενές πνεύμα, και τελευταία απ' όλους παρέδωσε και η ίδια τη ζωή της. Αυτή δεν είναι ιστορία απελπισίας αλλά ελπίδας - η σαφέστερη ομολογία στην Παλαιά Διαθήκη για την ανάσταση του σώματος, που εκπληρώθηκε και βεβαιώθηκε στην Ανάσταση του Χριστού. Ο Άγιος Ραβανός Μαύρος, ηγούμενος της Φούλντα, ερμηνεύει αυτή τη σκηνή ως παράθυρο στο μυστήριο της Εκκλησίας και στη δόξα που φυλάσσεται για τους μάρτυρές της.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε αργά την αφήγηση της μητέρας και των επτά υιών της (Β' Μακκαβαίων 7), και έπειτα τη συγκέντρωση του Ιούδα Μακκαβαίου και της μικρής ομάδας του, τους οποίους ο Κύριος μετατρέπει την οργή Του σε έλεος για να ελευθερώσει (Β' Μακκαβαίων 8). Προσέξτε πώς, υιός μετά τον υιό, η ίδια ομολογία επανέρχεται σαν επωδός: είναι καλύτερο να θανατωθεί κανείς από ανθρώπους και να περιμένει την ελπίδα του Θεού, ο οποίος θα τους αναστήσει πάλι. Προσέξτε τη μητέρα, τελευταία απ' όλους, περισσότερο από μητέρα. Και προσέξτε ότι ο ίδιος Θεός που δέχεται τους μάρτυρες στη ζωή είναι ο Θεός που ενισχύει τον Ιούδα εναντίον των πολλών.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Άγιος Ραβανός πρώτα υψώνει τα μάτια μας από τους επτά νέους στο μυστήριο που αποκαλύπτουν.
Τι σημαίνει αυτή η μητέρα των επτά υιών παρά την καρποφορία της Μητέρας Εκκλησίας, η οποία δια της χάριτος του επταπλού Πνεύματος γεννά υιοθετημένους υιούς για τον Θεό Πατέρα;Οι επτά υιοί είναι τα τέκνα της Εκκλησίας, αναγεννημένα δια των επταπλών χαρισμάτων του Αγίου Πνεύματος· η σκληρότητα του τυράννου είναι η σκληρότητα κάθε διώκτη που σπαράσσει τους πιστούς. Ωστόσο, παρά όλη την οργή του, δεν κερδίζει τίποτε. Ο διώκτης,
αν και σπαράσσει τα τέκνα των πατέρων δια των υπουργών του και δι' εαυτού μαζί με τη μητέρα δια ποικίλων βασάνων, εν τούτοις ουδαμώς δύναται να τους σύρει σε βλασφημία. Τα σώματα των μαρτύρων μπορούσαν να συντριβούν, αλλά η ομολογία τους δεν μπορούσε. Η πίστη τους ήταν τείχος που ο δήμιος δεν μπορούσε να παραβιάσει - και αυτό είναι το πρώτο σημείωμα της ελπίδας της αναστάσεως: ό,τι δεν μπορεί να εξαναγκαστεί να αρνηθεί τον Θεό δεν θα αφεθεί στον θάνατο.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τώρα ο Άγιος Ραβανός φθάνει στην καρδιά. Γιατί η Γραφή καταγράφει ότι η μητέρα πέθανε τελευταία απ' όλους; Επειδή το τέλος της είναι σημείον δόξης:
Το ότι μετά τους υιούς και η μητέρα καταναλώθηκε δείχνει ότι μετά τους θριάμβους των επιμέρους υιών η Εκκλησία, αφού νίκησε τους εχθρούς, θα εισέλθει σε αιώνια ανάπαυση με ελεύθερες ψυχές. Ο θάνατος των μαρτύρων δεν είναι ήττα αλλά θρίαμβος· ό,τι μοιάζει με τάφο είναι το κατώφλι της αναπαύσεως. Και έτσι φέρνει την ελπίδα στην απώτατη έκτασή της:
η μητέρα όλων των πιστών η ίδια θα ολοκληρωθεί στο τέλος του κόσμου, και λαμβάνοντας το τρόπαιο της δόξας από όλους τους εχθρούς της θα κατέχει τη μόνιμη βασιλεία. Οι επτά υιοί που ομολογούσαν ότι ο Βασιλεύς του κόσμου θα τους αναστήσει δικαιώνονται: η ελπίδα τους είναι αιώνια βασιλεία που κανένας τύραννος δεν μπορεί να αγγίξει. Όταν ο Άγιος Ραβανός στρέφεται στον Ιούδα και τους στρατιώτες του, η ίδια νίκη λάμπει. Οι έξι χιλιάδες που πρώτοι συσπειρώθηκαν γύρω από τον Ιούδα δείχνουν,
δια της τελειότητας του αριθμού έξι και των χιλίων την τέλεια ειλικρίνεια της πίστεως και της αφοσιώσεως των στρατιωτών του Χριστού. Και η απελευθέρωση είναι έργο του ιδίου του Πνεύματος, διότι
δια της χάριτος του επταπλού Πνεύματος ο λαός της Εκκλησίας με τους άρχοντές του νικά όλους τους εχθρούς του. Οι επτά υιοί που ομολογούν την ανάσταση και η ομάδα του Ιούδα που κερδίζει το πεδίο είναι μία νίκη - η νίκη εκείνων που εμπιστεύονται τον Θεό που ανασταίνει τους νεκρούς. Ο Ισραήλ, από τον οποίο προήλθαν αυτοί οι μάρτυρες, είναι η αγία ρίζα στην οποία εγκεντρίζονται οι εθνικοί (Ρωμαίους 11)· οι Πατέρες Ανατολής και Δύσεως ερμηνεύουν αυτούς τους μάρτυρες ως την λαμπρότερη αυγή της Παλαιάς Διαθήκης για τον κενό τάφο.
Απαντήστε
Απόκριση
Αν οι μάρτυρες δεν σύρθηκαν σε βλασφημία από κανένα βασανιστήριο, και αν ο θάνατός τους ήταν η θύρα προς αιώνια ανάπαυση, τότε η ελπίδα τους είναι δική μας να κρατήσουμε. Ο Άγιος Ραβανός υπόσχεται ότι
η Εκκλησία η ίδια, με τον νικηφόρο βασιλέα της, θα κατέχει το τρόπαιο της δόξας εις τον αιώνα. Τι, λοιπόν, ζητείται από εμάς που δεν έχουμε ακόμη κληθεί σε τέτοια δοκιμασία; Ευχαριστία. Διότι ο Άγιος Ραβανός λέγει για κάθε νίκη ότι
όταν κάποιος από τους αγίους, δια της χάριτος του Χριστού, θριαμβεύει κατά του αρχαίου εχθρού, αυτός, γεμάτος πνευματική χαρά, οφείλει να ψάλλει άξιους αίνους και να αποδίδει πολλαπλές ευχαριστίες στον Δημιουργό του. Στοχαστείτε έναν μικρό τόπο στη δική σας ζωή όπου πειράζεστε να υποχωρήσετε - να αρνηθείτε, δια της σιωπής ή της άνεσης, τον Κύριο που οι μάρτυρες δεν θα αρνιούνταν. Έπειτα δώστε ευχαριστία: διότι το ίδιο Πνεύμα που κράτησε τους επτά υιούς σταθερούς σας κρατά, και η ίδια Ανάσταση που τους στεφάνωσε σας υπόσχεται.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Χριστέ ο Θεός ημών, ο ενισχύσας τους αγίους Μακκαβαίους μάρτυρας και τη μητέρα τους περισσότερο από μητέρα να σε ομολογήσουν μέχρι θανάτου, και αναστήσας αυτούς εν τη ελπίδι της αναστάσεως: δώρησαι ημίν, τοις φυλάττουσι την μνήμην αυτών, την αυτήν στερεάν πίστιν και το αυτό ευγενές πνεύμα, ώστε ουδείς φόβος να μας σύρει να σε αρνηθούμε, και ώστε μετά της Μητέρας Εκκλησίας να εισέλθωμεν εν τέλει εις αιώνια ανάπαυση με ελεύθερες ψυχάς. Ταις πρεσβείαις των αγίων τούτων μαρτύρων, ποίησον ημάς στρατιώτας του Χριστού εν ειλικρινεία πίστεως, και προσάγαγε ημάς εις το τρόπαιον της δόξης το μη μαραίνον. Διότι συ εί ο Βασιλεύς του κόσμου ο ανασταίνων τους νεκρούς, και σοι αποδίδομεν ευχαριστίαν και δόξαν, συν τω ανάρχω Πατρί σου και τω παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ σου Πνεύματι, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →