Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων
Συνήγαγε τους Διασκορπισμένους: Ο Ιούδας ο Λυτρωτής και η Πτώση των Υπερηφάνων
Άνοιγμα
Οι αδελφοί είναι διασκορπισμένοι — κλεισμένοι σε πολιορκημένες πόλεις σε όλη τη Γαλαάδ και τη Γαλιλαία, περικυκλωμένοι από τα έθνη, μακριά από το αγιαστήριο και κραυγάζοντας για σωτηρία. Και ένας λυτρωτής έρχεται γι' αυτούς. Ο Ιούδας Μακκαβαίος και οι αδελφοί του διαβαίνουν τον Ιορδάνη, πορεύονται τρεις ημέρες μέσα στην έρημο, καταλύουν τα οχυρά και φέρνουν το διασωθέν ποίμνιο στην πατρίδα με μεγάλη χαρά. Ο άγιος Ραβανός Μαύρος, ηγούμενος της Φούλδα, δεν ερμηνεύει αυτό ως μία μόνο αρχαία εκστρατεία αλλά ως τύπο του Καλού Ποιμένος που εξέρχεται μετά τα διασκορπισμένα πρόβατα. Ο ποταμός που διαβαίνουν είναι το βάπτισμα· η πατρίδα στην οποία επιστρέφουν είναι η επουράνια Ιερουσαλήμ· και ο υπερήφανος διώκτης που μαίνεται εναντίον του αγιαστηρίου θα ριφθεί, στο έκτο κεφάλαιο, από τη δίκαιη κρίση του Θεού. Ελάτε και δείτε πώς ο Λυτρωτής συνάγει ό,τι χάθηκε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε το Α' Μακκαβαίων 5, όπου ο Ιούδας και οι αδελφοί του διαβαίνουν τον Ιορδάνη για να ελευθερώσουν τους αδελφούς που είναι κλεισμένοι στη Γαλαάδ και να επαναφέρουν εκείνους στη Γαλιλαία στην Ιουδαία με μεγάλη χαρά, συναθροίζοντας τους καθυστερημένους και παροτρύνοντας τον λαό καθ' όλη την πορεία· έπειτα το Α' Μακκαβαίων 6, όπου ο πόλεμος συνεχίζεται γύρω από τον άγιο τόπο και ο διώκτης που στράφηκε εναντίον του λαού του Θεού φθάνει τελικά στο άθλιο τέλος του. Αναγνώστε αργά και παρατηρήστε δύο κινήσεις: τον λυτρωτή που συνάγει και σώζει τους διασκορπισμένους, και την ένδικη πτώση των υπερηφάνων που πολέμησαν εναντίον του αγιαστηρίου.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Ραβανός ερμηνεύει τη διάβαση του Ιορδάνη και την τριήμερη πορεία ως την οδό του ίδιου του Ευαγγελίου. Όταν οι άγιοι κήρυκες διαβαίνουν τον ποταμό,
διδάσκουν ότι πρέπει πρώτα να διέλθει κανείς από το μυστήριο του βαπτίσματος από το σκότος της απιστίας στη χάρη του Χριστού, διότι αν δεν γεννηθεί κανείς εκ νέου εκ ύδατος και Πνεύματος δεν μπορεί να εισέλθει στη βασιλεία του Θεού. Έπειτα έρχεται η πορεία στην έρημο, την οποία ο Ραβανός ερμηνεύει ως ολόκληρη την προσκυνηματική πορεία αυτής της ζωής που διατηρείται εν πίστει:
βεβαιώνουν ότι η πίστις της Αγίας Τριάδος, την οποία όλοι οι πιστοί ομολογούν εν τω βαπτίσματι, πρέπει να φυλάττεται με καλά έργα καθ' όλη τη διάρκεια της παροικίας τους εν τω κόσμω τούτω. Και η καρδιά αυτού του κεφαλαίου είναι η ίδια η συνάθροιση. Όταν ο Ιούδας τελικά συγκεντρώνει τους διασωθέντες από όλη τη γη και τους επαναφέρει, ο Ραβανός βλέπει τον Ποιμένα να ανακτά το ποίμνιό του:
ο Ιούδας συνάγει τους Ισραηλίτες από τη Γαλαάδ όταν ο Λυτρωτής μας, διά των διδασκάλων του, διά του λόγου του Ευαγγελίου επανακαλεί στην καθολική πίστι εκείνους που αιχμαλωτίσθηκαν από αιρετικούς. Αλλά ο Λυτρωτής δεν στέλνει άλλους μπροστά εκεί όπου ο ίδιος δεν θα πορευθεί. Για τη στιγμή που ο Ιούδας διαβαίνει πρώτος, πριν από όλο τον λαό, ο Ραβανός γράφει:
Έπρεπε ο μεσίτης Θεού και ανθρώπων να εκπληρώσει πρώτα το μυστήριο του πάθους του, και έτσι, ενισχυμένοι από το παράδειγμά του, οι πιστοί από όλα τα έθνη να μάθουν να καταφρονούν τον θάνατο υποφέροντας γι' αυτόν.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Δείτε με πόση τρυφερότητα ο λυτρωτής φροντίζει εκείνους που διέσωσε. Ο Ιούδας δεν τους νικά απλώς και τους αφήνει· επιστρέφοντας στην πατρίδα, συναθροίζει τους καθυστερημένους και παροτρύνει τον λαό καθ' όλη την πορεία — και σε αυτό ο Ραβανός ακούει την εντολή που δίδεται σε κάθε ποιμένα ψυχών, ότι
δεν πρέπει να παραλείπουν να τους παρέχουν τον λόγο της παροτρύνσεως, αλλά διδάσκοντας, νουθετώντας, ελέγχοντας και παρηγορώντας να αγωνίζονται πάντοτε για να τους ωφελούν, και, κατά το δυνατόν, να μην επιτρέπουν σε κανέναν να απομακρυνθεί από την παρέα τους και να απολεσθεί. Κανείς δεν αφήνεται πίσω στον δρόμο· ολόκληρος ο αριθμός διατηρείται μέχρι να φθάσουν στην πόλη του ζώντος Θεού. Και ο λόγος για τον οποίο αυτή η συνάθροιση δεν μπορεί να αποτύχει ονομάζεται στο τέλος του κεφαλαίου, όπου ο Ραβανός υψώνει τα μάτια του προς Εκείνον που στέκεται πίσω από κάθε πιστό λυτρωτή:
ο λέων της φυλής του Ιούδα, η ρίζα του Δαβίδ, ενίκησε, και ποιος θα του αντισταθεί; Η ίδια νίκη προχωρεί στο έκτο κεφάλαιο, όπου ο πόλεμος για το αγιαστήριο συνεχίζεται. Εκεί ο Ραβανός μας παρουσιάζει μία τραυματισμένη και κοπιώσα Νύμφη που ωστόσο υπερισχύει, διότι
ενώ η μυστική γυναίκα, η οποία εκφράζεται διά του τύπου της Εύας, συνθλίβει την κεφαλή του όφεως, ο δηλητηριώδης όφις δεν θα παύσει ποτέ να στήνει παγίδες για την πτέρνα της— ο εχθρός συνθλίβει την πτέρνα, αλλά η κεφαλή έχει ήδη συνθλιβεί.
Απαντήστε
Απόκριση
Στο έκτο κεφάλαιο ο διώκτης προσφέρει ειρήνη στους πολιορκημένους — και παραβιάζει τον όρκο του τη στιγμή που τον εμπιστεύονται. Ο Ραβανός μας προειδοποιεί να μην εξαπατηθούμε από τις ομαλές υποσχέσεις του υπερηφάνου:
κάνει ειρήνη με εκείνους που ήταν στη Βαιθσούρα, όταν προσφέρει όχι αληθινή ειρήνη, αλλά ψευδή, σε εκείνους τους οποίους επιθυμεί να εξαπατήσει και να παραπλανήσει διά της προσποιήσεως. Έτσι συμβαίνει με κάθε δύναμη που πολεμά εναντίον της ψυχής: η χειραψία της είναι παγίδα. Επομένως μη συνάπτετε συνθήκη με τις κακίες που σας πολιορκούν, διότι
με αιρετικούς και απίστους η συμφωνία συνθήκης δεν θα είναι σε καμία περίπτωση σταθερή, επειδή η τήρηση του δικαίου δεν είναι καθόλου παγιωμένη μεταξύ αυτών. Σταθείτε αντίθετα όπως το συνηγμένο ποίμνιο, διατηρούμενοι από τον Ποιμένα που διέβη πρώτος τον ποταμό· εμπιστευθείτε τον Λυτρωτή που δεν αφήνει κανέναν πίσω· και θυμηθείτε ότι ο υπερήφανος διώκτης, όσο και αν μαίνεται σήμερα εναντίον των αγίων, φθάνει σε ένδικο και άθλιο τέλος. Η κεφαλή του όφεως έχει ήδη συνθλιβεί — πορευθείτε προς την πατρίδα με μεγάλη χαρά.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Χριστέ ο Θεός ημών, αληθινέ Λυτρωτά και Καλέ Ποιμήν, ο οποίος διέβης τον ποταμό του θανάτου πριν από ημάς και εξεπλήρωσας το μυστήριο του πάθους σου, ώστε ενισχυμένοι από το παράδειγμά σου να μάθουμε να καταφρονούμε τον θάνατο για σένα: έξελθε, δεόμεθα, μετά από κάθε διασκορπισμένη και πολιορκημένη ψυχή, και συνάγαγε τους αιχμαλώτους του εχθρού πίσω στην αγία σου Εκκλησία. Ας μη πέσει κανείς από ημάς στον δρόμο, αλλά διά της διδασκαλίας, της νουθεσίας και της παρηγορίας σου διατήρησε ολόκληρον τον αριθμό του ποιμνίου σου μέχρι να έλθουμε στη γη των ζώντων, προς το όρος Σιών και την πόλη του ζώντος Θεού. Φύλαξέ μας από την ψευδή ειρήνη των υπερηφάνων, σύνθλιψε υπό τους πόδας της Νύμφης σου την κεφαλή του αρχαίου όφεως, και επανάγαγε τον λαό σου με μεγάλη χαρά. Διότι συ είσαι ο λέων της φυλής του Ιούδα ο οποίος ενίκησας, και σε σένα δίδομεν δόξα, μετά του Πατρός σου του εξ αιωνίου και του παναγίου και αγαθού και ζωοποιού Πνεύματός σου, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →