Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 14 — με τον Maclaren
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε στο σημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για το κεφάλαιο 14 της Προς Ρωμαίους, ο Μακλάρεν παρακολουθεί προσεκτικά τη συμβουλή του αποστόλου Παύλου σχετικά με τη χριστιανική ελευθερία και την αμοιβαία φροντίδα. Η μετρημένη έκθεσή του μας καλεί να σταθμίσουμε τόσο την ελευθερία όσο και την αγάπη καθώς ζούμε μαζί στο σώμα του Χριστού. Στα επόμενα λεπτά θα ακούσουμε τα λόγια του, θα στοχαστούμε τη δύναμή τους και θα ρωτήσουμε πώς διαμορφώνουν την καθημερινή μας πορεία. Ας χρησιμοποιήσει το Πνεύμα αυτές τις γνώσεις για να εμβαθύνει τον σεβασμό μας ο ένας για τον άλλον.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 14 της Προς Ρωμαίους. Ακούστε την ένταση μεταξύ της προσωπικής πεποίθησης και της ευθύνης προς τους ασθενέστερους αδελφούς και αδελφές. Παρατηρήστε πώς ο Παύλος θεμελιώνει κάθε πρακτική οδηγία στην κυριότητα του Χριστού και στην επερχόμενη κρίση. Αφήστε το κεφάλαιο να μιλήσει πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει θέτοντας την ειδική περίπτωση που εξετάζεται.
Η ειδική περίπτωση που εξετάζεται στο τμήμα του οποίου αυτό το απόσπασμα αποτελεί μέρος είναι η διαφορά γνώμης ως προς τη νομιμότητα της κατανάλωσης ορισμένων κρεάτων. Έχει μικρή σημασία, όσον αφορά τις αρχές που εμπλέκονται, αν αυτά ήταν τα τρόφιμα που οι μωσαϊκές διατάξεις καθιστούσαν ακάθαρτα, ή, όπως στην Κόρινθο, κρέατα προσφερόμενα σε είδωλα. Το δεύτερο είναι το πιθανότερο και θα ήταν το σημαντικότερο στη Ρώμη. Οι δύο γνώμες επί του σημείου αντιπροσώπευαν δύο τάσεις του νου, που υπάρχουν πάντοτε· μία πιο ευσυνείδητη και μία πιο φιλελεύθερη. Ο Παύλος έχει δώσει στην πρώτη τάξη το μάθημα που χρειαζόταν στο πρώτο μέρος αυτού του κεφαλαίου· και τώρα στρέφεται προς τους 'ισχυρότερους' αδελφούς και θέτει τον νόμο για τη συμπεριφορά τους. Μπορούμε ίσως καλύτερα να τον ακολουθήσουμε απλώς, στίχο προς στίχο.Στη συνέχεια αγκυρώνει τη συζήτηση στην τελική κρίση.
Σημειώνουμε λοιπόν πρώτα τη μεγάλη σκέψη με την οποία ξεκινά, εκείνη της τελικής κρίσης, στην οποία κάθε άνθρωπος θα δώσει λόγο για τον εαυτό του. Τι σχέση έχει αυτό με το ζήτημα που εξετάζεται; Αυτό, ότι πρέπει να μας κρατά από πρόωρη και επικριτική κρίση. Έχουμε κάτι πιο επείγον να κάνουμε από το να επικρίνουμε ο ένας τον άλλον. Ο εαυτός μας είναι αρκετός για να γεμίσει τα χέρια μας, χωρίς να αναλαμβάνουμε και το βάρος της συμπεριφοράς των συνανθρώπων μας. Και αυτό, επιπλέον, ότι, ενόψει της τελικής κρίσης, πρέπει να διεξάγουμε μια προκαταρκτική έρευνα στις δικές μας αρχές δράσης και να 'αποφασίσουμε' να υιοθετήσουμε ως υπερισχύοντα νόμο για τον εαυτό μας το να μην κάνουμε τίποτε που θα κάνει το καθήκον δυσκολότερο για τους αδελφούς μας. Ο Παύλος συνήθως ρύθμιζε μικρά ζητήματα με μεγάλες αρχές και έφερνε τις επισημότητες της τελικής λογοδοσίας στην αγορά και στο γεύμα.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια δηλώνει την υπέρτατη αρχή που διέπει τη συμπεριφορά.
Στο Ρωμ 14:13 θέτει την υπέρτατη αρχή για την επίλυση της υπόθεσης που εξετάζεται. Κανένας χριστιανός δεν είναι άμεμπτος αν ενεργεί εκουσίως κατά τρόπον ώστε να θέτει πρόσκομμα ή αφορμή πτώσεως στον δρόμο άλλου. Είναι αυτά τα δύο πράγματα το ίδιο; Πιθανόν, αλλά ένας άνθρωπος μπορεί να προσκόψει και να μην πέσει, και αυτό που τον κάνει να προσκόψει μπορεί ενδεχομένως να υποδεικνύει πειρασμό για λιγότερο σοβαρό κακό από εκείνο που τον κάνει να πέσει. Μπορεί να σημειωθεί ότι στη συνέχεια ακούμε για αδελφό που 'λυπάται' πρώτα και έπειτα ότι 'καταστρέφεται'. Σε κάθε περίπτωση, δεν υπάρχει λάθος σχετικά με την αρχή που τίθεται και επαναλαμβάνεται στο Ρωμ 14:21. Είναι σκληρός λόγος για μερικούς από εμάς. Η ελευθερία μου πρέπει να περιορίζεται από τις στενές ευσυνειδησίες 'αυστηρών' χριστιανών; Ναι. Δεν τους καθιστά αυτό κυρίους και δεν αποδίδει υπερβολική σημασία στη στενότητά τους; Όχι. Αναγνωρίζει τον Χριστό ως Κύριο και όλους τους δούλους Του ως αδελφούς. Αν οι ευσυνείδητοι προχωρήσουν τόσο πολύ ώστε να πουν στους πιο φιλελεύθερους, 'Δεν μπορείτε να είστε χριστιανοί αν δεν κάνετε όπως εμείς' τότε τα όρια της παραχώρησης έχουν φθάσει και πρέπει να κάνουμε όπως έκανε ο Παύλος, όταν αρνήθηκε επίπεδα να υποχωρήσει ούτε κατά μια τρίχα στους ιουδαΐζοντες. Αν ένας άνθρωπος λέει, Πρέπει να υιοθετήσετε αυτό, εκείνο ή το άλλο περιορισμό στη συμπεριφορά, αλλιώς θα αποκοπείτε από την Εκκλησία, η μόνη απάντηση είναι, Δεν θα το κάνω. Πρέπει να είμαστε ευέλικτοι όσο το δυνατόν περισσότερο και να αφήνουμε τις ευσυνειδησίες των ασθενών αδελφών να περιορίζουν την πράξη μας. Αλλά αν επιμένουν σε αδιάφορα πράγματα ως ουσιώδη, ένα ακόμη υψηλότερο καθήκον από εκείνο της φροντίδας για τις ασθενείς συνειδήσεις τους εισέρχεται και η πιστότητα στον Χριστό περιορίζει την παραχώρηση στους δούλους Του.Στη συνέχεια προχωρεί στην ανάπτυξη της υποχρέωσης της αγάπης.
Το Ρωμ 14:15 είναι δύσκολο να κατανοηθεί, αν το 'διότι' στην αρχή ληφθεί αυστηρά. Μερικοί σχολιαστές θα διάβαζαν αντί αυτού ένα απλό 'αλλά' που ομαλοποιεί τη ροή της σκέψης. Αλλά πιθανόν ο στίχος αποδίδει λόγο για τον νόμο στο Ρωμ 14:13, παρά για τις δηλώσεις στο Ρωμ 14:14. Και σίγουρα δεν υπάρχει ισχυρότερος λόγος για τρυφερή φροντίδα ακόμη και για τις στενότερες ευσυνειδησίες των χριστιανών από την υποχρέωση να πορευόμαστε εν αγάπη. Η κοινή μας αδελφότητα μας δεσμεύει να μην κάνουμε τίποτε που θα λυπούσε έστω και έναν της οικογένειας. Για παράδειγμα, οι χριστιανοί άνδρες έχουν διαφορετικές απόψεις για τις υποχρεώσεις της τήρησης της Κυριακής. Είναι νοητό ότι ένας πολύ 'ευρύς' χριστιανός μπορεί να μην βλέπει κακό στο να παίζει τένις στον κήπο του την Κυριακή· αλλά αν αυτό σκανδάλιζε, ή, όπως λέει ο Παύλος, 'λύπησε' χριστιανούς ανθρώπους με λιγότερο προχωρημένες απόψεις, θα αμάρτανε κατά τον νόμο της αγάπης αν το έκανε.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν προχωρεί περαιτέρω συλλογιζόμενος από τον αληθινό χαρακτήρα του χριστιανισμού.
Ένας άλλος λόγος προβάλλεται στο Ρωμ 14:16 - Ρωμ 14:18. Εμφανίζει τον αληθινό χαρακτήρα του χριστιανισμού και έτσι αντανακλά τιμή στον πράττοντα. 'Το αγαθό σας' είναι έκφραση για το σύνολο των ευλογιών που αποκτώνται με το να γίνει κανείς χριστιανός και συνδέεται στενά με αυτό που εννοείται εδώ από τη 'βασιλεία του Θεού'. Η τελευταία φράση φαίνεται εδώ να είναι ουσιαστικά ισοδύναμη με την εσωτερική κατάσταση στην οποία βρίσκονται εκείνοι που έχουν υποταχθεί στην κυριαρχία του θελήματος του Θεού. Είναι 'η βασιλεία εντός μας' που είναι 'δικαιοσύνη, ειρήνη και χαρά εν Πνεύματι Αγίω'. Τι κερδίσατε με τον χριστιανισμό σας; λέει ουσιαστικά ο Απόστολος, Νομίζετε ότι ο σκοπός του είναι κυρίως να σας δώσει μεγαλύτερη άδεια σε σχέση με αυτά τα ζητήματα; Αν το πιο προφανές πράγμα στη συμπεριφορά σας είναι το 'τρώγειν και πίνειν', όλη η χριστιανική σας θέση θα παρεξηγηθεί και οι άνθρωποι θα φανταστούν ότι η θρησκεία σας επιτρέπει χαλαρότητα ζωής. Αλλά αν, από την άλλη πλευρά, δείχνετε ότι είστε δούλοι του Χριστού με δικαιοσύνη, ειρήνη και χαρά, θα είστε ευάρεστοι στον Θεό και οι άνθρωποι θα αναγνωρίσουν ότι η θρησκεία σας είναι από Αυτόν και ότι είστε συνεπείς ομολογητές της.Τέλος, ο Μακλάρεν κλείνει με δύο πρακτικές προτροπές.
Στο Ρωμ 14:22 - Ρωμ 14:23, το τμήμα κλείνει με δύο προτροπές, στις οποίες απευθύνονται και τα δύο μέρη, οι ισχυροί και οι ασθενείς. Η πρώτη απευθύνεται στον Ρωμ 14:22, η δεύτερη στον Ρωμ 14:23. Ο ισχυρός αδελφός καλείται να αρκείται στο να έχει τις ευρύτερες απόψεις του, ή 'πίστη'—δηλαδή βεβαιότητα ότι η ελευθερία του είναι σύμφωνη με το θέλημα του Χριστού. Αρκεί να απολαμβάνει αυτή την πεποίθηση, μόνο ας βεβαιωθεί ότι μπορεί να την κρατήσει ενώπιον του Θεού και ας μην την επιδεικνύει στα πρόσωπα αδελφών που θα λυπούσε ή θα μπορούσε να τους οδηγήσει να μιμηθούν την πράξη του, χωρίς να έχουν φθάσει στην πεποίθησή του. Και ας βεβαιωθεί απολύτως ότι η συνείδησή του είναι πλήρως πεπεισμένη και όχι δωροδοκημένη από την κλίση· διότι πολλοί άνθρωποι καταδικάζουν τον εαυτό τους αφήνοντας τις επιθυμίες να υπαγορεύουν στη συνείδηση.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιες από τις παρούσες επιλογές μου πειράζομαι περισσότερο να επιμείνω στη δική μου ελευθερία παρά να φυλάξω τη συνείδηση ενός αδελφού; Πώς η επερχόμενη κρίση αναδιαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο θεωρώ τους συναδέλφους πιστούς των οποίων οι πεποιθήσεις διαφέρουν από τις δικές μου; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο αυτή την εβδομάδα μπορώ να περιορίσω μια επιτρεπόμενη ελευθερία ώστε η αγάπη να οικοδομήσει κάποιον άλλον;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, Εσύ μόνος είσαι Κύριος κάθε συνειδήσεως. Δίδαξέ μας να κρατούμε τις πεποιθήσεις μας με ταπείνωση και να χειριζόμαστε την ελευθερία μας με τρυφερότητα. Φύλαξέ μας από το να πληγώνουμε εκείνους για τους οποίους πέθανες. Μόρφωσε μέσα μας τον νου που πρόθυμα παραχωρεί μικρά δικαιώματα για χάρη της ειρήνης και της οικοδομής. Ας εμφανίζει η συμπεριφορά μας τη δικαιοσύνη, την ειρήνη και τη χαρά της βασιλείας Σου παρά την απλή άσκηση της ελευθερίας. Ενίσχυσε τους ασθενείς και φύλαξε τους ισχυρούς, μέχρι να σταθούμε όλοι άμεμπτοι ενώπιον του βήματός Σου της κρίσεως. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →