Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αμώς
Αμώς 3-4 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Expositions of Holy Scripture του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Στην πραγματεία του για τα κεφάλαια 3 και 4 του Αμώς, ο Μακλάρεν ανιχνεύει την επείγουσα πρόσκληση του προφήτη για γνήσια κοινωνία με τον Θεό εν μέσω της πεισματικής ειδωλολατρίας και της ηθικής κατάρρευσης του Ισραήλ. Η έκθεσή του μετακινείται από τη δυνατότητα του τρυφερού βαδίσματος με τον Κύριο στους επώδυνους λόγους που η κοινωνία συχνά διακόπτεται, και τελικά στην επίσημη βεβαιότητα της συνάντησης με τον Θεό στην κρίση. Καθώς ακούμε, ας ανακινήσουν τα αρχαία λόγια φρέσκια επιθυμία για αδιάσπαστη κοινωνία με Εκείνον που ακόμα προσκαλεί τον λαό Του να περπατήσει δίπλα Του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 3 και 4 του Αμώς. Αφήστε τις σκληρές εικόνες και τα διερευνητικά ερωτήματα του προφήτη να βυθιστούν στο πνεύμα σας. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύση μετά από κάθε λόγιο, και ζητήστε από τον Κύριο να σας δείξει πού έχουν παρεκκλίνει τα δικά σας βήματα από τα δικά Του. Αυτά τα κεφάλαια αποκαλύπτουν τόσο το προνόμιο της σχέσης διαθήκης όσο και το κόστος της αντίστασης στον Θεό που ακόμα αναζητά τον περιπλανώμενο λαό Του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει αντιπαραβάλλοντας τρεις φράσεις της Παλαιάς Διαθήκης που περιγράφουν μια ζωή lived κοντά στον Θεό.
Υπάρχουν τρεις φράσεις στην Παλαιά Διαθήκη, πολύ όμοιες μεταξύ τους, και όμως παρουσιάζουν διαφορετικές όψεις ή πτυχές της ίδιας μεγάλης αλήθειας. Μερικές φορές διαβάζουμε για το 'περπάτημα ενώπιον του Θεού' όπως προστάχθηκε να κάνει ο Αβραάμ. Αυτό σημαίνει να τακτοποιεί κανείς την καθημερινή ζωή υπό τη συνεχή αίσθηση ότι βρίσκεται 'πάντα υπό το βλέμμα του μεγάλου Εργοδότη'. Έπειτα υπάρχει το 'περπάτημα μετά τον Θεό', και αυτό σημαίνει να συμμορφώνει κανείς τη θέληση και τις ενεργές προσπάθειες με τον κανόνα που Εκείνος έχει θέσει, θέτοντας τα βήματά μας σταθερά στα μονοπάτια που Εκείνος έχει ετοιμάσει για να περπατήσουμε σε αυτά, και αποδεχόμενοι τις προνοίες Του. Αλλά επίσης, ψηλά πάνω και από τις δύο αυτές αντιλήψεις μιας ευλαβικής ζωής βρίσκεται εκείνη που υποδηλώνεται από το κείμενό μου, και η οποία, όπως θυμάστε, πραγματοποιήθηκε στην περίπτωση του πατριάρχη Ενώχ- 'περπάτημα με τον Θεό'. Διότι το να περπατά κανείς ενώπιόν Του μπορεί να συνοδεύεται από κάποιο τρόμο, και μπορεί να αναλαμβάνεται με το πνεύμα του δούλου που θα χαιρόταν να απομακρυνθεί από το ζηλόφθονο μάτι που ελέγχει την οκνηρία του· και το 'περπάτημα μετά Αυτόν' μπορεί να είναι μια επίπονη και μερική προσπάθεια να κρατά κανείς το μακρινό Του πρόσωπο εν όψει· αλλά το 'περπάτημα με Αυτόν' υπονοεί μια συνεχή, ήρεμη αίσθηση της Θείας Παρουσίας Του που απαγορεύει να είμαι ποτέ μόνος, που καθοδηγεί και υπερασπίζεται, που πλημμυρίζει την ψυχή μου και γεμίζει τη ζωή μου, και στην οποία, καθώς οι σύντροφοι βαδίζουν πλάι πλάι, λόγια μπορεί να ειπωθούν από τον έναν ή τον άλλον, ή η ευλογημένη σιωπή μπορεί να είναι εύγλωττη τέλειας εμπιστοσύνης και ανάπαυσης.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια δείχνει πώς η αληθινή κοινωνία με τον Θεό στέκεται ως ο στόχος κάθε θρησκευτικής πρακτικής.
Οι δύο μπορούν να περπατήσουν μαζί. Αυτό είναι το τέλος όλης της θρησκείας. Γιατί υπάρχουν τα δόγματα; Γιατί υπάρχουν οι λειτουργίες και τα μυστήρια; Γιατί υπάρχει η θεολογία; Γιατί υπάρχει η λυτρωτική πράξη του Χριστού; Όλα κορυφώνονται σε αυτή την αληθινή, συνεχή κοινωνία μεταξύ ανθρώπων και Θεού. Και εκτός αν, σε κάποιο μέτρο, αυτό το αποτέλεσμα επιτευχθεί στις περιπτώσεις μας, η θρησκεία μας, ας είναι όσο ορθόδοξη θέλετε, η πίστη μας στη λύτρωση του Ιησού Χριστού, ας είναι όσο πραγματική θέλετε, οι παρουσίες μας σε λειτουργίες και μυστήρια, ας είναι όσο σχολαστικές και τακτικές μπορεί να είναι, είναι όλα 'χαλκός που ηχεί και κύμβαλο που αλαλάζει'. Βρεθείτε πλάι πλάι με τον Θεό· αυτός είναι ο σκοπός όλων αυτών, και η κοινωνία μαζί Του είναι η κορύφωση όλης της θρησκείας.Ο Μακλάρεν έπειτα εντοπίζει το μοναδικό εμπόδιο που αποκόπτει ακόμα και τον πιο ειλικρινή πιστό από την αισθητή παρουσία του Θεού.
Στον πυρήνα υπάρχει μόνο ένα πράγμα που χωρίζει μια ψυχή από τον Θεό, και αυτό είναι η αμαρτία- αμαρτία κάποιου είδους, σαν μικροσκοπικοί κόκκοι σκόνης που μπαίνουν ανάμεσα σε δύο γυαλισμένες πλάκες σε μια μηχανή που θα έπρεπε να κινείται ομαλά και στενά η μία εναντίον της άλλης. Το εμπόδιο μπορεί να είναι αόρατο, και όμως αρκετά ισχυρό για να προκαλέσει τριβή, που εμποδίζει τη λειτουργία της μηχανής και πετάει τα πάντα εκτός ισορροπίας. Ένα ελαφρύ σύννεφο που δεν μπορούμε να δούμε μπορεί να έρθει ανάμεσά μας και σε ένα αστέρι, και θα το γνωρίζουμε μόνο επειδή το αστέρι δεν είναι ορατά εκεί. Παρομοίως, πολλοί Χριστιανοί, εντελώς ασυνείδητα, έχουν κάτι ή άλλο στις συνήθειές τους, ή στη συμπεριφορά τους, ή στις στοργές τους, που θα αποκαλυπτόταν σε αυτούς, αν κοιτούσαν, ως λάθος, επειδή σβήνει τον Θεό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν προειδοποιεί πώς μικρές, επαναλαμβανόμενες αποκλίσεις τελικά παράγουν πλήρη αποχωρισμό από τον Θεό.
Ας θυμηθούμε ότι μια πολύ μικρή απόκλιση θα, αν τα δύο μονοπάτια παραταθούν αρκετά μακριά, χωρίσει τα άλλα τους άκρα κατά έναν κόσμο. Ο δρόμος μας μπορεί να απομακρυνθεί από τους δρόμους του Κυρίου σε πολύ οξεία γωνία. Μπορεί να υπάρχει ελάχιστη συνείδηση αποχωρισμού στην αρχή. Ας ταξιδέψει ο άνθρωπος αρκετά μακριά σε αυτόν, και τα δύο θα είναι τόσο μακριά που δεν μπορεί να δει τον Θεό ή να Τον ακούσει να μιλά. Προσέξτε τις μικρές αποκλίσεις που είναι συνήθεις, διότι τα συσσωρευμένα αποτελέσματά τους θα είναι πλήρης αποχωρισμός. Πρέπει να υπάρχει απόλυτη παράδοση αν πρόκειται να υπάρχει αδιάκοπη κοινωνία.Ο Μακλάρεν κλείνει θεμελιώνοντας την πρόσκληση σε μετάνοια στη βεβαιότητα ότι ο ίδιος ο Θεός του Ισραήλ θα έρθει στην κρίση.
Η βεβαιότητα της κρίσης είναι η βάση μιας πρόσκλησης σε μετάνοια, που μπορεί να την αποτρέψει. Η συνάντηση με τον Θεό για την οποία παρακαλείται ο Ισραήλ να προετοιμαστεί, δεν ήταν φυσικά κρίση μετά τον θάνατο, αλλά η επικείμενη καταστροφή του Βόρειου Βασιλείου. Αλλά η προφητική πρόσκληση του Αμώς δεν εφαρμόζεται λανθασμένα όταν κατευθύνεται σε εκείνη την τελική ημέρα του Κυρίου. Η κοινή λογική διδάσκει προετοιμασία για ένα βέβαιο μέλλον, και η σάλπιγγα του Αμώς βαθαίνει και αντηχεί από τον Ιησού: 'Να είστε και εσείς έτοιμοι, διότι . . . ο Υιός του ανθρώπου έρχεται'. Σημειώστε επίσης, ότι η ιδιαίτερη σχέση του Ισραήλ με τον Θεό είναι ακριβώς ο λόγος της βεβαιότητας της τιμωρίας του, και της έκκλησης για μετάνοια. Ακριβώς επειδή Εκείνος είναι 'ο Θεός σου', θα έρθει σίγουρα να κρίνει, και εσύ μπορείς σίγουρα να προετοιμαστείς, με μετάνοια, να Τον συναντήσεις. Οι όροι για να συναντήσει κανείς τον Κριτή, και να 'ευρεθεί από Αυτόν εν ειρήνη', είναι να είναι 'άσπιλος και άμεμπτος'· και οι όροι για να είναι έτσι άσπιλος και ακατηγόρητος είναι, ό,τι ήταν στην εποχή του Αμώς, μετάνοια και εμπιστοσύνη. Μόνο που έχουμε τον Ιησού ως τη λαμπρότητα της δόξας του Πατρός για να εμπιστευθούμε, και το πανάρκειο έργο Του για να εμπιστευθούμε, για συγχώρεση και καθαρισμό.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην καθημερινή σας πορεία αισθάνεστε την ήσυχη πρόσκληση να πλησιάσετε περισσότερο στον Θεό; Ποια μικρή απόκλιση, αν αφεθεί ανεξέλεγκτη, μπορεί να διευρύνει την απόσταση μεταξύ της καρδιάς σας και της δικής Του; Πώς θα άλλαζε τον τρόπο που ζείτε σήμερα η προετοιμασία για να συναντήσετε τον Θεό;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, δώρησαι χάριν ἵνα πορευώμεθα ἐν ἀληθινῇ συμφωνίᾳ μετὰ Σοῦ, οὐ μόνον πρὸ ἢ μετὰ, ἵνα μηδὲν διακόψῃ τὴν κοινωνίαν ἡμῶν. Ἐρεύνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἀποκαλύπτων πᾶσαν κρυπτὴν ἁμαρτίαν, καὶ ἕλκυσον ἡμᾶς πρὸς τὴν πλευράν Σου μετὰ ἰατικῆς εὐσπλαχνίας. Κράτησον ἡμᾶς ἐγγὺς καὶ ἑτοίμους νὰ Σὲ συναντήσωμεν, τὸν Θεὸν τῆς διαθήκης ἡμῶν, τόσον ἐν ταῖς εὐσπλαχνίαις ἑκάστης ἡμέρας ὅσον καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς παρουσίας Σου, διὰ τοῦ Ἰησοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →