← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 7-8 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 7-8Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 7 και 8 μας εισάγει στην καρδιά ενός πιστού που αντιμετωπίζει ψευδή κατηγορία αλλά προσκολλάται στον Κύριο. Ο Χένρι δείχνει πώς τα τραγούδια του Δαβίδ μετακινούνται από την επείγουσα έκκληση στην εδραιωμένη εμπιστοσύνη και έπειτα στην γεμάτη δέος λατρεία του μεγαλειώδους ονόματος του Θεού. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του, ανακαλύπτουμε πώς η Γραφή μας εξοπλίζει να εμπιστευθούμε την υπόθεσή μας στον δίκαιο Κριτή ενώ θαυμάζουμε τη δόξα που στεφανώνει τόσο τη δημιουργία όσο και τη λύτρωση. Το σημερινό μάθημα μας εισάγει στον ίδιο ρυθμό προσευχής, εμπιστοσύνης και αίνου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 7 και 8. Παρατηρήστε πώς ο Δαβίδ μετακινείται από τον πόνο της άδικης κατηγορίας στην τολμηρή εμπιστοσύνη στη δικαιοσύνη του Θεού και έπειτα υψώνει τα μάτια του στους ουρανούς με θαυμασμό για τη δόξα του Κυρίου. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στις γνώσεις του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει θέτοντας το ιστορικό πλαίσιο πίσω από τον Ψαλμό 7. Το Σιγγαϊόν είναι ένα τραγούδι ή ψαλμός (η λέξη χρησιμοποιείται μόνο εδώ και στο Αβ. γ΄ 1) — ένα περιπλανώμενο τραγούδι (κατά μερικούς), με διαφορετική ύλη και σύνθεση στα διάφορα μέρη αλλά τεχνητά ενωμένα — ένα γοητευτικό τραγούδι (κατά άλλους), πολύ ευχάριστο. Ο Δαβίδ όχι μόνο το συνέθεσε αλλά το τραγούδησε ο ίδιος με ευλαβικό θρησκευτικό τρόπο προς τον Κύριο, σχετικά με τα λόγια ή τις υποθέσεις του Κους του Βενιαμίτη, δηλαδή του ίδιου του Σαούλ, του οποίου η βάρβαρη συμπεριφορά προς τον Δαβίδ τον έκανε μάλλον Κουσίτη ή Αιθίοπα παρά γνήσιο Ισραηλίτη. Ή, πιθανότερα, ήταν κάποιος συγγενής του Σαούλ ονόματι Κους, ο οποίος ήταν αμετάκλητος εχθρός του Δαβίδ, τον συκοφάντησε στον Σαούλ ως προδότη και (πράγμα που ήταν εντελώς περιττό) εξόργισε τον Σαούλ εναντίον του, ένα από εκείνα τα τέκνα ανθρώπων, τέκνα του Βελίαλ πράγματι, για τα οποία παραπονιέται ο Δαβίδ (Α΄ Βασ. κστ΄ 19), ότι προκάλεσαν κακό ανάμεσα σε αυτόν και τον Σαούλ. Ο Δαβίδ, έτσι βάναυσα κακοποιημένος, καταφεύγει στον Κύριο. Οι αδικίες που μας κάνουν οι άνθρωποι πρέπει να μας ωθούν προς τον Θεό, γιατί σε Αυτόν μπορούμε να εμπιστευθούμε την υπόθεσή μας. Μάλιστα, ψάλλει στον Κύριο· το πνεύμα του δεν ταράχθηκε ούτε καταβλήθηκε, αλλά ήταν τόσο συντεταγμένο και χαρούμενο ώστε παρέμενε σε αρμονία για ιερά τραγούδια και δεν προκάλεσε ούτε μία παράφωνη χορδή στην άρπα του. Έτσι ας κάνουν οι αδικίες που δεχόμαστε από τους ανθρώπους, αντί να προκαλούν τα πάθη μας, να ανάβουν και να διεγείρουν την ευλάβειά μας. Σε αυτούς τους στίχους, Στη συνέχεια ιχνηλατεί την πρώτη απάντηση του Δαβίδ να ζητήσει θεϊκή προστασία. Ι. Θέτει τον εαυτό του υπό την προστασία του Θεού και καταφεύγει σε Αυτόν για βοήθεια και καταφύγιο (εδ. 1): 'Κύριε, σώσε με και λύτρωσέ με από τη δύναμη και την κακία όλων εκείνων που με διώκουν, ώστε να μην έχουν το θέλημά τους εναντίον μου.' Επικαλείται, 1. Τη σχέση του με τον Θεό. 'Συ είσαι ο Θεός μου, και επομένως πού αλλού να πάω παρά σε Σένα; Συ είσαι ο Θεός μου, και επομένως η ασπίδα μου (Γεν. ιε΄ 1), ο Θεός μου, και επομένως είμαι ένας από τους δούλους Σου, που μπορεί να περιμένει προστασία.' 2. Την εμπιστοσύνη του στον Θεό: 'Κύριε, σώσε με, γιατί στηρίζομαι σε Σένα: Σε Σένα εμπιστεύομαι, και όχι σε κανένα βραχίονα σάρκας.' Άνθρωποι τιμής δεν θα αποτύχουν σε εκείνους που εναποθέτουν εμπιστοσύνη σε αυτούς, ιδίως αν οι ίδιοι τους έχουν ενθαρρύνει να το κάνουν, που είναι η περίπτωσή μας. 3. Τη μανία και την κακία των εχθρών του, και τον άμεσο κίνδυνο στον οποίο βρισκόταν να καταποντιστεί από αυτούς: 'Κύριε, σώσε με, αλλιώς χάθηκα· θα σχίσει την ψυχή μου σαν λιοντάρι που σχίζει τη λεία του,' με τόση υπερηφάνεια, και ευχαρίστηση, και δύναμη, τόσο εύκολα, τόσο σκληρά. Ο Απόστολος Παύλος παρομοιάζει τον Νέρωνα με λιοντάρι (Β΄ Τιμ. δ΄ 17), όπως ο Δαβίδ εδώ παρομοιάζει τον Σαούλ. 4. Την αποτυχία όλων των άλλων βοηθών: 'Κύριε, ευδόκησε να με λυτρώσεις, γιατί αλλιώς δεν υπάρχει κανείς να λυτρώσει,' εδ. 2. Είναι η δόξα του Θεού να βοηθά τον αβοήθητο. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει τη βέβαιη διακήρυξη του Δαβίδ για την προστατευτική φροντίδα του Θεού. Ι. Ο Δαβίδ είναι βέβαιος ότι θα βρει τον Θεό ισχυρό προστάτη και Σωτήρα του, και προστάτη της καταπιεσμένης αθωότητάς του (εδ. 10): 'Η άμυνά μου είναι από τον Θεό. Όχι μόνο, ο Θεός είναι ο υπερασπιστής μου, και θα Τον βρω έτσι· αλλά δεν προσδοκώ άμυνα και ασφάλεια σε κανέναν άλλο· η ελπίδα μου για καταφύγιο σε καιρό κινδύνου είναι τοποθετημένη στον Θεό μόνο· αν έχω άμυνα, πρέπει να είναι από τον Θεό.' Η ασπίδα μου είναι στον Θεό (έτσι το διαβάζουν μερικοί)· υπάρχει στον Θεό κάτι που δίνει βεβαιότητα προστασίας σε όλους όσοι είναι δικοί Του. Το όνομά Του είναι ισχυρός πύργος, Παρ. ιη΄ 10. Δύο πράγματα οικοδομεί ο Δαβίδ αυτήν την εμπιστοσύνη: 1. Την ιδιαίτερη εύνοια που έχει ο Θεός για όλους όσοι είναι ειλικρινείς: Σώζει τους ευθείς στην καρδιά, τους σώζει με αιώνια σωτηρία, και επομένως θα τους διαφυλάξει στη βασιλεία Του στους ουρανούς· τους σώζει από τις παρούσες θλίψεις τους, όσο είναι καλό για αυτούς· η ακεραιότητα και η ευθύτητά τους θα τους διαφυλάξουν. Οι ευθείς στην καρδιά είναι ασφαλείς, και οφείλουν να θεωρούν τους εαυτούς τους έτσι, υπό τη θεία προστασία. 2. Τον γενικό σεβασμό που έχει για τη δικαιοσύνη και την ισότητα: Ο Θεός κρίνει τους δικαίους· αναγνωρίζει κάθε δίκαιη υπόθεση, και θα τη διατηρήσει σε κάθε δίκαιο άνθρωπο, και θα τον προστατεύσει. Ο Θεός είναι δίκαιος Κριτής (έτσι το διαβάζουν μερικοί), ο οποίος όχι μόνο κάνει ο ίδιος δικαιοσύνη, αλλά θα φροντίσει ώστε να γίνεται δικαιοσύνη από τα τέκνα των ανθρώπων και θα εκδικηθεί και θα τιμωρήσει κάθε αδικία.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει το τμήμα στρέφοντας το βλέμμα μας στη δόξα που εμφανίζεται στον Ψαλμό 8. Αυτός ο ψαλμός είναι μια επίσημη μελέτη και θαυμασμός της δόξας και του μεγαλείου του Θεού, για τα οποία όλοι μας ενδιαφερόμαστε να σκεφτόμαστε υψηλά και τιμητικά. Αρχίζει και τελειώνει με την ίδια αναγνώριση της υπερβατικής εξοχότητας του ονόματος του Θεού. Προτείνεται για απόδειξη (εδ. 1) ότι το όνομα του Θεού είναι εξαίρετο σε όλη τη γη, και μετά επαναλαμβάνεται ως αποδεδειγμένο (με ένα 'όπερ έδει δείξαι'—το οποίο έπρεπε να αποδειχθεί) στον τελευταίο στίχο. Για την απόδειξη της δόξας του Θεού ο ψαλμωδός δίνει παραδείγματα της καλοσύνης του προς τον άνθρωπο· γιατί η καλοσύνη του Θεού είναι η δόξα του. Ο Θεός πρέπει να δοξάζεται, Ι. Γιατί γνωστοποιεί τον εαυτό του και το μεγάλο όνομά του σε εμάς, εδ. 1. ΙΙ. Γιατί χρησιμοποιεί τους ασθενέστερους από τα παιδιά των ανθρώπων, μέσω αυτών για να υπηρετήσει τους δικούς του σκοπούς, εδ. 2. ΙΙΙ. Γιατί κάνει ακόμα και τα ουράνια σώματα χρήσιμα στον άνθρωπο, εδ. 3, 4. IV. Γιατί τον κάνει να έχει κυριαρχία πάνω στα πλάσματα σε αυτόν τον κατώτερο κόσμο, και έτσι τον τοποθετεί λίγο χαμηλότερα από τους αγγέλους, εδ. 5-8. Αυτός ο ψαλμός, στην Καινή Διαθήκη, εφαρμόζεται στον Χριστό και στο έργο της απολύτρωσής μας που αυτός επέτυχε· η τιμή που δόθηκε από τα παιδιά των ανθρώπων σε αυτόν (εδ. 2, σε σύγκριση με Ματθ. κα' 16) και η τιμή που τέθηκε πάνω στα παιδιά των ανθρώπων από αυτόν, τόσο στην ταπείνωσή του, όταν έγινε λίγο χαμηλότερος από τους αγγέλους, όσο και στην εξύψωσή του, όταν στέφθηκε με δόξα και τιμή. Συγκρίνετε εδ. 5, 6, με Εβρ. β' 6-8· Α' Κορ. ιε' 27. Όταν παρατηρούμε τη δόξα του Θεού στη βασιλεία της φύσης και της πρόνοιας θα πρέπει να οδηγούμαστε από αυτό, και μέσω αυτού, στον στοχασμό της δόξας του στη βασιλεία της χάριτος.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας χρειάζεται να ακολουθήσετε το παράδειγμα του Δαβίδ φέρνοντας ψευδείς κατηγορίες απευθείας στον Θεό; Πώς η ανάμνηση ότι ο Θεός σώζει τους ευθείς στην καρδιά ενισχύει την εμπιστοσύνη σας σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορεί το θαύμα του Ψαλμού 8 να μεταμορφώσει την άποψή σας τόσο για τις δοκιμασίες σας όσο και για την κλήση σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὅταν ἀδικούμεθα, δίδαξον ἡμᾶς νὰ φεύγωμεν πρὸς Σέ, ὡς καταφύγιον ἡμῶν, καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ βεβαιότητι τῆς δικαίας Σου κρίσεως, ἡ ὁποία μίαν ἡμέραν θὰ διορθώσῃ τὰ πάντα. Ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν εἰς τὴν μεγαλειότητα τοῦ ὀνόματός Σου, τοῦ ὑπερέχοντος τῶν οὐρανῶν καὶ φανερουμένου καθ’ ὅλην τὴν γῆν τὴν ὁποίαν ἔπλασας. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, διατήρησον ἡμᾶς ἐν ἀκεραιότητι, ὥστε αἱ ζωαὶ ἡμῶν νὰ διακηρύττωσιν τὴν δόξαν Σου ἐν πάσῃ περιστάσει. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →