Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μιχαίας
Μιχ 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με την ήσυχη δύναμη της αρχαίας προφητείας συγκεντρωνόμαστε για να ακούσουμε την άφοβη φωνή του Μιχαία μέσα από τον έμπιστο φακό του Ματθαίου Χένρι. Το σχόλιό του ανοίγει τις σκληρές ρήσεις της κρίσης κατά των ηγετών ενώ δείχνει προς τον λυτρωτικό ορίζοντα του Κυρίου. Ακούμε για το Πνεύμα που ακόμη καλεί τους άρχοντες και τον λαό εξίσου σε αληθινή δικαιοσύνη και ταπεινή εμπιστοσύνη. Ας ριζώσουν αυτά τα λόγια βαθύτερα στους αμετάβλητους σκοπούς του Θεού για την Εκκλησία του σε κάθε εποχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλάβεια διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια τρία και τέσσερα του Μιχαία. Ας εγκατασταθούν τα λόγια της επίπληξης και της υπόσχεσης στην καρδιά. Κάνουμε παύση μετά από κάθε τμήμα, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ερευνήσει και να παρηγορήσει. Δεχόμαστε τόσο την προειδοποίηση όσο και την ελπίδα ως ζωντανή αλήθεια για τον λαό του Θεού σήμερα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι αρχίζει παραπέμποντας άρχοντες και προφήτες ενώπιον του θείου βήματος.
Οι άρχοντες και οι προφήτες, όταν εκπληρώνουν πιστά το καθήκον του αξιώματός τους, πρέπει να τιμώνται ιδιαίτερα πάνω από τους άλλους ανθρώπους· αλλά όταν προδίδουν την εμπιστοσύνη τους και ενεργούν αντίθετα προς αυτήν, πρέπει να ακούνε για τα σφάλματά τους όπως και οι άλλοι, και θα γίνουν να γνωρίσουν ότι υπάρχει Θεός πάνω από αυτούς, στον οποίο είναι υπεύθυνοι· στο βήμα του ο προφήτης εδώ, στο όνομά του, τους παραπέμπει.Ο Χένρι στη συνέχεια αποδίδει την κατηγορία στους ψευδοπροφήτες.
ΙΙ. Ας ακούσουν και οι προφήτες την κατηγορία τους, και την καταδίκη τους· ήταν τέτοιοι που προφήτευαν ψευδώς, και οι άρχοντες κυβερνούσαν με τα μέσα τους. Παρατηρήστε,Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει τη θεία ενδυνάμωση του προφήτη για τολμηρή διακήρυξη.
Εδώ, Ι. Ο προφήτης βιώνει μια θεία δύναμη που τον συνοδεύει στο έργο του, και κάνει μια επίσημη ομολογία και διαμαρτυρία γι' αυτό, ως κάτι που θα τον δικαιολογούσε και θα τον στήριζε, στην ειλικρινή του συναλλαγή με τους άρχοντες και τους ηγέτες. Δεν θα τολμούσε να γίνει τόσο τολμηρός με τους μεγάλους άνδρες, παρά μόνο αν ωθούταν να το κάνει από προφητική ώθηση και εντύπωση. Δεν ήταν αυτός που το έλεγε, αλλά ο Θεός δι' αυτού, και δεν μπορούσε παρά να πει τον λόγο που ο Θεός έβαλε στο στόμα του. Έρχεται επίσης ως αντίθεση προς τους ψευδοπροφήτες, οι οποίοι ήταν γεμάτοι ντροπή όταν έζησαν να δουν τον εαυτό τους αποδεδειγμένο ψεύτη, και οι οποίοι ποτέ δεν είχαν το θάρρος να αντιμετωπίσουν πιστά τον λαό, αλλά τον κολάκευαν στις αμαρτίες του· ήταν σαρκικοί, μη έχοντας το Πνεύμα, αλλά αληθινά (λέει ο Μιχαίας) είμαι γεμάτος δύναμη από το Πνεύμα του Κυρίου, εδ. 8. Έχοντας μέσα του βεβαιότητα για την αλήθεια όσων έλεγε, το έλεγε με βεβαιότητα. Συγκρίνετέ τον με εκείνους τους ψευδοπροφήτες, και θα πείτε, Δεν υπάρχει σύγκριση μεταξύ τους. Τι είναι το άχυρο προς το σιτάρι; Ιερ. κγ΄ 28. Τι είναι η ζωγραφισμένη φωτιά προς την πραγματική φωτιά; Παρατηρήστε εδώ, 1. Ποια ήταν τα προσόντα με τα οποία ήταν προικισμένος αυτός ο προφήτης: Ήταν γεμάτος δύναμη, και κρίση, και ισχύ· είχε έντονη αγάπη προς τον Θεό και προς τις ψυχές των ανθρώπων, βαθιά μέριμνα για τη δόξα του και τη σωτηρία τους, και φλογερό ζήλο κατά της αμαρτίας. Είχε επίσης θάρρος να την ελέγχει και να μαρτυρεί εναντίον της, μη φοβούμενος την οργή ούτε των μεγάλων ανδρών ούτε των μεγάλων πλήθων· όποιες δυσκολίες ή αποθαρρύνσεις συναντούσε, δεν τον απέτρεπαν ούτε τον έδιωχναν από το έργο του· τίποτε από αυτά δεν τον κούνησε. Και όλα αυτά καθοδηγούνταν από κρίση και διάκριση· ήταν άνθρωπος σοφίας όσο και θάρρους· σε όλη του την κήρυξη υπήρχε φως όσο και θερμότητα, και πνεύμα σοφίας όσο και ζήλου. Έτσι αυτός ο άνθρωπος του Θεού ήταν πλήρως εξοπλισμένος για κάθε καλό λόγο που είχε να πει, και κάθε καλό έργο που είχε να κάνει. Εκείνοι στους οποίους κήρυττε δεν μπορούσαν παρά να αντιληφθούν ότι ήταν γεμάτος και δύναμη και κρίση, γιατί βρήκαν και την κατανόησή τους ανοιγμένη και τις καρδιές τους να καίνε μέσα τους, με τέτοια απόδειξη και επίδειξη, και με τέτοια δύναμη, ερχόταν ο λόγος από αυτόν. 2. Από πού είχε αυτά τα προσόντα, όχι από τον εαυτό του, αλλά ήταν γεμάτος δύναμη από το Πνεύμα του Κυρίου. Γνωρίζοντας ότι ήταν πράγματι το Πνεύμα του Κυρίου που ήταν μέσα του, και μιλούσε δι' αυτού, ότι ήταν θεία αποκάλυψη που παρέδιδε, το έλεγε με τόλμη, και ως έχων εξουσία, έθεσε το πρόσωπό του ως πέτρα, γνωρίζοντας ότι θα δικαιωνόταν και θα στηριζόταν σε όσα έλεγε, Ησ. ν΄ 7, 8. Σημειώστε, Εκείνοι που ενεργούν ειλικρινά μπορούν να ενεργούν τολμηρά· και εκείνοι που είναι βέβαιοι ότι έχουν αποστολή από τον Θεό δεν χρειάζεται να φοβούνται την αντίθεση από τους ανθρώπους. Μάλιστα, δεν είχε μόνο Πνεύμα προφητείας, που ήταν η βάση της τόλμης του, αλλά το Πνεύμα του αγιασμού τον προίκισε με την τόλμη και τη σοφία που ήταν απαραίτητες γι' αυτόν. Δεν ήταν με καμία δική του δύναμη που ήταν ισχυρός· γιατί ποιος είναι ικανός για αυτά τα πράγματα; αλλά εν τω Κυρίω, και εν τη δυνάμει της ισχύος αυτού· γιατί από αυτόν είναι όλη η επάρκειά μας. Είμαστε γεμάτοι δύναμη κάποια στιγμή, για ό,τι είναι καλό; Είναι καθαρά από το Πνεύμα του Κυρίου, γιατί από τον εαυτό μας είμαστε αδύναμοι ως νερό· ο Θεός του Ισραήλ είναι που δίνει δύναμη και ισχύ τόσο στον λαό του όσο και στους διακόνους του. 3. Τι χρήση έκανε από αυτά τα προσόντα—αυτή την κρίση και αυτή τη δύναμη· διακήρυξε στον Ιακώβ την παράβασή του και στον Ισραήλ την αμαρτία του. Αν βρεθεί παράβαση στον Ιακώβ και τον Ισραήλ, πρέπει να τους ειπωθεί, και είναι έργο των προφητών του Θεού να τους το πουν, να φωνάξουν δυνατά και να μην φεισθούν, Ησ. νη΄ 1. Εκείνοι που έρχονται να ακούσουν τον λόγο του Θεού πρέπει να είναι πρόθυμοι να τους ειπωθούν τα σφάλματά τους, και όχι μόνο να δώσουν στους διακόνους τους άδεια να τους αντιμετωπίσουν ειλικρινά και πιστά, αλλά να το δεχθούν ευγενικά, και να είναι ευγνώμονες· αλλά, αφού λίγοι έχουν αρκετή πραότητα για να δεχθούν έλεγχο, εκείνοι έχουν ανάγκη από πολύ θάρρος που πρόκειται να δώσουν ελέγχους, και πρέπει να προσευχηθούν για πνεύμα και σοφίας και ισχύος.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Ερρίκος μεταβαίνει αντιπαραβάλλοντας την αυστηρότητα με την καλοσύνη που υπόσχεται στο επόμενο κεφάλαιο.
Αντιπαραβάλλοντας αυτό το κεφάλαιο με το τέλος του προηγούμενου κεφαλαίου, τις παρηγορητικές υποσχέσεις εδώ με τις τρομερές απειλές εκεί, μπορούμε, με τον απόστολο, «να ιδούμε την καλοσύνη και την αυστηρότητα του Θεού», (Προς Ρωμαίους ια΄ 22), προς την ιουδαϊκή εκκλησία που έπεσε, αυστηρότητα όταν η Σιών οργώθηκε ως αγρός, αλλά προς την χριστιανική εκκλησία, που οικοδομήθηκε πάνω στα ερείπιά της, καλοσύνη, μεγάλη καλοσύνη· διότι εδώ υπόσχεται, Ι. Ότι θα προαχθεί και θα διευρυνθεί με την προσχώρηση των εθνών σε αυτήν, εδ. 1, 2. ΙΙ. Ότι θα προστατευθεί σε ηρεμία και ειρήνη, εδ. 3, 4. ΙΙΙ. Ότι θα διατηρηθεί στενή, και σταθερή, και πιστή στον Θεό, εδ. 5. IV. Ότι υπό την κυβέρνηση του Χριστού, όλα τα παράπονά της θα αποκατασταθούν, εδ. 6, 7. V. Ότι θα έχει ευρύ και ακμαίο κυριαρχικό δικαίωμα, εδ. 8. VI. Ότι οι θλίψεις της θα οδηγηθούν σε ευτυχή έκβαση τελικά, εδ. 9, 10. VII. Ότι οι εχθροί της θα ταραχθούν, μάλιστα, ότι θα καταστραφούν μέσα και από τις απόπειρές τους εναντίον της, εδ. 11-13.Ο Ερρίκος ολοκληρώνει την εξέταση θαυμάζοντας την ανανέωση της εκκλησίας από την ερήμωση.
Είναι μια πολύ παρηγορητική αρχή με την οποία ξεκινά αυτό το κεφάλαιο, και πολύ αναζωογονητική για εκείνους που θέτουν τα συμφέροντα της εκκλησίας του Θεού κοντά στην καρδιά τους και ενδιαφέρονται για την ευημερία της. Όταν βλέπουμε μερικές φορές τις διαφθορές της εκκλησίας, ιδιαίτερα των εκκλησιαστικών αρχόντων, πριγκίπων, ιερέων και προφητών, που ζητούν τα δικά τους πράγματα και όχι τα πράγματα του Θεού, και όταν βλέπουμε σύντομα μετά τις ερημώσεις της εκκλησίας, η Σιών για χάρη τους οργωμένη ως αγρός, είμαστε έτοιμοι να φοβηθούμε ότι κάποια μέρα θα χαθεί ανάμεσα και στα δύο, ότι το όνομα του Ισραήλ δεν θα είναι πλέον σε ανάμνηση· είμαστε έτοιμοι να τα παρατήσουμε όλα ως χαμένα, και να συμπεράνουμε ότι η εκκλησία δεν θα έχει ούτε ρίζα ούτε κλάδο πάνω στη γη. Αλλά ας μην αποτύχει η πίστη μας σε αυτό το ζήτημα· από τις στάχτες της εκκλησίας θα αναστηθεί ένας άλλος φοίνικας. Στις τελευταίες λέξεις του προηγούμενου κεφαλαίου αφήσαμε το όρος του οίκου τόσο έρημο και άγονο όσο οι υψηλοί τόποι του δάσους· και είναι δυνατόν ένας τέτοιος έρημος τόπος να γίνει ποτέ ξανά εύφορο χωράφι; Ναι, οι πρώτες λέξεις αυτού του κεφαλαίου φέρνουν το όρος του οίκου του Κυρίου τόσο εξευγενισμένο από το ότι συχνάζεται όσο ποτέ δεν είχε ατιμαστεί από το ότι εγκαταλείφθηκε. Αν και η Σιών οργωθεί ως αγρός, όμως ο Θεός δεν απέρριψε τον λαό του, αλλά με την πτώση των Ιουδαίων ήρθε η σωτηρία στα έθνη, ώστε αποδεικνύεται ότι είναι ο πλούτος του κόσμου, Προς Ρωμαίους ια΄ 11, 12. Αυτό είναι το μυστήριο που ο Θεός μέσω του προφήτη μας δείχνει εδώ, και λέγει ακριβώς το ίδιο στους πρώτους τρεις στίχους αυτού του κεφαλαίου που είπε ένας άλλος προφήτης με τον λόγο του Κυρίου την ίδια εποχή (Ησαΐας β΄ 2-4), ώστε από το στόμα αυτών των δύο μαρτύρων να εδραιωθούν αυτές οι υποσχέσεις· και πολύ πολύτιμες υποσχέσεις είναι αυτές, που αφορούν την ευαγγελική εκκλησία, οι οποίες έχουν εκπληρωθεί εν μέρει, και θα εκπληρωθούν ακόμη περισσότερο, διότι είναι πιστός εκείνος που υποσχέθηκε.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή μου ή στην κοινότητά μου βλέπω την εξουσία να γίνεται κατάχρηση χωρίς λογοδοσία; Πώς η υπόσχεση της βασιλείας του Χριστού μεταμορφώνει την άποψή μου για τις παρούσες θλίψεις; Ποιο βήμα ταπεινής υπακοής με προτρέπει το Πνεύμα να κάνω σήμερα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε των δυνάμεων, Συ που ερευνάς τις καρδιές των αρχόντων και αποκαλύπτεις κάθε ψευδή όραση, καθάρισε τον λαό Σου από την αδικία και δίδαξέ μας να περπατάμε ταπεινά στις οδούς Σου. Με το Πνεύμα Σου, συγκέντρωσε τα έθνη στο άγιο όρος Σου, όπου τα ξίφη σφυρηλατούνται σε υνιά και η ειρήνη Σου ρέει σαν ποτάμι δια του Χριστού του Βασιλέως μας. Εγκαθίδρυσε τη βασιλεία Σου ανάμεσά μας, ώστε να ζούμε ως εκείνοι που ανήκουν σε Σένα για πάντα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →