← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 53-54 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 53-54Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 53 και 54 προσφέρει ένα σταθερό, διεισδυτικό φως για καρδιές που επιθυμούν να δουν τόσο την ίδια τους την αδυναμία όσο και τη πιστή διάσωση του Κυρίου. Σε αυτές τις σελίδες ο Χένρι επανέρχεται στις ίδιες αλήθειες δύο φορές, σφυρηλατώντας την πραγματικότητα της ανθρώπινης διαφθοράς ενώ εορτάζει τη βεβαιότητα της θείας απελευθέρωσης. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παραμείνουμε αρκετά ώστε η καταδίκη να εγκατασταθεί και η ελπίδα να αναδυθεί. Καθώς ακολουθούμε τις σκέψεις του ανακαλύπτουμε πώς οι ψαλμοί αποκαλύπτουν την αμαρτία χωρίς απόγνωση και διακηρύσσουν τη σωτηρία χωρίς αυθαιρεσία. Το σημερινό μάθημα αντλεί απευθείας από την έκθεσή του ώστε τα αρχαία άσματα να διαμορφώσουν τις προσευχές μας και να σταθεροποιήσουν την εμπιστοσύνη μας στον Θεό που σώζει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τους Ψαλμούς 53 και 54 αργά, επιτρέποντας στην επαναλαμβανόμενη διάγνωση της ανθρώπινης ανοησίας στο κεφάλαιο 53 να εισχωρήσει πριν στραφείτε στην επείγουσα κραυγή και την εμπιστευτική ευχαριστία του κεφαλαίου 54. Προσέξτε πώς ο Δαβίδ μεταβαίνει από τον θρήνο για την παγκόσμια διαφθορά στην προσωπική έκκληση για διάσωση όταν οι Ζιφίτες τον προδίδουν. Αφήστε τα λόγια να προετοιμάσουν την καρδιά σας να δεχθεί τις παρατηρήσεις του Ματθαίου Χένρι για την αμαρτία, την προσευχή και τον Θεό που στηρίζει την ψυχή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ερρίκος πρώτα ξεδιπλώνει το γεγονός το σφάλμα την πηγή την ανοησία την ακαθαρσία τον καρπό τον φόβο και την πίστη που συνδέονται με την αμαρτία. Αυτός ο ψαλμός ανοίχθηκε προηγουμένως και επομένως θα παρατηρήσουμε εδώ μόνο εν συντομία μερικά πράγματα σχετικά με την αμαρτία προκειμένου να αυξήσουμε τη λύπη μας γι’ αυτήν και το μίσος μας εναντίον της. 1. Το γεγονός της αμαρτίας. Αποδεικνύεται αυτό; Μπορεί να τεκμηριωθεί η κατηγορία; Ναι ο Θεός είναι μάρτυρας γι’ αυτό ένας αναντίρρητος μάρτυρας από τον τόπο της αγιότητάς του βλέπει τα παιδιά των ανθρώπων και βλέπει πόσο λίγο καλό υπάρχει ανάμεσά τους στίχος 2. Όλη η αμαρτωλότητα των καρδιών και των ζωών τους είναι γυμνή και ανοιχτή ενώπιόν του. 2. Το σφάλμα της αμαρτίας. Υπάρχει καμία βλάβη σ’ αυτήν; Ναι είναι ανομία στίχοι 1 4 είναι ένα άδικο πράγμα είναι εκείνο στο οποίο δεν υπάρχει κανένα καλό στίχοι 1 3 είναι ένα κακό πράγμα είναι το χειρότερο των κακών είναι εκείνο που κάνει αυτόν τον κόσμο τόσο κακό κόσμο όσο είναι είναι απομάκρυνση από τον Θεό στίχος 3. 3. Η πηγή της αμαρτίας. Πώς συμβαίνει οι άνθρωποι να είναι τόσο κακοί; Σίγουρα επειδή δεν υπάρχει φόβος Θεού μπροστά στα μάτια τους λένε στις καρδιές τους Δεν υπάρχει Θεός καθόλου για να μας καλέσει σε λογαριασμό κανένας που να χρειαζόμαστε να στεκόμαστε με δέος. Οι κακές πρακτικές των ανθρώπων πηγάζουν από τις κακές αρχές τους αν ισχυρίζονται ότι γνωρίζουν τον Θεό όμως στα έργα επειδή στις σκέψεις τον αρνούνται. 4. Η ανοησία της αμαρτίας. Είναι ανόητος κατά την κρίση του Θεού της οποίας η κρίση είμαστε βέβαιοι ότι είναι ορθή εκείνος που φιλοξενεί τέτοιες διεφθαρμένες σκέψεις. Οι άθεοι είτε κατά γνώμη είτε κατά πράξη είναι οι μεγαλύτεροι ανόητοι στον κόσμο. Εκείνοι που δεν ζητούν τον Θεό δεν καταλαβαίνουν είναι σαν τα άλογα ζώα που δεν έχουν κατανόηση διότι ο άνθρωπος διακρίνεται από τα ζώα όχι τόσο από τις δυνάμεις της λογικής όσο από την ικανότητα για θρησκεία. Οι εργάτες της ανομίας ό,τι κι αν προσποιούνται δεν έχουν γνώση εκείνοι μπορεί αληθινά να λεχθεί ότι δεν γνωρίζουν τίποτε που δεν γνωρίζουν τον Θεό στίχος 4. 5. Η ακαθαρσία της αμαρτίας. Οι αμαρτωλοί είναι διεφθαρμένοι στίχος 1 η φύση τους είναι νοθευμένη και χαλασμένη και όσο πιο ευγενής είναι η φύση τόσο πιο άθλια γίνεται όταν διαφθείρεται όπως εκείνη των αγγέλων. Η διαφθορά του αρίστου είναι η χειρίστη. Η ανομία τους είναι βδελυκτή είναι απεχθής στον άγιο Θεό και τους καθιστά έτσι ενώ διαφορετικά δεν μισεί τίποτε από όσα έχει πλάσει. Κάνει τους ανθρώπους ακάθαρτους εντελώς ακάθαρτους. Οι εκούσιοι αμαρτωλοί είναι προσβλητικοί στα ρουθούνια του Θεού του ουρανού και των αγίων αγγέλων. Όποια ευπρέπεια κι αν προσποιούνται οι υπερήφανοι αμαρτωλοί είναι βέβαιο ότι η ανομία είναι ο μεγαλύτερος μολυσμός στον κόσμο. 6. Ο καρπός της αμαρτίας. Δείτε σε τι βαθμό βαρβαρότητας φέρνει τους ανθρώπους στο τέλος όταν οι καρδιές των ανθρώπων σκληρύνονται μέσω της απάτης της αμαρτίας δείτε την σκληρότητά τους προς τους αδελφούς τους που είναι οστούν από το οστούν τους επειδή δεν θα τρέξουν μαζί τους στην ίδια υπερβολή ασωτείας τους τρώνε σαν να τρώνε ψωμί σαν να μην είχαν γίνει μόνο θηρία αλλά θηρία αρπακτικά. Και δείτε την περιφρόνησή τους προς τον Θεό την ίδια στιγμή. Δεν τον επικαλέστηκαν αλλά περιφρονούν να του οφείλουν. 7. Ο φόβος και η ντροπή που συνοδεύουν την αμαρτία στίχος 5 Υπήρχαν εκείνοι σε μεγάλο φόβο που είχαν κάνει τον Θεό εχθρό τους η ίδια τους η ένοχη συνείδηση τους τρόμαξε και τους γέμισε με φρίκη αν και διαφορετικά δεν υπήρχε φανερή αιτία φόβου. Ο ασεβής φεύγει όταν κανείς δεν καταδιώκει. Δείτε το έδαφος αυτού του φόβου είναι επειδή ο Θεός στο παρελθόν σκόρπισε τα οστά εκείνων που στρατοπέδευσαν εναντίον του λαού του όχι μόνο έσπασε τη δύναμή τους και διέλυσε τις δυνάμεις τους αλλά τους σκότωσε και μείωσε τα σώματά τους σε ξερά οστά σαν εκείνα που είναι σκορπισμένα στο στόμα του τάφου Ψαλμός 141 7. Τέτοια θα είναι η μοίρα εκείνων που πολιορκούν το στρατόπεδο των αγίων και την αγαπημένη πόλη Αποκάλυψη 20 9. Οι αντιλήψεις αυτού δεν μπορούν παρά να βάλουν σε τρόμο εκείνους που τρώνε τον λαό του Θεού. Αυτό επιτρέπει στην παρθένο την κόρη της Σιών να τους ντροπιάσει και να τους εκθέσει επειδή ο Θεός τους περιφρόνησε να γελάσει εναντίον τους επειδή εκείνος που κάθεται στον ουρανό γελά εναντίον τους. Δεν χρειαζόμαστε να βλέπουμε εκείνους τους εχθρούς με φόβο τους οποίους ο Θεός βλέπει με περιφρόνηση. Αν τους περιφρονεί μπορεί και εμείς. 8. Η πίστη των αγίων και η ελπίδα και η δύναμή τους σχετικά με τη θεραπεία αυτού του μεγάλου κακού στίχος 6. Θα έρθει ένας Σωτήρας μια μεγάλη σωτηρία μια σωτηρία από την αμαρτία. Αχ να είχε έρθει γρήγορα διότι θα φέρει ένδοξους και χαρμόσυνους καιρούς. Υπήρχαν εκείνοι στους χρόνους της Παλαιάς Διαθήκης που κοίταζαν και ήλπιζαν που προσεύχονταν και περίμεναν αυτήν την απολύτρωση. 1 Ο Θεός θα σώσει εν καιρώ την εκκλησία του από την αμαρτωλή κακία των εχθρών της που θα φέρει χαρά στον Ιακώβ και στον Ισραήλ που ήταν για πολύ καιρό σε πενθούσα μελαγχολική κατάσταση. Τέτοιες σωτηρίες γίνονταν συχνά και όλες τυπικές των αιώνιων θριάμβων της ένδοξης εκκλησίας. 2 Θα σώσει όλους τους πιστούς από τις δικές τους ανομίες ώστε να μην αιχμαλωτιστούν από αυτές που θα είναι αιώνιο θέμα χαράς γι’ αυτούς. Από αυτό το έργο ο Λυτρωτής πήρε το όνομά του Ιησούς διότι θα σώσει τον λαό του από τις αμαρτίες τους Ματθαίος 1 21. Ο Ερρίκος έπειτα ιχνηλατεί την θλίψη του Δαβίδ και τον χαρακτήρα των εχθρών του πριν υψώσει την προσευχή για βοήθεια. Μπορούμε να παρατηρήσουμε εδώ 1. Τη μεγάλη θλίψη στην οποία βρισκόταν τώρα ο Δαβίδ την οποία ο τίτλος δίνει λογαριασμό. Οι Ζιφαίοι ήρθαν με τη δική τους πρωτοβουλία και πληροφόρησαν τον Σαούλ πού ήταν ο Δαβίδ με υπόσχεση να τον παραδώσουν στο χέρι του. Κάποιος θα νόμιζε ότι όταν ο Δαβίδ είχε αποσυρθεί στην ύπαιθρο δεν θα καταδιωκόταν σε έρημη χώρα δεν θα ανακαλυπτόταν και στην ίδια του τη χώρα δεν θα προδιδόταν και όμως φαίνεται ότι ήταν. Ποτέ ας μην περιμένει ένας καλός άνθρωπος να είναι ασφαλής και άνετος μέχρι να έρθει στον ουρανό. Πόσο προδοτικοί πόσο υπηρετικοί ήταν αυτοί οι Ζιφαίοι Είναι καλό που ο Θεός είναι πιστός διότι οι άνθρωποι δεν είναι να τους εμπιστευόμαστε Μιχαίας 7 5. 2. Η προσευχή του προς τον Θεό για βοήθεια και απελευθέρωση στίχοι 1 2. Επικαλείται τη δύναμη του Θεού με την οποία ήταν ικανός να τον βοηθήσει και το όνομά του με το οποίο ήταν δεσμευμένος να τον βοηθήσει και παρακαλεί να τον σώσει από τους εχθρούς του και να τον κρίνει δηλαδή να υπερασπιστεί την υπόθεσή του και να κρίνει υπέρ αυτού. Ο Δαβίδ δεν έχει άλλη υπεράσπιση στην οποία να στηριχθεί παρά το όνομα του Θεού καμία άλλη δύναμη στην οποία να στηριχθεί παρά τη δύναμη του Θεού και αυτά τα κάνει καταφύγιο και εμπιστοσύνη του. Αυτό θα ήταν η αποτελεσματική απάντηση των προσευχών του στίχος 2 οι οποίες ακόμη και στην φυγή του όταν δεν είχε ευκαιρία για επίσημη προσέγγιση προς τον Θεό τις ανύψωνε συνεχώς στον ουρανό Άκουσε την προσευχή μου που έρχεται από την καρδιά μου και πρόσεξε τα λόγια του στόματός μου. 3. Η υπεράσπισή του η οποία λαμβάνεται από τον χαρακτήρα των εχθρών του στίχος 3 1 Είναι ξένοι τέτοιοι ήταν οι Ζιφαίοι ανάξιοι του ονόματος των Ισραηλιτών Μας μεταχειρίστηκαν πιο άθλια και πιο βάρβαρα από ό,τι θα έκαναν οι ίδιοι οι Φιλισταίοι. Η χειρότερη μεταχείριση μπορεί να αναμένεται από εκείνους που έχοντας σπάσει τους δεσμούς της συγγένειας και της συμμαχίας κάνουν τους εαυτούς τους ξένους. 2 Είναι καταπιεστές τέτοιος ήταν ο Σαούλ ο οποίος ως βασιλιάς έπρεπε να χρησιμοποιήσει τη δύναμή του για την προστασία όλων των καλών υπηκόων του αλλά την κακοποίησε για την καταστροφή τους. Τίποτε δεν είναι τόσο θλιβερό όσο η καταπίεση στην έδρα της κρίσης Εκκλησιαστής 3 16. Οι μεγαλύτεροι κίνδυνοι του Παύλου ήταν από τους ίδιους του τους συμπατριώτες και από ψευδαδέλφους 2 Κορινθίους 11 26 και έτσι ήταν και του Δαβίδ. 3 Ήταν πολύ φοβεροί και απειλητικοί όχι μόνο τον μισούσαν και του ευχόντουσαν κακό αλλά σηκώθηκαν εναντίον του σε σώμα ενώνοντας τη δύναμή τους για να του κάνουν κακό. 4 Ήταν πολύ κακόβουλοι και μνησίκακοι Ζητούν την ψυχή μου κυνηγούν την πολύτιμη ζωή τίποτε λιγότερο δεν θα τους ικανοποιήσει. Μπορούμε με πίστη να προσευχηθούμε ο Θεός να μην δώσει επιτυχία με την πρόνοιά του μήπως φανεί σαν να δίνει επιδοκιμασία σε τέτοιους σκληρούς αιμοβόρους άνδρες. 5 Ήταν πολύ βέβηλοι και άθεοι και γι’ αυτόν τον λόγο νόμιζε ότι ο Θεός ενδιαφερόταν για την τιμή να εμφανιστεί εναντίον τους Δεν έθεσαν τον Θεό ενώπιόν τους δηλαδή απέρριψαν εντελώς τις σκέψεις για τον Θεό δεν θεωρούν ότι το μάτι του είναι επάνω τους ότι πολεμώντας εναντίον του λαού του πολεμούν εναντίον αυτού ούτε έχουν κανένα δέος για τις βέβαιες μοιραίες συνέπειες μιας τέτοιας άνισης εμπλοκής. Σημείωσε Από εκείνους που δεν θέτουν τον Θεό ενώπιόν τους δεν αναμένεται κανένα καλό μάλιστα τι κακία δεν θα είναι ένοχοι τέτοιοι άνθρωποι Ποιοι δεσμοί της φύσης ή της φιλίας ή της ευγνωμοσύνης ή της διαθήκης θα κρατήσουν εκείνους που έχουν σπάσει τον φόβο του Θεού Σελάχ Σημείωσε αυτό. Ας είμαστε όλοι βέβαιοι να θέτουμε τον Θεό ενώπιόν μας σε όλες τις στιγμές διότι αν δεν το κάνουμε κινδυνεύουμε να γίνουμε απελπισμένοι. Ο Ερρίκος έπειτα δείχνει πώς η πίστη του Δαβίδ στηρίζεται στη βεβαιότητα ότι ο Θεός είναι ο βοηθός του. Ι. Ήταν βέβαιος ότι είχε τον Θεό με το μέρος του ότι ο Θεός πήρε το μέρος του στίχος 4 το λέει με αέρα θριάμβου και αγαλλίασης Ιδού ο Θεός είναι ο βοηθός μου. Αν είμαστε υπέρ αυτού είναι υπέρ μας και αν είναι υπέρ μας θα έχουμε τέτοια βοήθεια σ’ αυτόν ώστε να μην φοβόμαστε καμία δύναμη που στρέφεται εναντίον μας. Αν και άνθρωποι και δαίμονες στοχεύουν να είναι οι καταστροφείς μας δεν θα επικρατήσουν ενώ ο Θεός είναι ο βοηθός μας Ο Κύριος είναι με εκείνους που στηρίζουν την ψυχή μου. Συγκρίνετε Ψαλμός 118 7 Ο Κύριος παίρνει το μέρος μου με εκείνους που με βοηθούν. Υπάρχουν μερικοί που με στηρίζουν και ο Θεός είναι ένας από αυτούς είναι ο κύριος κανείς από αυτούς δεν θα μπορούσε να με βοηθήσει αν δεν βοηθούσε αυτούς. Κάθε πλάσμα είναι για μας και όχι περισσότερο ό,τι ο Θεός το κάνει να είναι. Εννοεί Ο Κύριος είναι εκείνος που στηρίζει την ψυχή μου και με κρατά από το να κουράζομαι στο έργο μου και να βυθίζομαι κάτω από τα βάρη μου. Εκείνος που με την πρόνοιά του στηρίζει όλα τα πράγματα με τη χάρη του στηρίζει τις ψυχές του λαού του. Ο Θεός που θα σώσει εν καιρώ τον λαό του στο μεταξύ τους συντηρεί και τους ανυψώνει ώστε το πνεύμα που έπλασε να μην αποτύχει ενώπιόν του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει θεωρώντας την απελευθέρωση ως ήδη πραγματοποιημένη μέσω της υπόσχεσης του Θεού. IV. Μιλά για την απελευθέρωσή του ως πράγμα που έγινε (εδ. 7): Θα αινέσω το όνομά σου, και θα πω, «Με απελευθέρωσε· αυτό θα είναι το άσμα μου τότε.» Εκείνο στο οποίο χαίρεται είναι μια πλήρης απελευθέρωση—Με απελευθέρωσε από κάθε θλίψη· και μια απελευθέρωση στην ικανοποίηση της καρδιάς του—Το μάτι μου είδε την επιθυμία του επάνω στους εχθρούς μου, όχι να τους δει κομμένους και ερειπωμένους, αλλά αναγκασμένους να υποχωρήσουν, όταν έφτασαν ειδήσεις στον Σαούλ ότι οι Φιλισταίοι ήταν επάνω του, Α' Σαμ. 23:27, 28. Ό,τι επιθυμούσε ο Δαβίδ ήταν να είναι ο ίδιος ασφαλής· όταν είδε τον Σαούλ να αποσύρει τις δυνάμεις του είδε την επιθυμία του. Με απελευθέρωσε από κάθε θλίψη. Είτε, 1. Με αυτή τη σκέψη ο Δαβίδ παρηγορήθηκε όταν ήταν σε θλίψη: «Με απελευθέρωσε από κάθε θλίψη μέχρι τώρα, και πολλές φορές κέρδισα τον στόχο μου, και είδα την επιθυμία μου στους εχθρούς μου· επομένως θα με απελευθερώσει από αυτή τη θλίψη.» Έτσι θα πρέπει, στις μεγαλύτερες στενοχώριες μας, να ενθαρρύνουμε τους εαυτούς μας με τις παρελθούσες εμπειρίες μας. Ή, 2. Με αυτή τη σκέψη μεγάλυνε την παρούσα απελευθέρωσή του όταν ο τρόμος πέρασε, ότι ήταν ενέχυρο περαιτέρω απελευθέρωσης. Μιλά για την ολοκλήρωση της απελευθέρωσής του ως πράγμα που έγινε, αν και είχε ακόμη πολλές θλίψεις μπροστά του, επειδή, έχοντας την υπόσχεση του Θεού γι' αυτό, ήταν τόσο βέβαιος γι' αυτό σαν να είχε γίνει ήδη. «Εκείνος που άρχισε να με απελευθερώσει από όλες τις θλίψεις, και θα δώσει τελικά να δω την επιθυμία μου στους εχθρούς μου.» Αυτό μπορεί ίσως να δείχνει στον Χριστό, του οποίου ο Δαβίδ ήταν τύπος· ο Θεός θα τον απελευθέρωνε από όλες τις θλίψεις της κατάστασης της ταπείνωσής του, και ήταν απόλυτα βέβαιος γι' αυτό· και όλα τα πράγματα λέγονται ότι τίθενται κάτω από τα πόδια του· διότι, αν και δεν βλέπουμε ακόμη όλα τα πράγματα να τίθενται κάτω από αυτόν, όμως είμαστε βέβαιοι ότι θα βασιλεύσει μέχρι όλοι οι εχθροί του να γίνουν το υποπόδιό του, και θα δει την επιθυμία του επάνω τους. Ωστόσο, είναι ενθάρρυνση για όλους τους πιστούς να κάνουν εκείνη τη χρήση των ιδιαίτερων απελευθερώσεών τους που κάνει ο Απόστολος Παύλος (όπως ο Δαβίδ εδώ), Β' Τιμ. 4:17, 18, Εκείνος που με απελευθέρωσε από το στόμα του λιονταριού θα με απελευθερώσει από κάθε πονηρό έργο, και θα με διαφυλάξει στη βασιλεία του στους ουρανούς.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού ξεχνάτε πιο εύκολα ότι «δεν υπάρχει Θεός ενώπιον των οφθαλμών τους» και πώς αυτή η λήθη διαμορφώνει τις επιλογές σας; 2. Όταν η προδοσία ή η αντίθεση υψώνεται, πώς θα έμοιαζε να επικαλείστε πρώτα το όνομα και τη δύναμη του Θεού όπως έκανε ο Δαβίδ; 3. Πώς μπορείτε να καλλιεργήσετε την εδραιωμένη εμπιστοσύνη ότι ο Θεός έχει ήδη αρχίσει να σας απελευθερώνει από κάθε θλίψη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστὲ Θεέ, ὁμολογοῦμεν ἐνώπιόν σου τὴν καθολικὴν διαφθορὰν τῆς ἀνθρωπότητος, ἡ ὁποία ἀποκλίνει ἀπὸ τῶν ὁδῶν σου καὶ ἀμελεῖ νὰ ἐπικαλεσθῇ τὸ ὄνομά σου. Ἀλλὰ χαιρόμεθα διότι ἐπιβλέπεις ἐξ οὐρανοῦ διὰ νὰ σώσῃς τὸν λαόν σου καὶ διότι τὸ ὄνομά σου εἶναι ὁ ἰσχυρὸς βοηθός μας κατὰ παντὸς ἐχθροῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, δίδαξον ἡμᾶς νὰ προσευχώμεθα μετὰ ἐπιμονῆς καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα ἐν τῇ σωτηρίᾳ τῇ ἐρχομένῃ ἐκ Σιὼν διὰ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →