← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 13-14 — με τον Barnes

Ψαλμοί 13-14Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή για να ακούσουμε την προσεκτική ερμηνεία του στους Ψαλμούς 13 και 14. Αυτοί οι ψαλμοί μεταφέρουν τη φωνή του Δαβίδ σε εποχές βαθιάς δοκιμασίας και τη σοβαρή μαρτυρία για την καθολική ανθρώπινη αμαρτία. Ο Μπάρνς μας οδηγεί στίχο προς στίχο με ευλαβική προσοχή στο αρχικό κείμενο και στην διαρκή εφαρμογή του για τον λαό του Θεού. Το έργο του μας καλεί να παραμείνουμε πάνω στον ειλικρινή θρήνο του ψαλμωδού και στη διάγνωση του Πνεύματος για την καρδιά που αποστρέφεται τον Κύριο. Ας χορηγήσει το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε αυτά τα λόγια κατανόηση και πίστη καθώς μελετούμε μαζί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τους Ψαλμούς 13 και 14 με πνεύμα ταπεινής προσοχής. Αυτοί οι σύντομοι ψαλμοί μετακινούνται από την κραυγή εκείνου που αισθάνεται ξεχασμένος από τον Θεό στην σαφή διακήρυξη της ανθρώπινης διαφθοράς. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε την ειλικρινή προσευχή που αναδύεται από τη θλίψη και την διερευνητική εξέταση κάθε καρδιάς. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει τα αυτιά σας για να δεχθείτε τον λόγο του με πίστη και ευλάβεια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ξεκινά διαιρώντας τον Ψαλμό 13 στα τρία κύρια μέρη του. Εισαγωγή. Αυτός ο ψαλμός αποτελείται κατάλληλα από τρία μέρη: Ι. Ένα παράπονο σαν από κάποιον που εγκαταλείφθηκε από τον Θεό· που διώχθηκε και δεν έβλεπε μέσο σωτηρίας· που συμβουλεύτηκε την ίδια του την καρδιά πώς θα μπορούσε να σωθεί, αλλά δεν βρήκε τρόπο να γίνει αυτό, Ψαλμοί 13:1-2. ΙΙ. Μια θερμή προσευχή προς τον Θεό να παρέμβει· να προσέξει την κραυγή του πάσχοντος· να φωτίσει τον νου του· να μην επιτραπεί στον εχθρό του να επικρατήσει εναντίον του και να χαρεί για την πτώση του, Ψαλμοί 13:2-3. ΙΙΙ. Μια χαρούμενη εμπιστοσύνη στον Θεό ότι θα χορηγήσει αυτήν την εύνοια και θα παρέμβει υπέρ αυτού, Ψαλμοί 13:5-6. Αυτός ο ψαλμός φέρει τον τίτλο «Ψαλμός του Δαβίδ» και δεν υπάρχει λόγος να υποθέσουμε ότι δεν ήταν ο συγγραφέας. Ωστόσο δεν υπάρχουν ενδείξεις για τον χρόνο συγγραφής ή τις περιστάσεις υπό τις οποίες συντέθηκε. Στη συνέχεια εισάγει τα θέματα του Ψαλμού 14 με ανάλυση της δομής του. Εισαγωγή. Αυτός ο ψαλμός παρουσιάζεται ως ένας από τους ψαλμούς του Δαβίδ και δεν υπάρχει λόγος να αμφισβητηθεί η ορθότητα της επιγραφής. Ωστόσο αγνοούμε εντελώς τον χρόνο και τις περιστάσεις της σύνθεσής του. Δεν υπάρχει τίποτε στον ψαλμό που ρίχνει φως σε αυτό το σημείο και κάθε εικασία θα ήταν μάταιη. Φαίνεται ότι συντέθηκε υπό την επίδραση μιας συγκινητικής πεποίθησης για το βάθος και την έκταση της ανθρώπινης διαφθοράς και ενόψει της διαδεδομένης ασεβείας και αμέλειας προς τον Θεό· αλλά μια τέτοια κατάσταση δεν περιοριζόταν σε μία μόνο περίοδο της ζωής του Δαβίδ, όπως δεν περιορίζεται σε μία μόνο χώρα ή περίοδο του κόσμου. Δυστυχώς δεν υπήρξε χώρα και εποχή στην οποία, ενόψει υπαρχόντων γεγονότων, ένας τέτοιος ψαλμός δεν θα μπορούσε να συντεθεί· ή στην οποία ολόκληρη η απόδειξη στην οποία στηρίζεται ο ψαλμωδός για να υποστηρίξει τα μελαγχολικά συμπεράσματά του δεν θα μπορούσε να βρεθεί. Ο ψαλμός περιλαμβάνει τα εξής σημεία: Ι. Στη συνέχεια ερμηνεύει το νόημα της δήλωσης του άφρονα στον Ψαλμό 14. Στίχος 1. Ο άφρων - Η λέξη «άφρων» χρησιμοποιείται συχνά στις Γραφές για να δηλώσει έναν πονηρό άνθρωπο - καθώς η αμαρτία είναι η ουσία της αφροσύνης. Συγκρίνετε Ιώβ 2:10· Ψαλμοί 74:18· Γένεση 34:7· Δευτερονόμιο 22:21. Η εβραϊκή λέξη αποδίδεται «ταπεινός άνθρωπος» στον Ησαΐα 32:5-6. Αλλού αποδίδεται «άφρων, ανόητος» και «ανόητος άνθρωπος». Σκοπός της είναι να μεταδώσει την ιδέα ότι η πονηρία ή η ασεβεία είναι ουσιώδης αφροσύνη, ή να χρησιμοποιήσει έναν όρο στην περιγραφή των πονηρών που, ίσως περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον, θα κάνει τον νου να αποστρέφεται την αμαρτία - διότι υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θα έβλεπαν περισσότερα στη λέξη «άφρων» για να μισήσουν παρά στη λέξη «πονηρός»· που θα προτιμούσαν να ονομαστούν «αμαρτωλοί» παρά «άφρονες». Είπε - Δηλαδή «σκέφτηκε», διότι η αναφορά είναι σε ό,τι περνά από τον νου του. Στην καρδιά του - Δείτε τη σημείωση στους Ψαλμούς 10:11.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπάρνς ολοκληρώνει την πραγματεία του για τον Ψαλμό 13 σημειώνοντας τη μετάβαση από τη λύπη στον αίνο. Νέες όψεις της αγαθότητας και του ελέους του Θεού μεταδίδονται· μια διαβεβαίωση της εύνοιάς του φέρεται στην ψυχή· η εμπιστοσύνη στο έλεός του αναβλύζει στην καρδιά· και ο ψαλμός που άρχισε με θλιβερό παράπονο τελειώνει με τη γλώσσα του αίνου και της χαράς. Έτσι συμβαίνει και στη δική μας πείρα. Θλιμμένοι, καταθλιμμένοι και λυπημένοι, πηγαίνουμε στον Θεό. Όλα φαίνονται σκοτεινά. Δεν έχουμε ειρήνη - ούτε καθαρές και χαρούμενες όψεις - ούτε χαρά. Καθώς περιμένουμε τον Θεό, νέες όψεις του χαρακτήρα του, του ελέους του, της αγάπης του, διαφαίνονται στον νου. Τα σύννεφα ανοίγουν. Το φως λάμπει πάνω μας. Οι ψυχές μας πιάνουν τις υποσχέσεις του Θεού και εμείς, που πήγαμε στον θρόνο του λυπημένοι και απελπισμένοι, σηκωνόμαστε από τις προσευχές μας γεμάτοι αίνο και χαρά, υποταγμένοι στις δοκιμασίες που μας έκαναν τόσο λυπημένους και χαίροντας με την πίστη ότι όλα θα συνεργήσουν για το καλό μας. Υπογραμμίζει την καθολική έκταση της διαφθοράς όπως επιβεβαιώνεται στην Καινή Διαθήκη. Στα αραβικά η λέξη σημαίνει να γίνει «οξύς» ή «ξινός» όπως το γάλα· και επομένως την ιδέα της ηθικής διαφθοράς. Γεσένιος, Λεξικό. Η λέξη βρίσκεται μόνο εδώ και στον παράλληλο Ψαλμό 53:3 και στον Ιώβ 15:16, σε καθένα από τα οποία αποδίδεται «βρόμικος». Αναφέρεται εδώ στον χαρακτήρα και σημαίνει ότι ο χαρακτήρας τους ήταν ηθικά διεφθαρμένος ή μολυσμένος. Ο όρος χρησιμοποιείται συχνά με αυτήν την έννοια σήμερα. Δεν υπάρχει κανείς που να κάνει το καλό, ούτε ένας - Τίποτε δεν θα μπορούσε να εκφράσει πιο καθαρά την ιδέα της καθολικής διαφθοράς από αυτήν την έκφραση. Δεν είναι μόνο ότι δεν βρέθηκε κανείς που να κάνει το καλό, αλλά η έκφραση επαναλαμβάνεται για να δώσει έμφαση στη δήλωση. Αυτό το χωρίο ολόκληρο παρατίθεται στη Ρωμαίους 3:10-12 ως απόδειξη του δόγματος της καθολικής διαφθοράς. Δείτε τη σημείωση σε εκείνο το χωρίο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς διαμορφώνει το πρότυπο του θρήνου που μετατρέπεται σε εμπιστοσύνη τις δικές σας προσευχές σε καιρούς δοκιμασίας; Με ποιους τρόπους η περιγραφή του άφρονα από τον ψαλμωδό αμφισβητεί την λεπτή απιστία που μπορεί να παραμένει στην καρδιά; Πού βλέπετε τον Κύριο να σας καλεί να αναπαυθείτε πληρέστερα στο έλεός του παρά στα δικά σας σχέδια για σωτηρία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ πολυεύσπλαχνε, φέρνουμε τις ειλικρινείς κραυγές μας ενώπιόν Σου, όπως έκανε ο ψαλμωδός, εμπιστευόμενοι το αλάθητο έλεός Σου όταν η νύχτα φαίνεται μακρά. Λύτρωσέ μας από την ανοησία που αρνείται την παρουσία Σου και σύρε μας να Σε αναζητούμε με όλη μας την καρδιά, ώστε η βεβαιότητα της σωτηρίας Σου να μας γεμίσει με χαρά και τραγούδι. Με το Πνεύμα Σου κάνε τις ζωές μας ζωντανή μαρτυρία ότι Εσύ και μόνο Εσύ είσαι το καταφύγιο του λαού Σου. Αμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →