← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιησούς του Ναυή

Ιησούς του Ναυή 21-22 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιησούς του Ναυή 21-22Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στο πλούσιο σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 21 και 22 του Ιησού του Ναυή. Ο Χένρι παρακολουθεί προσεκτικά πώς οι Λευίτες έλαβαν τις πόλεις που τους αναλογούσαν και πώς οι δυόμισι φυλές στάλθηκαν πίσω στο σπίτι τους μετά από πιστή υπηρεσία. Οι στοχασμοί του αναδεικνύουν τη σχολαστική φροντίδα του Θεού για όσους Τον υπηρετούν και την τέλεια εκπλήρωση κάθε υπόσχεσης. Καθώς ακούμε τη φωνή του, καλούμαστε να δούμε την ίδια πιστότητα να εργάζεται στη δική μας ζωή και κλήσεις. Ας μας οδηγήσουν οι γνώσεις του βαθύτερα στην ευγνωμοσύνη και την εμπιστοσύνη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 21 και 22 του Ιησού του Ναυή αργά και προσευχητικά. Προσέξτε την προσεκτική κατανομή των πόλεων στους Λευίτες και την έντιμη αποστολή που δόθηκε στις ανατολικές φυλές. Αφήστε την αφήγηση των εκπληρωμένων υποσχέσεων και της προσεκτικής υπακοής να εισχωρήσει στην καρδιά σας πριν εξερευνήσουμε μαζί τις παρατηρήσεις του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει παρουσιάζοντας την αίτηση των Λευιτών ενώπιον των αρχηγών στη Σηλώ. Εδώ είναι, Ι. Η αίτηση των Λευιτών που υποβλήθηκε σε αυτή τη γενική συνέλευση των φυλών, που συνεδριάζει τώρα στη Σηλώ, εδ. 1, 2. Παρατηρήστε, 1. Δεν τους δόθηκε ο κλήρος τους μέχρι να προβάλουν την αξίωσή τους. Υπάρχει κληρονομιά προετοιμασμένη για όλους τους αγίους, εκείνη τη βασιλική ιεροσύνη, αλλά τότε πρέπει να την αιτηθούν. Ζητείτε, και θα σας δοθεί. Ο Ιησούς του Ναυή είχε παροτρύνει τις υπόλοιπες φυλές που ήταν αργές να προβάλουν τις αξιώσεις τους, αλλά οι Λευίτες, όπως μπορεί να υποτεθεί, γνώριζαν το καθήκον και το συμφέρον τους καλύτερα από τους άλλους, και γι' αυτό ήταν πρόθυμοι σε αυτό το θέμα, όταν ήρθε η σειρά τους, χωρίς να τους καλέσουν. Θεμελιώνουν την αξίωσή τους σε πολύ καλή βάση, όχι στις δικές τους αξίες ή υπηρεσίες, αλλά στη θεία εντολή: «Ο Κύριος διέταξε δια χειρός Μωυσέως να μας δώσουν πόλεις, σας διέταξε να τις χορηγήσετε, το οποίο συνεπαγόταν εντολή προς εμάς να τις ζητήσουμε.» Σημειώστε, η συντήρηση των λειτουργών δεν είναι αυθαίρετο πράγμα, αφημένο καθαρά στην καλή θέληση του λαού, που μπορεί να τους αφήσει να πεινάσουν αν θέλει· όχι, όπως ο Θεός του Ισραήλ διέταξε να προνοηθούν καλά οι Λευίτες, έτσι και ο Κύριος Ιησούς, ο Βασιλιάς της χριστιανικής Εκκλησίας, όρισε, και είναι αιώνιος θεσμός ότι όσοι κηρύττουν το ευαγγέλιο να ζουν από το ευαγγέλιο (Α' Κορινθίους θ' 14), και να ζουν άνετα. 2. Δεν προέβαλαν την αξίωσή τους μέχρι να προνοηθούν όλες οι υπόλοιπες φυλές, και τότε το έκαναν αμέσως. Υπήρχε κάποιος λόγος γι' αυτό· κάθε φυλή πρέπει πρώτα να γνωρίζει τη δική της, αλλιώς δεν θα ήξεραν τι έδιναν στους Λευίτες, και έτσι δεν θα μπορούσε να είναι τόσο λογική υπηρεσία όσο έπρεπε. Αλλά είναι επίσης παράδειγμα της ταπεινοφροσύνης, της μετριοφροσύνης και της υπομονής τους (και οι Λευίτες πρέπει να είναι παραδείγματα αυτών και άλλων αρετών), ότι ήταν πρόθυμοι να εξυπηρετηθούν τελευταίοι, και δεν τα πήγαν ποτέ χειρότερα γι' αυτό. Ας μην παραπονιούνται οι λειτουργοί του Θεού αν κάποτε βρεθούν αναβαλλόμενοι στις σκέψεις και τις φροντίδες των ανθρώπων, αλλά ας εξασφαλίσουν την εύνοια του Θεού και την τιμή που έρχεται από Αυτόν, και τότε μπορούν πολύ καλά να αντέξουν τις περιφρονήσεις και τις παραμελήσεις των ανθρώπων. Ο Χένρι παρατηρεί στη συνέχεια τη σοφή διασπορά των Λευιτών σε κάθε φυλή. Ι. Ότι οι Λευίτες διασκορπίστηκαν σε όλες τις φυλές, και δεν τους επιτράπηκε να ζουν όλοι μαζί σε κανένα μέρος της χώρας. Αυτό θα τους έδινε όλους έργο, και θα τους απασχολούσε όλους για το καλό των άλλων· γιατί οι λειτουργοί, από όλους τους ανθρώπους, δεν πρέπει ούτε να είναι αργοί ούτε να ζουν για τον εαυτό τους ή μόνο ο ένας για τον άλλον. Ο Χριστός άφησε τους δώδεκα μαθητές Του μαζί σε σώμα, αλλά άφησε εντολές να διασκορπιστούν στον κατάλληλο χρόνο, ώστε να κηρύξουν το ευαγγέλιο σε κάθε πλάσμα. Η ανάμειξη των Λευιτών έτσι με τις άλλες φυλές θα ήταν υποχρέωση για αυτούς να περπατούν με προσοχή, και όπως αρμόζει στην ιερή τους λειτουργία, και να αποφεύγουν οτιδήποτε μπορεί να την ατιμάσει. Αν ζούσαν όλοι μαζί, θα είχαν πειραστεί να κλείνουν τα μάτια στα σφάλματα ο ένας του άλλου, και να δικαιολογούν ο ένας τον άλλον όταν έκαναν κακό· αλλά με αυτόν τον τρόπο τους έκαναν να βλέπουν τα μάτια όλου του Ισραήλ πάνω τους, και γι' αυτό έβλεπαν ότι είναι συμφέρον τους να περπατούν έτσι ώστε η διακονία τους να μην κατηγορηθεί σε τίποτα ούτε ο υψηλός τους χαρακτήρας να υποφέρει από την κακή τους συμπεριφορά. Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στη συνοπτική δήλωση που καταγράφει την πλήρη εκπλήρωση του λόγου του Θεού. Έχουμε εδώ το συμπέρασμα όλου αυτού του θέματος, την προηγούμενη ιστορία συνοψισμένη, και, για να φανεί πιο λαμπρή, συγκριμένη με την υπόσχεση της οποίας ήταν η πλήρης εκπλήρωση. Ο λόγος του Θεού και τα έργα Του αλληλοφωτίζονται. Η εκπλήρωση κάνει την υπόσχεση να φαίνεται πολύ αληθινή και η υπόσχεση κάνει την εκπλήρωση να φαίνεται πολύ ελεήμων.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει την ενότητα υπογραμμίζοντας τη μαρτυρία του Ισραήλ για την αλάνθαστη αλήθεια κάθε θείας υπόσχεσης. ΙΙΙ. Ο Θεός είχε υποσχεθεί να τους δώσει νίκη και επιτυχία στους πολέμους τους, και αυτή η υπόσχεση επίσης εκπληρώθηκε: Δεν στάθηκε άνθρωπος ενώπιόν τους, εδ. 44. Είχαν το πάνω χέρι σε κάθε μάχη, και προς όποια κατεύθυνση στρέφαν τις δυνάμεις τους ευημερούσαν. Είναι αλήθεια ότι υπήρχαν Χαναναίοι που παρέμεναν τώρα σε πολλά μέρη της γης, και τέτοιοι που αργότερα αντιστάθηκαν εναντίον τους, και έγιναν πολύ φοβεροί. Αλλά, 1. Ως προς τα παρόντα υπολείμματα των Χαναναίων, δεν ήταν αντίφαση στην υπόσχεση, γιατί ο Θεός είχε πει ότι δεν θα τους διώξει όλους μονομιάς, αλλά λίγο λίγο, Έξοδος κγ' 30. Είχαν τώρα όσο στην πλήρη κατοχή τους όσο χρειάζονταν και όσο είχαν χέρια να διαχειριστούν, ώστε οι Χαναναίοι κρατούσαν μόνο την κατοχή κάποιων λιγότερο καλλιεργημένων μερών της χώρας ενάντια στα θηρία του αγρού, μέχρι ο Ισραήλ, με την πάροδο του χρόνου, να γίνει αρκετά πολυάριθμος για να τα γεμίσει. 2. Ως προς την μεταγενέστερη επικράτηση των Χαναναίων, αυτή ήταν καθαρά αποτέλεσμα της δειλίας και της οκνηρίας του Ισραήλ, και τιμωρία της αμαρτωλής τους κλίσης προς τις ειδωλολατρίες και άλλες βδελυγμίες των εθνών, που ο Κύριος θα είχε εκδιώξει ενώπιόν τους αλλά αυτοί τους φιλοξενούσαν και τους ανέχονταν. Έτσι ώστε το θεμέλιο του Θεού στέκεται σίγουρο. Η εμπειρία του Ισραήλ για την πιστότητα του Θεού είναι εδώ καταγεγραμμένη, και είναι απαλλαγή υπό τα χέρια τους προς τιμήν του Θεού, την υπεράσπιση της υπόσχεσής Του που είχε τόσο συχνά αμφισβητηθεί, και την ενθάρρυνση όλων των πιστών μέχρι το τέλος του κόσμου: Δεν απέτυχε κανένα καλό πράγμα, ούτε τίποτα από κανένα καλό πράγμα (τόσο πλήρως εκφράζεται), που ο Κύριος είχε μιλήσει στον οίκο του Ισραήλ, αλλά στον κατάλληλο χρόνο όλα έγιναν, εδ. 45. Μια τέτοια ομολογία όπως αυτή, εδώ υπογεγραμμένη από τον Ιησού του Ναυή στο όνομα όλου του Ισραήλ, βρίσκουμε αργότερα να γίνεται από τον Σολομώντα, και όλος ο Ισραήλ είπε ουσιαστικά Αμήν σε αυτήν, Γ' Βασιλειών η' 56. Η απαραβίαστη αλήθεια της υπόσχεσης του Θεού, και η εκπλήρωσή της μέχρι το έπακρο, είναι αυτό που όλοι οι άγιοι ήταν έτοιμοι να μαρτυρήσουν· και, αν σε κάτι η εκπλήρωση φαινόταν να υστερεί, ήταν εξίσου έτοιμοι να παραδεχτούν ότι οι ίδιοι πρέπει να φέρουν όλη την ευθύνη.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας αισθάνεστε ότι ο Θεός σας προσκαλεί να προβάλειτε τη δική σας αξίωση στην υποσχεμένη πρόνοιά Του; Πώς μπορεί η αρχή της διασποράς για το καλό των άλλων να διαμορφώσει την τωρινή σας περίοδο υπηρεσίας; Σε ποιο τομέα πειράζεστε να αμφιβάλλετε ότι κάθε καλός λόγος που έχει μιλήσει ο Θεός θα πραγματοποιηθεί πράγματι;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστέ Θεέ, σε αἰνοῦμεν διὰ τὴν βεβαίαν ἐκπλήρωσιν πάσης ὑποσχέσεως λαληθείσης εἰς τὸν λαόν σου, καθὼς οἱ Λευῖται ἔλαβον τὰς κληρουχηθείσας πόλεις αὐτῶν καὶ αἱ φυλαὶ ἐτήρησαν τὰς εὐχάς των. Χάρισον ἡμῖν ταπεινὴν ἐμπιστοσύνην ὅτι οὐδὲ εἷς καλὸς λόγος ὃν ἐλάλησας θέλει ἀποτύχει ποτέ, καὶ διασκόρπισον ἡμᾶς ὅπου ἐπιλέγεις διὰ νὰ γνωρίσουν ἄλλοι τὸ φῶς σου. Ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός σου νὰ ζήσωμεν σήμερον ἐν τῇ ἀναπαύσει καὶ τῇ νίκῃ τῇ ἤδη ἐξασφαλισθείσῃ δι' ἡμᾶς ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →