← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικό 11-12 — με τον Brown

Λευιτικόν 11-12Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για την επεξεργασία των κεφαλαίων 11 και 12 του Λευιτικού. Η έκθεσή τους παρουσιάζει τις θείες διακρίσεις μεταξύ καθαρού και ακάθαρτου, δείχνοντας τόσο τον θρησκευτικό τους σκοπό όσο και την πρακτική τους σοφία για τη ζωή του Ισραήλ ενώπιον του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε το Λευιτικό 11 και 12, ακούγοντας τις προσεκτικές οδηγίες του Κυρίου για το τι μπορεί να φαγωθεί και για τον καθαρισμό που απαιτείται μετά τον τοκετό, ώστε ο λαός να παραμείνει άγιος ενώπιον του Θεού του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Jamieson ξεκινά σημειώνοντας την απεύθυνση αυτών των νόμων τόσο στον Μωυσή όσο και στον Ααρών. Εδάφιο 1. 1, 2. ο Κύριος ελάλησε προς τον Μωυσή και προς τον Ααρών —Αυτοί οι νόμοι, απευθυνόμενοι τόσο στους πολιτικούς όσο και στους εκκλησιαστικούς άρχοντες του Ισραήλ, μπορούν να χρησιμεύσουν για να υποδείξουν τη διπλή άποψη που πρέπει να ληφθεί γι' αυτούς. Αναμφίβολα ο πρώτος και ισχυρότερος λόγος για τη θέσπιση διάκρισης μεταξύ των κρεάτων ήταν να αποθαρρύνει τους Ισραηλίτες από το να εξαπλωθούν σε άλλες χώρες και από τη γενική συναναστροφή με τον κόσμο—να τους εμποδίσει να αποκτήσουν οικειότητα με τους κατοίκους των χωρών που συνορεύουν με τη Χαναάν, ώστε να μην πέσουν στις ειδωλολατρίες τους ή να μολυνθούν με τις αμαρτίες τους: εν ολίγοις, να τους κρατήσει έναν ξεχωριστό και ιδιαίτερο λαό. Για τον σκοπό αυτό, καμία διαφορά πίστης, κανένα σύστημα πολιτείας, καμία ποικιλομορφία γλώσσας ή τρόπου, δεν ήταν τόσο υποβοηθητική όσο μια διάκριση κρεάτων βασισμένη στη θρησκεία· και εξ ου και οι Εβραίοι, οι οποίοι διδάχθηκαν από την εκπαίδευση να απεχθάνονται πολλά είδη τροφής που καταναλώνονταν ελεύθερα από άλλους λαούς, ποτέ, ακόμη και κατά περιόδους μεγάλης εκφυλισμού, δεν μπορούσαν να αφομοιωθούν με τα έθνη μεταξύ των οποίων διασκορπίστηκαν. Αλλά παρόλο που αυτό ήταν το κύριο θεμέλιο αυτών των νόμων, οι διαιτητικοί λόγοι είχαν επίσης βάρος· διότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η σάρκα πολλών από τα ζώα που κατατάσσονται εδώ ως ακάθαρτα, είναι παντού, αλλά ειδικά σε θερμά κλίματα, λιγότερο υγιεινή και κατάλληλη για τροφή από εκείνα που επιτρεπόταν να φαγωθούν. Αυτοί οι νόμοι, επομένως, όντας υποβοηθητικοί σε υγειονομικούς καθώς και σε θρησκευτικούς σκοπούς, απευθύνονταν τόσο στον Μωυσή όσο και στον Ααρών. Στη συνέχεια εξηγεί τα φυσικά πλεονεκτήματα των ζώων που μηρυκάζουν. Εδάφιο 3. 3-7. Ό,τι έχει σχισμένη οπλή, και είναι διχαλωτό, και μηρυκάζει —Τα μηρυκαστικά ζώα, λόγω της ιδιαίτερης δομής του στομάχου τους, χωνεύουν την τροφή τους πληρέστερα από άλλα. Διαπιστώνεται ότι κατά την πράξη της μηρυκασμού, ένα μεγάλο μέρος των δηλητηριωδών ιδιοτήτων των επιβλαβών φυτών που τρώνε, αποβάλλεται μέσω των σιελογόνων αδένων. Αυτή η ικανότητα έκκρισης των δηλητηριωδών επιδράσεων των λαχανικών, λέγεται ότι είναι ιδιαίτερα αξιοσημείωτη στις αγελάδες και τις κατσίκες, των οποίων τα στόματα είναι συχνά πληγωμένα, και μερικές φορές αιμορραγούν, ως συνέπεια. Η σάρκα τους είναι επομένως σε καλύτερη κατάσταση για τροφή, καθώς περιέχει περισσότερους από τους θρεπτικούς χυμούς, χωνεύεται ευκολότερα στο ανθρώπινο στομάχι, και επομένως αφομοιώνεται ευκολότερα. Τα ζώα που δεν μηρυκάζουν, μετατρέπουν την τροφή τους λιγότερο τέλεια· η σάρκα τους είναι επομένως ανθυγιεινή, από τους χονδροειδείς ζωικούς χυμούς με τους οποίους αφθονούν, και είναι επιρρεπής στην παραγωγή σκορβουτικών και σκροφουλωδών διαταραχών. Ο Fausset στη συνέχεια εκθέτει την απαίτηση για πτερύγια και λέπια στα ψάρια. Εδάφιο 9. 9. Αυτά θα φάτε . . . ό,τι έχει πτερύγια και λέπια —«Τα πτερύγια και τα λέπια είναι τα μέσα με τα οποία αποβάλλονται οι εκκρίσεις των ψαριών, όπως ακριβώς στα ζώα με την εφίδρωση. Δεν έχω γνωρίσει ποτέ περίπτωση ασθένειας που προκλήθηκε από την κατανάλωση τέτοιων ψαριών· αλλά αυτά που δεν έχουν πτερύγια και λέπια προκαλούν, σε θερμά κλίματα, τις πιο κακοήθεις διαταραχές όταν καταναλώνονται· σε πολλές περιπτώσεις αποδεικνύονται θανατηφόρο δηλητήριο» [WHITLAW].
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο Brown ολοκληρώνει την ενότητα αναλογιζόμενος τις πιθανές προελεύσεις και τη συνεχιζόμενη αξία αυτών των διακρίσεων. Εδάφιο 47. 47. να κάνετε διάκριση μεταξύ του ακάθαρτου και του καθαρού —δηλαδή, μεταξύ ζώων που χρησιμοποιούνται και δεν χρησιμοποιούνται για τροφή. Είναι πιθανό ότι οι νόμοι που περιέχονται σε αυτό το κεφάλαιο δεν ήταν εντελώς νέοι, αλλά απλώς έδωσαν την έγκριση της θείας νομοθεσίας σε αρχαίες συνήθειες. Ορισμένα από τα απαγορευμένα ζώα έχουν, για φυσιολογικούς λόγους, απορριφθεί παντού από τη γενική αίσθηση ή εμπειρία της ανθρωπότητας· ενώ άλλα μπορεί να έχουν κηρυχθεί ακάθαρτα λόγω της ανθυγιεινότητάς τους σε θερμές χώρες ή για κάποιους λόγους, οι οποίοι είναι πλέον ατελώς γνωστοί, που σχετίζονται με τη σύγχρονη ειδωλολατρία.
Απαντήστε

Απάντησε

Πώς η κλήση να είμαστε ένας ξεχωριστός λαός εξακολουθεί να διαμορφώνει τον τρόπο που ζουν οι πιστοί σήμερα; Με ποιους τρόπους αυτές οι αρχαίες υγειονομικές διασφαλίσεις μας δείχνουν τη φροντίδα του Θεού τόσο για το σώμα όσο και για την ψυχή; Πού βλέπετε την ανάγκη για ανανεωμένη προσοχή στην αγιότητα στις καθημερινές επιλογές;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ Λόγος Σου ἐν τῷ Λευιτικῷ ἀποκαλύπτει τὰς ἁγίας διακρίσεις μεταξὺ καθαροῦ καὶ ἀκαθάρτου, καλῶν τὸν λαόν Σου νὰ ἀντανακλᾷ τὴν ἰδικήν Σου καθαρότητα ἐν πάσῃ πτυχῇ τῆς ζωῆς. Διὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Χριστοῦ, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης μολύνσεως καὶ ἐνδυνάμωσον ἡμᾶς νὰ περιπατῶμεν ἐν τῇ ἁγιότητι τῇ πηγάζουσῃ ἐκ τοῦ εὐαγγελίου Σου, ἵνα ἀπολαμβάνωμεν ἀδιάκοπον κοινωνίαν μετὰ Σοῦ. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →