Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 19-20 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο στα κεφάλαια 19 και 20 του Ιώβ. Αυτές οι σελίδες αποτυπώνουν την αγωνιώδη απάντηση του Ιώβ στον Βιλδάδ και την άμεση ανταπάντηση του Σωφάρ, πιέζοντας το ερώτημα του αθώου πάθους, ενώ αποκαλύπτουν μια ξαφνική ακτίνα ελπίδας ανάστασης. Ο σχολιασμός μας καθοδηγεί στίχο προς στίχο με νηφάλια προτεσταντική σαφήνεια, αφήνοντας τη Γραφή να μιλήσει τόσο για την παρούσα δοκιμασία όσο και για τη μελλοντική δικαίωση. Ακούμε με ευλάβεια, ζητώντας από το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτά τα αρχαία λόγια στην προσωπική μας πορεία πίστης.
Διαβάστε
Με καρδιές ήσυχες ενώπιον του Κυρίου, διαβάστε δυνατά τα κεφάλαια 19 και 20 του Ιώβ. Σημειώστε την έκκληση του Ιώβ για έλεος, την επιθυμία του να διατηρηθούν τα λόγια του και την εκπληκτική ομολογία ενός ζωντανού Λυτρωτή. Στη συνέχεια, ακούστε την άμεση περιγραφή του Σωφάρ για το ξαφνικό τέλος του ασεβούς. Ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να δεχτείτε την έκθεση του σχολιασμού.
Μελετήστε
Ο Jamieson ανοίγει την έκθεση της ελπίδας του Ιώβ ορίζοντας τον Λυτρωτή.
Στίχος 25. 25. λυτρωτής —Ο UMBREIT και άλλοι κατανοούν αυτό και το επόμενο, ως τον Θεό που εμφανίζεται ως εκδικητής του Ιώβ πριν από το θάνατό του, όταν το σώμα του θα είχε μετατραπεί σε σκελετό. Αλλά ο Ιώβ ομοιόμορφα απελπίζεται για αποκατάσταση και δικαίωση της υπόθεσής του σε αυτή τη ζωή (Ιώβ 17:15· Ιώβ 17:16). Μία μόνο ελπίδα απέμενε, την οποία αποκάλυψε το Πνεύμα — μια δικαίωση σε μια μελλοντική ζωή: δεν θα ήταν πλήρης δικαίωση αν μόνο η ψυχή του ήταν ευτυχισμένη χωρίς το σώμα, όπως εξηγούν κάποιοι (Ιώβ 17:16-:) 'εκτός της σάρκας'. Ήταν το σώμα του που είχε υποφέρει κυρίως: η ανάσταση του σώματός του, επομένως, μόνο θα μπορούσε να δικαιώσει την υπόθεσή του: να δει τον Θεό με τα δικά του μάτια, και σε ένα ανανεωμένο σώμα (Ιώβ 19:27), θα διέψευδε την κατηγορία ενοχής που του αποδόθηκε λόγω των παθών του παρόντος σώματός του.Στη συνέχεια αναπτύσσει την έννοια του να στέκεται κανείς πάνω στη σκόνη την τελευταία ημέρα.
την τελευταία ημέρα —Μάλλον, 'ο Έσχατος', ο ιδιαίτερος τίτλος του Ιησού Χριστού, αν και ο Ιώβ μπορεί να μην γνώριζε την πληρότητα των δικών του εμπνευσμένων λόγων, και μπορεί να είχε κατανοήσει απλώς κάποιον που έρχεται μετά (Α' Κορινθίους 15:45· Αποκάλυψη 1:17). Ο Ιησούς Χριστός είναι ο τελευταίος. Η ημέρα του Ιησού Χριστού η τελευταία ημέρα (Αποκάλυψη 1:17-). σταθεί —μάλλον, 'αναστηθεί': όπως λέγεται ότι ο Θεός 'εγείρει' τον Μεσσία (Ιερεμίας 23:5· Δευτερονόμιο 18:15). γη —μάλλον, 'σκόνη': συχνά συνδέεται με το σώμα που θρυμματίζεται σε αυτήν (Ιώβ 7:21· Ιώβ 17:16)· επομένως κατάλληλα εδώ. Πάνω από αυτήν την ίδια σκόνη με την οποία αναμείχθηκε το φθίνον σώμα του ανθρώπου θα αναστηθεί ο Δικαιωτής του ανθρώπου. 'Αναστηθείτε πάνω από τη σκόνη', εκφράζει εντυπωσιακά το γεγονός ότι ο Ιησούς Χριστός αναστήθηκε πρώτος ο ίδιος πάνω από τη σκόνη, και στη συνέχεια πρόκειται να αναστήσει τον λαό του πάνω από αυτήν (Α' Κορινθίους 15:20· Α' Κορινθίους 15:23). Το Πνεύμα σκόπευε στα λόγια του Ιώβ περισσότερα από όσα ο Ιώβ κατάλαβε πλήρως (Α' Κορινθίους 15:23-).Ο Fausset στη συνέχεια δείχνει πώς ο Ιώβ αναμένει να δει τον Θεό με τα δικά του μάτια.
Στίχος 26. 26. Μάλλον, αν και μετά το δέρμα μου (δεν υπάρχει πια) αυτό (το σώμα) καταστρέφεται (το 'σώμα' παραλείπεται, επειδή ήταν τόσο εξαντλημένο που δεν άξιζε το όνομα), εντούτοις από τη σάρκα μου (από το ανανεωμένο μου σώμα, ως σημείο εκκίνησης της όρασης, Άσμα Ασμάτων 2:9, 'κοιτάζοντας έξω από τα παράθυρα') 'θα δω τον Θεό'. Η επόμενη πρόταση [Ιώβ 19:27] αποδεικνύει ότι εννοείται σωματική όραση, διότι προσδιορίζει 'τα μάτια μου' [ROSENMULLER, 2η έκδ.]. Το εβραϊκό αντιτίθεται στο 'εν σαρκί μου'. Το 'δέρμα' ήταν το πρώτο που καταστράφηκε από την ελεφαντίαση, μετά το 'σώμα'.
Σκεφτείτε
Στις ευρύτερες επιπτώσεις αυτής της ελπίδας, ο σχολιασμός καταλήγει:
Το ότι αυτή η αλήθεια δεν αναπτύσσεται περαιτέρω από τον Ιώβ, ούτε παρατηρείται από τους φίλους του, δείχνει μόνο ότι ήταν γι' αυτόν μια φωτεινή φευγαλέα ματιά της ελπίδας της Παλαιάς Διαθήκης, παρά το σταθερό φως της ευαγγελικής βεβαιότητας· για εμάς αυτό το χωρίο έχει μια σαφή καθαρότητα, την οποία δεν είχε στο μυαλό του (βλ. Ιώβ 19:2). Η ιδέα του 'λυτρωτή' με τον Ιώβ είναι ο Δικαιωτής (Ιώβ 16:19· Αριθμοί 35:27), που αποκαθιστά τις αδικίες του· περιλαμβάνοντας επίσης τουλάχιστον για εμάς, και πιθανώς για αυτόν, την ιδέα του προφητευμένου Συντριβέα του κεφαλιού του φιδιού. Η παράδοση θα τον ενημέρωνε για την προφητεία. Ο FOSTER δείχνει ότι η πτώση από το φίδι αναπαρίσταται τέλεια στον ναό του Οσίρι στο Φίλαι· και η ανάσταση στον τάφο του Αιγύπτιου Μυκερίνου, που χρονολογείται τέσσερις χιλιάδες χρόνια πριν. Οι θυσίες του Ιώβ υποδηλώνουν αίσθηση αμαρτίας και ανάγκη εξιλέωσης. Ο Σατανάς ήταν ο βλάπτης του σώματος του Ιώβ· ο Ιησούς Χριστός ο Δικαιωτής του, ο Ζωντανός που δίνει ζωή (Ιωάννης 5:21· Ιωάννης 5:26).
Απαντήστε
1. Πού χρειάζεστε περισσότερο τη βεβαιότητα ότι ο Λυτρωτής σας ζει;
2. Πώς η ελπίδα της σωματικής ανάστασης αλλάζει τον τρόπο που υπομένετε την παρούσα θλίψη;
3. Με ποιους τρόπους μπορεί να μπείτε στον πειρασμό, όπως οι φίλοι του Ιώβ, να προσθέσετε στην ταλαιπωρία κάποιου άλλου αντί να δείξετε συμπόνια;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για το φως της ελπίδας της ανάστασης που δόθηκε ακόμη και στις σκιές της Παλαιάς Διαθήκης. Δίδαξέ μας να στρέφουμε τα μάτια μας στον ζωντανό Λυτρωτή που μια μέρα θα σταθεί πάνω στη γη. Όταν οι δοκιμασίες πιέζουν και οι φίλοι παρεξηγούν, κράτησέ μας από την απελπισία και από την σκληρή κρίση των άλλων. Είθε η βεβαιότητα ότι θα σε δούμε με τα δικά μας μάτια να μας ενισχύει να υπομείνουμε. Δώσε να δείχνουν τα λόγια και οι ζωές μας στους άλλους την ίδια σίγουρη ελπίδα, μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →