← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Ο Βασιλεύς που θα Ανατείλει κατά Σάρκα: Η Κρίση κατά του Μαδιάμ και η Ελπίδα του Ισραήλ

Αριθμοί 31-32Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τώρα η τιμωρία για τον Φογώρ καθίσταται οφειλόμενη. Επειδή ο Ισραήλ είχε οδηγηθεί στην ασέβεια του Φογώρ — το είδωλο που θυμόταν ο προφήτης Δαβίδ όταν έψαλλε, «Και μυήθηκαν στον Βεελφεγώρ, και έφαγαν θυσίες νεκρών» — ο Θεός διατάζει να διεξαχθεί πόλεμος κατά του Μαδιάμ, του λαού που είχε πληγώσει τον Ισραήλ με δόλο μέσω αυτού του ιδίου του ειδώλου. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου, σταθμίζοντας το κείμενο με τους μάρτυρές του, διαβάζει την κρίση νηφάλια: η διαφθορά ήταν εσκεμμένη, διδαχθείσα, και έτσι έπρεπε να εξαλειφθεί. Γιατί, ρωτά, διατάχθηκε να καταστραφούν ακόμη και οι γυναίκες του Μαδιάμ που είχαν γνωρίσει άνδρες; Επειδή είχαν διδαχθεί τα δόγματα της ασέβειας και ήταν ικανές να διαφθείρουν τους ίδιους τους άνδρες που τις αιχμαλώτιζαν — οι σαγηνευτές δεν μπορούσαν να διατηρηθούν ως παγίδα στο στρατόπεδο. Και μέσα στην αυστηρότητα ο Θεοδώρητος ακούει μια νότα ελπίδας. Διαβάζοντας με τον Σύμμαχο μια δύσκολη γραμμή — «ο βασιλεύς αυτού θα υψωθεί υπεράνω του Γώγ» — βρίσκει σε αυτήν μια υπόσχεση: ακόμη κι αν ένας Γώγ αναστηθεί και διεξάγει πόλεμο, ο Ισραήλ θα υπερισχύσει, εξαιτίας του Βασιλέως που θα ανατείλει από αυτούς κατά σάρκα. Η προσεκτική φιλολογία του Αντιοχέως ανοίγεται, όπως τόσο συχνά, στον Χριστό: τον Βασιλέα γεννημένο από αυτόν τον λαό, ενώπιον του οποίου κάθε Γώγ πρέπει να πέσει. Έτσι το κεφάλαιο της κρίσεως είναι επίσης κεφάλαιο προσδοκίας· ο ίδιος Θεός που καθαρίζει τη διαφθορά του Φογώρ διατηρεί τον λαό για τον Βασιλέα που πρόκειται να έλθει.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε Αριθμούς 31–32 — «Και ο Κύριος ελάλησε προς τον Μωυσήν, λέγων, Εκδικήσατε τους υιούς Ισραήλ από τους Μαδιανίτας… Και ο Μωυσής ελάλησε προς τον λαόν, λέγων, Οπλίσατε εξ υμών τινάς εις τον πόλεμον, και ας πορευθώσι κατά των Μαδιανιτών.» Ο Ισραήλ εξέρχεται και υπερισχύει, αλλά όταν οι αρχηγοί επιστρέφουν με τις γυναίκες ζωντανές, ο Μωυσής οργίζεται: «Ιδού, αυταί προξένησαν τους υιούς Ισραήλ, διά της βουλής του Βαλαάμ, να παραβώσι κατά του Κυρίου εν τω πράγματι του Φογώρ… Τώρα λοιπόν φονεύσατε πάντα άρρενα εν τοις μικροίς, και φονεύσατε πάσαν γυναίκα ήτις εγνώρισε άνδρα.» Έπειτα η καταμέτρηση των λαφύρων, και ένα μέρος ανυψωθέν ως «προσφορά υψώματος του Κυρίου.» Εν τω τριακοστώ δευτέρω κεφαλαίω οι υιοί Ρουβήν και Γαδ, έχοντες «πολύ πλήθος κτηνών,» ζητούν την γην Ιαζήρ και Γαλαάδ επί της πλησίον πλευράς του Ιορδάνου· και ο Μωυσής, αφού επέπληξε τον φόβον ότι θα αποθάρρυναν τους αδελφούς των, το παραχωρεί υπό όρον: «Εάν οπλισθήτε ενώπιον του Κυρίου εις πόλεμον… και η γη υποταχθή ενώπιον του Κυρίου· τότε έπειτα θέλετε επιστρέψει, και θέλετε είσθαι αθώοι ενώπιον του Κυρίου, και ενώπιον του Ισραήλ· και η γη αύτη θέλει είσθαι κτήσις υμών ενώπιον του Κυρίου.»
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Θεοδώρητος διαβάζει τον πόλεμο κατά του Μαδιάμ ως την αναγκαία κάθαρση μιας διαφθοράς που είχε διδαχθεί εσκεμμένως. Η σαγήνευση στον Φογώρ δεν ήταν ατύχημα πάθους αλλά στρατηγική, και έτσι τα όργανά της δεν μπορούσαν να φεισθούν. Γιατί, ρωτά, ακόμη και οι γυναίκες που είχαν γνωρίσει άνδρες διορίσθηκαν εις καταστροφήν; Επειδή είχαν διδαχθεί τα δόγματα της ασέβειας, και ήσαν ικαναί να διαφθείρουν εκείνους που τας είχον αιχμαλωτίσει — οι σαγηνευτές, διατηρούμενοι ζωντανοί, θα παρέμενον παγίς εντός του στρατοπέδου. Αλλά επί της αυστηρότητας της κρίσεως ο Θεοδώρητος ακούει υπόσχεσιν. Διαβάζων δύσκολον χρησμόν με τη βοήθειαν του Συμμάχου, ευρίσκει εν αυτώ ουχί τον θρίαμβον ουδενός επιγείου Γώγ αλλά την εξασφαλισμένην νίκην του Ισραήλ διά του ερχομένου Βασιλέως αυτού: ακόμη κι αν Γώγ αναστηθή και κάμη πόλεμον, ακόμη κι αν ο Γώγ κάμη πόλεμον, αυτοί θα υπερισχύσουν εξαιτίας του βασιλέως ο οποίος θα ανατείλη εξ αυτών κατά σάρκα. Το όλον βάρος της ρήσεως, διδάσκει ο Θεοδώρητος, είναι ο Βασιλεύς ο μέλλων να έλθη — ο γεννηθείς εκ του λαού τούτου κατά σάρκα, ενώπιον του οποίου πας αντίπαλος, πας Γώγ πάσης εποχής, πρέπει τελικώς να υποχωρήση.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Η ανάγνωσις του Θεοδωρήτου κρατεί ενωμένα δύο πράγματα που ο σύγχρονος αναγνώστης πειράζεται να χωρίση: την αυστηρότητα της κρίσεως του Θεού επί εσκεμμένης διαφθοράς, και την ελπίδα του Βασιλέως ο οποίος θα ανατείλη εκ του Ισραήλ κατά σάρκα. Ο πόλεμος κατά του Μαδιάμ δεν είναι ωμότης αλλά καυτηρίασις — η αφαίρεσις δηλητηρίου που είχε διδαχθεί και θα εδίδασκε πάλιν, μήπως οι σαγηνευτές παραμείνουν παγίς μεταξύ του λαού του Θεού. Και όμως, ενώ η διαφθορά καθαρίζεται, το βλέμμα του προφήτου υψώνεται προς το μέλλον. Η γραμμή που ο Θεοδώρητος διαβάζει μετά του Συμμάχου — ότι ο βασιλεύς του Ισραήλ «θα υψωθή υπεράνω του Γώγ» — είναι δι’ αυτόν υπόσχεσις περί του Χριστού: ο Βασιλεύς γεννηθείς εκ του λαού τούτου ενώπιον του οποίου πάσα εχθρική δύναμις πρέπει να πέση. Η Εκκλησία γνωρίζει τον Γώγ τούτον καλώς, διότι αι Γραφαί μεταχειρίζονται το όνομά του διά τον μέγαν εχθρόν συναθροισθέντα κατά του λαού του Θεού εν ταις εσχάταις ημέραις (Ιεζ 38· Απ 20:8). Κατά όλης εκείνης της παρατάξεως ίσταται ο Βασιλεύς ο ανατέλλων εκ του Ισραήλ κατά σάρκα — ο Χριστός ο Κύριος, γεννηθείς εκ του σπέρματος του Δαβίδ, «Βασιλεύς βασιλέων, και Κύριος κυρίων.» Έτσι το σοβαρόν κεφάλαιον της κρίσεως του Μαδιάμ είναι, εις το βάθος αυτού, κεφάλαιον ελπίδος: η αυτή πρόνοια που καθαρίζει τον λαόν από της διαφθοράς αυτού διατηρεί αυτόν διά τον Βασιλέα τον μέλλοντα να έλθη, του οποίου η νίκη είναι βεβαία αν και πας Γώγ συναθροισθή. Και το αίτημα του Ρουβήν και του Γαδ ηχεί τον αντίστοιχον τόνον διά τον ίδιον τον λαόν: δύνανται να λάβουν την κληρονομίαν αυτών, αλλά μόνον εάν οπλισθούν ενώπιον του Κυρίου μετά των αδελφών αυτών έως ου η γη υποταχθή — διότι δεν υπάρχει ανάπαυσις εν τη επαγγελία ενώ η μάχη του λαού του Θεού είναι ακόμη να πολεμηθή.
Απαντήστε

Απόκριση

Λάβετε σοβαρώς ό,τι ο Θεός λαμβάνει σοβαρώς. Ο Θεοδώρητος δεν θα αμβλύνη την κρίσιν κατά του Μαδιάμ, διότι η διαφθορά εν τω Φογώρ ήτο εσκεμμένη — διδαχθείσα, στρατηγική, σχεδιασθείσα να σύρη τον λαόν του Θεού εις τας θυσίας των νεκρών. Ούτω μεταχειρισθήτε ανηλεώς ό,τι θα σας εδίδασκεν ασέβειαν. Αι σαγηνεύσεις αι οποίαι ήδη σας επλήγωσαν, αι επιδράσεις αι οποίαι «είναι ικαναί να διαφθείρουν» — αυταί δεν πρέπει να διατηρηθούν ως κατοικίδια εν τω στρατοπέδω της ψυχής σας, αλλά να εκδιωχθούν, μήπως σας σαγηνεύσουν πάλιν. Υπάρχει αγία αυστηρότης την οποίαν απαιτεί η αγάπη προς ό,τι καταστρέφει. Αλλά μη αφήσετε την αυστηρότητα να κρύψη την ελπίδα. Ο Θεοδώρητος ήκουσεν, ακόμη και εδώ, την υπόσχεσιν του Βασιλέως ο οποίος θα ανατείλη εκ του Ισραήλ κατά σάρκα — του Χριστού του Κυρίου, ενώπιον του οποίου πας Γώγ πρέπει να πέση. Ούτω πολεμήσατε την διαφθοράν εν υμίν ουχί εν απελπισία αλλά εν πεποιθήσει, γινώσκοντες ότι η νίκη ανήκει εις τον Βασιλέα ο οποίος ήλθεν ήδη και θα έλθη πάλιν, κατά του οποίου ουδείς εχθρός τελικώς υπερισχύει. Και μάθετε εκ του Ρουβήν και του Γαδ ότι η κληρονομία δεν απολαμβάνεται προ της μάχης. Έλαβον την γην αυτών, αλλά μόνον επί τη υποσχέσει να οπλισθούν ενώπιον του Κυρίου μετά των αδελφών αυτών έως ου η κατάκτησις συνετελέσθη. Μη ζητήτε την ανάπαυσίν σας προ της μάχης σας, μηδέ εγκατασταθήτε επί της πλησίον πλευράς του Ιορδάνου ενώ οι αδελφοί σας πολεμούν ακόμη. Οπλισθήτε ενώπιον του Κυρίου, μοιρασθήτε τον μόχθον ολοκλήρου του λαού του Θεού, και εμπιστευθήτε ότι ο Βασιλεύς ο ανατέλλων εκ του Ισραήλ θα σας φέρη, μετ’ αυτών, εις την ανάπαυσιν την οποίαν υπεσχέθη.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε των δυνάμεων, ο διατάξας την κάθαρσιν της διαφθοράς η οποία είχε διδαχθεί εις τον λαόν Σου εν τω Φογώρ, ώστε οι σαγηνευτές να μη παραμένουν πλέον παγίς εντός του στρατοπέδου: δός μοι αγίαν αυστηρότητα προς πάντα ό,τι θα με εδίδασκεν ασέβειαν, και ας εκδιώξω ό,τι είναι ικανόν να με διαφθείρη, μάλλον ή να το διατηρώ ως φίλον. Αλλά εν μέσω της κρίσεως Εσύ έκρυψας υπόσχεσιν — ότι ακόμη κι αν Γώγ αναστηθή και κάμη πόλεμον, ο λαός Σου θα υπερίσχυεν εξαιτίας του Βασιλέως ο οποίος θα ανετέλλεν εξ αυτών κατά σάρκα· και ο Βασιλεύς ούτος είναι ο Χριστός ο Υιός Σου, γεννηθείς εκ του σπέρματος του Δαβίδ, ενώπιον του οποίου πας εχθρός πρέπει να πέση. Ενίσχυσόν με να πολεμήσω την διαφθοράν εν εμοί ουχί εν απελπισία αλλά εν τη πεποιθήσει της νίκης Αυτού, και όπλισόν με να πορευθώ ενώπιόν Σου μετά παντός του λαού Σου, ως ο Ρουβήν και ο Γαδ, μη ζητών την ανάπαυσίν μου προ της μάχης. Φέρε με τέλος, μετά πάντων των αδελφών μου, εις την κληρονομίαν ην υπεσχέθης, όταν πας Γώγ καταστραφή και ο Βασιλεύς βασιλεύη. Εις Σε, ω Χριστέ ο Θεός ημών και Βασιλεύς, ο ανατέλλων εκ του Ισραήλ διά την σωτηρίαν πάντων, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Τα Ζητήματα επί της Οκτατεύχου και των Βιβλίων των Βασιλειών και των Χρονικών του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →