← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Άσμα Ασμάτων

Άσμα Ασμάτων 5-6 — με τον Σάιμεον

Άσμα Ασμάτων 5-6Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με τον ήσυχο ρυθμό της αγγλικανικής ευλάβειας στρεφόμαστε πάλι στις Ώρες Ομιλητικές του Καρόλου Σάιμεον, αυτό το θησαυροφυλάκιο εκθετικής θέρμης που διαμορφώθηκε για την καθημερινή τροφή της Εκκλησίας. Μέσα από αυτές τις σελίδες ο Σάιμεον οδηγεί τον πιστό μέσα από το Άσμα Ασμάτων, κεφάλαια πέμπτο και έκτο, ανιχνεύοντας τη λεπτή αλληλεπίδραση νάρκης και αφύπνισης, απουσίας και ανανεωμένης επιθυμίας, που χαρακτηρίζει τη ζωή της ψυχής με τον Χριστό τον ουράνιο Νυμφίο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας ακουστεί το ιερό κείμενο με ευλαβική ησυχία. Αναγνώστε το Άσμα Ασμάτων κεφάλαια πέμπτο και έκτο, επιτρέποντας στη φωνή της Νύφης και στην κρυμμένη παρουσία του Αγαπημένου να μιλήσουν πρώτα στην καρδιά πριν προστεθεί οποιοδήποτε σχόλιο. Κάντε παύση ανάμεσα στους στίχους, ώστε το Πνεύμα να αφυπνίσει ό,τι περιγράφουν τα λόγια.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σάιμεον αρχίζει σημειώνοντας τη νωθρότητα που επέδειξε η Νύφη. Μας πληροφορεί για την επίπληξη που έλαβε η Νύφη, για την αδιαφορία με την οποία σε μια περίπτωση μεταχειρίστηκε τον αγαπημένο της. Ας προσέξουμε σαφώς, Ι. Τη νωθρότητα που επέδειξε— Βρισκόταν σε κατάσταση όχι απόλυτου ύπνου, όπως ο ασεβής κόσμος, αλλά νάρκης, μισοκοιμισμένη και μισοξύπνια· «Κοιμάμαι, αλλά η καρδιά μου αγρυπνεί». Επιπλέον, όταν ο αγαπημένος της ήρθε για να κοινωνήσει μαζί της, ήταν απρόσεκτη στη φωνή του· ναι, παρόλο που της μίλησε με όρους βαθιάς στοργής και παραπονέθηκε για την ταλαιπωρία που υπέστη λόγω της αφυπνισίας της, εκείνη ακόμη έδωσε λίγη προσοχή στη φωνή του. Σε θερμές χώρες, «η νυχτερινή δροσιά» δεν είναι μόνο ισχυρή, αλλά συχνά πολύ βλαβερή για όσους εκτίθενται σε αυτήν· όμως ούτε αυτή η σκέψη δεν λειτούργησε για να προκαλέσει σε αυτήν εκείνη τη δραστηριότητα που απαιτούσε η περίσταση. Έπειτα ξεδιπλώνει την επίπληξη που δέχθηκε. Η επίπληξη που δέχθηκε— Τελικά, αρχίζοντας να βλέπει το σφάλμα της, σηκώθηκε για να ανοίξει στον αγαπημένο της· και με τόσο ζήλο στοργής άνοιξε σε αυτόν, ώστε «σμύρνα έσταζε, σαν να λέμε, από τα χέρια της πάνω στη λαβή της κλειδαριάς». Αλλά ιδού, αυτός είχε φύγει· και παρόλο που τον ζήτησε, δεν μπορούσε να τον βρει· και παρόλο που τον φώναξε, εκείνος δεν της έδωσε απάντηση. Οι φύλακες επίσης την επέπληξαν με μεγάλη αυστηρότητα, αμφισβητώντας ακόμη και την ειλικρίνεια εκείνης που μπορούσε να μεταχειριστεί έτσι τον αγαπημένο της ψυχής της. Και τέτοια επίπληξη πρέπει να περιμένουμε όλοι, αν υποκύψουμε στη νωθρότητα αντί να αγρυπνούμε στην προσευχή. Πρέπει να περιμένουμε, 1. Ότι θα απομακρυνθεί από εμάς— [Αληθώς είναι «Θεός που κρύβεται», άγιος και ζηλότυπος Θεός, που θα μας κάνει να «φάμε από τον καρπό των οδών μας και να γεμίσουμε από τις δικές μας μηχανορραφίες». Μας έχει προειδοποιήσει να μην «λυπούμε το Άγιο Πνεύμα του», μήπως απομακρυνθεί από εμάς. Από εκεί ο Σάιμεον εκθέτει τις αρετές του Αγαπημένου μας. Και αυτοί, όταν η Νύφη, υπό μεγάλη θλίψη και αγωνία, ζήτησε τη μεσιτεία τους, την κατηγόρησαν ως εκδηλώνουσα άκρατο και περιττό ζήλο. Αλλά εμείς θα απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους, δείχνοντας, Ι. Τις αρετές του Αγαπημένου μας— Ποιος είναι ο Αγαπημένος της Εκκλησίας, δεν χρειάζεται να δηλώσουμε· αφού είναι υπερβολικά φανερό για να επιδέχεται αμφιβολία. Δεν υπάρχει μέλος εκείνου του σώματος που να μην θεωρεί τον Ιησού με υπέρτατη στοργή. Ούτε χρειάζεται καμία απολογία για τέτοια επιλογή. Οι αρετές του είναι υπερβολικά μεγάλες. [Σε αυτόν συγκεντρώνονται όλες οι δόξες της Θεότητας [Σημείωση: Κολοσσαείς 2:9 .]. Όντας η ακτινοβολία της δόξας του Πατέρα του και η ακριβής εικόνα της υπόστασής του, πρέπει εξ ανάγκης να κατέχει όλες τις θεϊκές τελειότητες [Σημείωση: Εβραίους 1:3 .]. Το να ερευνήσουμε αυτές τις τελειότητες υπερβαίνει τη δυνατότητα οποιουδήποτε πεπερασμένου όντος [Σημείωση: Ιώβ 11:7 .]· αλλά το να τον αγαπούμε και να τον προσκυνούμε εξαιτίας τους είναι καθήκον και προνόμιο όλων των λαών του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σάιμεον καταλήγει απευθυνόμενος σε εκείνους που βρίσκονται υπό τις κρύψεις του προσώπου του Λυτρωτή τους. Ντροπιαστείτε μέχρι να απεχθάνεστε ακόμη και τον εαυτό σας με σκόνη και στάχτη· αλλά μη χαλαρώσετε ούτε την αγάπη σας προς αυτόν ούτε την εμπιστοσύνη σας σε αυτόν. Πείτε στον εαυτό σας, «Ακόμη κι αν με θανατώσει, θα ελπίζω σε αυτόν». Τότε θα επιστρέψει εν καιρώ στις ψυχές σας, ώστε «το φως σας να ανατείλει στο σκοτάδι και το σκοτάδι σας να γίνει σαν το μεσημέρι». Μόνο να είστε πρόθυμοι να «πορεύεστε στον δρόμο σας κλαίοντας, φέροντας τον πολύτιμο σπόρο της μετάνοιας και της πίστης· και σίγουρα θα επιστρέψετε με αγαλλίαση, φέροντας τα δεμάτια σας». Τελειώνει με την προτροπή σε όλους να αγαπούν τον Σωτήρα. Ας ερευνήσουν τις αρετές του, μέχρι να αρπαγούν από το θέαμα, και ας «ρίξουν τα είδωλά τους στους τυφλοπόντικες και στις νυχτερίδες». Ούτε ας ντραπούν να τον ομολογήσουν ενώπιον των ανθρώπων. Είναι μικρό πράγμα να υπομείνουμε τις χλευασίες ενός αμαθούς και ασεβούς κόσμου. Μία ώρα απόλαυσης της παρουσίας του Χριστού θα αντισταθμίσει περισσότερο από μια ολόκληρη εποχή περιφρόνησης από ανθρώπους· και αν στη γη, πόσο περισσότερο στον ουρανό! Τολμήστε λοιπόν να είστε διαφορετικοί. Λάμψτε, Πιστοί, όπως αρμόζει στη σχέση σας με τον ουράνιο Νυμφίο. Γίνετε «οι ωραιότερες ανάμεσα στις γυναίκες», όπως ο Αγαπημένος σας είναι ανάμεσα στους άνδρες [Σημείωση: Ψαλμοί 45:2-13 .]· και ας φανερώνεται η ένωσή σας μαζί του από τη συμμόρφωσή σας προς την εικόνα του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στον παρόντα περίπατό μου η πνευματική νωθρότητα ακόμη προβάλλει τις δικαιολογίες της; Πώς απάντησα, ή απέτυχα να απαντήσω, στο κτύπημα του Αγαπημένου μου; Σε ποιο μέτρο η υπερβαίνουσα ομορφιά του Χριστού περιορίζει τις καθημερινές μου στοργές και αναδιατάσσει τις μικρότερες αγάπες μου;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Χριστέ, ουράνιε Νυμφίε μας, χάρισε μας χάρη να αγρυπνούμε μαζί σου και να μη νυστάζουμε. Όταν κτυπάς, δώσε μας καρδιές πρόθυμες να σηκωθούν και να ανοίξουν, μήπως γευθούμε την πικρία της απομακρυσμένης παρουσίας σου. Φύλαξέ μας από κάθε κάλυμμα αυτοϊκανοποίησης· δίδαξέ μας μάλλον να σε εκτιμούμε πάνω από όλους τους αντιπάλους και να φορτίζουμε τις ψυχές μας με ανυπόκριτη αγάπη. Αν για μια εποχή περπατήσουμε στο σκοτάδι, διατήρησε σε εμάς έναν άγιο πόθο που δεν θα ησυχάσει μέχρι να επιστρέψεις. Έτσι ας περάσουν οι ημέρες μας στη μέση οδό της αγρύπνισης και της ταπεινότητας, μέχρι να σε δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο και να σε ακούσουμε να λες, «Αυτός είναι ο αγαπημένος μου, στον οποίο ευαρεστούμαι». Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →