← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ο Ζυγός της Βαβυλώνας και το Ψέμα μιας Εύκολης Ειρήνης

Ιερεμίας 27-28Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Θεός προστάζει τον λαό Του να φορέσει ζυγό — και να ονομάζει την φορά του υπακοή. Διά του Ιερεμία ο Κύριος διακηρύττει ότι Αυτός, ο Ποιητής και Δεσπότης της γης, παρέδωσε τα έθνη εις την χείρα του Ναβουχοδονόσορ επί μίαν περίοδον· το να αντισταθεί κανείς εις τον ζυγόν είναι να αντισταθεί εις την παιδευτικήν χείρα του Θεού. Ο Μακάριος Θεοδώρητος ερμηνεύει τούτο ως το δυσκολώτερον και θεραπευτικώτερον μάθημα: ότι η υποταγή εις μίαν δικαίαν πειθαρχίαν είναι η οδός της ζωής, και ότι αι φωναί αι υποσχόμεναι εύκολον διαφυγήν είναι αι πλέον επικίνδυνοι απ' όλας. Διότι αμέσως αναφαίνεται αντίπαλος προφήτης, ο Ανανίας, ο οποίος αναγγέλλει ότι εντός δύο ετών ο ζυγός θα συντριβή και τα σκεύη του ναού θα αποκατασταθούν — λόγος κολακευτικός, παρηγορητικός, και ψευδής. Ο Ιερεμίας και αυτός εύχεται να ήτο αληθής· πλην δεν θα επιτρέψει ψεύδος ευάρεστον να επιβεβαιωθή διά της συγκαταθέσεώς του. Ο ξύλινος ζυγός τον οποίον συντρίβει ο Ανανίας αντικαθίσταται υπό σιδηρού, και ο ψευδοπροφήτης, φεισθείς επί τινα χρόνον προς μετάνοιαν, τέλος αποθνήσκει. Ενταύθα η ψυχή μανθάνει να διακρίνη τον αληθή λόγον από τον παρηγορητικόν, και να κάμπτη τον αυχένα της εις την πειθαρχίαν την σώζουσαν.
Διαβάστε

Ανάγνωσις

Ανάγνωθι Ιερεμίας 27 — τους δεσμούς και τους ζυγούς τους οποίους προστάττεται ο προφήτης να κατασκευάση και να φορέση· τον λόγον προς τους πρέσβεις των εθνών και προς τον Σεδεκίαν βασιλέα του Ιούδα: «Εγώ εποίησα την γην… και έδωκα αυτήν εις ον εδόκει μοι», και νυν «έδωκα πάσας ταύτας τας χώρας εις χείρα Ναβουχοδονόσορ… του δούλου μου»· η εντολή ότι το έθνος το μη υποβάλλον τον αυχένα υπό τον ζυγόν θα τιμωρηθή διά μαχαίρας και λιμού και λοιμού· η προειδοποίησις να μη ακούση τους προφήτας και τους μάντεις λέγοντας «Ου δουλεύσετε τω βασιλεί Βαβυλώνος», διότι προφητεύουν ψεύδος· η υπόσχεσις ζωής εις τους υποβάλλοντας τον αυχένα υπό τον ζυγόν· και ο λόγος ότι τα εναπομείναντα σκεύη του οίκου του Κυρίου θα μεταφερθούν εις Βαβυλώνα και θα παραμείνουν εκεί έως της ημέρας της επισκέψεως αυτών. Ανάγνωθι περαιτέρω εις Ιερεμίας 28 — τον Ανανίαν τον υιόν του Αζούρ αναγγέλλοντα εν τω οίκω του Κυρίου «Συνέτριψα τον ζυγόν του βασιλέως Βαβυλώνος», και εντός δύο ετών τα σκεύη και οι αιχμάλωτοι θα επιστρέψουν· το «Αμήν· ούτω ποιήσαι Κύριος» του Ιερεμίου, πλην την δοκιμασίαν του — ο προφήτης ειρήνης γινώσκεται όταν ο λόγος αυτού πληρωθή· τον Ανανίαν συντρίβοντα τον ξύλινον ζυγόν από του αυχένος του Ιερεμίου· την απάντησιν του Κυρίου «Συνέτριψας τους ζυγούς τους ξυλίνους· συ δε ποιήσεις αυτοίς ζυγούς σιδηρούς»· και τον θάνατον του Ανανίου αυτού του έτους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο ζυγός αρχίζει, σημειοί ο Θεοδώρητος, εις την αλήθειαν περί του τίς εστιν ο Θεός — ο Ποιητής ο μηδένα κόπον δεόμενος ίνα εκτελέση το θέλημα Αυτού, αλλά κυβερνών τα στοιχεία και τα έθνη διά λόγου: αρκεί γαρ αυτώ μόνον θελήσαι και παραγαγεῖν ό βούλεται. Εκ τούτου έπεται ότι η Βαβυλών αυτή δεν είναι τυχαίον γεγονός αλλά όργανον, αναληφθέν προς σκοπόν και μέλλον να κατατεθή πάλιν — διότι η αυτή χείρ η φέρουσα τον δήμιον θα κρίνη εν καιρώ τον δήμιον: χρησάμενος τοις Βαβυλωνίοις ως δημίοις και εισπράξας διά τούτων τας ποινάς παρά των άλλων εθνών, ύστερον και αυτούς παραδώσει εις παντελή απώλειαν. Προς τούτο, οι ψευδοπροφήται υπεσχέθησαν την ταχείαν επιστροφήν των αγίων σκευών· ο Θεοδώρητος αποκρίνεται διά μόνου λόγου — τα σκεύη όντως θα επέστρεφον, αλλά μόνον μετά τα εβδομήκοντα έτη, και οι υποσχόμενοι ταχύτητα λαλούν ψεύδος: ψεύδη γαρ λέγουσιν. Ούτω όταν ο Ανανίας συντρίβη τον ξύλινον ζυγόν και κηρύττη δύο έτη, ο Κύριος ουκ ελαφρύνει την πειθαρχίαν αλλά σφίγγει αυτήν· ο Θεοδώρητος εξηγεί διατί ο δεύτερος ζυγός είναι σιδηρούς: σιδηρούν καλεί τον Βαβυλώνιον ζυγόν — διότι η απείθεια βαρύνει την τιμωρίαν, ουκ ελαφρύνει.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Πώς δύναται η ψυχή να διακρίνη τον αληθή προφήτην από τον κόλακα; Ο Θεοδώρητος παραδίδει εις ημάς την ιδίαν δοκιμασίαν του Ιερεμίου, νηφάλιον και αναντίρρητον: υπόσχεσις αποδεικνύεται εκ των αποτελεσμάτων αυτής: το τέλος των πραγμάτων, φησίν, δείξει την αλήθειαν της προφητείας. Ο ψευδής λόγος είναι ήπιος νυν και πικρός ύστερον· ο αληθής λόγος είναι πικρός νυν και σώζων εις το τέλος. Και ο Θεοδώρητος ουκ επιτρέπει ημίν να θεωρήσωμεν το έγκλημα του ψευδοπροφήτου ως μικρόν — είναι η αποπλάνησις ψυχών μακράν του ιδίου λόγου του Θεού εις ψεύδος παρηγορητικόν: παρεσκεύασας τον λαόν αποστήναι των θείων λογίων και πιστεύσαι τω ψευδεί σου λόγω. Πλην και ενταύθα, όπου η κρίσις είναι δικαιοτάτη, ο Θεοδώρητος ευρίσκει την μακροθυμίαν του Θεού: ο Ανανίας ου κεραυνοβολείται αμέσως ψευσάμενος, αλλά δίδεται μήνες προς μετάνοιαν, και μόνον όταν επιμένη παραδίδεται: ουκ ευθύς αφήρησε της ζωής, αλλά περιέμεινε μετάνοιαν· επειδή δε επέμεινεν εν τη κακία, μετά επτά μήνας παρέδωκεν αυτόν τω θανάτω. Ο Θεός ο σφίγγων τον ζυγόν εις σίδηρον έτι περιμένει, και επί ψευδοπροφήτου, ελπίζων την επιστροφήν αυτού.
Απαντήστε

Απόκρισις

Υπάρχει ζυγός τεθείς επί πάσαν χριστιανικήν ζωήν — η πειθαρχία Θεού όστις εστι Ποιητής και Δεσπότης και κυβερνά διά του λόγου Αυτού μόνου. Το κάμπτειν τον αυχένα εις αυτόν δεν είναι ήττα· το αρνείσθαι αυτόν είναι. Ερώτησον που λακτίζεις κατά της παιδείας της σώζειν σε δυναμένης, απαιτών τον σίδηρον να γίνη ξύλον. Και έπειτα δοκίμασον τας φωνάς. Εκείνη η λέγουσά σοι ότι ουδεμία αλλαγή απαιτείται, ότι το κόστος έσται ευτελές και η επιστροφή ταχεία — αύτη εστι φωνή του Ανανίου, και το τέλος των πραγμάτων δείξει το ψεύδος αυτής. Η φωνή η καλούσά σε να βαστάσης το σκληρόν νυν είναι η αγαπώσά σε. Μη επιτρέψης ψεύδει παρηγορητικώ να σε αποστήση των θείων λογίων. Και θάρρει εκ της αυτής μακροθυμίας ην ο Θεός δείκνυσι και επί του ψευδοπροφήτου: Ουκ απολλύει εν τη πρώτη αμαρτία αλλά περιμένει μακρόν προς μετάνοιαν. Εάν περιέμεινε μήνας διά τον Ανανίαν, περιμένει και διά σε. Επίστρεψον ενώ η θύρα ίσταται ανοικτή, και φόρει τον ζυγόν τον άγοντα εις ζωήν.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, Ποιητά και Δεσπότα των πάντων, ο κυβερνών τα έθνη διά λόγου και επιτιθείς τω λαώ Σου ζυγόν σώζοντα: δίδαξόν με κάμπτειν τον αυχένα μου τη πειθαρχία Σου και μη θυμούσθαι κατά της χειρός της παιδευούσης με επ' αγαθώ. Φύλαξόν με από της φωνής του ψευδοπροφήτου ένδοθεν και έξωθεν — του κολακευτικού λόγου του υποσχόμενου εύκολον ειρήνην και αποστρέφοντός με από των λογίων Σου εις ψεύδος παρηγορητικόν. Ας αποδείξη το τέλος πάντων εις εμέ την αλήθειαν του λόγου Σου, ίνα πιστεύω τω σκληρώ λόγω τω ιωμένω υπέρ του μαλακού του απολλύοντος. Και ως περιέμεινας μακρόν και επί του ψευσάμενου εν τω οίκω Σου, περίμενον και εμέ, και δός μοι μετανοήσαι προ του σιδηρού ζυγού διδάξαι με· διά Χριστού του Θεού ημών, μεθ' ου τω Πατρί συν τω Αγίω Πνεύματι δόξα νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →