← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Η Σφαγή του Δράκοντα και ο Πολύτιμος Ακρογωνιαίος Λίθος: Αυτός που Πιστεύει δεν θα Ντραπεί

Ησαΐας 27-28Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed)23 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

«Εκείνη την ημέρα ο Κύριος θα φέρει την άγια μάχαιρα, την μεγάλη και ισχυρή, εναντίον του δράκοντα… και θα θανατώσει τον δράκοντα.» Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας ερμηνεύει αυτήν την μεγάλη μάχαιρα ως τον Μονογενή Λόγο τον Ίδιο, που φέρεται από τον Πατέρα εναντίον του Σατανά — του πικρού και δηλητηριώδους όφεως, φοβερού όμως δειλού, ο οποίος τελικά καταστρέφεται και καθίσταται ανίσχυρος, παραδιδόμενος στην ατελείωτη τιμωρία που είχε ετοιμάσει για άλλους. Το κεφάλαιο στρέφεται έπειτα προς τις άγιες γυναίκες τις οποίες ο Χριστός αποστέλλει να κηρύξουν την ανάστασή Του, και προς τη συγκέντρωση των υιών Ισραήλ «ένα προς ένα» — το σωζόμενο υπόλοιπο — ενώ η μεγάλη σάλπιγγα του ευαγγελικού κηρύγματος προσκαλεί τα απολλύμενα έθνη της Ασσυρίας και της Αιγύπτου να προσκυνήσουν στο άγιο όρος. Το συναφές κεφάλαιο, Ησαΐας 28, δίδει στην Ανατολή ένα από τα πολυτιμότερα χριστολογικά κείμενά της: «Ιδού, εγώ θέτω εν ταις θεμελιώσεσι Σιών λίθον πολυτελή, εκλεκτόν, ακρογωνιαίον, έντιμον… και ο πιστεύων επ’ αυτώ ου μη καταισχυνθή.» Ο Κύριλλος ακούει σε αυτό ολόκληρο το Ευαγγέλιο: τον Χριστό ως θεμέλιο και ακλόνητη βάση της πνευματικής Σιών, τον ακρογωνιαίο λίθο εν τω οποίω οι δύο τοίχοι — ο λαός εξ Ισραήλ και ο λαός εξ εθνών — συνδέονται εις ένα. Το ίδιο κεφάλαιο προλέγει το χάρισμα των γλωσσών κατά την Πεντηκοστή και διδάσκει ότι η γεωργία του νόμου υπήρξε μόνο το όργωμα που προετοίμασε την καρδιά για τον σπόρο του Χριστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Ησαΐας 27–28 — «Εκείνη την ημέρα ο Κύριος θα φέρει την άγια μάχαιρα, την μεγάλη και ισχυρή, εναντίον του δράκοντα, του φεύγοντος όφεως… και θα θανατώσει τον δράκοντα»· ο αμπελώνας του Κυρίου· «Ας κάνουμε ειρήνη με Αυτόν, ας κάνουμε ειρήνη, εσείς που έρχεστε, τέκνα του Ιακώβ· ο Ισραήλ θα βλαστήσει και θα ανθίσει, και ο κόσμος θα γεμίσει από τον καρπό αυτού»· η μεγάλη σάλπιγγα που ηχεί, ώστε «εκείνοι που απολλύοντο εν τη γη των Ασσυρίων» και «εν Αιγύπτω… να προσκυνήσουν τον Κύριον επί του αγίου όρους εν Ιερουσαλήμ.» Έπειτα το κεφάλαιο εικοστό όγδοο: η ουαί επί του στεφάνου της υπερηφανείας και των μεθύσων της Εφραίμ· το υπόλοιπο για το οποίο «ο Κύριος των δυνάμεων θα είναι στέφανος ελπίδος»· «Διότι με ψελλίζοντα χείλη και με άλλη γλώσσα θα ομιλήσει προς τον λαόν τούτον»· και ο ακρογωνιαίος λίθος: «Διά τούτο ούτω λέγει Κύριος· Ιδού, εγώ θέτω εν ταις θεμελιώσεσι Σιών λίθον πολυτελή, εκλεκτόν, ακρογωνιαίον, έντιμον, εις τα θεμέλια αυτής· και ο πιστεύων επ’ αυτώ ου μη καταισχυνθή»· ο γεωργός που οργώνει και σπέρνει εν καιρώ, «διδαχθείς εν τη κρίσει του Θεού», διότι «ταύτα τα θαυμάσια εξήλθον εκ Κυρίου των δυνάμεων.»
Μελετήστε

Μελέτη

Ποια είναι η μεγάλη μάχαιρα που θανατώνει τον δράκοντα; Ο Κύριλλος απαντά με την ομολογία ολόκληρης της Ανατολής: η μάχαιρα είναι ο Λόγος του Θεού ο Ίδιος, ο Μονογενής, που φέρεται από τον Πατέρα εναντίον του αρχαίου εχθρού. ο Πατήρ θα φέρει την άγια και οξυτάτη, μεγάλη μάχαιρα, την παντοδύναμη και ανίκητη — δηλαδή τον Μονογενή Λόγο — εναντίον του δράκοντα, του φεύγοντος όφεως, εναντίον του δράκοντα, του σκολιού όφεως, και θα καταστρέψει τον δράκοντα. Η ήττα του όφεως είναι ολοκληρωτική και τελική — καθίσταται ανίσχυρος και παραδίδεται στην τιμωρία της φλογός εις τους αιώνας. Έπειτα, όταν ο Ισραήλ παραμερίζεται διά της απιστίας, η κλήση περνά στα έθνη, και ο Κύριλλος θαυμάζει ότι είναι οι άγιες γυναίκες που αποστέλλονται πρώτες να κηρύξουν την Ανάσταση· ερμηνεύει τον λόγο του Ησαΐα προς αυτές ως την ίδια την αποστολή που ο Χριστός δίδει στον κενό τάφο. Το κεφάλαιο κλείνει με την μεγάλη σάλπιγγα — όχι τον ασθενήφωνο νόμο περιορισμένο σε μία γη, αλλά το ευαγγελικό κήρυγμα που, κατά τα λόγια του Κυρίλλου, ηχήθηκε σε όλον τον κόσμο· και έτσι οι απολλύμενοι της Ασσυρίας και της Αιγύπτου έλκονται να προσκυνήσουν όχι σε μολυσμένους ναούς αλλά επί του αγίου όρους — δηλαδή της Εκκλησίας, την οποία ονομάζει Ιερουσαλήμ, «την όραση της ειρήνης.» Ο Ισραήλ δεν απορρίπτεται εντελώς: ένα υπόλοιπο σώζεται, και οι πιστοί συγκεντρώνονται, καθώς λέγει ο προφήτης, «ένα προς ένα.»
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Τώρα ο ακρογωνιαίος λίθος. Από όλες τις προφητείες του Ησαΐα περί του Χριστού, η Ησαΐας 28:16 είναι μεταξύ των αγαπητοτέρων στην Εκκλησία, και ο Κύριλλος την εκθέτει ως θεμέλιο ολοκλήρου του πνευματικού οικοδομήματος. Ονομάζει τον Λίθο σαφώς: Ονομάζει τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν λίθον εκλεκτόν, πολυτελή και έντιμον, λάμποντα εν τη δόξη και την υπεροχή της θεότητός Του. Και δείχνει ότι αυτός ο Λίθος είναι η ίδια η βάση επί της οποίας στέκει η Εκκλησία, τεθείσα από τον Πατέρα: Και ότι Αυτός έγινε θεμέλιο και στήριγμα και ακλόνητη βάση για την πνευματική Σιών, δηλαδή την Εκκλησία, το καθιστά σαφές λέγοντας ότι ετέθη εν τοις θεμελίοις υπό του Πατρός. Γιατί ακρογωνιαίος λίθος ιδιαιτέρως; Διότι σε γωνία δύο τοίχοι συναντώνται και συνδέονται εις ένα — και έτσι εν Χριστώ οι δύο λαοί γίνονται ένας λαός: Και λέγει ότι είναι ακρογωνιαίος λίθος, ως συνδέων διά μιας πίστεως τους δύο λαούς εις πνευματική ενότητα — εννοώ τον εξ Ισραήλ και τον εξ εθνών. Και τι λαμβάνει ο πιστεύων που οικοδομείται επί αυτού του Λίθου; Η υπόσχεση του προφήτη ιδία: δεν θα ντραπεί. Ο Κύριλλος ακούει σε αυτό απαλλαγή από το βαρύ φορτίο του νόμου εις την ελευθερία του Ευαγγελίου — ο Χριστός πείθει τους θλιμμένους να εκλέξουν την χάριν διά πίστεως και να αρπάξουν την δικαίωση εν Χριστώ η οποία δεν έχει μόχθο. Το ίδιο κεφάλαιο, σημειώνει ο Κύριλλος, προλέγει την κάθοδο του Πνεύματος κατά την Πεντηκοστή εν τη ομιλία ετέρων γλωσσών — και διδάσκει ότι όλο το όργωμα του νόμου υπήρξε μόνο για να προετοιμάσει το σκληρό έδαφος της καρδιάς να δεχθεί, τελικά, τον σπόρο του Χριστού.
Απαντήστε

Απόκριση

Οικοδόμησε τη ζωή σου επί του Λίθου. Ο Κύριλλος τον ονόμασε για σένα: τον εκλεκτό, πολυτελή, έντιμο Λίθο, λάμποντα εν τη δόξη της θεότητός Του, τεθέντα από τον Πατέρα τον Ίδιο εν τοις θεμελίοις της Εκκλησίας. Κάθε τι άλλο επί του οποίου θα μπορούσες να οικοδομήσεις — η δική σου δύναμη, τα επιτεύγματά σου, η έγκριση των άλλων, η ασφάλεια της θρησκείας ως ρουτίνας — είναι άμμος. Ο Χριστός μόνος είναι η ακλόνητη βάση. Και είναι ακρογωνιαίος λίθος, ο τόπος όπου οι δύο τοίχοι συναντώνται: εάν ήλθες προς Αυτόν από μακριά, εκ των εθνών και των ξένων, δεν είσαι πλέον ξένος αλλά συνδεδεμένος διά μιας πίστεως εις τον ένα λαό του Θεού, προσαρμοσμένος προς εκείνους που ήλθαν προ σου. Έπειτα άρπαξε την υπόσχεση που ο προφήτης συνάπτει προς τον Λίθο — «αυτός που πιστεύει επ’ αυτώ δεν θα ντραπεί.» Ο Κύριλλος ακούει σε αυτά τα λόγια μεγάλη απαλλαγή: δεν χρειάζεται να φέρεις το αδύνατο βάρος να δικαιώσεις τον εαυτό σου διά του νόμου, διά αγωνιωδών έργων, διά μόχθου που δεν τελειώνει ποτέ. Η δικαίωση η εν Χριστώ «δεν έχει μόχθο»· είναι χάρις αρπαζομένη διά πίστεως. Ας σε σταθεροποιήσει και η δρακοντοκτόνος λέξη: ο αρχαίος όφις που σε κυνηγούσε δεν είναι κύριός σου αλλά ηττημένος εχθρός, θανατωθείς υπό της μεγάλης μαχαίρας που είναι ο Λόγος του Θεού. Στάσου, λοιπόν, επί του ακρογωνιαίου λίθου, ανεντρόπιαστος· και όπως οι γυναίκες στον τάφο, πήγαινε και πες την καλή αγγελία ότι ο Κύριος ανέστη και ο θάνατος κατηργήθη.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Χριστέ ο Θεός ημών, η μεγάλη και ανίκητη μάχαιρα που εξήχθη υπό του Πατρός, ο οποίος εθανάτωσας τον δράκοντα, τον σκολιό και φεύγοντα όφιν, και συνέτριψας την τυραννίαν αυτού εις τον αιώνα: ελευθέρωσόν με εκ των παγίδων αυτού, και ας είναι εις εμέ ουχί κύριος αλλά ηττημένος εχθρός υπό τους πόδας μου. Συ πολυτελής και εκλεκτός Λίθος, λάμπων εν τη δόξη της θεότητός Σου, τεθείς υπό του Πατρός ως ακλόνητο θεμέλιο της Εκκλησίας Σου: οικοδόμησον τη ζωήν μου επί Σου, ώστε να μη σαλευθώ. Συ ακρογωνιαίος λίθος, εν τω οποίω οι δύο τοίχοι συναντώνται και οι δύο λαοί γίνονται ένας: σύνδεσόν με διά μιας πίστεως εις τον άγιόν Σου λαόν, ώστε εγώ που ήμην ξένος να μη είμαι πλέον ξένος. Και δώρησαί μοι να αρπάξω την υπόσχεσίν Σου — ότι ο πιστεύων επ’ Εσέ ου μη καταισχυνθή — αποτιθέμενος το ανυπόφορο βάρος της αυτοδικαιώσεώς μου, και αρπάζων αντιθέτως την δικαίωσιν εν Σοι η οποία δεν έχει μόχθο. Καθώς απέστειλας τας αγίας γυναίκας να κηρύξουν την ανάστασίν Σου, απόστειλον και εμέ μετά της καλής αγγελίας επί των χειλέων μου· και καθώς εξέχεας το Πνεύμα Σου εν γλώσσαις πυρός, έκχεον το Πνεύμα Σου επ’ εμέ. Εις Σε, ω Χριστέ, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, η δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Υπόμνημα εις τον Ησαΐαν του Αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →