Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ
Ιεζεκιήλ 33-34 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα κεφάλαια 33 και 34 του Ιεζεκιήλ παρουσιάζουν την ανανέωση της αποστολής του προφήτη ως φύλακα επί του οίκου του Ισραήλ μαζί με την άμεση κατηγορία του Κυρίου κατά των ποιμένων του έθνους. Στην οικονομία της διαθήκης ο κυρίαρχος Θεός καθιστά υπεύθυνους τόσο τον αγγελιαφόρο όσο και τους άρχοντες για την ευημερία του ποιμνίου, όμως η τελική φροντίδα των προβάτων παραμένει δική Του προνομία. Το απόσπασμα προχωρεί από την ανανεωμένη εντολή να κηρύττεται ο λόγος χωρίς μεροληψία, μέσω της αποκάλυψης των αμελών και ιδιοτελών ηγετών, μέχρι τη θεία υπόσχεση ότι ο ίδιος ο Κύριος θα αναζητήσει τα διεσκορπισμένα πρόβατά Του και θα τα εγκαταστήσει υπό έναν ποιμένα της εκλογής Του. Αυτή η αλληλουχία υπογραμμίζει ότι το ανθρώπινο αξίωμα, είτε προφητικό είτε βασιλικό, αντλεί την εξουσία του αποκλειστικά από τον Κύριο της διαθήκης και δεν μπορεί να εμποδίσει την απόφασή Του να διαφυλάξει ένα υπόλοιπο σύμφωνα με την εκλογή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε τον Ιεζεκιήλ 33–34 με προσοχή στην επαναλαμβανόμενη γλώσσα της ευθύνης: το καθήκον του φύλακα να προειδοποιεί, την αποτυχία των ποιμένων να θρέψουν ή να θεραπεύσουν, και την απόφαση του Κυρίου να συγκεντρώσει, να κρίνει και να θρέψει ο ίδιος το ποίμνιο. Σημειώστε πώς η αποκατάσταση του Δαβιδικού ποιμένα πλαισιώνεται όχι ως ανθρώπινο επίτευγμα αλλά ως η κυρίαρχη πράξη που ακολουθεί την αποκάλυψη των ψευδών οικονόμων. Παρατηρήστε την αντίθεση της διαθήκης μεταξύ της διασποράς που προκάλεσαν οι αμελείς άρχοντες και της ειρήνης που ο Κύριος μόνος θα εγκαταστήσει μεταξύ του λαού Του.
Μελετήστε
Μελέτη
Το εναρκτήριο τμήμα του κεφαλαίου 33 επανιδρύει το αξίωμα του Ιεζεκιήλ μετά την πτώση της Ιερουσαλήμ. Ο φύλακας λαμβάνει εκ νέου την εντολή να ακούει τον λόγον από το στόμα του Κυρίου και να τον μεταδίδει· η αποτυχία προειδοποίησης φέρνει αιματική ενοχή στον αγγελιαφόρο, ενώ η πιστή διακήρυξη τον απαλλάσσει ανεξαρτήτως της αντίδρασης των ακροατών. Αυτή η διάταξη δείχνει την κυριαρχία του Θεού στα μέσα της αποκάλυψης: η ευθύνη του προφήτη είναι οργανική, όμως η έκβαση ζωής ή θανάτου παραμένει στη θεία απόφαση. Η επίκληση της Αβρααμικής καταγωγής από τον λαό παραμερίζεται· κάθε ψυχή υπάγεται στην ίδια ηθική διακυβέρνηση. Το κεφάλαιο 34 μετατοπίζει στη συνέχεια την κατηγορία στους ποιμένες του Ισραήλ. Αυτοί έθρεψαν τον εαυτό τους αντί του ποιμνίου, δεν ενίσχυσαν τους ασθενείς, δεν αναζήτησαν τους χαμένους και κυβέρνησαν με βία. Επειδή οι ποιμένες διεσκόρπισαν ό,τι είχαν διοριστεί να φυλάττουν, ο Κύριος δηλώνει ότι θα απαιτήσει το ποίμνιο από το χέρι τους και θα τους απομακρύνει από το αξίωμά τους. Ο ίδιος κυρίαρχος Κύριος που ανέθεσε την αποστολή στον φύλακα ενεργεί τώρα ως ο αληθινός ποιμένας. Υπόσχεται να αναζητήσει τα πρόβατά Του, να τα ελευθερώσει από κάθε τόπο διασποράς, να τα θρέψει στα όρη του Ισραήλ και να τα κάνει να αναπαυθούν σε καλή βοσκή. Γίνεται περαιτέρω διάκριση εντός του ποιμνίου: ο Κύριος θα κρίνει μεταξύ παχέων και αδύνατων προβάτων, μεταξύ εκείνων που καταπατούν το υπόλοιπο και εκείνων που διώχθηκαν. Αυτή η εσωτερική κρίση προετοιμάζει τον διορισμό ενός ποιμένα, του Δαβίδ του δούλου Του, υπό τον οποίο θα εγκατασταθεί η διαθήκη της ειρήνης. Το απόσπασμα επομένως ακολουθεί μία ενιαία γραμμή επιχειρήματος: οι ανθρώπινοι οικονόμοι εξετάζονται και κρίνονται ανεπαρκείς· ο Κύριος της διαθήκης αναλαμβάνει το έργο του ποιμένα· και το υπόλοιπο διασφαλίζεται από το εκλεκτικό έλεός Του και όχι από κάποια αρετή των υφισταμένων ποιμένων.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Το πρότυπο του φύλακα και του ποιμένα επανεμφανίζεται σε όλη την Αγία Γραφή. Ο Ιερεμίας ομοίως καταδικάζει τους ποιμένες που καταστρέφουν και διασκορπίζουν τα πρόβατα, ενώ υπόσχεται ότι ο Κύριος θα αναστήσει έναν δίκαιο Βλαστό. Στα Ευαγγέλια ο Κύριος Ιησούς διεκδικεί τον τίτλο του καλού ποιμένα που δίνει τη ζωή Του για τα πρόβατα, εκπληρώνοντας έτσι την υπόσχεση που δόθηκε μέσω του Ιεζεκιήλ. Οι επιστολές εφαρμόζουν την ίδια αρχή σε όσους κατέχουν αξίωμα στην εκκλησία: οφείλουν να δώσουν λόγο, όμως ο αρχιποίμην παραμένει Εκείνος που συγκεντρώνει και φυλάττει τους δικούς Του. Οι ομολογίες της Μεταρρύθμισης τοποθετούν κατά συνέπεια κάθε εκκλησιαστική εξουσία υπό τον λόγο του Θεού και αρνούνται ότι οποιοσδήποτε λειτουργός ή άρχων μπορεί να εξασφαλίσει τη σωτηρία των εκλεκτών. Το απόσπασμα ενισχύει έτσι την επιμονή της παράδοσης ότι η διαφύλαξη της εκκλησίας στηρίζεται στην πιστότητα της διαθήκης του Θεού και όχι στην πιστότητα των ορατών ηγετών της.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο θεωρείτε τις δικές σας ευθύνες εντός της ορατής εκκλησίας η γνώση ότι ο ίδιος ο Κύριος αναζητά τα πρόβατά Του; Με ποιον τρόπο η αποκάλυψη των αμελών ποιμένων σας οδηγεί να εξετάσετε αν η δική σας υπηρεσία επιδιώκει το καλό του ποιμνίου ή απλώς προσωπικό όφελος; Δεδομένου ότι ο Κύριος της διαθήκης προειδοποιεί και συγκεντρώνει σύμφωνα με τον δικό Του σκοπό, ποια εμπιστοσύνη ή προσοχή εμφυτεύει αυτό καθώς ακούτε τον λόγο που κηρύττεται εβδομάδα με εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κυρίαρχε Κύριε της διαθήκης, που έθεσες φύλακες στα τείχη της εκκλησίας Σου και διατήρησες για τον εαυτό Σου το αξίωμα του αρχιποίμενος, χάρισε σε όσους ομιλούν τον λόγο Σου να το πράττουν με πιστότητα και σε όσους ηγούνται να το πράττουν χωρίς ιδιοτέλεια. Θυμήσου την υπόσχεσή Σου να αναζητήσεις και να συγκεντρώσεις τους διεσκορπισμένους, και διαφύλαξε ένα υπόλοιπο σύμφωνα με τη δική Σου εκλογή. Ας αναπαυθεί η διαθήκη της ειρήνης επί του λαού Σου, και ας τους κάνει να κατοικούν ασφαλώς υπό τον έναν Ποιμένα τον οποίον διόρισες. Το ζητούμε αυτό για χάρη του ονόματός Σου και της δόξας του κυρίαρχου ελέους Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.