Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Ο Τόπος που Θα Εκλέξει: Ένα Θυσιαστήριο Ενάντια στους Ψευδώνυμους Θεούς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καθώς ο Ισραήλ πλησιάζει τη γη, ο Μωυσής δίνει έναν νόμο που θα διαμορφώσει όλη τη λατρεία τους: όταν θα έχουν περάσει, δεν πρέπει να θυσιάζουν όπου θέλουν, αλλά μόνο στον τόπο που ο Κύριος ο Θεός τους θα εκλέξει, για να θέσει το όνομά Του εκεί. Ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου ερμηνεύει αυτόν τον νόμο με τη χαρακτηριστική του φροντίδα για τον θείο σκοπό πίσω από την εντολή. Στην έρημο, εξηγεί, πρόσφεραν θυσία σε κάθε σταθμό, γιατί ήταν συνεχώς εν κινήσει· αλλά στη μόνιμη γη τέτοια ελευθερία θα γινόταν παγίδα. Ο Θεός επομένως περιορίζει τις θυσίες σε έναν εκλεκτό τόπο, μήπως ο λαός αρπάξει την πρόφαση των διάσπαρτων θυσιαστηρίων και παρασυρθεί σε θυσίες προς τους ψευδώνυμους θεούς. Ο Θεοδώρητος βλέπει σε αυτό τη σοφία του πάνσοφου Νομοθέτη, που γνώριζε ότι ο δάσκαλος της ασεβείας υποδουλώνει τους ανθρώπους μέσω της λαιμαργίας και της αγάπης για την ηδονή, αναμειγνύοντας πολλές διασκεδάσεις στις γιορτές των δαιμόνων. Έτσι ο ευρηματικός Κύριος, απελευθερώνοντας τον Ισραήλ από εκείνο το σφάλμα, δεν απαγόρευσε απλώς τη χαρά — νομοθέτησε ιερές γιορτές, επέτρεψε θυσίες, επέτρεψε ακόμη και μουσικά όργανα, και πρόσταξε τον λαό να γιορτάζει δίπλα στον ναό Του. Ο Θεοδώρητος διακρίνει προσεκτικά τις δύο δεκάτες — μία για τους Λευίτες, μία για τη γιορτή των προσφερόντων με τη χήρα, το ορφανό και τον προσήλυτο — και εξηγεί γιατί το αίμα δεν πρέπει να τρώγεται: επειδή ο νόμος θεραπεύει τη φονική τους διάθεση. Ο ένας εκλεκτός τόπος, όπου ο Θεός θέτει το όνομά Του, η Εκκλησία τον ερμηνεύει ως τύπο του ενός θυσιαστηρίου, της μίας Εκκλησίας, όπου μόνο η αληθινή Θυσία προσφέρεται.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Δευτερονόμιον 11–12 — Ο Μωυσής θέτει μπροστά τους ευλογία και κατάρα, και τους διατάζει να φυλάξουν τις εντολές όταν εισέλθουν στη γη: 'να καταστρέψετε ολοσχερώς όλους τους τόπους, στους οποίους τα έθνη που θα κατακτήσετε λάτρευσαν τους θεούς τους… Και να γκρεμίσετε τα θυσιαστήριά τους… και να εξαλείψετε τα ονόματά τους από εκείνον τον τόπο.' Έπειτα ο μεγάλος νόμος του ενός αγιαστηρίου: 'Αλλά στον τόπο που ο Κύριος ο Θεός σας θα εκλέξει από όλες τις φυλές σας για να θέσει το όνομά Του εκεί, ακόμη και στην κατοικία Του θα ζητάτε, και εκεί θα έρχεστε: και εκεί θα φέρνετε τα ολοκαυτώματά σας, και τις θυσίες σας, και τις δεκάτες σας… Και εκεί θα τρώτε ενώπιον του Κυρίου του Θεού σας, και θα χαίρεστε σε όλα όσα θέσετε το χέρι σας, εσείς και τα νοικοκυριά σας.' Επιτρέπει σε αυτούς να σφάζουν και να τρώνε κρέας μέσα στις πύλες τους, 'τον ακάθαρτο και τον καθαρό', όπως της δορκάδας και του ελαφιού, απαγορεύοντας μόνο το αίμα: 'Μόνο να μην τρώτε το αίμα· να το χύνετε στη γη ως νερό.' Και τους προειδοποιεί, όταν τα έθνη αποκοπούν ενώπιόν τους, να μην παγιδευτούν ρωτώντας, 'Πώς λάτρευσαν αυτά τα έθνη τους θεούς τους; έτσι θα κάνω κι εγώ.'
Μελετήστε
Μελέτη
Γιατί ο νόμος περιορίζει τη θυσία σε έναν εκλεκτό τόπο; Ο Θεοδώρητος απαντά από τον κίνδυνο των διάσπαρτων θυσιαστηρίων σε μόνιμη γη — την πρόφαση που θα έδιναν για ειδωλολατρία:
επομένως τους απαγορεύει να κάνουν οτιδήποτε τέτοιο στη γη της επαγγελίας, μήπως αρπάξουν την πρόφαση για θυσία προς τους ψευδώνυμους θεούς. Βλέπει σε αυτό την βαθιά παιδαγωγία του Νομοθέτη, που δεν καταργεί τη χαρά της γιορτής αλλά την εξαγοράζει από τις γιορτές των δαιμόνων:
ο ευρηματικός Κύριος, απελευθερώνοντας τον Ισραήλ από εκείνο το σφάλμα, νομοθέτησε σχετικά με τις γιορτές, και επέτρεψε θυσίες, και επέτρεψε μουσικά όργανα, και πρόσταξε σε αυτούς να γιορτάζουν, αποκόπτοντας την ασεβεία των ειδώλων με τέτοια μέσα πνευματικής αναψυχής. Διακρίνει τις δύο δεκάτες, μία για τους Λευίτες και μία για την ιερή γιορτή των προσφερόντων:
Διέταξε να αφιερώνονται δύο δεκάτες από τα υπάρχοντά του: μία να φέρεται στους Λευίτες, η άλλη να πωλείται και η τιμή της να δαπανάται στη γιορτή των ίδιων των προσφερόντων, μαζί με τις χήρες, τα ορφανά και τους προσηλύτους.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο νόμος του ενός εκλεκτού τόπου — 'ο τόπος που ο Κύριος ο Θεός σας θα εκλέξει, για να θέσει το όνομά Του εκεί' — είναι, στην νηφάλια ερμηνεία του Θεοδωρήτου, φρουρός ενάντια στην ειδωλολατρία: σκόρπισε τα θυσιαστήρια, και σκορπίζεις τη λατρεία, και σύντομα οι ψευδώνυμοι θεοί εισχωρούν. Αλλά η Εκκλησία πάντα άκουσε σε αυτόν τον έναν εκλεκτό τόπο ένα βαθύτερο τύπο. Η λατρεία του Ισραήλ συγκεντρώθηκε σε ένα μόνο αγιαστήριο ώστε το όνομα του Θεού να είναι ένα και το θυσιαστήριό Του ένα· και αυτό δείχνει προς τα εμπρός στον έναν αληθινό τόπο όπου ο Θεός έχει θέσει το όνομά Του για πάντα — τον Υιό Του, και την Εκκλησία που είναι το Σώμα Του. Υπάρχει ένας Κύριος, μία πίστη, ένα βάπτισμα (Εφ 4:5)· υπάρχει ένα θυσιαστήριο στο οποίο προσφέρεται η μία Θυσία. Τα διάσπαρτα θυσιαστήρια των εθνών, όπου οι άνθρωποι θυσίαζαν σε δαίμονες, είναι ακριβώς αυτό που ο Νομοθέτης μόχθησε να καταργήσει· και η Εκκλησία, όπως ο Μωυσής, καλεί τα τέκνα της μακριά από κάθε πλαστή λατρεία στον έναν τόπο όπου ο αληθινός Θεός λατρεύεται ορθά. Παρατήρησε επίσης την τρυφερότητα που βρίσκει ο Θεοδώρητος στον νόμο: ο Θεός δεν συνθλίβει την ανθρώπινη χαρά αλλά την αγιάζει. Δίνει γιορτές, θυσίες, ακόμη και μουσική, και προστάζει τον λαό να χαίρεται ενώπιόν Του — και να χαίρεται με τη χήρα, το ορφανό και τον ξένο, ώστε κανείς να μην μείνει έξω από την ιερή ευφροσύνη. Αυτή είναι η ίδια η εορταστική ζωή της Εκκλησίας: χαρά συγκεντρωμένη σε έναν τόπο, γύρω από ένα θυσιαστήριο, μοιρασμένη με τους φτωχούς, αποκομμένη από την ασεβεία των ειδώλων. Και ακόμη και η απαγόρευση του αίματος, διδάσκει ο Θεοδώρητος, είναι έλεος, ένα βαθύτερο φάρμακο από τη δίαιτα —
Διότι θεραπεύει τη φονική τους διάθεση— ο Θεός εκπαιδεύει έναν βίαιο λαό προς σεβασμό για τη ζωή, μέχρι την ημέρα που το αληθινό Αίμα, το Αίμα του Χριστού, θα δινόταν όχι για να χυθεί στη γη αλλά για να πιείται για τη ζωή του κόσμου.
Απαντήστε
Απόκριση
Μάθε από αυτόν τον νόμο πού βρίσκεται η αληθινή λατρεία. Ο Θεός συγκέντρωσε τις θυσίες του Ισραήλ σε έναν εκλεκτό τόπο ώστε η λατρεία τους να μην είναι σκορπισμένη και διεφθαρμένη· και έχει συγκεντρώσει τη δική σου στη μία Εκκλησία, γύρω από το ένα θυσιαστήριο, όπου ο Υιός Του, η αληθινή Θυσία, προσφέρεται. Μην σκορπίζεις την αφοσίωσή σου ανάμεσα στα πλαστά θυσιαστήρια της εποχής — τα είδωλα της ηδονής, της κτήσης και του εαυτού που ο κόσμος στήνει σε κάθε ψηλό λόφο. Ζήτα τον τόπο όπου ο Θεός έχει θέσει το όνομά Του· έλα στην κατοικία Του· φέρε τις προσφορές σου εκεί. Και μάθε επίσης ότι ο Θεός θέλει να χαίρεσαι. Ο Θεοδώρητος σου δείχνει έναν Νομοθέτη που δεν καταργεί την εορταστική ευφροσύνη αλλά την εξαγοράζει: Δίνει γιορτές, επιτρέπει μουσική, προστάζει τον λαό Του να τρώει και να χαίρεται ενώπιόν Του. Ας είναι λοιπόν η πίστη σου χαρούμενη, όχι σκυθρωπή· ας είναι η λατρεία του Θεού η αληθινή σου γιορτή, η ιερή αναψυχή που αποκόπτει την αγάπη για τα είδωλα από την καρδιά σου. Αλλά κράτα το πρότυπο που έθεσε ο Θεός: χαίρε με τη χήρα, το ορφανό και τον ξένο. Η δεκάτη δεν ήταν μόνο για τον Λευίτη αλλά για τη γιορτή των φτωχών· η ιερή ευφροσύνη έπρεπε να μοιράζεται. Έτσι ας μην μείνει κανείς έξω από τη χαρά σου. Συγκέντρωσε τη λατρεία σου στον έναν τόπο όπου κατοικεί το όνομα του Θεού, κάνε την χαρούμενη, και κάνε την γενναιόδωρη — και οι ψευδώνυμοι θεοί δεν θα βρουν έρεισμα στην καρδιά σου.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάνσοφε Κύριε, που συνάθροισες τη λατρεία του λαού Σου στον έναν τόπο όπου θα έθετες το όνομά Σου, ώστε να μην σκορπίσουν τις θυσίες τους και παρασυρθούν στην υπηρεσία των ψευδώνυμων θεών: συνάθροισε και τη δική μου λατρεία στη μία Εκκλησία, γύρω από το ένα θυσιαστήριο όπου ο Υιός Σου, η αληθινή Θυσία, προσφέρεται για τη ζωή του κόσμου. Φύλαξέ με από κάθε πλαστό θυσιαστήριο που ο κόσμος στήνει, και ας σε ζητώ στην κατοικία Σου και ας φέρνω τις προσφορές μου εκεί. Εσύ είσαι ο Θεός που εξαγοράζει ακόμη και τη χαρά μας· δεν κατάργησες τη γιορτή αλλά την αγίασες, δίνοντας στον λαό Σου θυσίες και μουσική και ιερή χαρά, και προστάζοντάς τους να χαίρονται ενώπιόν Σου μαζί με τη χήρα, το ορφανό και τον ξένο. Κάνε την πίστη μου χαρούμενη και γενναιόδωρη σύμφωνα με αυτό το πρότυπο: ας είναι η λατρεία Σου η αληθινή μου γιορτή, και ας μην μείνει κανείς έξω από τη χαρά μου. Θεράπευσε τη σκληρότητα και τη σκληρότητα της καρδιάς μου, όπως εκπαίδευσες τον λαό Σου με τον νόμο του αίματος, μέχρι να σεβαστώ ό,τι ζει· και τρέφε με στην Τράπεζά Σου με το πολύτιμο Αίμα του Υιού Σου, δοσμένο για τη ζωή μου. Σε Εσένα, Χριστέ Θεέ μας, η μία Θυσία στο ένα θυσιαστήριο, με τον Πατέρα και το Πανάγιο Πνεύμα, δόξα τώρα και αεί, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →