← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ

Απολογία — Περί Ανθρωπίνων Παραδόσεων στην Εκκλησία — Book of Concord

Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ 14Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord)15 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Αυτό το καθημερινό μάθημα αντλεί από την Απολογία της Ομολογίας της Άουγκσμπουργκ, συγκεκριμένα το άρθρο Περί Ανθρωπίνων Παραδόσεων στην Εκκλησία. Εδώ οι Λουθηρανοί ομολογητές υπερασπίζονται την ελευθερία του Ευαγγελίου ενάντια σε απαιτήσεις ότι ανθρώπινα έθιμα μπορούν να κερδίσουν την εύνοια του Θεού. Το κείμενο διευκρινίζει γιατί τέτοιες παραδόσεις δεν πρέπει ποτέ να τοποθετούνται δίπλα ή πάνω από τη δικαιοσύνη που λαμβάνεται με πίστη στον Χριστό μόνο. Οι αναγνώστες θα δουν πώς η Απολογία φυλάει το κεντρικό άρθρο της δικαίωσης ενώ τιμά ακόμη την καλή τάξη στην εκκλησία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στην Απολογία σχετικά με το Περί Ανθρωπίνων Παραδόσεων στην Εκκλησία. Το κείμενο στηρίζεται κυρίως σε χωρία όπως Ματθαίος 15:9, Εφεσίους 2:8-9, Γαλάτες 5:4 και Κολοσσαείς 2:16-17. Καθώς διαβάζετε, παρατηρήστε πώς οι ομολογητές διακρίνουν τις τελετές που τηρούνται για καλή τάξη από κάθε ισχυρισμό ότι οι παρατηρήσεις αξίζουν άφεση αμαρτιών.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία ανοίγει δεχόμενη το πρώτο μέρος του άρθρου για τις εκκλησιαστικές τελετές. Στο δέκατο πέμπτο άρθρο δέχονται το πρώτο μέρος, στο οποίο λέμε ότι τέτοιες εκκλησιαστικές τελετές πρέπει να τηρούνται εφόσον μπορούν να τηρηθούν χωρίς αμαρτία και ωφελούν την Εκκλησία για ηρεμία και καλή τάξη. Καταδικάζουν εντελώς το δεύτερο μέρος, στο οποίο λέμε ότι οι ανθρώπινες παραδόσεις που θεσπίστηκαν για να εξιλεώσουν τον Θεό, να αξίζουν χάρη και να κάνουν ικανοποιήσεις για αμαρτίες είναι αντίθετες προς το Ευαγγέλιο. Αν και στην ίδια την Ομολογία, όταν πραγματευόμαστε τη διάκριση των φαγητών, έχουμε μιλήσει αρκετά εκτενώς για τις παραδόσεις, ωστόσο ορισμένα πράγματα πρέπει να αναφερθούν εν συντομία εδώ. Στη συνέχεια δείχνει τι ακολουθεί όταν το δεύτερο μέρος καταδικάζεται. Αν και υποθέταμε ότι οι αντίπαλοι θα υπερασπίζονταν τις ανθρώπινες παραδόσεις σε άλλες βάσεις, ωστόσο δεν νομίζαμε ότι αυτό θα συνέβαινε, δηλαδή ότι θα καταδίκαζαν αυτό το άρθρο: ότι δεν αξίζουμε την άφεση των αμαρτιών ή τη χάρη με την τήρηση ανθρώπινων παραδόσεων. Εφόσον λοιπόν αυτό το άρθρο έχει καταδικαστεί, έχουμε μια εύκολη και σαφή περίπτωση. Οι αντίπαλοι τώρα ανοιχτά ιουδαΐζουν, καταστέλλουν ανοιχτά το Ευαγγέλιο με τις διδασκαλίες δαιμόνων. Διότι η Γραφή αποκαλεί τις παραδόσεις διδασκαλίες δαιμόνων, όταν διδάσκεται ότι οι θρησκευτικές τελετές είναι χρήσιμες για να αξίζουν την άφεση των αμαρτιών και τη χάρη. Διότι τότε επισκιάζουν το Ευαγγέλιο, το όφελος του Χριστού και τη δικαιοσύνη της πίστης. [Διότι είναι ακριβώς τόσο αντίθετες προς τον Χριστό και το Ευαγγέλιο όσο το πυρ και το ύδωρ μεταξύ τους.] Το Ευαγγέλιο διδάσκει ότι με πίστη λαμβάνουμε ελεύθερα, για χάρη του Χριστού, την άφεση των αμαρτιών και συμφιλιωνόμαστε με τον Θεό. Οι αντίπαλοι, από την άλλη πλευρά, διορίζουν έναν άλλο μεσίτη, δηλαδή αυτές τις παραδόσεις. Η Ομολογία στη συνέχεια υπενθυμίζει τη διδασκαλία της δικαίωσης με πίστη. Έχουμε συζητήσει εκτενώς παραπάνω ότι οι άνθρωποι δικαιώνονται με πίστη όταν πιστεύουν ότι έχουν έναν συμφιλιωμένο Θεό, όχι εξαιτίας των έργων μας, αλλά δωρεάν, για χάρη του Χριστού. Είναι βέβαιο ότι αυτή είναι η διδασκαλία του Ευαγγελίου, επειδή ο Παύλος διδάσκει σαφώς, Εφεσίους 2:8, 9: Με τη χάρη σωθήκατε, διά της πίστεως· και τούτο δεν είναι εξ υμών· είναι δώρον του Θεού· όχι εξ έργων. Τώρα αυτοί οι άνθρωποι λένε ότι οι άνθρωποι αξίζουν την άφεση των αμαρτιών με αυτές τις ανθρώπινες παρατηρήσεις. Τι άλλο είναι αυτό παρά να διορίσουν έναν άλλο δικαιωτή, έναν μεσίτη άλλον από τον Χριστό; Ο Παύλος λέει προς τους Γαλάτες 5:4: Ο Χριστός έγινε άχρηστος για εσάς, όποιος από εσάς δικαιώνεται με τον Νόμο· δηλαδή, αν κρατάτε ότι με την τήρηση του Νόμου αξίζετε να λογισθείτε δίκαιοι ενώπιον του Θεού, ο Χριστός δεν θα σας ωφελήσει τίποτα· γιατί χρειάζονται τον Χριστό εκείνοι που κρατούν ότι είναι δίκαιοι με τη δική τους τήρηση του Νόμου; Ο Θεός έχει προβάλει τον Χριστό με την υπόσχεση ότι εξαιτίας αυτού του Μεσίτη, και όχι εξαιτίας της δικαιοσύνης μας, επιθυμεί να είναι ευμενής προς εμάς. Εξετάζει περαιτέρω τον σκοπό για τον οποίο οι παραδόσεις αρχικά έγιναν δεκτές. Ωστόσο, τι χρειάζεται μακρά συζήτηση; Καμία παράδοση δεν θεσπίστηκε από τους αγίους Πατέρες με τον σχεδιασμό ότι θα άξιζε την άφεση των αμαρτιών ή τη δικαιοσύνη, αλλά έχουν θεσπιστεί για χάρη καλής τάξης στην Εκκλησία και για χάρη ηρεμίας. Και όταν κάποιος επιθυμεί να θεσπίσει ορισμένα έργα για να αξίσει την άφεση των αμαρτιών ή τη δικαιοσύνη, πώς θα γνωρίζει ότι αυτά τα έργα ευαρεστούν τον Θεό αφού δεν έχει τη μαρτυρία του Λόγου του Θεού; Πώς, χωρίς την εντολή και τον Λόγο του Θεού, θα καταστήσει τους ανθρώπους βέβαιους για το θέλημα του Θεού; Δεν απαγορεύει παντού στους προφήτες τους ανθρώπους να θεσπίζουν, χωρίς την εντολή Του, ιδιόρρυθμες τελετές λατρείας; Στον Ιεζεκιήλ 20:18, 19 γράφεται: Μη πορεύεσθε κατά τα διατάγματα των πατέρων σας, μηδέ φυλάττετε τας κρίσεις αυτών, μηδέ μιαίνεσθε με τα είδωλα αυτών· εγώ είμαι Κύριος ο Θεός σας. Πορεύεσθε κατά τα διατάγματά μου και φυλάττετε τας κρίσεις μου και ποιείτε αυτά.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Η Ομολογία συνοψίζει το ζήτημα ονομάζοντας το σφάλμα που εγκαθιστά τη βασιλεία του Αντιχρίστου. Και τι χρειάζεται λόγια για ένα θέμα τόσο φανερό; Αν οι αντίπαλοι υπερασπίζονται αυτές τις ανθρώπινες υπηρεσίες ως αξίζουσες δικαίωση, χάρη και άφεση αμαρτιών, απλώς εγκαθιστούν τη βασιλεία του Αντιχρίστου. Διότι η βασιλεία του Αντιχρίστου είναι μια νέα υπηρεσία του Θεού, επινοημένη από ανθρώπινη αυθεντία που απορρίπτει τον Χριστό, ακριβώς όπως η βασιλεία του Μαχομέτ έχει υπηρεσίες και έργα μέσω των οποίων επιθυμεί να δικαιωθεί ενώπιον του Θεού· ούτε κρατά ότι οι άνθρωποι δικαιώνονται δωρεάν ενώπιον του Θεού με πίστη, για χάρη του Χριστού. Έτσι και ο Παπισμός θα είναι μέρος της βασιλείας του Αντιχρίστου αν υπερασπίζεται έτσι τις ανθρώπινες υπηρεσίες ως δικαιούσες. Διότι η τιμή αφαιρείται από τον Χριστό όταν διδάσκουν ότι δεν δικαιωνόμαστε δωρεάν με πίστη, για χάρη του Χριστού, αλλά με τέτοιες υπηρεσίες· ιδιαίτερα όταν διδάσκουν ότι τέτοιες υπηρεσίες δεν είναι μόνο χρήσιμες για δικαίωση, αλλά είναι επίσης αναγκαίες, όπως κρατούν παραπάνω στο Άρθρο Ζ΄, όπου μας καταδικάζουν για το ότι λέμε ότι για την αληθινή ενότητα της Εκκλησίας δεν είναι αναγκαίο οι τελετές που θεσπίστηκαν από ανθρώπους να είναι παντού όμοιες.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη δική σας ζωή αισθάνεστε πίεση να προσθέσετε ανθρώπινα έθιμα στο τελειωμένο έργο του Χριστού; Πώς η ελευθερία που ομολογείται εδώ διαμορφώνει τον τρόπο που βλέπετε τις εκκλησιαστικές πρακτικές που είναι χρήσιμες αλλά όχι εντεταλμένες; Με ποιους τρόπους μπορεί να διατηρηθεί η καλή τάξη χωρίς να μετατραπεί σε μέσο κέρδους χάριτος;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της Απολογίας που κρατά τον Χριστό μόνο ως τον Μεσίτη που δωρεάν δίνει άφεση αμαρτιών. Φύλαξέ μας από κάθε διδασκαλία που θα δέσει τις συνειδήσεις με απαιτήσεις που ποτέ δεν εντέλλονται στον Λόγο Σου. Ενίσχυσε την Εκκλησία Σου να αγαπά τόσο την ελευθερία του Ευαγγελίου όσο και την ειρηνική τάξη που υπηρετεί τον πλησίον. Ας παραμείνει κάθε παράδοση υπηρέτης της πίστης και όχι αντίπαλός της. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών, Αμήν.

Το Βιβλίον της Ομονοίας (Book of Concord) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →