Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας
Ησαΐας 59-60 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν. Σε όλη την Ησαΐα 59-60 ο Βικτωριανός εκθέτης ανιχνεύει τη ματαιότητα κάθε άθεης ζωής και την ακτινοβόλο κλήση μιας εκκλησίας ντυμένης με το ίδιο το φως του Χριστού. Οι μετρημένες παράγραφοι του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τόσο τους άγονους ιστούς που υφαίνουμε όσο και την ανατολή του ηλίου στην οποία καλούμαστε να αντανακλούμε. Ηρεμήστε την καρδιά σας, ανοίξτε τη Βίβλο σας και προετοιμαστείτε να αφήσετε αυτά τα λόγια αιώνων να μιλήσουν ξανά.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 59 και 60 του Ησαΐα. Διαβάστε τα δύο κεφάλαια αργά, επιτρέποντας στη σκληρή διάγνωση της αμαρτίας από τον προφήτη και στο υψηλό όραμά του για μια Σιών που φέρει φως να καταγραφούν. Προσέξτε τη μετάβαση από το σκοτάδι και τον άκαρπο μόχθο στη δόξα που ανατέλλει πάνω στον λαό του Θεού και ελκύει τα έθνη. Αφήστε το ίδιο το κείμενο να θέσει τον τόνο πριν ακούσουμε τον Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά αποκαλύπτοντας τη ματαιότητα της άθεης ζωής μέσω της εικόνας των ιστών αράχνης.
Η δύναμη αυτών των λόγων του προφήτη είναι πολύ προφανής. Έχει χύσει γρήγορη, αγανακτισμένη καταγγελία στους κακοποιούς στο Ισραήλ· και λέει, 'εκκολάπτουν αυγά εχιδνών και υφαίνουν ιστούς αράχνης', δείχνοντας, όπως υποθέτω, την υπομονετική επιμονή, άξια καλύτερης αιτίας, την οποία οι κακοί άνθρωποι θα ασκήσουν για να πραγματοποιήσουν τα σχέδιά τους. Έπειτα με μια λάμψη πικρής ειρωνείας, οδηγημένος από τη φαντασία του να πει περισσότερα από όσα εννοούσε, προσθέτει αυτή την καυστική παρένθεση, σαν να έλεγε, 'Ναι, υφαίνουν ιστούς αράχνης, περίτεχνο μόχθο και ερπυστική μηχανορραφία, και τι βγαίνει από όλα αυτά! Το λεπτό βρόμικο πράγμα σαρώνεται από την σκούπα του Θεού αργά ή γρήγορα. Ένας ιστός πράγματι! αλλά ποτέ δεν θα φτιάξουν ρούχο από αυτόν. Μοιάζει με ύφασμα, αλλά είναι άχρηστο.' Αυτό είναι το παλιό μάθημα ότι κάθε αμαρτία είναι άκαρπη και καταλήγει σε τίποτα.Στη συνέχεια συνδέει αυτή την αρχαία εικόνα άμεσα με την υπόσχεση του Χριστού για ένδυμα στην πιστεύουσα ψυχή.
Τολμώ να συνδέσω με αυτή την έντονα εικονιστική δήλωση της ουσιώδους ματαιότητας της άθεης ζωής, το δεύτερο κείμενό μας, στο οποίο ο Ιησούς χρησιμοποιεί παρόμοια εικόνα για να εκφράσει μια πτυχή των δώρων Του στην πιστεύουσα ψυχή. Είναι έτοιμος να την ενδύσει, ώστε 'ενδυθείσα, να μην ευρεθεί γυμνή'.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια ανιχνεύει την ίδια αρχή μέσα από τη στιγμή του θανάτου και της τελικής έκθεσης.
Ο θάνατος είναι γύμνωση ως προς το σώμα, και ως προς όλες τις ασχολίες που τελειώνουν με τη σωματική ζωή. Αναγκαστικά συνεπάγεται την απώλεια των κτημάτων, την παύση των δραστηριοτήτων, την απογύμνωση των αυταπατών και την έκθεση στο βλέμμα του Κριτή, χωρίς υπεράσπιση. Η άθεη ψυχή θα 'ευρεθεί γυμνή' και ντροπιασμένη. Όλα τα 'έργα του σκότους', φορτωμένα με πλούσιο άνθος ή χυμώδη καρπό αν και φαίνονταν να είναι, θα φανούν τότε ότι είναι στην τραγική αλήθεια 'άκαρπα'. Το κλώσιμο και το ύφανμα μιας ζωής, και όχι ένα κουρέλι για να καλύψει τον εργάτη τελικά! Είναι αυτό 'παραγωγική εργασία';
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μακλάρεν συγκεντρώνει τις προηγούμενες αλήθειες σε μια ηχηρή πρόσκληση για το ιεραποστολικό έργο της εκκλησίας.
Άρα, αν αυτή είναι η δίκαιη ανάλυση των λόγων ενώπιόν μας, μας παρουσιάζουν μερικές σκέψεις σχετικά με το Ιεραποστολικό έργο της Εκκλησίας, και τις συγκεντρώνω όλες σε τρεις — το γεγονός, την ηχηρή πρόσκληση και την βέβαιη υπόσχεση.Κλείνει δείχνοντας πώς οι δίδυμες πεποιθήσεις ενός σκοτεινού κόσμου και μιας ηλιόλουστης εκκλησίας στηρίζουν κάθε πιστή μαρτυρία.
Άρα, αγαπητοί φίλοι, αυτές οι δύο πεποιθήσεις αυτών των δύο γεγονότων, η σκοτεινή γη, η ηλιόλουστη, ηλιόμορφη εκκλησία, βρίσκονται στη βάση όλου του ιεραποστολικού μας έργου. Αν κάποτε αρχίσουμε να αμφιβάλλουμε γι' αυτές, αν κάποτε αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ότι οι άνθρωποι έχουν ήδη αρκετό φως, και μπορούν να τα βγάλουν πέρα χωρίς πολύ περισσότερο, ή αν διστάζουμε καθόλου για την κατοχή μας του φωτός, και τις βεβαιότητες και τις χαρές που βρίσκονται σε αυτό, τότε αντίο στον ιεραποστολικό μας ζήλο. Σύντομα θα αρχίσουμε να θέτουμε το ερώτημα, 'Για ποιο σκοπό είναι αυτή η σπατάλη;' — αν και τα χείλη που το ρώτησαν πρώτα, παρεμπιπτόντως, δεν το συνέστησαν πολύ — και θα θεωρήσουμε ότι τα χρήματα και οι πόροι και οι πολύτιμες ζωές είναι πολύτιμα για να πεταχτούν έτσι. Αλλά αν εκτιμήσουμε σωστά τη δύναμη αυτών των δίδυμων αρχών, τότε θα είμαστε έτοιμοι να ακούσουμε την ηχηρή πρόσκληση.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στην παρούσα ζωή σας αισθάνεστε τους 'ιστούς αράχνης' της προσπάθειας που τελικά δεν αποδίδουν τίποτα; Πώς η υπόσχεση να ενδυθείτε με τη δικαιοσύνη του Χριστού αλλάζει την άποψή σας για την καθημερινή εργασία και μαρτυρία; Ποιο συγκεκριμένο βήμα θα κάνετε αυτή την εβδομάδα για να αφήσετε το φως Του να λάμψει αντί απλώς να το αντανακλάτε;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε του φωτός, ομολογούμε πόσο εύκολα υφαίνουμε τους ιστούς που δεν μπορούν να μας ενδύσουν. Ένδυσέ μας αντίθετα με τη λευκή στολή του Υιού Σου. Ας γίνει η δόξα που ανέτειλε επάνω μας φως που ανατέλλει από εμάς. Ξύπνα την Εκκλησία Σου από κάθε αμυδρότητα και δισταγμό, ώστε τα έθνη να ελκυστούν στη λαμπρότητα της ανατολής Σου. Κάνε μας πιστούς καθρέφτες του Ηλίου που δεν μπορούμε να δημιουργήσουμε αλλά έχουμε το προνόμιο να αντανακλούμε, μέχρι να γεμίσει όλη η γη με τη γνώση Σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →