← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 49-50 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ

Ψαλμοί 49-50Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα εισερχόμαστε στη σοφία του σχολίου της καθολικής οικογενειακής βίβλου του Χέιντοκ στους ψαλμούς 49 και 50. Αυτά τα κεφάλαια μας αντιμετωπίζουν με την κλήση του Θεού σε αυθεντική λατρεία και εγκάρδια μετάνοια αντί για απλή τελετουργία. Ο Χέιντοκ συγκεντρώνει τις γνώσεις προηγούμενων καθολικών ερμηνευτών για να δείξει πώς οι ψαλμοί προετοιμάζουν τις καρδιές για τον ερχομό του Χριστού. Καθώς ακούμε, ας ανοίξει το σχόλιο τα μάτια μας στη διαφορά μεταξύ εξωτερικής τήρησης και εσωτερικής μεταστροφής. Ας μιλήσουν οι αρχαίες λέξεις ξανά στις καθημερινές μας ζωές.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε τη Βίβλο σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 49 και 50 αργά και προσευχητικά. Προσέξτε τη φωνή του προφήτη που καλεί όλη τη γη σε κρίση και την κραυγή του βασιλιά για έλεος μετά την αμαρτία. Αφήστε το ιερό κείμενο να εγκατασταθεί εν σιωπή πριν στραφείτε στο σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιντοκ ξεκινά προσδιορίζοντας τον συγγραφέα, το πλαίσιο και τον σκοπό του Ψαλμού ΜΘ΄. Σχολιασμός της Καθολικής Βίβλου Χέιντοκ Για τον Ασάφ. Η πρόθεση Λ τοποθετείται πριν από το όνομά του, όπως και πριν από εκείνο του Δαυίδ. (Χέιντοκ) --- Ωστόσο, είτε ήταν ο συγγραφέας του ψαλμού, (Καλμέ) είτε μόνο τον έθεσε σε μουσική, (Γουόρθινγκτον) είναι αβέβαιο. (Μενοχίους) --- Ο ΟΒ΄ και οι δέκα επόμενοι ψαλμοί φέρουν το όνομά του, και παρατηρείται ότι το ύφος δεν είναι τόσο ρέον όσο εκείνοι που αποδίδονται στον βασιλικό προφήτη [Δαυίδ]. (Μόλερ.) --- Είναι βέβαιο ότι ο Ασάφ ήταν προφήτης και αρχιμουσικός στις ημέρες του Δαυίδ, Α΄ Παραλειπομένων Ϛ΄. ΛΘ΄., ΚΕ΄. Β΄., και Β΄ Παραλειπομένων ΚΘ΄. Λ΄. (Μπερτιέ) --- Αλλά οι ψαλμοί που έχουν αυτόν τον τίτλο σχετίζονται με τους αιχμαλώτους, και μπορεί να έχουν συντεθεί από κάποιους από τους απογόνους του. Αυτός και ο επόμενος φαίνεται να σχεδιάστηκαν για να δείξουν ότι κάτι περισσότερο από αιματηρά θύματα απαιτείται από τον Θεό· και έτσι οι Ισραηλίτες, που δεν μπορούσαν να προσφέρουν θυσίες στη Βαβυλώνα, παρηγορήθηκαν· και ο λαός διδάχθηκε σταδιακά να προσβλέπει σε κάτι πιο εξαίρετο από τον νόμο του Μωυσή. (Καλμέ) --- Η πρώτη και η δεύτερη έλευση του Χριστού περιγράφονται εδώ. (Ντυ Αμέλ) --- Οι άγγελοι του Θεού, οι δίκαιοι άνθρωποι, οι κριτές, (Καλμέ) τα είδωλα, κ.λπ. (Γουόρθινγκτον) --- Εβραϊκά Ελ Ελοχίμ, Γεχωβά, «ο ισχυρός Θεός, ο Κύριος». (Χέιντοκ) --- Από αυτούς τους τρεις τίτλους, μερικοί από τους Πατέρες απέδειξαν την μακαρία Τριάδα. (Εστιούς) --- Αλλά αυτό το επιχείρημα δεν είναι οριστικό. (Μπερτιέ) --- Πρέπει, ωστόσο, να μας γεμίζουν με δέος, όταν θα έρθει να κρίνει τη γη, τον εκλεκτό λαό του, (εδ. Δ΄.· Καλμέ) ή όλη την ανθρωπότητα. (Μπερτιέ) (Μενοχίους) --- Ο Χριστός θα έρθει, περιτριγυρισμένος από πολλές λεγεώνες αγγέλων. (Χέιντοκ) Σχετικά με την κλήση σε κρίση, ο σχολιασμός σημειώνει τον ρόλο του ουρανού και της γης. Γη. Σαν να ήταν έμψυχα, Δευτερονόμιον Δ΄. ΚϚ΄., και ΛΒ΄. Α΄., Ησαΐας Α΄. Β΄., και Ιερεμίας Β΄. ΙΒ΄. --- Μερικοί εννοούν τους αγγέλους και τους αποστόλους με τον ουρανό. (Καλμέ) --- Κριτής. Κυριολεκτικά, «για να διαιρέσει», discernere, (Χέιντοκ) τα ερίφια από τα πρόβατα, Ματθαίος ΚΕ΄. ΛΒ΄. (Καλμέ) (Μενοχίους) --- Όλη η γη, ιδιαίτερα οι εκλεκτοί, θα εγκρίνει το διάταγμα του Θεού, Α΄ Κορινθίους Ϛ΄. Β΄. Ο Χέιντοκ στη συνέχεια πραγματεύεται την ανεπάρκεια των εξωτερικών θυσιών μόνο. Όψις. Δεν παραπονιέμαι για καμία παράλειψη (Μενοχίους) σε αυτές τις εξωτερικές τελετές. (Χέιντοκ) --- Ο Θεός δεν απαιτούσε θύματα κατά τη διάρκεια της αιχμαλωσίας· αλλά πάντα απαιτούσε αίνο, (εδ. ΙΔ΄.· Καλμέ) μια συντετριμμένη καρδιά, Ψαλμός Ν΄. ΙΘ΄., κ.λπ. (Χέιντοκ) --- Οι προφήτες συχνά υπενθύμιζαν στον λαό αυτήν την αλήθεια, (Ησαΐας Α΄. Β΄., και Ιερεμίας Ζ΄. Κ΄.· Καλμέ) ώστε να μην αποδίδουν υπερβολική αξία στις θυσίες, (Χέιντοκ) οι οποίες, αν και ευάρεστες στον Θεό, δεν τον ωφελούν· καθώς όλος ο κόσμος είναι ιδιοκτησία του. (Γουόρθινγκτον)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιντοκ εισάγει τον Ψαλμό πενήντα υπενθυμίζοντας την ιστορική του περίσταση και τη διαρκή εφαρμογή του. Ο Χέιντοκ Καθολικό Σχόλιο Βίβλου Βηθσαβέε. Εβδομήκοντα, «Βηρσαβέε». Μερικά αντίγραφα προσθέτουν, «η σύζυγος του Ουρία». (Χέιντοκ) --- Το υπόλοιπο του τίτλου είναι στα Εβραϊκά, κ.λπ., έτσι ώστε είναι ένα από τα πιο αυθεντικά. Ο Νάθαν δεν έδωσε την προτροπή παρά μόνο μετά από περίπου ένα χρόνο που είχε περάσει μετά την παράβαση, (Β' Βασιλειών ιβ') όταν ο Δαβίδ έγινε να εισέλθει στον εαυτό του, από έναν προφήτη κατώτερο από τον ίδιο. (Μπερτιέ) --- Μετά την αναχώρησή του, υποτίθεται ότι συνέθεσε αυτόν τον ψαλμό, για να μαρτυρήσει τη μετάνοιά του σε όλο τον κόσμο. (Καλμέτ) --- Είχε επίσης υπόψη την κατάσταση των αιχμαλώτων. (Θεοδώρητος, κ.λπ.) --- Οι δύο τελευταίοι στίχοι φαίνεται να έχουν προστεθεί στη Βαβυλώνα, (Αβενέζρα) καθώς μια παρόμοια προσθήκη έχει γίνει (Ψαλμός ρέ, μζ., και Α' Παραλειπομένων ιστ' λε'. (Καλμέτ) από κάποιον εμπνευσμένο συγγραφέα. (Χέιντοκ) --- Ο Δαβίδ γνώριζε ότι κάτι περισσότερο από την ομολογία ήταν απαραίτητο, και ότι έπρεπε να υποταχθεί σε προσωρινές τιμωρίες, ακόμη και αν ο προφήτης είχε διαβεβαιώσει ότι η αμαρτία του είχε συγχωρεθεί. Προσεύχεται να πλυθεί ακόμη περισσότερο από τις κακές συνήθειες, εδ. 4. (Γουόρθινγκτον) Σχετικά με τη φύση της αμαρτίας, το σχόλιο στρέφεται στην πραγματικότητα του προπατορικού αμαρτήματος. Αμαρτίες. Εβραϊκά, «σε ανομία,....και σε αμαρτία με συνέλαβε η μητέρα μου». Το προπατορικό αμάρτημα έχει πολυειδή παραμόρφωση, και είναι η μοιραία ρίζα άλλων παραβάσεων. Βλέπε Άγιο Αυγουστίνο, Ενχίρ.; Άγιο Θωμά Ακινάτη, [Σούμμα Θεολογίας] ι. β. ερ. πβ. α. β., εστ μούλτιπλεξ βιρτούτε. (Χέιντοκ) --- Ο προφήτης ομιλεί εδώ αναμφίβολα για το προπατορικό αμάρτημα. (Αμάμα) --- Κανένα κείμενο δεν θα μπορούσε να είναι πιο σαφές, καθώς συμφωνούν οι Πατέρες και οι Ιουδαίοι. Ωστόσο ο Γκρότιους, του οποίου οι απόψεις είναι σχεδόν πάντα ιδιόρρυθμες, και επικίνδυνες, υποστηρίζει, ότι η έκφραση είναι υπερβολική, και μόνο υπονοεί, ότι ο Δαβίδ ήταν υποκείμενος στην αμαρτία για πολύ καιρό, ακόμη από τη βρεφική του ηλικία, όπως ο Ιώβ ήταν φυσικά ελεήμων, Ιώβ λα' ιη'. --- Έτσι οι ελεύθεροι στοχαστές καταχρώνται την Αγία Γραφή, και παραμερίζοντας κάθε αυθεντία, θα δουν μόνο ό,τι θεωρούν σωστό. (Καλμέτ) --- Η αδυναμία του ανθρώπου είναι κίνητρο για οίκτο: (Μενοχίους) ο Δαβίδ ικετεύει γι' αυτό, όμως παραδέχεται, ότι το σφάλμα ήταν εξ ολοκλήρου δικό του, και ότι είχε επαρκή χάρη για να το αποφύγει. (Καλμέτ) --- Η σκέψη της αμαρτωλής μας καταγωγής, οφείλει να μας κινήσει να ικετεύσουμε, ότι μπορεί να πλυθούμε ακόμη περισσότερο, και ότι δεν θα υποκύψουμε στις κακές μας ροπές. (Γουόρθινγκτον) --- Μπορούμε να τους αντισταθούμε, και γι' αυτό ο Δαβίδ δεν θα έκανε μάταιες δικαιολογίες στην αμαρτία, καθώς ο Θεός αγαπά την αλήθεια, και μια ειλικρινή ομολογία. (Μενοχίους)
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή μου βασίζομαι σε εξωτερικές πρακτικές αντί για εσωτερική παράδοση; Πώς η επίγνωση του προπατορικού αμαρτήματος βαθαίνει την ανάγκη μου για συνεχές έλεος; Ποια συγκεκριμένη πράξη αίνου ή επανόρθωσης θα προσφέρω σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ὁ λυτρούμενος τὰς ψυχὰς ἡμῶν ἐκ τῆς ἐξουσίας τοῦ τάφου καὶ καλῶν ἡμᾶς προσφέρειν τὴν ἀληθινὴν θυσίαν τῆς αἰνέσεως, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πάσης ἐμπιστοσύνης εἰς τὰ φθαρτὰ πλούτη καὶ πλήρωσον αὐτὰς εἰλικρινοῦς ἀφοσιώσεως. Δὸς ἡμῖν πορεύεσθαι ἐνώπιόν σου ἐν ταπεινώσει καὶ ἀληθείᾳ, προσφέροντας τὰς ζωὰς ἡμῶν ὡς ζῶσαν προσφορὰν εὐάρεστον ἐνώπιόν σου. Διὰ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, καὶ διὰ πρεσβειῶν τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων. Ἀμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →