← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 16 — με τον Κλαρκ

Πράξεις 16Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Με το πνεύμα της θερμής Ουεσλεϊανής χάριτος ανοίγουμε το Σχόλιο του Αδάμ Κλαρκ στην Αγία Γραφή για το κεφάλαιο 16 των Πράξεων. Η απλή, καθοδηγούμενη από το Πνεύμα έκθεση του Κλαρκ προσκαλεί κάθε πιστό να παρακολουθήσει την πρόοδο του ευαγγελίου μέσω της Μακεδονίας, να παρακολουθήσει το Άγιο Πνεύμα να καθοδηγεί τα αποστολικά βήματα και να λάβει την πρακτική αγιότητα που πηγάζει από την απλή πίστη και την υπάκουη μαρτυρία.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τις Πράξεις 16 αργά και προσευχητικά, ακούγοντας το ίδιο Πνεύμα που καθοδηγούσε τον Παύλο, τον Σίλα και τον Τιμόθεο. Προσέξτε πώς προχωρεί ο λόγος, πώς ανοίγονται οι καρδιές και πώς υψώνεται η δοξολογία ακόμη και στη φυλακή. Δεχθείτε το απόσπασμα ως ζωντανή Γραφή για την εκκλησία σήμερα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Κλαρκ ξεκινά διευκρινίζοντας το οικογενειακό υπόβαθρο του Τιμόθεου. Αφήνουν τη φυλακή, εισέρχονται στο σπίτι της Λυδίας, παρηγορούν τους αδελφούς και αναχωρούν, 40. ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ ΣΤΟ ΚΕΦ. ΙΣΤ΄. Στίχος Πράξεις 16:1. Ένας ορισμένος μαθητής — Ο επίσκοπος Πιρς θα διάβαζε το τελευταίο μέρος αυτού του στίχου και την αρχή του επόμενου ως εξής: Ένας ορισμένος μαθητής ονόματι Τιμόθεος, (γιος μιας ορισμένης Ιουδαίας γυναίκας που πίστευε, αλλά πατέρα που ήταν Έλληνας), ο οποίος είχε καλή μαρτυρία από τους αδελφούς, κ.λπ. Αυτός ο Τιμόθεος ήταν το ίδιο πρόσωπο προς το οποίο ο άγιος Παύλος έγραψε εκείνες τις δύο ευγενείς επιστολές που σώζονται ακόμη. Το όνομα της μητέρας του ήταν Ευνίκη, όπως μαθαίνουμε από Β΄ Τιμόθεον 1:5. Ποιο ήταν το όνομα του πατέρα του δεν γνωρίζουμε· ήταν είτε απλός εθνικός, είτε, το πολύ, μόνο προσήλυτος της πύλης, ο οποίος ποτέ δεν υποβλήθηκε σε περιτομή· αν είχε υποβληθεί σε αυτή την τελετή, χωρίς αμφιβολία θα είχε περιτεμνει τον γιο του· αλλά ο γιος που στερείται αυτής είναι απόδειξη ότι και ο πατέρας ήταν έτσι. Μερικά χειρόγραφα. Στη συνέχεια εξηγεί τον συνετό λόγο για την περιτομή του Τιμόθεου. Στίχος 3. Στίχος Πράξεις 16:3. Πήρε και τον περιέτεμε — Για αυτόν τον απλό λόγο, ότι οι Ιουδαίοι ούτε θα τον άκουγαν να κηρύττει, ούτε θα είχαν καμία σχέση μαζί του, αν ήταν διαφορετικά. Επιπλέον, ο ίδιος ο άγιος Παύλος δεν θα μπορούσε να έχει πρόσβαση στους Ιουδαίους σε κανένα μέρος, αν γνώριζαν ότι συναναστρεφόταν με πρόσωπο απερίτμητο· θα θεωρούσαν και τους δύο ακάθαρτους. Η περιτομή του Τιμόθεου ήταν απλώς συνετός κανονισμός· ένας που κατέστη επιτακτικά αναγκαίος από τις περιστάσεις στις οποίες βρίσκονταν τότε· και, καθώς έγινε μόνο σε σχέση με αυτό, ο Τιμόθεος δεν τέθηκε υπό καμία ανάγκη να τηρεί τον Μωσαϊκό νόμο, ούτε θα μπορούσε να βλάψει την πνευματική του κατάσταση, επειδή δεν το έκανε για να ζητήσει δικαίωση από τον νόμο, διότι αυτή την είχε ήδη, μέσω της πίστης στον Χριστό. Στις Προς Γαλάτας 2:3-5, διαβάζουμε ότι ο Παύλος αρνείται να περιτεμνει τον Τίτο, ο οποίος ήταν Έλληνας, και οι γονείς του εθνικοί, παρά τις παρακλήσεις ορισμένων ζηλωτών Ιουδαϊζόντων Χριστιανών, καθώς ο σκοπός τους ήταν να τον φέρουν υπό τον ζυγό του νόμου· εδώ, η περίπτωση ήταν ευρέως διαφορετική, και η αναγκαιότητα του μέτρου αναμφισβήτητη. Ο Κλαρκ στρέφεται στη συνέχεια στη μεταστροφή της Λυδίας δίπλα στον ποταμό. Στίχος 14. Στίχος Πράξεις 16:14. Λυδία, πωλήτρια πορφύρας — Πιθανότατα έλαβε το όνομά της από την επαρχία Λυδία, στην οποία βρισκόταν η πόλη Θυάτειρα. Οι Λυδές γυναίκες έχουν εξυμνηθεί για τα όμορφα πορφυρά προϊόντα τους. Η οποία λάτρευε τον Θεό — Δηλαδή, ήταν προσήλυτη στην Ιουδαϊκή θρησκεία· όπως ήταν πιθανότατα όλες οι γυναίκες που κατέφευγαν εδώ. Της οποίας την καρδιά άνοιξε ο Κύριος — Καθώς ήταν ειλικρινής λάτρης του Θεού, ήταν προετοιμασμένη να δεχθεί τις ουράνιες αλήθειες που μίλησε ο Παύλος και οι σύντροφοί του· και, καθώς ήταν πιστή στη χάρη που είχε λάβει, έτσι ο Θεός της έδωσε περισσότερη χάρη, και της έδωσε τώρα θεία πεποίθηση ότι όσα μίλησε ο Παύλος ήταν αληθινά· και επομένως πρόσεξε τα πράγματα — τα πίστεψε και τα δέχθηκε ως διδασκαλίες του Θεού· και με αυτή την πίστη ενώθηκε όλη η οικογένειά της, και σε αυτή βαπτίστηκαν όλοι.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Κλαρκ τονίζει την πραγματικότητα της δαιμονικής κατοχής στην περίπτωση της Πυθίας. Στίχος 18. Στίχος Πράξεις 16:18. Ο Παύλος, λυπημένος — Πιθανότατα για τους λόγους που αναφέρθηκαν παραπάνω. Στράφηκε προς το πνεύμα — Όχι προς τη γυναίκα· αυτή ήταν μόνο το όργανο μέσω του οποίου ενεργούσε το πνεύμα. Σε προστάζω, στο όνομα του Ιησού — Ο Ιησούς είναι ο Σωτήρας· ο Σατανάς είναι ο Αβαδδών και ο Απολλύων, ο καταστροφέας. Ο κυρίαρχος Σωτήρας λέει στον καταστροφέα, Έξελθε από αυτήν· και εξήλθε την ίδια ώρα. Κάθε περίσταση αυτής της περίπτωσης αποδεικνύει ότι ήταν πραγματική κατοχή. Έχουμε ήδη αρκετές ευκαιρίες να παρατηρήσουμε τη μεγάλη ακρίβεια του αγίου Λουκά στις αφηγήσεις του για τους δαιμονισμένους· η εκπαίδευσή του ως ιατρού του έδωσε πλεονεκτήματα να ανιχνεύσει απάτη αυτού του είδους όπου υπήρχε· αλλά δεν βλέπει καμία σε αυτή την περίπτωση. Μιλάει για το πνεύμα και την κόρη ως διακριτά πρόσωπα. Η κόρη είχε πνεύμα μαντείας. Ο Παύλος στράφηκε προς το πνεύμα, και είπε, Σε προστάζω ΕΣΥ να εξέλθεις ΑΠΟ ΑΥΤΗΝ· και εξήλθε την ίδια ώρα. Αν ο άγιος Λουκάς δεν θεωρούσε αυτό πραγματική περίπτωση δαιμονικής κατοχής, έχει χρησιμοποιήσει την πιο ακατάλληλη γλώσσα που μπορούσε να επιλέξει· γλώσσα και μορφές ομιλίας σχεδιασμένες να εξαπατήσουν όλους τους αναγνώστες του, και να τους κάνουν να πιστέψουν ψέμα. Αλλά είναι αδύνατο ο άγιος απόστολος να το έκανε αυτό, επειδή ήταν καλός άνθρωπος· και δεν είναι πιθανό να εξαπατηθεί από ένα σύνολο απατεώνων, επειδή ήταν σοφός άνθρωπος· και θα ήταν παράλογο να υποθέσουμε ότι, ενώ βρισκόταν υπό την επιρροή του Αγίου Πνεύματος, θα μπορούσε να εξαπατηθεί από την πονηριά ακόμη και του ίδιου του διαβόλου. Σχετικά με τις μεσονύκτιες δοξολογίες, τονίζει τη χαρά των αποστόλων εν μέσω παθημάτων. Στίχος 25. Στίχος Πράξεις 16:25. Τα μεσάνυχτα ο Παύλος και ο Σίλας έψαλλαν ύμνους — Αν και αυτοί οι άγιοι άνθρωποι ένιωθαν πολλά, και είχαν λόγο να φοβούνται περισσότερα, όμως είναι ατρόμητοι, και ακόμη ευτυχείς στα παθήματά τους· ήταν τόσο πλήρως ικανοποιημένοι ότι ήταν σωστοί, και είχαν κάνει το καθήκον τους, ώστε δεν υπήρχε χώρος για μετάνοια ή αυτοκατηγορία. Την ίδια στιγμή είχαν τέτοιες παρηγοριές από τον Θεό που μπορούσαν να κάνουν οποιεσδήποτε περιστάσεις όχι μόνο ανεκτές, αλλά ευχάριστες. Προσευχήθηκαν, πρώτα, για χάρη να τους στηρίξει, και για συγχώρεση και σωτηρία για τους διώκτες τους· και έπειτα, δεύτερον, έψαλλαν ύμνους στον Θεό, ο οποίος τους είχε καλέσει σε τέτοια κατάσταση σωτηρίας, και τους είχε αξιώσει να υποφέρουν ντροπή για τη μαρτυρία του Ιησού. Και, αν και βρίσκονταν στην εσωτερική φυλακή, έψαλλαν τόσο δυνατά και με τόση καρδιά ώστε οι φυλακισμένοι τους άκουσαν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού καθοδηγεί το Πνεύμα τώρα τα βήματά σας σε νέα πεδία μαρτυρίας; Πώς μπορεί η συνετή αγάπη για τους άλλους να διαμορφώσει τις πράξεις σας χωρίς να διακυβεύει την ελευθερία του ευαγγελίου; Σε ποια δοκιμασία μπορείτε, όπως ο Παύλος και ο Σίλας, να αφήσετε τη δοξολογία να υψωθεί και να εμπιστευθείτε τον Θεό να ανοίξει με σεισμό τις πόρτες της φυλακής;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για την απλή έννοια της Γραφής που άνοιξε ο Αδάμ Κλαρκ. Στείλε το Πνεύμα σου να μας καθοδηγήσει όπως καθοδήγησε τους αποστόλους. Άνοιξε καρδιές όπως της Λυδίας, ελευθέρωσε τους καταπιεσμένους, και γέμισε τον λαό σου με άγια χαρά που ψάλλει τα μεσάνυχτα. Στερέωσε τις εκκλησίες σου στην πίστη και πρόσθετε καθημερινά στον αριθμό τους εκείνους που σώζονται, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →