← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ησαΐας

Ησαΐας 15-16 — με τον Καλβίνο

Ησαΐας 15-16Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στη φωνή του Καλβίνου καθώς ανοίγει το προφητικό φορτίο κατά του Μωάβ στους Ησαΐας 15-16. Η προσεκτική έκθεση του Καλβίνου αποκαλύπτει τόσο τη σφοδρότητα της θείας κρίσης όσο και την τρυφερή καρδιά με την οποία ο προφήτης θρηνεί την πτώση ενός γειτονικού λαού. Τα λόγια του μας προσκαλούν να παρακολουθήσουμε την πρόνοια του Θεού να ενεργεί εν μέσω της ανόδου και της πτώσης των εθνών. Καθώς ακούμε, μας υπενθυμίζεται ότι κάθε ιστορική αναταραχή υπηρετεί τους σκοπούς του Κυρίου που βασιλεύει επί πάντων. Το σχόλιο του Καλβίνου μας καθοδηγεί να δούμε αυτά τα αρχαία γεγονότα όχι ως μακρινή ιστορία αλλά ως ζωντανή διδασκαλία για τον λαό του Θεού σήμερα. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας να δεχθούμε ό,τι το Πνεύμα έχει διαφυλάξει μέσω του πιστού έργου του Καλβίνου.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε πλήρως τα κεφάλαια 15 και 16 του Ησαΐα. Ακούστε τις επαναλαμβανόμενες κραυγές καταστροφής που σαρώνουν τις πόλεις και τα χωράφια του Μωάβ. Προσέξτε τον απροσδόκητο θρήνο του προφήτη και τις επανειλημμένες εκκλήσεις να ζητήσετε καταφύγιο στη Σιών. Αφήστε το βάρος αυτών των χρησμών να εγκατασταθεί πριν στραφούμε στην έκθεση του Καλβίνου. Αφιερώστε χρόνο στο κείμενο, διαβάζοντας αργά και προσευχητικά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος αρχίζει απευθυνόμενος στο φορτίο του Μωάβ. 1. Το φορτίο του Μωάβ. Εδώ ο Προφήτης προφητεύει κατά των Μωαβιτών, οι οποίοι ήταν γείτονες των Ιουδαίων και συγγενείς τους εξ αίματος· διότι γνωρίζουμε ότι οι Μωαβίτες κατάγονταν από τον Λωτ, ο οποίος ήταν ανεψιός του Αβραάμ. (Γένεσις 11:31, Γένεσις 19:37.) Αυτά τα έθνη όντας τόσο στενά συγγενικά, η ανθρωπιά τουλάχιστον απαιτούσε να διατηρούν κάποια φιλική επικοινωνία μεταξύ τους. Αλλά καμία συγγένεια δεν εμπόδισε τους Μωαβίτες να τρέφουν εχθρότητα προς τους Ιουδαίους, ή ακόμη και να τους παρενοχλούν όποτε ήταν στη δύναμή τους· το οποίο είναι απόδειξη άγριας και βάρβαρης διάθεσης. Σε αυτούς επίσης, εξαιτίας της σκληρότητάς τους προς τον λαό του Θεού, προς τον οποίο όφειλαν να συμπεριφέρονται με αδελφική αγάπη, ο Προφήτης επομένως απειλεί καταστροφή. Ο Καλβίνος στη συνέχεια εξηγεί τον διπλό σκοπό αυτών των προφητειών. Πρέπει να θυμόμαστε τον σκοπό αυτών των προφητειών. Δεν μπορεί να πιστευθεί ότι ήταν προς όφελος των Μωαβιτών, ακόμη κι αν είχαν ακούσει από το στόμα του Προφήτη τα λόγια που διαβάζουμε· αλλά ούτε τους απευθύνθηκε με τη φωνή του, ούτε τους έστειλε γραπτή επικοινωνία. Ήταν λοιπόν προς τους πιστούς, και όχι προς αυτούς, που απέβλεπε ο Προφήτης, και για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος ήταν, ότι όταν έβλεπαν τόσες πολλές αλλαγές να λαμβάνουν χώρα, πόλεις να ανατρέπονται, βασίλεια να καταστρέφονται και να διαδέχονται το ένα το άλλο, να μην νομίζουν ότι αυτός ο κόσμος κυβερνάται από την τυφλή βία της τύχης, αλλά να αναγνωρίζουν την πρόνοια του Θεού. Αν τίποτα δεν είχε προφητευθεί, οι νόες των ανθρώπων, έχοντας ισχυρή τάση προς την ανοησία, και όντας παράξενα τυφλοί στα έργα του Θεού, θα μπορούσαν να ήταν διατεθειμένοι να αποδώσουν όλα αυτά στην τύχη· αλλά όταν είχαν προειδοποιηθεί από τους Προφήτες, έβλεπαν τις κρίσεις του Θεού σαν από υψηλό παρατηρητήριο. Σε εμάς επίσης σήμερα ο Ησαΐας έχει, κατά κάποιον τρόπο, δείξει με το δάχτυλο αυτό που τότε ήταν κρυμμένο. Στις προφητείες του βλέπουμε τον Θεό να κάθεται στον θρόνο της κρίσεώς του, και να ρυθμίζει τα πάντα σύμφωνα με την ευαρέσκειά του· και παρόλο που οι ασεβείς με διάφορους τρόπους εξέφραζαν την τρελή οργή τους, ο Κύριος όμως χρησιμοποιούσε τη δράση τους για να εκτελέσει τις κρίσεις του. Ο δεύτερος σκοπός που είχαν οι προφήτες υπόψη ήταν, ότι ενώ ολόκληρος ο κόσμος κλυδωνιζόταν, οι Ιουδαίοι να γνωρίζουν ότι ο Θεός φρόντιζε για την ασφάλειά τους, και ότι μαρτυρούσε τη θέρμη της στοργής του για την Εκκλησία, εκδικούμενος τους εχθρούς της από τους οποίους είχε τύχει βάρβαρης μεταχείρισης. Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναλαμβάνει τον χαρακτήρα ενός πενθούντος. 5. Η καρδιά μου θα κραυγάσει για τον Μωάβ. Τελικά αναλαμβάνει τον χαρακτήρα ενός πενθούντος. Αλλά μπορεί να θεωρηθεί παράξενο και ασυνεπές σε αυτόν να θρηνεί την συμφορά των Μωαβιτών· διότι όφειλε μάλλον να είχε θρηνήσει την καταστροφή της Εκκλησίας, και να είχε χαρεί για την καταστροφή των εχθρών της. Είναι συνήθεια των προφητών, ωστόσο, να αναλαμβάνουν με αυτόν τον τρόπο τον χαρακτήρα εκείνων των οποίων τις συμφορές προφητεύουν, και έτσι να παρουσιάζουν την κατάστασή τους, σαν σε σκηνή· με αυτόν τον τρόπο παράγουν ισχυρότερη εντύπωση από ό,τι αν παρέδιδαν τη διδασκαλία τους με άμεση μορφή. Ωστόσο δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι προφήτες έτρεμαν μπροστά στις κρίσεις του Θεού, ακόμη και κατά των ασεβών· αν και η έννοια που έχω δηλώσει είναι απλούστερη και καταλληλότερη, και μπορεί εύκολα να συναχθεί από τη συχνή χρήση.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος καταλήγει δείχνοντας πώς το χέρι του Κυρίου καταδιώκει τους ασεβείς. Σε όσους διέφυγαν του Μωάβ λιοντάρια. Αυτά είναι επίσης τα προσθέματα για τα οποία μίλησε, ή, τουλάχιστον, μέρος αυτών. Αυτό μπορεί να θεωρηθεί ως η κορωνίδα εκείνης της συμφοράς· ώστε αν κάποια αποσπάσματα του εχθρού προσπαθούσαν να διαφύγουν, και να σώσουν τους εαυτούς τους από τη σφαγή, θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν λιοντάρια και άγρια θηρία, από τα οποία καταβροχθίζονταν. «Θα διαφύγουν, πράγματι,» λέει, «από τη σφαγή, αλλά δεν θα είναι ασφαλείς εξαιτίας αυτού, ούτε θα διαφύγουν το χέρι του Θεού.» Και αυτή είναι η αληθινή έννοια του Προφήτη, αν εξετάσουμε προσεκτικά το εύρος ολόκληρου του χωρίου· διότι σκόπευε να βαθύνει την εικόνα εκείνης της θλιβερής συμφοράς προσθέτοντας, ότι ακόμη και το μικρό υπόλειμμα που θα διασωθεί από τη σφαγή θα πέσει στα σαγόνια λιονταριών. Το χέρι του Κυρίου καταδιώκει τους ασεβείς με τέτοιο τρόπο ώστε δεν μπορούν με κανέναν τρόπο να διαφύγουν· διότι αν αποφύγουν έναν κίνδυνο, συναντούν αμέσως έναν άλλο. Ας θυμηθούμε ότι αυτά λέγονται από τον Προφήτη για την παρηγοριά των ευσεβών, ώστε να οχυρώσουν τους νόες τους με κάποια υπόσχεση ενάντια στη σκληρότητα των εχθρών τους, οι οποίοι τελικά θα καταστραφούν, και δεν θα βρουν πουθενά καταφύγιο ούτε στους θεούς τους, ούτε σε οχυρά, ούτε σε κρυψώνες, ούτε στη φυγή.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού βλέπετε την πρόνοια του Θεού να εργάζεται πιο καθαρά στην άνοδο και την πτώση των εθνών σήμερα; 2. Πώς διαμορφώνει η προθυμία του Καλβίνου να θρηνήσει την κρίση την ίδια σας την απόκριση στο πάθος των άλλων; 3. Σε ποια περιοχή της ζωής πειράζεστε να βασιστείτε σε ψευδείς ασφάλειες αντί για το καταφύγιο που παρέχει ο Θεός;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Δέσποτα Κύριε, οὗ αἱ κρίσεις ἐπὶ τοὺς ὑπερηφάνους καὶ εἰδωλολάτρας εἰσὶν ἀεὶ δίκαιαι, τρέμομεν ἔμπροσθεν τοῦ λόγου ὃν ἐλάλησας κατὰ Μωάβ, καὶ ῥίπτομεν ἑαυτοὺς ὁλοψύχως ἐπὶ τὴν πιστότητα τῆς διαθήκης Σου. Κράτησον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς ἐπίγεια ὀχυρώματα ἢ ψευδεῖς θεούς, καὶ δώρησαι ἡμῖν καρδίας νὰ πενθῶμεν μετὰ τῶν πιπτόντων ὑπὸ τὴν χεῖρά Σου, ἐνῷ ἀναπαυόμεθα ἐν τῇ ἀσφαλείᾳ ἣν ἐξησφάλισας διὰ τῆς ἐκκλησίας Σου διὰ τοῦ Χριστοῦ. Διατήρησον ἐν ἡμῖν πιστὸν ὑπόλειμμα, κεκρυμμένον διὰ τῆς χάριτός Σου ἕως τῆς ἡμέρας τῆς ἀπολυτρώσεως. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →