← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571)

Ομιλία — Περί Κοινής Προσευχής και Μυστηρίων

Το Δεύτερο Βιβλίο των Ομιλιών (1571) 9Τα Βιβλία των Ομιλιών (Certain Sermons or Homilies)15 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Αυτό το μάθημα αντλεί από την Ομιλία περί Κοινής Προσευχής και Μυστηρίων στο Δεύτερο Βιβλίο Ομιλιών, μια βασική δήλωση της Μεταρρύθμισης που καθορίζει πώς πρέπει να προσεγγίζει η εκκλησία αυτές τις κεντρικές πράξεις λατρείας. Καλέι τους πιστούς να δεχτούν τη διδασκαλία με ευλάβεια, ώστε η πρακτική τους στην προσευχή και τα μυστήρια να διαμορφωθεί από την Αγία Γραφή και το πνεύμα της πρώτης εκκλησίας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στην ίδια την ομιλία και διάβασέ την προσεκτικά. Το κείμενο βασίζεται ιδιαίτερα σε περάσματα όπως το Α' Κορινθίους 14, το Ματθαίος 18, και τη μαρτυρία του Αυγουστίνου και άλλων πρώτων πατέρων, καθώς αναπτύσσει τη διδασκαλία του για την προσευχή και τα μυστήρια.
Μελετήστε

Μελέτη

Η Ομολογία ανοίγει δηλώνοντας την αναγκαιότητα της δημόσιας προσευχής και της ορθής χρήσης των μυστηρίων. Μεταξύ των πολυειδών ασκήσεων του λαού του Θεού (αγαπητοί Χριστιανοί) δεν υπάρχει καμία πιο αναγκαία για όλες τις τάξεις και σε όλους τους καιρούς από τη δημόσια προσευχή και την ορθή χρήση των μυστηρίων. Διότι με την πρώτη ικετεύουμε από τα χέρια του Θεού όλα εκείνα τα πράγματα που διαφορετικά δεν μπορούμε να λάβουμε. Και με το άλλο μας αγκαλιάζει και προσφέρει τον εαυτό του για να αγκαλιαστεί από εμάς. Γνωρίζοντας λοιπόν ότι αυτές οι δύο ασκήσεις είναι τόσο αναγκαίες για εμάς ας μην θεωρήσουμε ακατάλληλο να εξετάσουμε πρώτα τι είναι η προσευχή και τι είναι ένα μυστήριο και έπειτα πόσα είδη προσευχών υπάρχουν και πόσα μυστήρια ώστε να κατανοήσουμε καλύτερα πώς να τα χρησιμοποιούμε ορθά. Για να γνωρίσουμε τι είναι αυτά ο Άγιος Αυγουστίνος μας διδάσκει στο βιβλίο του που τιτλοφορείται «Περί του πνεύματος και της ψυχής» (Αυγουστίνος «De Spiritu et anima»). Λέγει λοιπόν περί της προσευχής: Η προσευχή είναι λέγει αυτός η ευλάβεια του νου δηλαδή η επιστροφή προς τον Θεό μέσω ευλαβικής και ταπεινής διαθέσεως η οποία διάθεση είναι μια ορισμένη εκούσια και γλυκιά ροπή του ίδιου του νου προς τον Θεό. Η Ομολογία έπειτα στρέφεται στον αριθμό των μυστηρίων που θεσπίστηκαν από τον Χριστό. Τώρα με παρόμοια ή μάλλον περισσότερη συντομία θα ακούσετε πόσα μυστήρια υπάρχουν που θεσπίστηκαν από τον Σωτήρα μας Χριστό και πρέπει να συνεχίζονται και να λαμβάνονται από κάθε Χριστιανό στον κατάλληλο χρόνο και τάξη και για τον σκοπό που ο Σωτήρας μας Χριστός θέλησε να λαμβάνονται. Και όσον αφορά τον αριθμό τους αν έπρεπε να εξεταστούν σύμφωνα με την ακριβή σημασία ενός μυστηρίου δηλαδή για τα ορατά σημεία που διατάσσονται ρητώς στην Καινή Διαθήκη στα οποία συνδέεται η υπόσχεση της δωρεάν συγχωρήσεως της αμαρτίας μας και της αγιότητάς μας και της ενώσεως εν Χριστώ υπάρχουν μόνο δύο δηλαδή το Βάπτισμα και η Θεία Ευχαριστία. Διότι αν και η άφεση έχει την υπόσχεση συγχωρήσεως αμαρτίας όμως με τον ρητό λόγο της Καινής Διαθήκης δεν έχει αυτή την υπόσχεση συνδεδεμένη και δεμένη με το ορατό σημείο που είναι η επιθέση χειρών. Έπειτα η Ομολογία πραγματεύεται το ζήτημα της χρήσεως αγνώστων γλωσσών στην κοινή προσευχή και στα μυστήρια. Τώρα που κατανοήσαμε επαρκώς τι είναι η προσευχή και τι είναι ένα μυστήριο επίσης και πόσα είδη προσευχών υπάρχουν και πόσα μυστήρια κατά την ίδρυση του Σωτήρος μας Χριστού ας δούμε αν οι Γραφές και τα παραδείγματα της Πρωτοχριστιανικής Εκκλησίας επιτρέπουν οποιαδήποτε φωνητική προσευχή δηλαδή όταν το στόμα εκφέρει τις ικεσίες με φωνή ή οποιοδήποτε είδος μυστηρίου ή άλλη δημόσια ή κοινή τελετή ή πράξη που αφορά το όφελος και την οικοδομή των αγραμμάτων να τελείται σε γλώσσα άγνωστη ή μη κατανοητή από τον λειτουργό ή τον λαό ναι και αν οποιοδήποτε πρόσωπο μπορεί ιδιωτικώς να χρησιμοποιεί οποιαδήποτε φωνητική προσευχή σε γλώσσα που ο ίδιος δεν κατανοεί. Σε αυτό το ερώτημα πρέπει να απαντήσουμε όχι. Και πρώτα περί της κοινής προσευχής και της τελέσεως των μυστηρίων. Η Ομολογία ολοκληρώνει το επιχείρημά της επιβεβαιώνοντας ότι η κοινή προσευχή και τα μυστήρια πρέπει να γίνονται σε γλώσσα κατανοητή από τους ακροατές. Αυτός ο Αυτοκράτορας (όπως γράφει ο Σαβελλίκος) ευνόησε τον Επίσκοπο Ρώμης και όμως βλέπουμε πόσο σαφές διάταγμα εκδίδει για την προσευχή και την τέλεση των μυστηρίων σε γνωστή γλώσσα ώστε η ευλάβεια των ακροατών να διεγείρεται από τη γνώση αντίθετα προς την κρίση εκείνων που θα ήθελαν η άγνοια να δημιουργεί ευλάβεια. Το καθιστά επίσης ζήτημα καταδίκης το να γίνονται αυτά τα πράγματα σε γλώσσα που οι ακροατές δεν κατανοούν. Ας συμπεράνουμε λοιπόν με τον Θεό και τη συναίνεση όλων των καλών ανθρώπων ότι καμία κοινή προσευχή ή μυστήρια δεν πρέπει να τελούνται σε γλώσσα που δεν είναι κατανοητή από τους ακροατές. Τώρα λίγα λόγια περί της ιδιωτικής προσευχής σε άγνωστη γλώσσα. Αναλάβαμε όπου αρχίσαμε να ομιλούμε για αυτό το θέμα όχι μόνο να αποδείξουμε ότι καμία κοινή προσευχή ή τέλεση μυστηρίων δεν πρέπει να γίνεται σε γλώσσα άγνωστη στους ακροατές αλλά επίσης ότι κανένα πρόσωπο δεν πρέπει να προσεύχεται ιδιωτικώς σε εκείνη τη γλώσσα που ο ίδιος δεν κατανοεί. Το οποίο πράγμα δεν θα είναι δύσκολο να αποδειχθεί αν δεν λησμονήσουμε τι είναι η προσευχή.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Η Ομολογία συγκεντρώνει τη διδασκαλία της δείχνοντας γιατί και η ιδιωτική προσευχή απαιτεί κατανόηση. Διότι αν η προσευχή είναι εκείνη η αφοσίωση του νου που αναγκάζει την καρδιά να υψωθεί στον ΘΕΟ: πώς θα μπορούσε να λεχθεί ότι προσεύχεται εκείνο το πρόσωπο που δεν κατανοεί τις λέξεις που εκφέρει η γλώσσα του στην προσευχή; Ναι, πώς μπορεί να λεχθεί ότι μιλάει; Διότι το να μιλάς είναι να εκφέρεις με φωνή τη σκέψη του νου. Και η φωνή που εκφέρει ένας άνθρωπος όταν μιλάει, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο αγγελιοφόρος του νου, για να φέρει στο φως τη γνώση αυτού που αλλιώς παραμένει κρυφό στην καρδιά, και δεν μπορεί να γίνει γνωστό σύμφωνα με αυτό που γράφει ο Άγιος Παύλος: 'Ποιος άνθρωπος (λέει) γνωρίζει τα πράγματα που αφορούν τον άνθρωπο, παρά μόνο το πνεύμα του ανθρώπου, που είναι μέσα στον άνθρωπο' (Α' Κορινθίους 2.11); Εκείνος λοιπόν που δεν κατανοεί τις φωνές που εκφέρει η γλώσσα του, δεν μπορεί να λεχθεί ότι μιλάει σωστά, αλλά μάλλον ότι μιμείται, όπως οι παπαγάλοι, και άλλα τέτοια πουλιά συνηθίζουν να μιμούνται τις ανθρώπινες φωνές.
Απαντήστε

Απάντησε

Πώς η επιμονή της ομιλίας στην κατανόηση αναδιαμορφώνει τον τρόπο που προσεγγίζεις την Κυριακάτικη λατρεία; Με ποιους τρόπους η σαφέστερη συμμετοχή στην κοινή προσευχή θα μπορούσε να εμβαθύνει την αίσθηση του ανήκειν σου στο ένα σώμα του Χριστού; Πού αισθάνεσαι ότι ο Κύριος σε καλεί να προετοιμάσεις την καρδιά σου πιο συνειδητά πριν προσευχηθείς ή λάβεις τα μυστήρια;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ευλογημένε Πατέρα, δώσε να προσφέρονται και να λαμβάνονται οι κοινές μας προσευχές και τα μυστήρια που λαμβάνουμε με κατανόηση και ζωντανή πίστη. Διαμόρφωσέ μας ως έναν λαό που υψώνει μία φωνή και μία καρδιά προς Εσένα, ώστε να οικοδομηθούμε και να ελκυστούμε όλο και βαθύτερα στην ενότητα που έχουμε εν Χριστώ. Κράτησέ μας από κενά λόγια ή ασυνείδητη τελετουργία, και ας διεγείρει κάθε πράξη λατρείας τις καρδιές μας να Σε αγαπάμε και να Σε υπηρετούμε πιο πιστά. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Τα Βιβλία των Ομιλιών (Certain Sermons or Homilies) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →