Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους
Προς Εφεσίους 4 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που επικεντρώνεται στο Σχόλιο της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ για το κεφάλαιο 4 της προς Εφεσίους. Αυτή η πολύτιμη συλλογή συγκεντρώνει τη σοφία των Καθολικών ερμηνευτών για να ξεδιπλώσει το όραμα του Αγίου Παύλου για την ενότητα της Εκκλησίας, τα χαρίσματα του Χριστού και την κλήση στην αγιότητα. Μέσα από τις προσεκτικές σημειώσεις του, μας προσκαλούν να δούμε πώς το ένα Σώμα, το ένα Πνεύμα και η μία ελπίδα διαμορφώνουν τη ζωή κάθε πιστού. Το έργο του Χέιντοκ μας υπενθυμίζει ότι αυτές οι αρχαίες αλήθειες παραμένουν ζωντανοί οδηγοί για την Εκκλησία σήμερα. Ας εισέλθουμε στο κείμενο με ανοιχτές καρδιές, έτοιμοι να λάβουμε τόσο διδασκαλία όσο και χάρη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Πάρτε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε το κεφάλαιο 4 των Εφεσίων πλήρως. Επιτρέψτε στα λόγια του αποστόλου για την ενότητα, το μέτρο του δώρου του Χριστού και την κλήση στην ώριμη πίστη να μιλήσουν απευθείας στην καρδιά σας. Παρατηρήστε πώς το κείμενο μετακινείται από το δόγμα στην καθημερινή συμπεριφορά. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και σταματήστε όπου μια φράση παραμένει. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ έτοιμοι να μελετήσετε το απόσπασμα με την καθοδήγηση του Χέιντοκ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χέιντοκ ξεκινά παρουσιάζοντας τους τρεις μεγάλους λόγους για την χριστιανική ενότητα.
Εν μιά ελπίδι της κλήσεώς σας. Οι τρεις μεγάλοι λόγοι που έχουμε να αγαπούμε ο ένας τον άλλον περιέχονται σε αυτό το εδάφιο, διότι έχουμε μόνον ένα σώμα, του οποίου ο Χριστός είναι η κεφαλή. Όλοι μας εμψυχούμεθα από το αυτό πνεύμα, δηλαδή το Άγιον Πνεύμα, το οποίον δίδεται εις όλους μας, και όλοι μας ζούμε εν τη αυτή ελπίδι της αιωνίου ευτυχίας. (Καλμέτ)Το σχόλιο στη συνέχεια εξηγεί πώς η χάρις διανέμεται σύμφωνα με το δώρον του Χριστού.
Εις έκαστον εξ ημών εδόθη χάρις κατά το μέτρον του δώρου του Χριστού. Δηλαδή, καθώς ευηρέστησεν εις τον Χριστόν να δωρήση τας δωρεάς αυτού εις ημάς· διά να δείξη, λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ότι δεν ήτο κατά τινα αξίαν ημετέραν. Αι λέξεις επίσης δείχνουν ότι ο Χριστός είναι ο δωρητής και συγγραφεύς των χαρίτων, και συνεπώς ο αληθής Θεός. (Ουίθαμ) --- Πρέπει να προσπαθήσωμεν δι' όλων των μέσων εις την εξουσίαν μας να διατηρήσωμεν αυτήν την ενότητα, ιδιαιτέρως αποφεύγοντες την ζηλοτυπίαν, ή φθονούντες τας χάριτας αι οποίαι εδόθησαν εις τον πλησίον μας· θεωρούντες ότι όλαι προέρχονται από τον αυτόν Θεόν, ο οποίος διαιρεί εις έκαστον ως ευαρεστείται. (Τιρίνους)Ο Χέιντοκ στη συνέχεια υπογραμμίζει την θείαν εξουσίαν του Χριστού εις την εγκαθίδρυσιν της αποστολικής διακονίας.
Εις μεν τινάς έδωκεν να είναι απόστολοι, κ.λπ. Λέγεται (Α' Κορινθίους ιβ' 28) ότι ο Θεός (ακόμη και με το ελληνικόν άρθρον) έδωκεν εις τινάς να είναι απόστολοι, κ.λπ. και εδώ λέγεται περί του Χριστού· άλλη απόδειξις ότι ο Χριστός είναι ο αληθής Θεός. (Ουίθαμ)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χέιντοκ αναλογίζεται σχετικά με την κάθοδο του Χριστού εις τα κατώτερα μέρη της γης.
Ηχμαλώτευσε αιχμαλωσίαν.[1] Ο άγιος Ιερώνυμος και άλλοι ερμηνεύουν αυτές τις λέξεις ως αναφερόμενες στην απελευθέρωση από τον Χριστό των ευσεβών ψυχών που είχαν αποθάνει πριν από την ανάληψή του και οι οποίες κρατούνταν σε τόπο αναπαύσεως ο οποίος ονομάζεται Λίμβος Πατρούμ [δηλαδή Λίμβος των Πατέρων· ενίοτε καλούμενος Παράδεισος (Λουκάς κγ΄ 43.), Κόλπος Αβραάμ (Λουκάς ιστ΄ 22.), ή Φυλακή (Α΄ Πέτρου γ΄ 19.)]. --- Εδωρήσατο δόματα τοις ανθρώποις. Αφού απελευθέρωσε τους ανθρώπους από την αιχμαλωσία της αμαρτίας, εδωρήθη εις αυτούς τα δώρα και τις χάριτές του. (Ουίθαμ) --- Δια τούτο αυτός, ο Δαβίδ, εις τον Ψαλμόν ξη΄, χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις, προκειμένου να δείξει ότι αυτά τα δώρα ήσαν δωρεάν, και ότι ουδείς είχε δικαίωμα να παραπονεθεί ότι άλλος έλαβε περισσότερα· μετά τούτο ο απόστολος προχωρεί να δείξει ότι ο Χριστός ακόμη κατέβη εις τα κατώτερα μέρη της γης, προκειμένου να μας διδάξει ταπεινοφροσύνη· όθεν συμπεραίνει ότι οφείλομεν να είμεθα ταπεινοί και να ζώμεν εν ενώσει μετά των αδελφών μας, το οποίον είναι το κύριον θέμα του παρόντος κεφαλαίου. (Τιρίνος)Το σχόλιον ολοκληρώνεται εξετάζον την αύξησιν εις το πλήρες ανάστημα του Χριστού.
Εις άνδρα τέλειον, εις μέτρον ηλικίας[2] του πληρώματος του Χριστού· τουτέστι, κατά το μέτρον της πλήρους και τελείας ηλικίας του Χριστού. Των αρχαίων ερμηνευτών, τινές ερμηνεύουν τούτο περί των όσων θα συμβούν εις τον μέλλοντα κόσμον, μετά την ανάστασιν, όταν πάντες οι εκλεκτοί θα έχουν σώματα καθ’ όλα τέλεια· και καθώς τινές εικάζουν, (όταν πάντες οι αναστάντες δι’ ευτυχούς αναστάσεως) θα φαίνονται περίπου τριάντα ετών, του αναστήματος και της ηλικίας του Χριστού όταν έπαθε. Αλλ’ άλλοι, ιδιαιτέρως οι Έλληνες ερμηνευταί, εννοούν τούτο το εδάφιον περί πνευματικής τελειότητος εν τη παρούση ζωή, δι’ ης τα μέλη του μυστικού σώματος του Χριστού συναντώνται εν τη ενότητι της πίστεως, και αυξάνουν εν χάριτι και αρετή μιμούμενοι τον Χριστόν, και ακολουθούντες την διδασκαλίαν και το παράδειγμά του. Και τούτο φαίνεται μάλλον σύμφωνον προς τα εξής· ίνα μηκέτι ώμεν νήπιοι, κυματιζόμενοι και περιφερόμενοι παντί ανέμω της διδασκαλίας, εν τη κυβερνήσει των ανθρώπων, εν πανουργία προς την μεθοδείαν της πλάνης.[3] Η ελληνική λέξις, ως παρατηρεί ο άγιος Ιερώνυμος, δύναται να σημαίνει διά της απάτης ή πλάνης των ανθρώπων· διά ψευδαισθήσεως, λέγει ο άγιος Αυγουστίνος. Και ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας λέγει ότι λέγεται διά μεταφοράς, λαμβανομένης από εκείνους οι οποίοι απατούν εις τους κύβους, διά να κερδίσουν τα πάντα δι’ εαυτούς, διά να σύρουν τους ανθρώπους εις πλάνας και αιρέσεις. Τοιαύτοι, περί την εποχήν εκείνην, ήσαν οι μαθηταί του Σίμωνος του μάγου. (Ουίθαμ) --- Έκαστος οφείλει να κοπιάζει διά να γίνη τέλειος εις την κατάστασιν εις την οποίαν ευρίσκεται, αυξάνων εις την γνώσιν και την αγάπην του Θεού, η οποία γνώσις και αγάπη του Θεού αποτελούν το πλήρες μέτρον του χριστιανού. (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος) --- Ο άγιος Αυγουστίνος επίσης παραδέχεται μίαν άλλην ερμηνείαν του χωρίου τούτου, αλλά προτιμά την προτέραν. Κατ’ αυτόν, δύναται να σημαίνει· ότι πάντες οι άνθρωποι, κατά την ανάστασιν, θα αναστηθούν εις τοιαύτην κατάστασιν ως θα είχον εάν έζων μέχρι της ηλικίας του Χριστού, ήτοι τριάντα τριών ετών. (Άγιος Θωμάς Ακινάτης) --- Το κείμενον τούτο του αποστόλου, διαβεβαιούν εις την μίαν αληθή Εκκλησίαν αιωνίαν και ορατήν διαδοχήν ποιμένων, εν τη διακονία, διαδόχων των αποστόλων, εδικαίωσε τους αγίους Πατέρας εις τους πρώτους αιώνας της Εκκλησίας, καθώς δικαιώνει τους καθολικούς της παρούσης ημέρας, να δοκιμάζουν πάντας τους αποστάτας διά της πλέον φημισμένης διαδοχής των παπών ή επισκόπων της Ρώμης. Βλέπε τούτο εις τον άγιον Ειρηναίον, βιβλ. γ΄, κεφ. 3· Τερτυλλιανόν, εν τω περί πρεσβ.· Οπτάτον, βιβλ. β΄, κατά Παρμενίου· άγιον Αυγουστίνον, κατά της επιστολής Μανιχ., κεφ. δ΄, Επιστ. 165 και αλλαχού· άγιον Επιφάνιον, αιρ. 27.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η ενότητα του ενός σώματος και του ενός Πνεύματος αμφισβητεί κάθε διαίρεση που ανέχομαι στις δικές μου σχέσεις; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο μπορώ να δεχθώ τη μερική χάρη που ο Χριστός μέτρησε για εμένα σήμερα χωρίς φθόνο ή σύγκριση; Πού μπορεί ο Κύριος να με προσκαλεί να μεταβώ από την πνευματική παιδικότητα προς το ώριμο μέτρο του πληρώματός του;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, εσύ που ανήλθες στα ύψη και έδωσες χαρίσματα στην Εκκλησία σου, σύρε μας βαθύτερα στην ενότητα που επιθυμείς. Με το ένα Πνεύμα σφράγισέ μας στην μία ελπίδα της κλήσεώς μας. Χάρισε να αυξηθούμε μαζί εις άνδρα τέλειον, φθάνοντας το πλήρες ανάστημα της αγάπης σου. Θεράπευσε κάθε ρήγμα στο Σώμα σου, και ας υπηρετεί κάθε μέλος το όλο με τη χάρη που μέτρησες. Ας αντανακλούν οι ζωές μας την ειρήνη και την αγιότητα που δεν λυπούν το Άγιο Πνεύμα σου. Διά της μεσιτείας της Μαρίας, Μητέρας της Εκκλησίας, μόρφωσέ μας κατά την ομοίωσή σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →