← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Πρὸς Ῥωμαίους 8 — μὲ τὸ Καθολικὸ Σχόλιον τοῦ Χέιντοκ

Ρωμαίους 8Υπόμνημα της Βίβλου Haydock20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε προς την προς Ρωμαίους επιστολή κεφάλαιο 8 μέσα από τον έμπιστο φακό του Σχολιασμού της Καθολικής Οικογενειακής Βίβλου του Χέιντοκ. Αυτή η κλασική συλλογή συγκεντρώνει τις γνώσεις του Γουίθαμ του Τσαλόνερ του Καλμέ και άλλων για να φωτίσει τη διδασκαλία του Παύλου για τη ζωή εν Πνεύματι. Καθώς διασχίζουμε αυτούς τους στίχους ανακαλύπτουμε πώς η χάρη μας απελευθερώνει από την καταδίκη και μας εισάγει στην ίδια τη ζωή των τέκνων του Θεού. Οι προσεκτικές σημειώσεις του Χέιντοκ μας βοηθούν να δούμε τόσο το δογματικό βάθος όσο και την πρακτική κλήση να περπατάμε σύμφωνα με το Πνεύμα παρά με τη σάρκα. Ας θρέψει αυτή η αρχαία σοφία την καρδιά σας και ας ενισχύσει την ελπίδα σας σήμερα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά το κεφάλαιο 8 της προς Ρωμαίους επιστολής. Αφήστε τα λόγια του Αγίου Παύλου να εγκατασταθούν στην καρδιά σας καθώς ακούτε τη γλυκιά φωνή του Πνεύματος. Προσέξτε τη μετάβαση από την ελευθερία εν Χριστώ στην τρυφερή πραγματικότητα της υιοθεσίας ως τέκνων του Θεού. Διαβάστε το κεφάλαιο μία φορά για τη συνολική εικόνα και έπειτα επιστρέψτε σε οποιονδήποτε στίχο που ιδιαίτερα συγκινεί την ψυχή σας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χέιδοκ ξεκινά σχολιάζοντας την Προς Ρωμαίους 8:2. Ο νομος του πνευματος της ζωης εν Χριστω Ιησου. Τουτο σημαινει τον νεον νομον δια του οποιου το Αγιον Πνευμα η το πνευμα της ζωης διδεται εχει ελευθερωσει εμε απο τον νομον της αμαρτιας και του θανατου τουτο ειναι απο την δουλεια της αμαρτιας η οποια προξενει θανατον αν και μερικοι νομιζουν οτι ο νομος του Μωυσεως μπορει να ονομαζεται εδω νομος του θανατου και της αμαρτιας διοτι ευκαιριακως επεφερε θανατον επι οσων παρεβαιναν τον γνωστο νομον. (Ουιθαμ) Η σχολιαστικη συνεχιζει στο εδαφιο 3. Διοτι οτι ο νομος δεν ηδυνατο να καμη ενω ητο ασθενης δια της σαρκος ο Θεος πεμπων τον ιδιον Υιον αυτου εν ομοιωματι σαρκος αμαρτιας ουχι εν σαρκι αμαρτιας διοτι ο Υιος του Θεου δεν ηδυνατο να αμαρτηση εχει καμει ηδη ακομη και περι αμαρτιας κατεκρινε την αμαρτιαν εν τη σαρκι. Τουτο σημαινει εν η δια της σαρκος αυτου η οποια προσεφερετο επι του σταυρου κατεκρινε τον τυραννον αμαρτιαν ως ενοχον τοσουτων αμαρτιων και κατεστρεψε την τυραννιδα αυτου οπου ο αποστολος ομιλει περι της αμαρτιας ως περι τινος προσωπου η τυραννου. (Ουιθαμ) Επι του εδαφιου 5 η σχολιαστικη σημειωνει την αντιθεση μεταξυ σαρκος και πνευματος. Διοτι οσοι εισιν κατα σαρκα. Τουτο σημαινει οσοι ζουσιν συμφωνως προς τας ψευδεις ματαιας και απατηλας αρχας και εθιμα των σαρκικων ανθρωπων τα οποια ονομαζει επισης φρονησιν της σαρκος και αυτην την φρονησιν ονομαζει θανατον διοτι οδηγει τους ανθρωπους εις αιωνιον θανατον. Τοιουτοι σαρκικοι ανθρωποι δεν απολαμβανουσιν αλλο τι πλην τοιουτων ηδονων. Αλλ οσοι εισι και ζουσι συμφωνως προς το πνευμα φρονουσι τα του πνευματος στηριζουσι τας καρδιας αυτων επι των πραγματων τα οποια ανηκουσιν εις τον Θεον και την υπηρεσιαν αυτου και αυτη η σοφια του πνευματος εν τη οποια βιωνουσι πολυ μεγαλειτεραν ηδονην οδηγει αυτους εις αιωνιον ζωην και εις αιωνιον ειρηνην εν τη απολαυσει του Θεου. Η ψευδης σοφια της σαρκος ειναι εχθρος του Θεου δεν δυναται να υποτασσηται εις τον νομον του Θεου διοτι αι αρχαι της σαρκος και του κοσμου ειναι τοσον αντιθετοι προς εκεινας του ευαγγελιου και προς την διδασκαλιαν του Χριστου. (Ουιθαμ) Οι υποκειμενοι εις την σαρκα εχοντες τας στοργας αυτων εστραμμενας επι τα της σαρκος τουτο ειναι οι σαρκικοι ανθρωποι ενοσω εισι τοιουτοι δεν δυνανται να ευαρεστωσι τον Θεον διοτι αυτη η φρονησις της σαρκος καθιστα αυτους εχθρους του Θεου. (Εστιος) Εαν ο Χριστος η το πνευμα του Χριστου το οποιον ονομαζει επισης (εδ. 9) πνευμα του Θεου ως ον εν και το αυτο κατοικη εν υμιν και οδηγη υμας το μεν σωμα ειναι νεκρον δια την αμαρτιαν τουτο ειναι θνητον και υποκειμενον εις θανατον ως συνεπεια της αμαρτιας του Αδαμ αλλα το πνευμα και η ψυχη ζη δια της ζωης της χαριτος δια τον λογον της δικαιωσεως τουτο ειναι διοτι αυτη εδικαιωθη και ηγιασθη δια των αξιων του Χριστου. Και το πνευμα του Θεου το οποιον ανεστησε τον Ιησουν εις ζωην θα αναστηση επισης παντας οσοι μενουσιν ηγιασμενοι δια της χαριτος του Χριστου εις ευτυχη αναστασιν. (Ουιθαμ) Ο Χέιδοκ στρεφεται τοτε εις το δωρον της θειας υιοθεσιας. Ρωμ 8:14 εισι υιοι του Θεου δια ταυτης της νεας χαριτος της υιοθεσιας δια της οποιας επισης καλουσι τον Θεον Αββα τουτο ειναι να ειπωμεν Πατερ ενω υπο τον προτερον νομον του Μωυσεως ο Θεος μαλλον διεκυβερνα τον λαον αυτου δια φοβου ησαν οι δουλοι αυτου ημεις εισομεθα υιοι αυτου και εαν υιοι επισης οι κληρονομοι του Θεου μετα της υποσχεσεως αιωνιας κληρονομιας εν τη βασιλεια αυτου εφ οσον πασχωμεν δια τον Χριστον καθως αυτος επαθε δι ημας. Και βεβαιως αι βραχειαι παθησεις εν τω κοσμω τουτω δεν εχουσιν αναλογιαν ουδε δυνανται να τεθωσιν εις ισορροπιαν μετα της μελλουσης ατελευτητου δοξης η οποια υπεσχεθη και ητοιμασθη δι ημας εν ουρανω. (Ουιθαμ) Αββα ειναι συριακη λεξις η οποια σημαινει πατηρ μου. Αυτη ειναι κυριως η λεξις των ελευθερων και ευγενων τεκνων διοτι μεταξυ των Εβραιων τα τεκνα των δουλων δεν επετρεπετο να καλωσι τους πατερας αυτων Αββα ουδε τας μητερας αυτων Ιμμα. Τοιουτο ειδος εκφρασεως ητο πολυ σπανιως χρησιμοποιουμενον υπο τον παλαιον νομον. Οι Εβραιοι εκαλουν τον Παντοδυναμον Κυριον αυτων τον Θεον αυτων την Σωτηριαν αυτων τον Βασιλεα αυτων τον Προστατην αυτων την Δοξαν αυτων κλπ αλλα σπανιως τον πατερα αυτων σπανιως ποτε πλην της περιπτωσεως του Σολομωντος οστις ητο ιδιαιτερον τυπος του Μεσσιου του αληθινου Υιου του Θεου. Δια τουτο ο Θεος ειπε προς αυτον Ουτος θα καλη εμε Πατερα και Θεον και εγω θα ειμαι εις αυτον Πατηρ και θα μεταχειρισθω ως τον πρωτοτοκον μου. Αλλα ειναι ιδιοτης του χριστιανου να καλη τον Παντοδυναμον Πατερα αυτου μετα πεποιθησεως αληθως μετριασμενης δια φιλικου φοβου ενθυμουμενος συγχρονως οτι αυτος ειναι ο κριτης αυτου. (Καλμε) Ο Ματθ. Πολος λεγει οτι ουδεις των δικαιων ετολμα να καλη τον Θεον πατερα μου προ της ελευσεως του Χριστου καθως αυτη η ευνοια εφυλαττετο δια τον καιρον του ευαγγελιου. (Εν τη θεσει ταυτη.) (Χέιδοκ) Ο αγιος Ιωαννης ο Χρυσοστομος[1] παρατηρει οτι ο Θεος εκαλειτο επισης Πατηρ των Ισραηλιτων και αυτοι τεκνα αυτου εν τη Παλαια Διαθηκη οταν ο Θεος μαλλον διεκυβερνα τον λαον αυτου δια φοβου τιμωριων και υποσχεσεων προσκαιρων ευλογιων αλλα ουχι κατα τον ιδιαιτερον εκεινον τροπον ως εν τω νεω νομω. (Ουιθαμ) Το Πνευμα αυτον κλπ. Δια των εσωτερικων κινησεων της θειας αγαπης και της ειρηνης της συνειδησεως τας οποιας τα τεκνα του Θεου βιωνουσιν εχουσι τινα μαρτυριαν της ευνοιας του Θεου δια της οποιας ενισχυονται πολυ εν τη ελπιδι της δικαιωσεως και σωτηριας αυτων αλλα ουχι τοσον ωστε να προσποιωνται απολυτον βεβαιοτητα η οποια δεν χορηγειται συνήθως εν τη θνητη ταυτη ζωη κατα την οποιαν διδασκομεθα να κατεργαζωμεθα την σωτηριαν ημων μετα φοβου και τρομου. (Προς Φιλιππησιους β 12.) Και οτι ο νομιζων εαυτον εστωτα πρεπει να προσ εχη μηπως πεση. (Α Κορινθιους ι 12.) Ιδε επισης Ρωμαιους ια 20 21 22. (Χαλλονερ) Εδωκεν εις ημας λεγει ο αγιος Ιωαννης (κεφ. α 12) την εξουσιαν η την αξιοπρεπειαν του να εισι υιοι του Θεου. Ο Χριστος εδιδαξεν ημας να προσευχωμεθα και να αρχιζωμεν τας προσευχας ημων δια του Πατερ ημων κλπ. (Ματθαιος στ 9.) (Ουιθαμ)
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χέιντοκ στοχάζεται επί του μυστηρίου του προορισμού. Διότι ους προέγνω, τούτους και προώρισε συμμόρφους της εικόνος του Υιού αυτού, εν τω συμπάσχειν μετά του Χριστού, εν τω ακολουθείν την διδασκαλίαν αυτού, εν τω μιμείσθαι την ζωήν αυτού. Η πρόγνωσις αύτη του Θεού, κατά τον Άγιον Αυγουστίνον,[6] δεν είναι απλώς πρόβλεψις του τι θα πράξωσιν οι άνθρωποι διά της βοηθείας και των χαρίτων της συνήθους προνοίας του Θεού, πολύ δε ολιγώτερον πρόβλεψις του τι θα πράξωσι διά της ιδίας φυσικής δυνάμεως αυτών, ως προσεποιούντο οι Πελαγιανοί αιρετικοί· αλλά είναι πρόγνωσις περιλαμβάνουσα πράξιν του θείου θελήματος, και της αγάπης αυτού προς τους εκλεκτούς δούλους αυτού· (καθότι το γινώσκειν εν ταις Γραφαίς, όταν εφαρμόζηται εις τον Θεόν, είναι πολλάκις ταυτόσημον προς το εγκρίνειν και αγαπάν) ο Θεός λοιπόν προείδεν ή προώρισεν, ή διέταξεν ότι οι εκλεκτοί ούτοι, διά της βοηθείας των ειδικών χαρίτων αυτού, και διά της συνεργασίας του ελευθέρου θελήματος αυτών, θέλουσιν είναι σύμμορφοι της εικόνος του Υιού αυτού, ώστε ο Υιός αυτού, και ως άνθρωπος, να ήναι ο πρωτότοκος, ο αρχηγός, και η κεφαλή πάντων των σωθησομένων. (Ουίθαμ) --- Ο Θεός προώρισεν ότι πάντες οι εκλεκτοί αυτού θέλουσιν είναι σύμμορφοι της εικόνος του Υιού αυτού. Δεν πρέπει εδώ να επιχειρώμεν να εμβαθύνωμεν εις τα απόκρυφα της αιωνίου εκλογής του Θεού· μόνον να πιστεύωμεν στερεώς ότι πάσα ημών η αγαθή κατάστασις, εν τω χρόνω και τη αιωνιότητι, ρέει αρχικώς εκ της ελευθέρας αγαθότητος του Θεού· και πάσα ημών η κακή εκ του ελευθέρου θελήματος του ανθρώπου. (Τσαλόνερ) Το σχόλιο κλείνει εξετάζοντας τι μπορεί να μας χωρίσει από την αγάπην του Χριστού. Τις λοιπόν, ή τι θέλει χωρίσει ημάς από της αγάπης του Χριστού; Ούτε δαίμονες, ούτε άνθρωποι, ούτε οτιδήποτε εν τη φύσει, εκτός εάν τούτο γίνηται διά ιδίου ημών σφάλματος, και εκτός εάν ημείς εκουσίως και αμαρτωλώς εγκαταλείπωμεν τον Θεόν. --- Είμαι βέβαιος. Εν τω ελληνικώ, είμαι[7] πλήρως πεπεισμένος, ότι ουδέν δύναται να χωρίση ημάς, κ.λ.π. Εν τέλει, έτερον επιχείρημα προς απόδειξιν ότι οφείλομεν να έχωμεν στερεάν ελπίδα εν τω Θεώ, είναι ότι ο Ιησούς Χριστός, ο καθήμενος εν δεξιά του Θεού, επίσης μεσιτεύει υπέρ ημών. Ο Χριστός, ως άνθρωπος, μεσιτεύει, προσεύχεται υπέρ ημών, είναι ο συνήγορος και ο κύριος μεσίτης ημών. Βλέπε Εβραίους ζ΄. Ο Χριστός αληθώς λέγεται ότι προσεύχεται υπέρ ημών εν τω ουρανώ, αν και δεν είναι έθος της Εκκλησίας να επικαλήται αυτόν κατά τον τρόπον τούτον, «Χριστέ, προσεύχου υπέρ ημών»· διότι ων Θεός, ως και άνθρωπος, έχει πάντα τα πράγματα υπό την εξουσίαν αυτού. (Ουίθαμ)
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στην καθημερινή μου ζωή χρειάζομαι περισσότερο την ελευθερία που προσφέρει το Πνεύμα; 2. Πώς αλλάζει η πραγματικότητα της θείας υιοθεσίας τον τρόπο που βλέπω τις δοκιμασίες μου; 3. Ποιο ένα συγκεκριμένο βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να πορευτώ πληρέστερα σύμφωνα με το Πνεύμα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ουράνιε Πατέρα, στείλε το Πνεύμα Σου να μας ελευθερώσει από την αμαρτία και τον θάνατο, δίνοντας μαρτυρία ότι είμαστε τα υιοθετημένα παιδιά Σου που κραυγάζουν Αββά, Πατέρα. Ενωσε τα παθήματά μας με εκείνα του Υιού Σου, ώστε κάθε δοκιμασία να βαθαίνει την ομοίωσή μας με Αυτόν και να μας γεμίζει με ακλόνητη ελπίδα της δόξας που έρχεται. Με τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου και όλων των αγίων, κράτησέ μας να περπατάμε σύμφωνα με το Πνεύμα μέχρι να Σε δούμε πρόσωπο με πρόσωπο. Αμήν.

Υπόμνημα της Βίβλου Haydock · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →