Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Ρωμ 15 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι προσεκτικές σημειώσεις του Ματθαίου Χένρι στίχο προς στίχο στην προς Ρωμαίους 15 συνεχίζουν να υπηρετούν τους πιστούς που ποθούν ενότητα στο σώμα του Χριστού. Οι στοχασμοί του μας υπενθυμίζουν ότι το Πνεύμα εξακολουθεί να χρησιμοποιεί υπομονετική, βυθισμένη στην Γραφή σοφία για να μαλακώσει καρδιές και να ενώσει διαφορετικούς αγίους. Καθώς παραμένουμε σήμερα με τον Χένρι, προσκαλούμε το ίδιο Πνεύμα να καλλιεργήσει ανεκτικότητα όπου οι γνώμες διαφέρουν και στοργή όπου έχει μεγαλώσει η απόσταση. Ας ριζώσουν αυτές οι αρχαίες γνώσεις φρέσκα, παράγοντας την ήσυχη δύναμη που τιμά τον Κύριο Ιησού και τραβά άλλους προς την τράπεζά Του. Ας ανοίξουμε μαζί τα αυτιά και τις καρδιές μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε στο κεφάλαιο 15 της προς Ρωμαίους με ανοιχτή Βίβλο και πνεύμα ακρόασης. Διαβάστε το κεφάλαιο αργά, παρατηρώντας την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να δέχεστε ο ένας τον άλλον όπως ο Χριστός μας δέχθηκε. Σταματήστε όπου μια φράση διεγείρει την καρδιά σας και ζητήστε από τον Κύριο να φυτέψει την αλήθεια της βαθιά. Όταν τελειώσετε, επιστρέψτε εδώ έτοιμοι να διαβείτε το απόσπασμα με την καθοδήγηση του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει πλαισιώνοντας τις δύο κεντρικές εντολές και τους λόγους τους.
Ο απόστολος εδώ θέτει δύο εντολές, με λόγους για να τις ενισχύσει, δείχνοντας το καθήκον του ισχυρού χριστιανού να λάβει υπόψη και να συγκαταβεί στον ασθενέστερο.Ο Χένρι ξεδιπλώνει έπειτα την πρώτη εντολή λεπτομερώς.
Ι. Πρέπει να φέρουμε τις αδυναμίες του ασθενούς, εδ. 1. Όλοι έχουμε τις αδυναμίες μας· αλλά οι ασθενείς υπόκεινται περισσότερο σε αυτές από άλλους—οι ασθενείς στη γνώση ή τη χάρη, ο συντετριμμένος κάλαμος και το καπνίζον λινάρι. Πρέπει να λάβουμε υπόψη αυτούς· όχι να τους καταπατήσουμε, αλλά να τους ενθαρρύνουμε και να ανεχθούμε τις αδυναμίες τους. Αν λόγω αδυναμίας μας κρίνουν και μας κατηγορούν και μιλούν κακά για εμάς, πρέπει να τους ανεχθούμε, να τους λυπηθούμε και να μην απομακρυνθούν οι στοργές μας από αυτούς. Αλίμονο! είναι η αδυναμία τους, δεν μπορούν να το βοηθήσουν. Έτσι ο Χριστός ανέχθηκε τους ασθενείς μαθητές Του και απολογήθηκε γι' αυτούς. Αλλά υπάρχει περισσότερο σε αυτό· πρέπει επίσης να φέρουμε τις αδυναμίες τους συμπαθώντας μαζί τους, ενδιαφερόμενοι για αυτούς, παρέχοντας δύναμη σε αυτούς, όπως υπάρχει περίπτωση. Αυτό είναι το να φέρουμε ο ένας τα βάρη του άλλου.Ο Χένρι αναπτύσσει έπειτα τη δεύτερη εντολή και το χριστοκεντρικό κίνητρό της.
2. Οι χριστιανοί πρέπει να ευαρεστούν τους αδελφούς τους. Ο σκοπός του χριστιανισμού είναι να μαλακώσει και να πραΰνει το πνεύμα, να μας διδάξει την τέχνη του να ευαρεστούμε και της αληθινής ευγένειας· όχι να είμαστε υπηρέτες της επιθυμίας οποιουδήποτε, αλλά των αναγκών και των αδυναμιών των αδελφών μας—να συμμορφωνόμαστε με όλα όσα έχουμε να κάνουμε όσο μπορούμε με καλή συνείδηση. Οι χριστιανοί πρέπει να μελετούν να είναι ευάρεστοι. Όπως δεν πρέπει να ευαρεστούμε τον εαυτό μας στη χρήση της χριστιανικής μας ελευθερίας (που μας επιτράπηκε, όχι για τη δική μας ευχαρίστηση, αλλά για τη δόξα του Θεού και το όφελος και την οικοδομή άλλων), έτσι πρέπει να ευαρεστούμε τον πλησίον μας. Πόσο αξιαγάπητη και άνετη κοινωνία θα ήταν η εκκλησία του Χριστού αν οι χριστιανοί μελετούσαν να ευαρεστούν ο ένας τον άλλον, όπως τώρα τους βλέπουμε συνήθως επιμελείς να διασταυρώνονται, να εμποδίζουν και να αντιφάσκουν ο ένας με τον άλλον!—Να ευαρεστεί τον πλησίον του, όχι σε όλα, δεν είναι απεριόριστος κανόνας· αλλά για το καλό του, ιδιαίτερα για το καλό της ψυχής του: όχι να τον ευαρεστεί υπηρετώντας τις πονηρές θελήσεις του και ικανοποιώντας τον σε αμαρτωλό τρόπο, ή συναινώντας στους πειρασμούς του, ή επιτρέποντας αμαρτία επάνω του· αυτός είναι ένας χαμηλός τρόπος να ευαρεστούμε τον πλησίον μας προς την καταστροφή της ψυχής του: αν έτσι ευαρεστούμε ανθρώπους, δεν είμαστε υπηρέτες του Χριστού· αλλά να τον ευαρεστούμε για το καλό του· όχι για το δικό μας κοσμικό καλό, ή για να κάνουμε λεία από αυτόν, αλλά για το πνευματικό του καλό.—Προς οικοδομή, δηλαδή όχι μόνο για το όφελός του, αλλά για το όφελος άλλων, για να οικοδομήσουμε το σώμα του Χριστού, μελετώντας να ευαρεστούμε ο ένας τον άλλον. Όσο πιο κοντά βρίσκονται οι πέτρες και όσο καλύτερα είναι τετραγωνισμένες για να ταιριάξουν η μία με την άλλη, τόσο ισχυρότερο είναι το οικοδόμημα. Τώρα παρατηρήστε τον λόγο για τον οποίο οι χριστιανοί πρέπει να ευαρεστούν ο ένας τον άλλον: Διότι ούτε ο Χριστός ευαρέστησε τον εαυτό Του. Η αυταπάρνηση του Κυρίου μας Ιησού είναι το καλύτερο επιχείρημα κατά του εγωισμού των χριστιανών. Παρατηρήστε,Ο Χένρι κλείνει το τμήμα δείχνοντας πώς η Γραφή μας εξοπλίζει να ακολουθήσουμε το πρότυπο του Χριστού.
(3.) Ότι επομένως πρέπει να πάμε και να κάνουμε το ίδιο: Διότι όσα γράφηκαν παλαιότερα γράφηκαν για τη μάθησή μας. [1.] Αυτό που γράφεται για τον Χριστό, σχετικά με την αυταπάρνηση και τα παθήματά Του, γράφεται για τη μάθησή μας· μας άφησε παράδειγμα. Αν ο Χριστός αρνήθηκε τον εαυτό Του, σίγουρα πρέπει να αρνηθούμε τον εαυτό μας, από αρχή ειλικρίνειας και ευγνωμοσύνης, και ιδιαίτερα συμμόρφωσης με την εικόνα Του. Το παράδειγμα του Χριστού, σε ό,τι έκανε και είπε, καταγράφεται για τη μίμησή μας. [2.] Αυτό που γράφεται στις γραφές της Παλαιάς Διαθήκης γενικά γράφεται για τη μάθησή μας. Ό,τι είπε ο Δαβίδ στο πρόσωπό του ο Παύλος το εφάρμοσε μόλις τώρα στον Χριστό. Τώρα, μήπως αυτό φανεί σαν παραμόρφωση της γραφής, μας δίνει αυτόν τον εξαιρετικό κανόνα γενικά, ότι όλες οι γραφές της Παλαιάς Διαθήκης (πολύ περισσότερο εκείνες της Καινής) γράφηκαν για τη μάθησή μας, και δεν πρέπει να θεωρούνται ως ιδιωτικής ερμηνείας. Ό,τι συνέβη στον άγιο της Παλαιάς Διαθήκης συνέβη σε αυτούς για παράδειγμα· και οι γραφές της Παλαιάς Διαθήκης έχουν πολλές εκπληρώσεις. Οι γραφές αφήνονται για μόνιμο κανόνα σε εμάς: γράφτηκαν, ώστε να παραμείνουν για τη χρήση και το όφελός μας. Πρώτον, για τη μάθησή μας. Υπάρχουν πολλά πράγματα να μάθουμε από τις γραφές· και αυτή είναι η καλύτερη μάθηση που αντλείται από αυτές τις πηγές. Εκείνοι είναι οι πιο μορφωμένοι που είναι πιο ισχυροί στις γραφές. Πρέπει επομένως να κοπιάσουμε, όχι μόνο για να κατανοήσουμε την κυριολεκτική έννοια της γραφής, αλλά να μάθουμε από αυτήν αυτό που θα μας ωφελήσει· και έχουμε ανάγκη βοήθειας επομένως όχι μόνο για να κυλήσουμε την πέτρα, αλλά για να αντλήσουμε το νερό, διότι σε πολλά μέρη το πηγάδι είναι βαθύ. Οι πρακτικές παρατηρήσεις είναι πιο αναγκαίες από τις κριτικές ερμηνείες. Δεύτερον, ώστε μέσω της υπομονής και της παρηγοριάς των γραφών να έχουμε ελπίδα. Αυτή η ελπίδα που έχει αιώνια ζωή ως αντικείμενό της προτείνεται εδώ ως ο σκοπός της μάθησης από τη γραφή. Η γραφή γράφτηκε ώστε να γνωρίζουμε τι να ελπίζουμε από τον Θεό, και σε ποια βάση, και με ποιο τρόπο. Αυτό πρέπει να συστήσει τη γραφή σε εμάς ότι είναι ιδιαίτερος φίλος της χριστιανικής ελπίδας. Τώρα ο τρόπος απόκτησης αυτής της ελπίδας είναι μέσω της υπομονής και της παρηγοριάς της γραφής. Η υπομονή και η παρηγοριά προϋποθέτουν θλίψη και λύπη· τέτοια είναι η μοίρα των αγίων σε αυτόν τον κόσμο· και, αν δεν ήταν έτσι, δεν θα είχαμε περίπτωση για υπομονή και παρηγοριά. Αλλά και τα δύο αυτά ευνοούν εκείνη την ελπίδα που είναι η ζωή των ψυχών μας. Η υπομονή εργάζεται πείρα, και η πείρα ελπίδα, η οποία δεν καταισχύνει, κεφ. ε΄. 3-5. Όσο περισσότερη υπομονή ασκούμε υπό θλίψεις, τόσο πιο ελπιδοφόρα μπορούμε να κοιτάξουμε μέσα από τις θλίψεις μας· τίποτα πιο καταστροφικό για την ελπίδα από την ανυπομονησία. Και η παρηγοριά των γραφών, αυτή η παρηγοριά που πηγάζει από τον λόγο του Θεού (αυτή είναι η πιο σίγουρη και γλυκύτερη παρηγοριά) είναι επίσης μεγάλη στήριξη για την ελπίδα, καθώς είναι αρραβώνας στα χέρια του αγαθού που ελπίζεται. Το Πνεύμα, ως παρηγορητής, είναι ο αρραβώνας της κληρονομιάς μας.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι στρέφεται στην προσευχή που ακολουθεί τις προτροπές.
Ο απόστολος, αφού παρέδωσε δύο προτροπές, πριν προχωρήσει σε περισσότερες, παρεμβάλλει εδώ μια προσευχή για την επιτυχία όσων είπε. Οι πιστοί υπηρέτες ποτίζουν το κήρυγμά τους με τις προσευχές τους, διότι, όποιος σπέρνει τον σπόρο, ο Θεός δίνει την αύξηση. Μπορούμε μόνο να μιλήσουμε στο αυτί· είναι προνόμιο του Θεού να μιλήσει στην καρδιά. Παρατηρήστε,
Απαντήστε
Απόκριση
Πού μπορεί το Πνεύμα να σας προσκαλεί να φέρετε μια αδυναμία που προηγουμένως αποφεύγατε;
Πώς η επιλογή του Χριστού να μην ευαρεστήσει τον εαυτό Του αναδιαμορφώνει μια σχέση που διαπλέκετε τώρα;
Με ποιον απλό τρόπο μπορείτε να ασκηθείτε στο να δέχεστε έναν άλλο πιστό αυτή την εβδομάδα για τη δόξα του Θεού;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τοῦ Πνεύματός Σου διαμόρφωσον ἐν ἡμῖν τὸν νοῦν τοῦ Χριστοῦ, ἵνα φέρωμεν ἀλλήλων τὰς ἀσθενείας προθύμως καὶ ζητῶμεν τὸ ἀγαθὸν ἀλλήλων. Εἴθε ἡ παρηγορία τῶν Γραφῶν Σου νὰ παράγῃ ἐλπίδα, ἡ ὁποία νὰ ὑπερχειλίζῃ ἐν ἀγάπῃ καὶ νὰ ἑνώνῃ τὰς καρδίας ἡμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ, ἵνα μιᾷ διανοίᾳ καὶ μιᾷ φωνῇ δοξάζωμέν Σε ὡς Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Δέχου πᾶσαν πρᾶξιν ἀνοχῆς ὡς λατρείαν καὶ ποίησον τὴν ἑνότητα ἡμῶν ζῶσαν μαρτυρίαν τοῦ εὐαγγελίου. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →