← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Μακκαβαίων

Η Πτώση του Λυτρωτή και η Ένδυση του Αδελφού Του: 1 Μακκαβαίων 9-10

Α' Μακκαβαίων 9-10Εις το Πρώτο Βιβλίο των Μακκαβαίων (Commentaria in libros Machabaeorum) του Αγίου Ραβάνου Μαύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου λατινικού από την Eterniseed)20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο λυτρωτής πίπτει. Ο Ιούδας Μακκαβαίος, ο οποίος είχε καθαρίσει τον ναό και οδηγήσει τον λαό στη μάχη, πλήττεται στο πεδίο, και όλο το Ισραήλ υψώνει μεγάλο θρήνο επάνω του: πώς έπεσε ο ισχυρός, ο σωτήρας του Ισραήλ. Ωστόσο η ιστορία δεν τελειώνει στον τάφο. Ο Ιωνάθαν ο αδελφός του αναλαμβάνει την ηγεσία, ενδύεται τελικώς τα άγια άμφια, και ο άγιος λαός βρίσκει κάποιο μέτρο ειρήνης. Ο άγιος Ραβανός Μαύρος, πατέρας της αδιαίρετης Εκκλησίας τον οποίο τιμούν τόσο η Ανατολή όσο και η Δύση, ερμηνεύει αυτές τις δύο κινήσεις ως το πρότυπο της ζωής όλης της Εκκλησίας: ο λυτρωτής πίπτει, και πιστή ηγεσία υψώνεται πάλι στη χάρη του Πνεύματος· και δια μέσου κάθε τέτοιας πτώσης και ανάστασης η καρδιά μαθαίνει να ποθεί τον ένα αληθινό και αιώνιο Λυτρωτή, τον αιώνιο Αρχιερέα, τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε το 1 Μακκαβαίων κεφάλαιο 9 αργά. Παρατήρησε τη μάχη να σφίγγει γύρω από τον Ιούδα, τον στρατό που έφυγε, και τη στιγμή του θανάτου του — έπειτα στάσου στον ενταφιασμό στον τάφο των πατέρων του στη Μωδεΐν, και στον μεγάλο θρήνο όλου του λαού του Ισραήλ. Πρόσεξε πώς η θλίψη δεν τελειώνει το έργο: οι αδελφοί του Ιωνάθαν και Σίμων τον θάβουν, και ο λαός συγκεντρώνεται γύρω από τον Ιωνάθαν για να αναλάβει την ηγεσία στη θέση του. Έπειτα διάβασε στο κεφάλαιο 10, όπου ο Ιωνάθαν ενδύεται τελικώς τα άγια άμφια, η πόλη ανανεώνεται και οχυρώνεται, και ο άγιος λαός βρίσκει περίοδο αναπαύσεως.
Μελετήστε

Μελέτη

Γιατί ο θάνατος του λυτρωτή πληγώνει τόσο βαθιά όλο τον λαό; Ο άγιος Ραβανός το ερμηνεύει ως τύπο του ίδιου του Πάθους, συγκεντρωμένου στον λόγο του προφήτη: Διότι όταν οι ποιμένες σφάζονται, τα ποίμνια αναγκάζονται να φύγουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις, όπως γράφεται στον προφήτη Ζαχαρία στην προεικόνιση του πάθους του Χριστού. Η πληγή του ποιμένα και η διασπορά των προβάτων, την οποία ο ευαγγελιστής ανέγνωσε στη νύχτα της προδοσίας του Κυρίου, προτυπώνεται εδώ στην πτώση του Ιούδα — διότι ό,τι προηγείται στην κεφαλή πρέπει να ακολουθήσει στο σώμα. Και έτσι ο θρήνος του Ισραήλ δεν είναι απλή αδυναμία θλίψης. Η πρόσκαιρη καταστροφή των καλών διδασκάλων εξ αφορμής θανάτου δεν μπορεί να περάσει χωρίς τη λύπη των μαθητών· ο λαός που θρηνεί τον Ιούδα με μεγάλο θρήνο ορθώς θρηνεί, όπως οι ευλαβείς άνδρες θρήνησαν τον Στέφανο με μεγάλο θρήνο. Το να αγαπάς τον λυτρωτή σημαίνει να κλαίς όταν πίπτει.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ωστόσο η θλίψη δεν είναι ο τελευταίος λόγος, διότι οι άγιοι βλέπουν πέρα από τον τάφο. Ο άγιος Ραβανός μετριάζει τον θρήνο με ελπίδα: η παρηγοριά δεν παύει γι' αυτούς την οποία έχουν από την μέλλουσα ανάπαυση των ψυχών με βεβαία ελπίδα. Οι πιστοί θλίβονται και χαίρονται ταυτοχρόνως, διότι Οι άγιοι κατά κάποιον τρόπο λυπούνται στη θλίψη του σώματός τους, αλλά χαίρονται κατά νουν τουλάχιστον από την αμοιβή που είναι σφραγισμένη γι' αυτούς στη βασιλεία των ουρανών. Και η πτώση του λυτρωτή δεν αφήνει τον λαό χωρίς ηγέτη: όπου πίπτει ο Ιούδας, υψώνεται ο Ιωνάθαν. Ο άγιος Ραβανός ερμηνεύει τη διαδοχή ως την ίδια τη συνέχεια της πιστής ηγεσίας της Εκκλησίας: όταν οι πρώτοι διδάσκαλοι της Εκκλησίας απέθαναν μαρτυρικώς, οι διάδοχοί τους, με τη χορήγηση της χάριτος του Αγίου Πνεύματος, αντικαθίστανται στη θέση τους. Ο ποιμένας μπορεί να πληγεί, αλλά το ποίμνιο δεν εγκαταλείπεται ποτέ· το ίδιο Πνεύμα που έχρισε τον ένα χρίει τον επόμενο.
Απαντήστε

Απόκριση

Όταν ο Ιωνάθαν αναλαμβάνει την ηγεσία και ενδύεται τελικώς τα άγια άμφια, το έργο της οικοδομής δεν παύει. Ο άγιος Ραβανός διδάσκει ότι υπό πιστούς ηγέτες η αληθινή ανάπαυση του λαού είναι η υπομονετική ανοικοδόμηση της αγιότητας: οι άγιοι διδάσκαλοι όμως επιμένουν αδιαλείπτως στην πνευματική οικοδομή και ανανεώνουν την πόλη της Εκκλησίας. Η αρχιερατική ένδυση του Ιωνάθαν είναι η ίδια τύπος που δείχνει πέρα από αυτόν, προς τον ένα του οποίου η ιερωσύνη δεν παρέρχεται και της οποίας πόλης οι πύλες του θανάτου δεν μπορούν να υπερισχύσουν — διότι ακόμη και οι άρχοντες των εθνών, βλέποντας τη δύναμή της, της αποδίδουν τιμή, διότι γνωρίζουν ότι είναι αληθώς η νύμφη του ουρανίου Βασιλέως. Έτσι όταν αυτοί στους οποίους στηριχθήκαμε πέσουν, μη απελπίζεσαι και μη φύγεις στη διασπορά. Θρήνησε ορθώς, ελπίδα στερεά, και συγκεντρώσου πάλι στους ηγέτες που το Πνεύμα υψώνει — και δι' αυτών συνέχισε να οικοδομείς την πόλη του Θεού, προσμένοντας τον Λυτρωτή που δεν αποθνήσκει.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ο Θεός ημών, ο οποίος σε κάθε εποχή υψώνεις ποιμένας για τον λαόν Σου και δεν αφήνεις το ποίμνιόν Σου εγκαταλελειμμένο όταν ο ισχυρός πίπτει: παρηγόρησον ημάς εν ταις θλίψεσιν ημών μετά της βεβαίας ελπίδος της μελλούσης αναπαύσεως των ψυχών, και ένδυσον την Εκκλησίαν Σου εκ νέου με πιστούς ηγέτας περιβεβλημένους τη χάριτι του Αγίου Σου Πνεύματος. Καθώς το Ισραήλ εθρήνησε τον πεσόντα λυτρωτήν του και όμως ανέστη να οικοδομήσει πάλι, ούτω ποίησον ημάς σταθερούς εν θλίψει και ακλόνητους εν ελπίδι, ποθούντας πάντοτε τον μονογενή Σου Υιόν, τον ένα αιώνιον Αρχιερέα, ο οποίος επλήγη ως ο Ποιμήν ώστε οι διεσκορπισμένοι να συναχθούν εις εν. Ανανέωσον την πόλιν της Εκκλησίας Σου, και φύλαξον ημάς ως την νύμφην Σου έως ου έλθη. Διότι Συ είσαι το καταφύγιον ημών και η ισχύς ημών, και Σοι αποδίδομεν δόξαν, τω Πατρί, και τω Υιώ, και τω Αγίω Πνεύματι, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Εις το Πρώτο Βιβλίο των Μακκαβαίων (Commentaria in libros Machabaeorum) του Αγίου Ραβάνου Μαύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου λατινικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →