← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Εγώ Είμαι η Ανάσταση: Ο Χριστός στον Τάφο του Λαζάρου

Ιωάννης 11Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου19 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

«Κύριε, αυτός που αγαπάς είναι άρρωστος.» Έτσι έρχεται το μήνυμα στον Ιησού για τον Λάζαρο της Βηθανίας — και έπειτα, παραδόξως, ο Κύριος περιμένει δύο ημέρες εκεί όπου βρίσκεται, μέχρι που ο φίλος Του πεθαίνει και θάβεται. Η Χριστιανική Ανατολή διατηρεί την ανάσταση του Λαζάρου ακριβώς στο κατώφλι της Μεγάλης Εβδομάδας (Σάββατο του Λαζάρου πριν την Κυριακή των Βαΐων), επειδή είναι το μεγάλο σημείο ότι Εκείνος που πρόκειται να εισέλθει στον δικό Του θάνατο είναι ο Κύριος της ζωής. Ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος μας βοηθά να διασχίσουμε αυτή την ιστορία αργά, μέσα από τη θλίψη και την καθυστέρηση, μέχρι τη στιγμή που η Μάρθα ακούει τα λόγια που κρατούν όλη τη χριστιανική ελπίδα: «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή».
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωσε Κατά Ιωάννην 11:1–27 — από την είδηση της ασθένειας του Λαζάρου μέχρι την ομολογία της Μάρθας, «Πιστεύω ότι Εσύ είσαι ο Χριστός, ο Υιός του Θεού.» Κάθισε με το παράξενο έλεος της καθυστέρησης του Κυρίου πριν φτάσεις στην υπόσχεσή Του.
Μελετήστε

Μελέτη

Γιατί ο Κύριος αφήνει τον φίλο Του να πεθάνει; Ο Χρυσόστομος αρχίζει από εκεί που πολλοί από εμάς αρχίζουμε — σκοντάφτοντας ότι όσοι είναι αγαπητοί στον Θεό πρέπει να υποφέρουν — και απαντά ότι αυτό δεν είναι σημάδι ότι έχουν ξεχαστεί: εφόσον ο Λάζαρος ήταν επίσης ένας από τους φίλους του Χριστού, και ήταν άρρωστος. Μακριά από εγκατάλειψη, τέτοιες δοκιμασίες εμπιστεύονται στους αγαπημένους: σε εκείνους που είναι ιδιαίτερα αγαπητοί στον Θεό ανήκει να υπομένουν αυτά τα πράγματα. Η καθυστέρηση είχε σκοπό μεγαλύτερο από τη θεραπεία ενός ανθρώπου — ο Κύριος περίμενε μέχρι η ίδια η φθορά του τάφου να θέσει το θαύμα πέρα από κάθε αμφιβολία: Γι' αυτόν τον λόγο καθυστέρησε τόσο πολύ, ώστε να αρχίσει η φθορά, και να πουν, Τώρα βρωμάει. Όταν η Μάρθα τρέχει να Τον συναντήσει, ο Χρυσόστομος δείχνει τον Κύριο να ανυψώνει τη θλίψη της προς κάτι μεγαλύτερο από ό,τι τολμούσε να ζητήσει: Παρατήρησε πώς οδηγεί τον νου της προς τα πάνω· γιατί να αναστήσει τον Λάζαρο δεν ήταν το μόνο που ζητούνταν· ήταν απαραίτητο και αυτή και εκείνοι που ήταν μαζί της να μάθουν την Ανάσταση. Και όταν λέει, «Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή», διεκδικεί αυτό που ανήκει μόνο στον Θεό: Δείχνοντας ότι δεν χρειαζόταν άλλον να Τον βοηθήσει, εφόσον ο Ίδιος είναι η Ζωή. Έτσι και όταν στον τάφο υψώνει τα μάτια Του και δίνει ευχαριστία, δεν είναι η προσευχή κάποιου που στερείται δύναμη, αλλά μια επίδειξη της ενότητάς Του με τον Πατέρα: Και ήξερα ότι πάντοτε Με ακούς. Αυτό το είπε όχι σαν να ήταν ο Ίδιος ανίσχυρος, αλλά για να δείξει ότι το θέλημά Του και του Πατέρα είναι ένα.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Πρόσεξε τι δεν κάνει ο Ιησούς: Δεν περιφρονεί τα δάκρυα εκείνων που αγαπά, ούτε επιπλήττει τη λύπη τους. Ο Χρυσόστομος είναι προσεκτικός εδώ, γιατί ο ίδιος ο Χριστός έκλαψε — γιατί έκλαψε για τον Λάζαρο. Η πίστη της Ανάστασης δεν καταργεί τη θλίψη· την αγιάζει. Εμείς που πιστεύουμε ακόμα κλαίμε στον τάφο — αλλά, συμβουλεύει ο Χρυσόστομος, πρέπει να κλαίμε, αλλά ήπια, αλλά με ευπρέπεια, αλλά με τον φόβο του Θεού — όχι σαν εκείνοι που δεν έχουν ελπίδα, αλλά σαν εκείνοι που αποχωρίζονται για λίγο από κάποιον που πηγαίνει σε καλύτερη χώρα. Ο Χρυσόστομος μας δίνει ακόμα και μια εικόνα για τέτοια θλίψη: κλάψε σαν να έστελνες κάποιον σε άλλη χώρα. Ο τάφος του Λαζάρου δεν είναι αδιέξοδο· είναι μια πόρτα που ο Κύριος πρόκειται να ανοίξει.
Απαντήστε

Απόκριση

Ίσως ζεις μέσα σε μία από τις καθυστερήσεις του Κυρίου αυτή τη στιγμή — μια προσευχή που έμεινε αναπάντητη, μια θεραπεία που δεν ήρθε, μια θλίψη που τα χρόνια δεν έχουν σηκώσει. Οι αδελφές της Βηθανίας μας διδάσκουν να μην διαβάζουμε την καθυστέρηση ως απουσία αγάπης· ήταν ενώ ο Ιησούς καθυστερούσε που ετοιμαζόταν η μεγαλύτερη δόξα. Φέρε τη δική σου «τετραήμερη στον τάφο» στον Χριστό. Πού χρειάζεσαι να ανυψώσει τον νου σου — πέρα από αυτό που ζητάς, προς τον Ίδιο, που είναι η Ανάσταση και η Ζωή; Και σε ποιον μπορείς να πας σήμερα να παρηγορήσεις, στη θλίψη του, με τη σταθερότητα κάποιου που πιστεύει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού Χριστέ, η Ανάσταση και η Ζωή, που έκλαψες στον τάφο του φίλου Σου και έπειτα τον κάλεσες έξω από τον θάνατο: όταν φαίνεται ότι καθυστερείς, δίδαξέ με ότι δεν έχω ξεχαστεί, αλλά είμαι αγαπημένος. Ανύψωσε τον νου μου προς τα πάνω, πέρα από τα πράγματα που ικετεύω, προς τον Ίδιο Σου. Άσε με να θλίβομαι, αλλά ήπια, και με τον φόβο του Θεού, σαν κάποιος που γνωρίζει ότι όσοι πιστεύουν σε Σένα δεν θα πεθάνουν ποτέ. Και την τελευταία ημέρα, κάλεσέ με και εμένα ονομαστικά έξω από τον τάφο, στη ζωή που δεν έχει τέλος. Σε Σένα η δόξα, με τον Πατέρα και το Άγιο Πνεύμα, τώρα και πάντοτε, και εις τους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →