← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Τοβίτ

Το Αυγό της Ελπίδας και η Επιστροφή του Αγγέλου: Τυφλά Μάτια Ανοιγμένα στο Φως

Τοβίτ 11-12Περί του Βιβλίου Τωβίτ (In Tobiam) του Αγίου Βέδα του Αιδεσιμωτάτου (αποδοθέν εκ του δημοσίου λατινικού κειμένου υπό της Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα
Καθώς η πορεία του Τωβία φθάνει στο τέλος της, ο από μακρού τυφλός πατέρας τρέχει έξω για να συναντήσει τον γιο του που επιστρέφει, και ο άγγελος που τους οδήγησε ετοιμάζεται να ανέλθει προς τον Θεό. Ο Άγιος Βέδας ο Αιδέσιμος, διαβάζοντας αυτήν την επιστροφή με τα μάτια όλης της Εκκλησίας, ακούει σε αυτήν την θεραπεία ενός λαού που από καιρό βρισκόταν στο σκοτάδι και την αποκάλυψη του ίδιου του Χριστού. Ας ακολουθήσουμε τον τυφλό καθώς σκοντάφτει προς το φως, και τον άγγελο καθώς επιστρέφει στον Πατέρα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε τον Τωβίτ 11 και 12 αργά: τον σκύλο που τρέχει μπροστά χαρούμενος, τον τυφλό πατέρα που σηκώνεται για να συναντήσει τον γιο του, τη χολή του ψαριού που αλείφει τα μάτια του, την άσπρη μεμβράνη που πέφτει σαν το περίβλημα ενός αυγού, τις επτά ημέρες της ευωχίας, και τέλος τον άγγελο Ραφαήλ που αποκαλύπτει ποιος είναι και επιστρέφει σε Εκείνον που τον έστειλε. Προσέξτε πώς μια μικρή οικιακή σκηνή ανοίγεται σε κάτι απέραντο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Βέδας δεν περιφρονεί ούτε τον σκύλο που τρέχει μπροστά από τους ταξιδιώτες. Βλέπει σε αυτόν τους πιστούς διδασκάλους που φυλάττουν το ποίμνιο και αναγγέλλουν τη σωτηρία πριν ο ίδιος ο Κύριος φωτίσει τον κόσμο: Εκφράζει λοιπόν τους διδασκάλους της Εκκλησίας οι οποίοι, συχνά διαγωνιζόμενοι με αιρετικούς, διώχνουν τους βαρείς λύκους από την μάνδρα του υπέρτατου Ποιμένος. Ο σκύλος που φθάνει σαν αγγελιαφόρος και κουνά την ουρά του γίνεται σημείο ότι κάθε πιστός διδάσκαλος είναι πράγματι αγγελιαφόρος της αληθείας, η ουρά είναι το τέλος και η τελείωση του καλού έργου, η ανέκλειπτη ανταπόδοση. Και όταν ο τυφλός πατέρας ακούει την είδηση και σηκώνεται, σκοντάφτοντας, για να τρέξει προς τον γιο του, ο Βέδας βλέπει έναν ολόκληρο λαό που υψώνεται από τον μακρό ύπνο της απιστίας: ο εβραϊκός λαός σηκώθηκε από τη μακρά γεροντική ηλικία της απιστίας του και τρέχει με αγάπη προς τον Κύριο, αν και σκοντάφτει στα βήματα των έργων του. Η χολή του ψαριού, που εφαρμόζεται στα μάτια, είναι ο Κύριος που αποκαλύπτει πιο φανερά την κακία του αρχαίου δράκοντα που επιζητούσε να τον καταβροχθίσει.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Γιατί ο Βέδας ονομάζει την άσπρη μεμβράνη που πέφτει από τα μάτια περίβλημα αυγού; Διότι το αυγό είναι η ελπίδα που δεν έχει ακόμη ζωή, ένα πράγμα που περιμένει να γίνει αυτό που θα είναι: με αυγά σημαίνεται η ελπίδα, διότι δεν έχει ακόμη ζωή, δεν έχει ακόμη ψυχή, αλλά είναι χωρισμένο από το πτηνό που το γέννησε, όταν μπορεί να ζήσει, να εξέλθει, να τρέξει, να πετάξει. Η μεμβράνη είναι η αφροσύνη της αυτοαρέσκειας — εκείνοι που έχουν ζήλο για τον Θεό, αλλά όχι σύμφωνα με τη γνώση — και όταν αφαιρείται, τα μάτια βλέπουν τον Χριστό που ήδη ήλθε. Οι επτά ημέρες της ευωχίας είναι η επταπλή χάρη του Πνεύματος, στην οποία οι εθνικοί χαίρονται μαζί με τον λαό του Θεού. Και όταν ο Ραφαήλ τελικά ανέρχεται, αφήνοντας τον Τωβία με τον πατέρα του, ο Βέδας διαβάζει το βαθύτερο μυστήριο όλων: ο άγγελος επιστρέφει στον Θεό· ο Τωβίας παραμένει με τον πατέρα του. Και ο Κύριος νοείται από τους εκλεκτούς ίσος με τον Πατέρα κατά τη θεότητα, ομοούσιος με εμάς κατά την ανθρωπότητα.
Απαντήστε

Απόκριση

Καθένας από εμάς φέρει τη δική του άσπρη μεμβράνη — την ήσυχη αφροσύνη της αυτοαρέσκειας, του να εκλαμβάνουμε τον ζήλο μας για αληθινή όραση. Ο λόγος του Βέδα προς εμάς είναι ήπιος και απαιτητικός: δεν είναι οι υπερήφανοι που λένε 'Μήπως είμαστε και εμείς τυφλοί;' που θεραπεύονται, αλλά εκείνοι που, γνωρίζοντας την ίδια τους την αδυναμία, προσεύχονται 'Θεέ μου, φώτισε το σκότος μου'. Πού ακόμη περιμένετε, όπως το αυγό, μια ελπίδα που δεν έχει ακόμη ζωή; Ζητήστε από τον Κύριο αυτήν την εβδομάδα να σηκώσει έστω ένα μικρό πέπλο, ώστε να τρέξετε με αγάπη προς Αυτόν, σκοντάφτοντας αν και είναι τα έργα σας, έως ότου η πίστη και τα καλά έργα γίνουν τέλεια.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Χριστέ Θεέ μας, αληθινό Φως που φωτίζεις κάθε τυφλό μάτι, Εσύ που προπορεύθηκες από εμάς με τη χάρη για να αναζητήσεις τους χαμένους και να συναθροίσεις την Εκκλησία Σου από τα έθνη: αφαίρεσε από εμάς τη μεμβράνη της αυτοαρέσκειας και την κενή ελπίδα που βλέπει μόνο τον εαυτό μας. Άλειψε τα μάτια μας ώστε να σε θεωρήσουμε, ίσο με τον Πατέρα κατά τη θεότητα και ομοούσιο με εμάς κατά την ανθρωπότητα. Διά των πρεσβειών του αιδεσίμου πατρός Σου Βέδα, χάρισε μας την επταπλή χάρη του Αγίου Σου Πνεύματος, ώστε να χαρούμε με τον λαό Σου και να ευωχηθούμε στην μία τράπεζα της Βασιλείας Σου· διότι Εσύ δοξάζεσαι με τον Πατέρα Σου και το πανάγιο Πνεύμα Σου, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Περί του Βιβλίου Τωβίτ (In Tobiam) του Αγίου Βέδα του Αιδεσιμωτάτου (αποδοθέν εκ του δημοσίου λατινικού κειμένου υπό της Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →