← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος

Ματθαίος 12 — Ετερνίσιντ (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεσταντισμός)

Ματθαίος 12Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το δωδέκατο κεφάλαιο του Ματθαίου παρουσιάζει τον Κύριο Χριστό να ασκεί εξουσία επί του Σαββάτου και να αντιμετωπίζει την σκληρυμένη αντίθεση των θρησκευτικών ηγετών. Η αφήγηση εκτυλίσσεται υπό την κυρίαρχη χείρα του Θεού, ο οποίος έχει προορίσει τόσο την αποκάλυψη του Υιού του όσο και την δικαστική τύφλωση εκείνων που αρνούνται τη μαρτυρία των έργων και του λόγου. Εδώ ο λαός της διαθήκης συναντά τον μεγαλύτερο από τον ναό, τον μεγαλύτερο από τον Ιωνά, τον μεγαλύτερο από τον Σολομώντα. Το κεφάλαιο ιχνηλατεί μια σταθερή πορεία από τις διαμάχες περί Σαββάτου μέχρι την ανοιχτή κατηγορία ότι ο Χριστός ενεργεί δια του Βεελζεβούλ, έπειτα στην προειδοποίηση περί της ασυγχώρητης αμαρτίας και του σημείου του προφήτη Ιωνά. Σε όλη την έκταση το κείμενο δείχνει την ακριβή γραμμή μεταξύ εξωτερικής τήρησης και αληθινής πιστότητας στη διαθήκη, μεταξύ του γράμματος που θανατώνει και του Πνεύματος που ζωοποιεί. Ο αναγνώστης καλείται να δει πώς η θεία κυριαρχία διατάσσει τόσο το έλεος όσο και την κρίση στα ίδια γεγονότα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώστε το κεφάλαιο σε μία μόνο συνεδρία, προσέχοντας τις επαναλαμβανόμενες διαμάχες περί Σαββάτου, τη θεραπεία της ξηράς χειρός, την παράθεση από τον Ησαΐα περί του εκλεκτού Δούλου, την ανταλλαγή περί του Βεελζεβούλ, το σημείο του Ιωνά και τον τελικό ορισμό της αληθινής συγγένειας του Χριστού. Σημειώστε πώς κάθε αντιπαράθεση στρέφεται γύρω από το ζήτημα της εξουσίας και πώς η αφήγηση στενεύει σταθερά τη διάκριση μεταξύ εκείνων που λαμβάνουν κατανόηση και εκείνων που μένουν χωρίς δικαιολογία. Παρατηρήστε την πορεία από την εξωτερική κατηγορία μέχρι τη σοβαρή διακήρυξη ότι λόγοι και έργα μαζί μαρτυρούν την παρουσία της βασιλείας.
Μελετήστε

Μελέτη

Το κεφάλαιο ανοίγει με τους μαθητές να μαδούν στάχυα το Σάββατο. Η κατηγορία των Φαρισαίων δεν είναι μόνο νομική αλλά αποκαλύπτει καρδιά που μετρά την αγιότητα με μικροπράγματα ενώ παραμελεί βαρύτερα ζητήματα ελέους της διαθήκης. Ο Χριστός απαντά πρώτα με επίκληση στην περίπτωση του Δαβίδ που έφαγε τους άρτους της προθέσεως, θεμελιώνοντας ότι ο τελετουργικός νόμος υποχωρεί μπροστά στην ανθρώπινη ανάγκη όταν ο μεγαλύτερος σκοπός της διαθήκης του Θεού είναι εν όψει. Έπειτα παραθέτει τους ιερείς που εργάζονται στον ναό το Σάββατο και παραμένουν αθώοι, δείχνοντας ότι η υπηρεσία προς τον ίδιο τον Θεό αγιάζει την ημέρα. Το συμπέρασμα ακολουθεί άμεσα: ένας μεγαλύτερος από τον ναό στέκεται ενώπιόν τους. Ο Υιός του Ανθρώπου είναι επομένως Κύριος του Σαββάτου. Η ίδια εξουσία εμφανίζεται στη συναγωγή όταν ο Χριστός θεραπεύει τον άνθρωπο με την ξηρά χείρα. Η ερώτηση προς τους Φαρισαίους — αν είναι νόμιμο να κάνει κανείς καλό ή κακό το Σάββατο — αποκαλύπτει την ασυνέπεια της παράδοσής τους. Αποκαθιστώντας τη χείρα, ο Χριστός επιτελεί έργο που συμφωνεί με τον αρχικό σκοπό της ημέρας ως σημείου αναπαύσεως και απελευθερώσεως της διαθήκης. Οι ηγέτες απαντούν σχεδιάζοντας τον θάνατό του, εκπληρώνοντας το κυρίαρχο διάταγμα ότι ο Δούλος θα αντιταχθεί από εκείνους που ισχυρίζονται ότι τηρούν τον νόμο. Ο Ματθαίος καταγράφει την εκπλήρωση της προφητείας του Ησαΐα: ο εκλεκτός Δούλος δεν θα φιλονικεί ούτε θα κραυγάζει, όμως θα φέρει δικαιοσύνη στα έθνη. Αυτή η ήσυχη ευσπλαχνία στέκεται σε έντονη αντίθεση με την δημόσια κατηγορία των Φαρισαίων ότι ο Χριστός εκβάλλει δαιμόνια δια του Βεελζεβούλ. Η απάντηση είναι διπλή. Πρώτον, βασιλεία διαιρεμένη εναντίον εαυτής δεν μπορεί να σταθεί· δεύτερον, αν η εκβολή δαιμονίων γίνεται δια του Πνεύματος του Θεού, τότε η βασιλεία του Θεού έχει φθάσει επάνω τους. Η προειδοποίηση κατά της βλασφημίας κατά του Αγίου Πνεύματος ακολουθεί ως αναγκαία συνέπεια: εκείνοι που αποδίδουν το έργο του Πνεύματος στον Σατανά τοποθετούν τους εαυτούς τους πέρα από την εμβέλεια της συγχωρήσεως, όχι επειδή το έλεος είναι περιορισμένο αλλά επειδή τέτοια σκληρότητα αρνείται το μόνο μέσο μετανοίας. Η απαίτηση για σημείο λαμβάνει την απάντηση του Ιωνά. Καθώς ο Ιωνάς ήταν τρεις ημέρες στο ψάρι, έτσι ο Υιός του Ανθρώπου θα είναι τρεις ημέρες στην καρδιά της γης. Οι άνδρες της Νινευή και η βασίλισσα του Νότου θα αναστηθούν στην κρίση εναντίον αυτής της γενεάς, διότι ανταποκρίθηκαν σε μικρότερο φως. Το κεφάλαιο κλείνει με την άφιξη της μητέρας και των αδελφών του Χριστού. Η απάντησή του επαναπροσδιορίζει τη συγγένεια σύμφωνα με τη διαθήκη: όποιος κάνει το θέλημα του Πατρός εν ουρανοίς είναι αδελφός, αδελφή και μητέρα. Έτσι η αφήγηση μεταβαίνει από τη ρύθμιση του Σαββάτου στη διαμόρφωση του αληθινού λαού του Θεού υπό την κυριότητα του Υιού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Τα ίδια θέματα εμφανίζονται αλλού στην Γραφή. Οι διαμάχες περί Σαββάτου αντηχούν την αρχική καθιέρωση στη Γένεση και την παράδοση του νόμου στο Σινά, όπου η ανάπαυση ήταν και δώρο και σημείο σχέσεως διαθήκης. Η επίκληση στον Δαβίδ προλαμβάνει τον μεγαλύτερο Υιό του Δαβίδ που εισέρχεται στον οίκο του Θεού και φροντίζει τους δικούς του. Η παράθεση από τον Ησαΐα συνδέει την παρούσα διακονία με τον υποσχεμένο Δούλο του οποίου η πραότητα και η δικαιοσύνη εκτείνονται πέρα από τον Ισραήλ. Το σημείο του Ιωνά θυμίζει την αποστολή του προφήτη στα έθνη και προτυπώνει την ανάσταση που επικυρώνει τους ισχυρισμούς του Χριστού. Η προειδοποίηση κατά γενεάς πονηράς βρίσκει παράλληλο στις ημέρες του Νώε και στο κήρυγμα των αποστόλων. Σε όλα αυτά τα χωρία η παράδοση έχει σταθερά δει την κυριαρχία του Θεού να διατάσσει τόσο τη διατήρηση υπολοίπου όσο και την δικαστική σκλήρυνση εκείνων που απορρίπτουν τη μαρτυρία των έργων και του λόγου. Το κεφάλαιο επομένως στέκεται ως άρθρωση μεταξύ της δημόσιας διακονίας και του πάθους, δείχνοντας τον ίδιο θείο σκοπό που κυβερνά όλη την ιστορία της απολυτρώσεως.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η κυριότητα του Χριστού επί του Σαββάτου διαμορφώνει τον τρόπο με τον οποίο τακτοποιείτε την Ημέρα του Κυρίου σε υποταγή στον λόγο του και όχι στην ανθρώπινη παράδοση; Με ποιους τρόπους μπορεί να πειρασθείτε να μετράτε την πνευματική ζωή με εξωτερικές μορφές ενώ παραμελείτε τις βαρύτερες πραγματικότητες ελέους, δικαιοσύνης και αληθείας που απαιτεί ο Χριστός; Ποια απόδειξη στον λόγο και τη συμπεριφορά σας δείχνει ότι ανήκετε στον οίκο εκείνων που κάνουν το θέλημα του Πατρός εν ουρανοίς;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κυρίαρχε Κύριε, που προόρισες τόσο την αποκάλυψη του Υιού σου όσο και τη δίκαιη σκλήρυνση εκείνων που τον αρνούνται, χάρισε μας μάτια να δούμε και αυτιά να ακούσουμε τη μαρτυρία των έργων και του λόγου του. Φύλαξέ μας από την υποκρισία που διυλίζει τον κώνωπα ενώ καταπίνει την κάμηλο, και δίδαξέ μας να τιμούμε την ημέρα της αναπαύσεως ως σημείο ελέους διαθήκης και όχι ως βάρος δικής μας κατασκευής. Διαφύλαξέ μας από το να αποδίδουμε το έργο του Πνεύματος σε οποιαδήποτε άλλη δύναμη, και αρίθμησέ μας μεταξύ εκείνων που κάνουν το θέλημα του Πατρός μας εν ουρανοίς. Είθε η ίδια εξουσία που θεράπευσε την ξηρά χείρα και σιώπησε τους κατηγόρους να διατάξει τη ζωή μας σύμφωνα με τη διαθήκη σου, ώστε να βρεθούμε αληθινή συγγένεια του Χριστού όταν έλθει να κρίνει ζώντας και νεκρούς. Αμήν.

Eterniseed Original — Μεταρρυθμισμένη Φωνή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.