Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο
Α' Τιμόθεο 2 — με τον Brown
Άνοιγμα
Σήμερα ανοίγουμε το σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset, και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο στο κεφάλαιο 2 της Α' Τιμόθεο. Η μετρημένη τους έκθεση παρακολουθεί την εντολή του αποστόλου σχετικά με την τακτική δημόσια προσευχή, τον ένα Μεσίτη, και την αρμόζουσα συμπεριφορά ανδρών και γυναικών στον οίκο του Θεού. Με ευλαβική προσοχή δεχόμαστε την καθοδήγησή τους στίχο προς στίχο, ζητώντας από το Πνεύμα να διαμορφώσει τη λατρεία μας και την καθημερινή μας ζωή σύμφωνα με το ίδιο αποστολικό πρότυπο.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 2 της Α' Τιμόθεο, ακούγοντας τη φωνή του Πνεύματος μέσα από το κείμενο, προτού στραφούμε στην προσεκτική αποκάλυψη των οδηγιών του για την εκκλησία από τον σχολιασμό.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset, και Brown ανοίγουν το κεφάλαιο αναλαμβάνοντας την εντολή να γίνονται δεήσεις για όλους τους ανθρώπους.
Στίχος 1. 1. λοιπόν —αναλαμβάνοντας ξανά το γενικό θέμα της Επιστολής σε συνέχεια ( 1 Τιμόθεο 1:3 ; 1 Τιμόθεο 1:18 ). «Αυτό που έχω λοιπόν να σου πω ως εντολή ( 1 Τιμόθεο 1:3 ; 1 Τιμόθεο 1:18 ), είναι», κ.λπ. ότι, πρώτα απ' όλα . . . να γίνονται —Ο ALFORD το ερμηνεύει, «Παρακαλώ πρώτα απ' όλα να γίνουν». «Πρώτα απ' όλα», αναμφίβολα, πρέπει να συνδεθεί με το «Παρακαλώ» αυτό με το οποίο αρχίζω (για ειδικούς λόγους), είναι . . . Καθώς πλησίαζε η καταστροφή της Ιερουσαλήμ, οι Εβραίοι (συμπεριλαμβανομένων εκείνων στην Έφεσο) κυριεύτηκαν από το όνειρο της ελευθερίας από κάθε ζυγό· και έτσι ουσιαστικά «βλασφημούσαν» (συγκρίνετε 1 Τιμόθεο 1:18- : ) το όνομα του Θεού «κακολογώντας τις εξουσίες» ( 1 Τιμόθεο 6:1 ; 2 Πέτρου 2:10 ; Ιούδα 1:8 ). Ως εκ τούτου, ο Παύλος, σε αντίθεση, δίνει έμφαση στην εντολή να γίνονται προσευχές για όλους τους ανθρώπους, ειδικά για τους άρχοντες και τους βασιλιάδες ( Τίτο 3:1-3 ) [OLSHAUSEN]. Κάποιοι που δηλώνουν Χριστιανοί περιφρονούσαν όλους τους μη Χριστιανούς, ως καταδικασμένους σε απώλεια· αλλά ο Παύλος λέει ότι πρέπει να προσευχόμαστε για όλους τους ανθρώπους, καθώς ο Χριστός πέθανε για όλους ( Τίτο 3:1-56.3.3- : ). δεήσεις —ένας όρος που υποδηλώνει την αίσθηση ανάγκης του ικέτη, και της δικής του ανεπάρκειας. προσευχές —υποδηλώνοντας αφοσίωση. εντεύξεις —κυρίως η προσέγγιση στον Θεό με παιδική εμπιστοσύνη, γενικά εκ μέρους άλλου. Η συσσώρευση όρων υποδηλώνει την προσευχή σε κάθε μορφή και πτυχή της, σύμφωνα με όλες τις σχέσεις που υπονοούνται σε αυτήν.Στη συνέχεια τονίζουν την ενότητα του Θεού και τον ένα Μεσίτη ως τη βάση για την καθολική προσευχή.
Στίχος 5. 5. Διότι εις Θεός υπάρχει —Η ενότητα του Θεού στην ουσία και τον σκοπό είναι απόδειξη ότι περιλαμβάνει όλα τα ανθρώπινα παιδιά Του εξίσου (δημιουργημένα κατ' εικόνα Του) στην προσφορά της χάριτος (συγκρίνετε το ίδιο επιχείρημα από την ενότητά Του, Ρωμαίους 3:30 ; Γαλάτες 3:20 )· επομένως πρέπει να προσευχόμαστε για όλους. Το 1 Τιμόθεο 2:4 ; 1 Τιμόθεο 2:5 αποδεικνύεται από το 1 Τιμόθεο 2:4 ; 1 Τιμόθεο 2:5 ; 1 Τιμόθεο 2:1 ; 1 Τιμόθεο 2:4 . Ο ένας Θεός είναι κοινός σε όλους ( Ησαΐας 45:22 ; Πράξεις 17:26 ). Ο ένας Μεσίτης είναι μεσίτης μεταξύ Θεού και όλων των ανθρώπων δυνητικά ( Ρωμαίους 3:29 ; Εφεσίους 4:5 ; Εφεσίους 4:6 ; Εβραίους 8:6 ; Εβραίους 9:15 ; Εβραίους 12:24 ). Αυτοί που δεν έχουν αυτόν τον ένα Θεό μέσω ενός Μεσίτη, δεν έχουν κανέναν: κυριολεκτικά, έναν «μεσολαβητή». Η ελληνική σειρά δεν είναι «και ένας μεσίτης», αλλά «ένας μεσίτης επίσης μεταξύ . . .Ο σχολιασμός στρέφεται στη συνέχεια στους άνδρες και τη στάση της δημόσιας προσευχής.
Στίχος 8. 8. Θέλω —Εννοείται η ενεργός επιθυμία, ή βούληση. τους άνδρας —μάλλον όπως στα ελληνικά, «τους άνδρες», σε διάκριση από «τις γυναίκες», στις οποίες έχει κάτι διαφορετικό να πει από αυτό που είπε στους άνδρες ( 1 Τιμόθεο 2:9-12 ; 1 Κορινθίους 11:14 ; 1 Κορινθίους 11:15 ; 1 Κορινθίους 14:34 ; 1 Κορινθίους 14:35 ). Η έμφαση, ωστόσο, δεν είναι σε αυτό, αλλά στην εντολή της προσευχής, που αναλαμβάνεται από το 1 Κορινθίους 14:35- : . πανταχού — Ελληνικά, «σε κάθε τόπο», δηλαδή, δημόσιας προσευχής. Εκπληρώνοντας το 1 Κορινθίους 14:35- : , «Εν παντί τόπῳ . . . ἀπὸ ἀνατολῶν ἡλίου ἕως δυσμῶν αὐτοῦ . . . θυμίαμα προσενεχθήσεται τῷ ὀνόματί μου»· και τα λόγια του Ιησού, Ματθαίος 18:20 ; Ιωάννης 4:21 ; Ιωάννης 4:23 . ἐπαίροντας ὁσίους χεῖρας —Οι πρώτοι Χριστιανοί σήκωναν τις παλάμες τους προς τον ουρανό, όπως κάνουν αυτοί που ζητούν βοήθεια. Έτσι και ο Σολομών ( 1 Βασιλέων 8:22 ; Ψαλμοί 141:2 ). Οι Εβραίοι έπλεναν τα χέρια τους πριν την προσευχή ( Ψαλμοί 26:6 ).Τέλος, απευθύνονται στις γυναίκες και τη συμπεριφορά τους στη συνάθροιση.
Στίχος 9. 9, 10. Το πλαίσιο απαιτεί να κατανοήσουμε αυτές τις οδηγίες για τις γυναίκες, σε σχέση με τη συμπεριφορά τους στη δημόσια λατρεία, αν και οι κανόνες θα ισχύουν και σε άλλες περιπτώσεις. ἐν καταστολῇ κοσμίῳ —«με σεμνή εμφάνιση» [ELLICOTT]. Το επίθετο σημαίνει κυρίως. τακτικός, ευπρεπής, αρμόζων· το ουσιαστικό σε κοσμικά συγγράμματα σημαίνει συμπεριφορά, στάση. Αλλά εδώ «ενδυμασία». Οι γυναίκες είναι επιρρεπείς στην αγάπη για τα ωραία ρούχα· και στην Έφεσο ο πλούτος κάποιων ( 1 Τιμόθεο 6:17 ) θα τις οδηγούσε να ντύνονται πολυτελώς. Το ελληνικό στο 1 Τιμόθεο 6:17- : είναι ένας γενικότερος όρος που σημαίνει «συμπεριφορά». αἰδοῦς —Ο TRENCH γράφει αυτή τη λέξη σύμφωνα με την αληθινή της ετυμολογία, «ντροπαλοσύνη» (αυτό που είναι σταθερό από μια έντιμη ντροπή)· όπως «σταθερότητα» (συγκρίνετε 1 Τιμόθεο 2:11 ; 1 Τιμόθεο 2:12 ). σωφροσύνης —«αυτοσυγκράτηση» [ALFORD]. Συνήθης εσωτερική αυτοκυβέρνηση [TRENCH]. Προτιμώ τη μετάφραση του ELLICOTT, «σωφροσύνη»: η καλά ισορροπημένη κατάσταση του νου που προκύπτει από τη συνήθη αυτοσυγκράτηση. με — Ελληνικά, «εν». πλέγμασιν —κυριολεκτικά, «πλεξούδες», δηλαδή, πλεγμένα μαλλιά: πιθανώς με το «χρυσό και μαργαριτάρια» μπλεγμένα ( 1 Τιμόθεο 2:12- : ). Τέτοια επιδεικτικότητα είναι χαρακτηριστική της πνευματικής πόρνης ( 1 Τιμόθεο 2:12- : ).
Σκεφτείτε
Σκέψου
Για τον λόγο της υποταγής, τονίζουν την τάξη της δημιουργίας και την πτώση.
Στίχος 14. 14. Ο Αδάμ δεν απατήθηκε —όπως η Εύα απατήθηκε από το φίδι· αλλά πείστηκε από τη γυναίκα του. Γένεση 3:17 , «ήκουσε . . . φωνής . . . γυναικός». Αλλά στη Γένεση 3:17- : , η Εύα λέει, «Το φίδι με εξαπάτησε». Όντας πιο εύκολα εξαπατημένη, πιο εύκολα εξαπατά [BENGEL], ( 2 Κορινθίους 11:3 ). Τελευταία στην ύπαρξη, ήταν πρώτη στην αμαρτία—πράγματι, μόνο αυτή εξαπατήθηκε. Το πονηρό φίδι γνώριζε ότι ήταν «το ασθενέστερο σκεύος» ( 2 Κορινθίους 11:3- : ). Γι' αυτό την πείραξε, όχι τον Αδάμ. Αυτή υπέκυψε στους πειρασμούς των αισθήσεων και στις απάτες του Σατανά· αυτός, στην συζυγική αγάπη. Ως εκ τούτου, στην τάξη της θείας δικαστικής απόφασης, το φίδι, ο κύριος παραβάτης, έρχεται πρώτο· η γυναίκα, που εξαπατήθηκε, δεύτερη· και ο άνδρας, που πείστηκε από τη γυναίκα του, τελευταίος ( 2 Κορινθίους 11:3- : ). Στους Ρωμαίους 5:12 , ο Αδάμ παρουσιάζεται ως ο πρώτος παραβάτης· αλλά εκεί δεν γίνεται αναφορά στην Εύα, και ο Αδάμ θεωρείται ως η κεφαλή της αμαρτωλής φυλής. Ως εκ τούτου, όπως εδώ, 1 Τιμόθεο 2:11 , στο 1 Τιμόθεο 2:11- : , η «υποταγή» της γυναίκας παρουσιάζεται ως συνέπεια του ότι εξαπατήθηκε. απατηθείσα —Τα αρχαιότερα χειρόγραφα διαβάζουν το σύνθετο ελληνικό ρήμα αντί του απλού, «Έχοντας παρασυρθεί από απάτη»: υποδηλώνοντας πόσο πλήρως ο Σατανάς πέτυχε να την εξαπατήσει. εν παραβάσει γέγονεν — Ελληνικά, «ήλθε να είναι στην παράβαση»: ενεπλάκη στην υπάρχουσα κατάσταση παράβασης, κυριολεκτικά, «το να υπερβεί μια εντολή»· παραβίαση μιας θετικής εντολής ( 1 Τιμόθεο 2:11- : ).Κλείνουν δείχνοντας πώς η ίδια η κατάρα μετατρέπεται σε ευλογία μέσω της πιστής τεκνοποιίας.
Στίχος 15. 15. σωθήσεται διὰ τῆς τεκνογονίας — Ελληνικά, «διά (κυριολεκτικά, 'μέσω') (της, κυριολεκτικά, 'της') τεκνογονίας». Το «διά», ή «μέσω», χρησιμοποιείται συχνά έτσι για να εκφράσει όχι το μέσο της σωτηρίας της, αλλά τις περιστάσεις ΕΝ ΜΕΣΩ των οποίων λαμβάνει χώρα. Έτσι :- , «Αυτός . . . θα σωθεί: αλλά έτσι όπως διά (κυριολεκτικά, 'μέσω', δηλαδή εν μέσω) πυρός»: παρά τη δοκιμασία του πυρός που αναγκαστικά πρέπει να περάσει, θα σωθεί. Έτσι και εδώ, «Παρά τη δοκιμασία της τεκνογονίας που περνάει (ως το μερίδιό της από την κατάρα, :- , 'εν λύπαις τέκνα γεννήσεις'), θα σωθεί».
Απαντήστε
Απάντησε
1. Πώς η κλήση να προσεύχομαι για όλους τους άρχοντες αμφισβητεί οποιαδήποτε στενότητα στις δικές μου μεσιτείες;
2. Με ποιους τρόπους φυλάω τις διακριτές κλήσεις που δίνονται σε άνδρες και γυναίκες στην εκκλησία;
3. Πού μπορεί το Πνεύμα να με καλεί να δεχτώ τη χάρη του Θεού ακόμα και στα συνηθισμένα καθήκοντα του σπιτιού και της οικογένειας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἕλκυσον ἡμᾶς νὰ προσευχώμεθα ὑπὲρ πάντων τῶν ἀνθρώπων καὶ ὑπὲρ τῶν ἐν ἐξουσίᾳ, ἵνα διάγωμεν βίον εἰρηνικὸν καὶ εὐάρεστον ἐνώπιόν σου. Διὰ τοῦ ἑνὸς ἡμῶν Μεσιτοῦ, Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἐνίσχυσον τοὺς ἄνδρας νὰ ὑψώνωσιν ὁσίας χεῖρας ἐν παντὶ τόπῳ καὶ χάρισαι εἰς τὰς γυναῖκας τὴν χάριν νὰ κοσμῶσι τὸ εὐαγγέλιον διὰ πίστεως, ἀγάπης καὶ σωφροσύνης. Διατήρησον ἡμᾶς ἀκλονήτους ἐν τούτοις μέχρι τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →