← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Παροιμίες

Φως με τους Δικαίους: Ο Άγγελος της Μεγάλης Βουλής και οι Οίκοι που Οικοδομεί η Σοφία

Παροιμίες 13-14Catena επί των Παροιμιών (Migne PG 87, αποδιδομένη εις τον Προκόπιον Γάζης· η απόδοσις αμφισβητουμένη) — αποδοθείσα εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Τα κεφάλαια δεκατρία και δεκατέσσερα είναι φωτεινά με τον Χριστό. Η αλυσίδα ερμηνεύει τον 'συνετό υιό' του δεκάτου τρίτου κεφαλαίου ως τον υιοθετημένο από τον Θεό δια της πίστεως, ο οποίος τηρεί όλες τις εντολές Του και τρέφεται από τους καρπούς της δικαιοσύνης· και τον ανυπάκουο υιό ως εκείνον που, καλούμενος υιός μόνο με γυμνή πίστη, προχωρεί σε χωρισμό από τον Θεό δια της ασωτείας. Διατρέχει το κεφάλαιο η μεγάλη εικόνα του φωτός: 'φως εσπάρη για τους δικαίους', και ο Πατήρ το ερμηνεύει ως το αδιάλειπτο φως της γνώσεως του Θεού, που λάμπει από τον Ήλιο της δικαιοσύνης επάνω σε εκείνους που ζουν κατά τον νόμο Του — πιο αμυδρά τώρα, πιο καθαρά στην ερχόμενη εποχή. Και σε έναν στίχο εμφανίζεται ολόκληρη η οικονομία της σωτηρίας μας: όπου οι Παροιμίαι ομιλούν για άγγελο άγιο που παραδίδει τον βασιλέα, η αλυσίδα ονομάζει τον παραδίδοντα ευθέως — τον Άγγελο της μεγάλης βουλής του Πατρός, τον Θεό Λόγο, τον σοφό Ιατρό των ψυχών μας, ο οποίος ακόμη και επιτρέπει να πέσουμε σε ποικίλα πάθη ώστε να μάθουμε ταπεινοφροσύνη και να μη καυχώμεθα. Έπειτα το δεκατέταρτο κεφάλαιο ανοίγει με τη Σοφία ως οικοδόμο: 'Πάσα σοφή γυνή οικοδομεί τον οίκον αυτής'. Ο Πατήρ ερμηνεύει τις σοφές γυναίκες ως ψυχές που τηρούν τον λόγον για τον οποίο ήλθαν να υπάρχουν και ετοιμάζουν για τον εαυτό τους τις αρετές που τις στεγάζουν σαν οίκους από την καταιγίδα των παθών. Και το κεφάλαιο ανυψώνεται στην πηγή που τις τρέφει όλες — 'φόβος Κυρίου πηγή ζωής' — την οποία η αλυσίδα καλεί αρχή των επτά ζωοποιών χαρισμάτων του Πνεύματος, του οποίου το τέλος είναι η σοφία· και κλείνει με τη δικαιοσύνη κατά Χριστόν που υψώνει το έθνος που πιστεύει σε Αυτόν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Παροιμιών 13–14 — 'Υιός συνετός υπακούει πατρί, υιός δε ασύνετος ουκ ακούει ελέγχου'. 'Φως δικαίων ευφραίνει, λύχνος δε ασεβών σβεσθήσεται'. 'Ο πορευόμενος μετά σοφών σοφός έσται, ο δε συμπορευόμενος μετά αφρόνων γνωσθήσεται'. 'Αγαθός ανήρ κληροδοτεί υιούς υιών'. Έπειτα το δεκατέταρτο: 'Πάσα σοφή γυνή οικοδομεί τον οίκον αυτής, η δε άφρων κατέσπασε χερσίν αυτής'. 'Ο πορευόμενος ορθώς φοβείται τον Κύριον, ο δε στρεβλός ταις οδοίς αυτού ατιμάζει αυτόν'. 'Οίκος ασεβών καταστραφήσεται, σκηνή δε ορθών ευθηνήσει'. 'Φόβος Κυρίου πηγή ζωής, του εκκλίνειν από παγίδων θανάτου'. 'Ο ελεών πτωχόν μακαριστός'. 'Δικαιοσύνη υψοί έθνος, αμαρτία δε ελαττοί λαούς'.
Μελετήστε

Μελέτη

Τι είναι το φως που δεν αποτυγχάνει ποτέ τους δικαίους; Η αλυσίδα το ερμηνεύει ως τη γνώση του Θεού, που λάμπει από τον Χριστό τον Ήλιο της δικαιοσύνης, αμυδρό σε αυτή την εποχή και εκτυφλωτικό στην επόμενη: το φως της γνώσεως του Θεού, από τον Ήλιο της δικαιοσύνης, λάμπει αδιαλείπτως ως αιώνιο επάνω σε εκείνους που ζουν κατά τον θείο νόμο των εντολών. Και τον 'άγγελο άγιο' του κεφαλαίου ο Πατήρ δεν θα τον αφήσει απλό πνεύμα· ονομάζει το μεγάλο μυστήριο: όταν ο άρχων νους πέφτει, διασώζεται από κανέναν άλλον παρά από τον ίδιο τον Λόγο: Αλλά ο Άγγελος της μεγάλης βουλής του Πατρός τον παραδίδει από τέτοιο κίνδυνο — ο σοφός ιατρός των ψυχών μας, ο Θεός Λόγος. Και η παράδοση έρχεται με ήπια αυστηρότητα — ο Ιατρός επιτρέπει την ίδια την πτώση ως φάρμακο ταπεινοφροσύνης: επιτρέπων αυτόν να πέσει σε ποικίλα πάθη, ώστε να μάθει να είναι ταπεινόφρων και να μη καυχάται εις κενήν δόξαν. Ακόμη και την κληρονομία που αφήνεται σε παιδιά παιδιών η αλυσίδα την ερμηνεύει για τον Χριστό, τον αγαθό άνθρωπο κατά φύσιν, τον Μονογενή Λόγο σαρκωμένο, ο οποίος εγέννησε πνευματικά τέκνα δια του Ευαγγελίου: Ο αγαθός κατά φύσιν, ως Θεός, ο Μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού και Πατήρ κατά φύσιν, γενόμενος άνθρωπος, θα αποκτήσει πνευματικά τέκνα της θειοτάτης διδασκαλίας αυτού.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Το δεκατέταρτο κεφάλαιο αρχίζει με τη Σοφία που οικοδομεί, και η αλυσίδα ερμηνεύει τις σοφές γυναίκες ως ψυχές που ετοιμάζουν τις αρετές για να τις στεγάσουν σαν οίκους από την καταιγίδα των παθών: Αι ψυχαί αι μηδεμίαν στέρησιν της σοφίας έχουσαι, διότι τηρούσι τον λόγον δι' ον ήλθον να υπάρχωσι, ητοίμασαν εαυταίς, κατά τον τρόπον της ζωής αυτών, τας αρετάς αι οποίαι προστατεύουσιν αυτάς ως οίκους από την καταιγίδα και την καύσιν των παθών. Και η πηγή που τροφοδοτεί όλη αυτή την οικοδομή είναι ο φόβος του Θεού — τον οποίο ο Πατήρ, σε μία μόνο φωτεινή πρόταση, καθιστά την πύλη προς τα χαρίσματα του Πνεύματος και το πλήγμα θανάτου κατά της αμαρτίας: Ο θείος φόβος είναι η αρχή των επτά ζωοποιών χαρισμάτων του Πνεύματος διά την ψυχήν την νεκρωθείσαν υπό της αμαρτίας, του οποίου το τέλος είναι η σοφία, ως τελειούσα αυτήν. Η ίδια η Σοφία έρχεται να αναπαυθεί σε τέτοια ψυχή — εκείνη που αγαπά και τον Θεό και τον πλησίον: Εν ψυχή κεκτημένη αγάπην προς Θεόν και πλησίον, η γνώσις των θείων και ανθρωπίνων πραγμάτων ευρίσκει ανάπαυσιν. Και το 'δικαιοσύνη υψοί έθνος' του κεφαλαίου ο Πατήρ το ερμηνεύει για τη νέα διαθήκη — η δικαιοσύνη η εν Χριστώ δοξάζουσα τον λαόν που πιστεύει: Η δικαιοσύνη κατά Χριστόν δοξάζει το άγιον έθνος το πιστεύσαν εις αυτόν. Έτσι τα δύο κεφάλαια περιγράφουν μία ανάβαση: το φως της γνώσεως από τον Ήλιο της δικαιοσύνης, ο Λόγος που διασώζει τον πεσόντα, η ψυχή που οικοδομεί τις αρετές δια του φόβου του Θεού, και η Σοφία που αναπαύεται τελικώς εν καρδία αγαπώση.
Απαντήστε

Απόκριση

Περιπάτει εν τω φωτί το οποίο δεν αποτυγχάνει. Η αλυσίδα σου λέγει ότι η γνώσις του Θεού, λάμπουσα από τον Χριστό τον Ήλιο της δικαιοσύνης, δίδεται εις εκείνους που ζουν κατά τας εντολάς Αυτού — αμυδρά τώρα, αλλά ατελεύτητος. Ζήσει λοιπόν κατά τον νόμον εκείνον, και ο λύχνος δεν θα σβεσθή. Και όταν πίπτεις, ενθυμού ποιος έρχεται να σε εγείρη. Ο Άγγελος της μεγάλης βουλής του Πατρός, ο Θεός Λόγος Αυτός, είναι ο σοφός Ιατρός της ψυχής σου — και μερικές φορές επιτρέπει την ίδια την πτώσιν, ώστε να μάθης ταπεινοφροσύνη και να μη καυχάσαι εις κενήν δόξαν. Μη απελπίζεσαι εις την πτώσιν σου· ας σε διδάξη ταπεινότητα, και ας σε θεραπεύση ο Ιατρός. Έπειτα ανάλαβε το έργον του σοφού οικοδόμου. Ο Πατήρ δείχνει ότι η ψυχή η τηρούσα τον λόγον δι' ον εποιήθη ετοιμάζει τας αρετάς αι οποίαι την στεγάζουσιν ως οίκους από την καταιγίδα των παθών. Οικοδόμει λοιπόν — και οικοδόμει επί του ορθού θεμελίου, διότι 'φόβος Κυρίου πηγή ζωής', η αρχή των επτά χαρισμάτων του Πνεύματος, του οποίου το τέλος είναι η σοφία. Ας είναι ο φόβος του Θεού η αφετηρία σου και η αγάπη του Θεού και του πλησίον ο οίκος σου, διότι η Σοφία αναπαύεται εν τη καρδία τη αγαπώση αμφότερα. Και γνώριζε ότι η δικαιοσύνη η υψούσά σε δεν είναι ιδία αλλά του Χριστού: η δικαιοσύνη κατά Αυτόν δοξάζει πάντας τους πιστεύοντας εις Αυτόν. Περιπάτει λοιπόν εν τω φωτί Αυτού, εγείρου υπό της χειρός Αυτού, οικοδόμει δια του φόβου Αυτού, αναπαύου εν τη αγάπη Αυτού, και υψού υπό της δικαιοσύνης Αυτού.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο Ήλιος της δικαιοσύνης, του οποίου το φως είναι η γνώσις του Θεού λάμπουσα επάνω εις πάντας τους τηρούντας τας εντολάς Σου: ας ανατείλη εν εμοί το αδιάλειπτον εκείνο φως, αμυδρόν αν και το βλέπω τώρα, έως ότου λάμψη καθαρόν και αμιγές εν τη ερχομένη εποχή. Συ είσαι ο Άγγελος της μεγάλης βουλής του Πατρός, ο σοφός Ιατρός της ψυχής μου· όταν πίπτω, παράδος με, και εάν επιτρέπης την ίδια την πτώσιν, ας με διδάξη να είμαι ταπεινόφρων και να μη καυχώμαι εις κενήν δόξαν. Κάμε την ψυχήν μου σοφήν οικοδόμον, τηρούσαν τον λόγον δι' ον με εποίησας, και ετοιμάζουσαν τας αρετάς αι οποίαι με στεγάζουσιν ως οίκον από την καταιγίδα και την καύσιν των παθών. Φύτευσον εν εμοί τον φόβον Σου, την πηγήν της ζωής ήτις είναι η αρχή των επτά χαρισμάτων του Πνεύματός Σου, του οποίου το τέλος είναι η σοφία· και ας είναι η αγάπη προς Σε και προς τον πλησίον μου ο οίκος εν τω οποίω η σοφία Σου ευρίσκει την ανάπαυσιν αυτής. Ένδυσόν με την δικαιοσύνην την κατά Σε, δι' ης δοξάζεις το έθνος το πιστεύον, ώστε να υψωθώ ουχί υπό των ιδίων μου έργων αλλά υπό της χάριτός Σου. Σοι, ω Χριστέ ο Θεός ημών, τω αγαθώ ανθρώπω κατά φύσιν, μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος, η δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Catena επί των Παροιμιών (Migne PG 87, αποδιδομένη εις τον Προκόπιον Γάζης· η απόδοσις αμφισβητουμένη) — αποδοθείσα εκ του δημοσίου ελληνικού κειμένου υπό της Eterniseed · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →