← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αμώς

Αμώς 1-2 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Αμώς 1-2Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προσεκτική ερμηνεία του Ιωάννη Καλβίνου στα κεφάλαια 1 και 2 του Αμώς μας προσκαλεί να ακούσουμε ξανά τη φωνή του Κυρίου μέσω του υπηρέτη του. Σε αυτά τα αρχικά κεφάλαια ο προφήτης αντιμετωπίζει τόσο τον Ισραήλ όσο και τα γύρω έθνη με τις δίκαιες κρίσεις του Θεού. Το σχόλιο του Καλβίνου μας εισάγει στο ιστορικό πλαίσιο και το πνευματικό βάρος αυτών των χρησμών, υπενθυμίζοντάς μας ότι κάθε λέξη προέρχεται από τον θρόνο του ουρανού. Καθώς ακολουθούμε την κατά στίχο επεξεργασία του, ανακαλύπτουμε πώς ο Κύριος χρησιμοποιεί ακόμη και έναν άσημο βοσκό για να αναγγείλει τους σκοπούς του. Είθε το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε τον Αμώς να ανοίξει τις καρδιές μας για να δεχθούμε αυτές τις αρχαίες προειδοποιήσεις με ταπεινοφροσύνη και πίστη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στα κεφάλαια 1 και 2 του Αμώς και διάβασε τους αρχικούς χρησμούς δυνατά. Παρατήρησε πώς ο προφήτης πρώτα ταυτοποιεί τον εαυτό του και την αποστολή του, έπειτα προχωρεί γρήγορα στην αναγγελία κρίσης κατά της Δαμασκού, της Γάζας, της Τύρου, του Εδώμ, της Αμμών, της Μωάβ, και τέλος του Ιούδα και του Ισραήλ. Άφησε το σωρευτικό βάρος αυτών των δηλώσεων να καθίσει πάνω στο πνεύμα σου. Ζήτα από τον Κύριο να σε προετοιμάσει να ακούσεις τόσο τη σφοδρότητα όσο και το έλεος που αντηχούν σε κάθε γραμμή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ανοίγει το σχόλιό του καθιερώνοντας την προφητική αυθεντία του Ἀμώς. Ὁ Ἀμώς δὲν καυχᾶται ἐδῶ, ὅταν ὁμιλεῖ περὶ τῶν ἰδίων λόγων του, ὅτι προσήγαγε κάτι ὡς ἀπὸ τὸν ἑαυτόν του, ἀλλὰ ὁμολογεῖ ὅτι εἶναι μόνον ὑπηρέτης τοῦ Θεοῦ· διότι εὐθὺς προσθέτει ὅτι τοὺς ἔλαβε διὰ θεοπτίας. Αὐτὸς ὁ Θεὸς ἀνέστησε τοὺς Προφήτας καὶ ἐχρησιμοποίησε τὸν κόπον αὐτῶν· καὶ συγχρόνως τοὺς ὁδήγησε διὰ τοῦ Πνεύματός του, ὥστε νὰ μὴν ἀγγέλλουν τίποτε ἄλλο παρὰ ὅ,τι εἶχαν λάβει ἀπὸ αὐτόν, ἀλλὰ νὰ παραδίδουν πιστῶς ὅ,τι εἶχε προέλθει ἀπὸ αὐτὸν μόνον. Αὐτὰ τὰ δύο λοιπὸν συμφωνοῦν καλῶς μεταξύ των, — ὅτι αἱ προφητεῖαι αἱ ὁποῖαι ἀκολουθοῦν ἦσαν οἱ λόγοι τοῦ Ἀμώς καὶ ὅτι ἦσαν λόγοι ἀποκαλυφθέντες εἰς αὐτὸν ἄνωθεν· διότι ἡ λέξις chzh, chese, τὴν ὁποίαν χρησιμοποιεῖ ὁ Ἀμώς, σημαίνει κυρίως, νὰ βλέπῃ δι’ ἀποκαλύψεως· [16] καὶ αὗται αἱ ἀποκαλύψεις ὠνομάζοντο προφητεῖαι. Ὁ Καλβίνος περιγράφει κατόπιν τὴν ταπεινὴ καταγωγὴ τοῦ Ἀμώς μεταξὺ τῶν ποιμένων τῆς Θεκωέ. Ἀλλ’ ὁμιλεῖ, ὅτι ἦτο μεταξὺ τῶν ποιμένων τῆς Θεκωέ. Ἡ πόλις αὕτη ἦτο ταπεινὴ καὶ εἶχε περιτειχισθῆ πρὸ ὀλίγου καὶ πρὸ τούτου ἦτο πάντοτε χωρίον. Δὲν ἀναφέρει λοιπὸν τὴν πατρίδα του, διότι ἦτο ἐπίσημος, ἢ ὡς νὰ ἠδύνατο νὰ ἀποκτήσῃ δι’ αὐτῆς περισσοτέραν αὐθεντίαν ἢ δόξαν· ἀλλ’ ἀντιθέτως ἀποκαλεῖ τὸν ἑαυτόν του Θεκωαῖον, διότι ὁ Θεὸς τὸν ἐξήγαγε ἀπὸ τόπον ἀφανῆ, διὰ νὰ τὸν θέσῃ ἐπὶ ὅλου τοῦ βασιλείου τοῦ Ἰσραήλ. Πλανῶνται λοιπὸν, καθὼς νομίζω, ὅσοι ὑποθέτουν ὅτι ὁ Ἀμώς ἐκαλεῖτο εἷς τῶν ποιμένων ἕνεκα τοῦ πλούτου του καὶ τοῦ ἀριθμοῦ τῶν ποιμνίων του· διότι ὅταν σταθμίζω πᾶν πρᾶγμα, δὲν βλέπω πῶς τοῦτο ἠδύνατο νὰ εἶναι. Συγχωρῶ βεβαίως ὅτι οἱ nqdym, nukodim δὲν εἶναι μόνον ποιμένες οἱ ὁποῖοι ἐκτελοῦν τὸ ἔργον, ἀλλὰ ἄνδρες κεκτημένοι ποίμνια, διεξάγοντες μεγάλην ἐργασίαν· διότι ὁ βασιλεὺς τοῦ Μωὰβ λέγεται ὅτι ἦτο nqd, nukod, καὶ ὅτι ἔτρεφε μεγάλα ποίμνια· ἀλλὰ διὰ μισθωτῶν ποιμένων. Ὡς πρὸς τοὺς Προφήτας δὲν βλέπω πῶς τοῦτο δύναται νὰ ἐφαρμοσθῇ εἰς αὐτόν· διότι ἡ Θεκωέ δὲν ἦτο τόπος ἐπίσημος διὰ πλοῦτον· καὶ καθὼς εἶπον, ἦτο μικρὰ πόλις, καὶ ἄνευ πλούτου. Δὲν ἀμφιβάλλω λοιπόν, ἀλλ’ ὅτι ὁ Ἀμώς, λέγων ὅτι ἦτο ποιμήν, χύνει περιφρόνησιν ἐπὶ τῆς ὑπερηφανείας τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραὴλ καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ· διότι ἐπειδὴ δὲν κατηξίωσαν νὰ ἀκούσουν τοὺς Προφήτας τοῦ Θεοῦ, ἀπεστάλη εἰς αὐτοὺς φύλαξ προβάτων. Ἐν συνεχείᾳ ὁ Καλβίνος σημειώνει τὴν σημασίαν τῆς προθέσεως ἡ ὁποία δείχνει ὅτι ὁ Ἀμώς ἦλθεν ἀπὸ τὴν Θεκωέ. Πρέπει ἀκόμη νὰ παρατηρηθῇ, ὅτι δὲν ἀποκαλεῖται ποιμὴν τῆς Θεκωέ, ἀλλ’ ἀπὸ τὴν Θεκωέ· καὶ οἱ ἑρμηνευταὶ δὲν παρετήρησαν τὴν πρόθεσιν ταύτην. Θὰ ἴδωμεν εἰς τὸ [13] ἕβδομον κεφάλαιον, ὅτι μολονότι ὁ Ἀμώς κατήγετο ἐκ τῆς φυλῆς τοῦ Ἰούδα, ὅμως κατώκει ἐν τῷ βασιλείῳ τοῦ Ἰσραήλ· διότι ὁ ἱερεύς, ἀφοῦ τὸν διέβαλε πρὸ τοῦ βασιλέως, τὸν διέταξε νὰ ἀπέλθῃ ἀλλοῦ, καὶ νὰ τρώγῃ τὸν ἴδιον ἄρτον του, καὶ νὰ μὴ ταράττῃ τὴν εἰρήνην τῆς χώρας. Κατώκει λοιπὸν ἐκεῖ ὡς ξένος ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ. Ἐὰν ἦτο πλούσιος, καὶ κεκτημένος πολὺν πλοῦτον, θὰ κατώκει βεβαίως εἰς τὴν πατρίδα του· διὰ τί νὰ ἀλλάξῃ τὸν τόπον του; Ἐπειδὴ λοιπὸν φαίνεται σαφῶς, ὅτι ἦτο πάροικος ἐν τῇ γῇ τοῦ Ἰσραήλ, ἦτο, ἀναμφιβόλως, εἷς τῶν κοινῶν ἀνθρώπων. Ὥστε ἡ ταπεινὴ κατάστασις αὐτοῦ (ignobilitias--ἀφάνεια) προωρίζετο διὰ τὸν σκοπὸν τοῦτον, — ὅτι ὁ Θεὸς δι’ αὐτῆς νὰ καταστείλῃ τὴν ἀλαζονείαν τοῦ βασιλέως τοῦ Ἰσραὴλ, καὶ ὅλου τοῦ λαοῦ· διότι γνωρίζομεν πόσον ἦσαν πεφυσιωμένοι ἕνεκα τῆς καρποφορίας τῆς γῆς αὐτῶν καὶ τοῦ πλούτου αὐτῶν. Ὅθεν ὁ Ἀμώς ἐτέθη ἐπ’ αὐτῶν ὡς Προφήτης, ὢν ποιμήν, τὸν ὁποῖον ὁ Θεὸς εἶχε φέρει ἀπὸ τὰς μάνδρας τῶν προβάτων. Ὁ Καλβίνος ἐξηγεῖ ἀργότερον διὰ τί ὁ προφήτης στρέφεται πρὸς τὴν Δαμασκὸν καὶ τὰ περιβάλλοντα ἔθνη. Εἶναι παράδοξον ὅτι ὁ Ἀμώς εἶπεν ὅτι οἱ λόγοι αὐτοῦ ἦσαν περὶ τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ὅτι τώρα θὰ στραφῇ νὰ ὁμιλήσῃ περὶ τῆς Δαμασκοῦ καὶ τῆς χώρας τῆς Συρίας. Τοῦτο φαίνεται ἀσυμβίβαστον· διότι διὰ τί δὲν ἐκτελεῖ τὸ ἀξίωμα τὸ ὁποῖον τοῦ ἐνεχειρίσθη; διὰ τί δὲν ἐλέγχει τοὺς Ἰσραηλίτας; διὰ τί δὲν τοὺς ἀπειλεῖ; διὰ τί δὲν δείχνει τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν; καὶ διὰ τί ὁμιλεῖ περὶ τῆς καταστροφῆς ἡ ὁποία τότε ἦτο πλησίον εἰς τὸν λαὸν τῆς Συρίας; Ἀλλὰ εἶναι ὀρθὸν ἐδῶ νὰ ἐξετασθῇ τί ἦτο τὸ σχέδιον αὐτοῦ. Δείχνει συντόμως, εἰς τὸ τελευταῖον ἐδάφιον, ὅτι ἡ καταστροφὴ ἦτο πλησίον τῶν Ἰσραηλιτῶν· διότι ὁ Θεός, ὁ ὁποῖος μέχρι τοῦδε τοὺς ἐφείδετο, εἶναι τώρα ἀποφασισμένος νὰ ἀναβῇ εἰς τὸ βῆμα αὐτοῦ. Ἀλλὰ τώρα, διὰ νὰ προετοιμάσῃ καλλίτερον τοὺς Ἰσραηλίτας, δείχνει ὅτι ὁ Θεός, ὡς κριτής, θὰ καλέσῃ εἰς λογοδοσίαν πάντα τὰ γειτονικὰ ἔθνη. Διότι ἐὰν ὁ Προφήτης ἠπείλει μόνον τοὺς Ἰσραηλίτας, ἠδύναντο νὰ νομίσουν ὅτι ὅ,τι ὑπέφερον ἦτο τυχαῖον, ὅταν ἔβλεπον τὰ ὅμοια νὰ συμβαίνουν εἰς τοὺς γείτονας αὐτῶν· «Πῶς εἶναι πιστευτὸν ὅτι αὗται αἱ συμφοραὶ καὶ αἱ θλίψεις ἔχουν προέλθει ἀπὸ τὴν ἐκδίκησιν τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ οἱ Ἰδουμαῖοι, οἱ Μωαβῖται, οἱ Ἀμμωνῖται, οἱ Σύριοι, καὶ οἱ Σιδώνιοι, εἶναι ἀναμεμιγμένοι εἰς ταύτας τὰς συμφορὰς ἐν κοινῷ μεθ’ ἡμῶν; Διότι ἐὰν ἡ χεὶρ τοῦ Θεοῦ μᾶς καταδιώκῃ, εἶναι τὸ αὐτὸ καὶ μὲ αὐτούς· καὶ ἐὰν εἶναι ἡ μοῖρα, ἡ ὁποία μὲ τυφλὰν δύναμιν ἀσκεῖ τὴν κυριαρχίαν αὐτῆς ἐπὶ τῶν Μωαβιτῶν, τῶν Ἰδουμαίων, καὶ τῶν Συρίων, τὸ αὐτὸ βεβαίως πρέπει νὰ νομισθῇ καὶ διὰ τὴν περίπτωσιν ἡμῶν.» Οὕτω πᾶσα ἡ αὐθεντία τοῦ Προφήτου θὰ ἔχασε τὴν δύναμιν αὐτῆς, ἐκτὸς ἐὰν οἱ Ἰσραηλῖται ἐγνώριζον ὅτι ὁ Θεὸς εἶναι ὁ κριτὴς πάντων τῶν ἐθνῶν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτές τις κρίσεις με τη μακρά ανεκτικότητα του Κυρίου προς πολλά έθνη. Ας μάθουμε από αυτόν τον τόπο, ότι ο Θεός, τον οποίο ο κόσμος θεωρεί υπερβολικά σκληρό, όταν εκδικείται τις αμαρτίες, δείχνει πραγματικά και με σίγουρη απόδειξη την αλήθεια αυτού που δηλώνει τόσο συχνά για τον εαυτό του στην Γραφή, και αυτό είναι, ότι υπομένει μακρά και δεν εκδικείται γρήγορα· αν και οι άνθρωποι είναι άξιοι να χαθούν, ο Κύριος αναστέλλει τις κρίσεις του. Έχουμε μια αξιοσημείωτη απόδειξη αυτού σε αυτές τις προφητείες· διότι ο Προφήτης δεν μιλάει μόνο για έναν λαό αλλά για πολλούς. Εξ ου ο Θεός υπέμεινε πολλές παραβάσεις όχι μόνο στους Σύριους, αλλά και σε άλλα έθνη· δεν υπήρχε τότε χώρα στην οποία δεν υπήρχε μαρτυρία για την ανεκτικότητα του Θεού. Εξ ου φαίνεται, ότι ο κόσμος αδίκως παραπονιέται για υπερβολική αυστηρότητα, όταν ο Θεός εκδικείται, διότι περιμένει πάντα μέχρι η ανομία, όπως ειπώθηκε χθες, να φτάσει στο υψηλότερο σημείο της.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πώς η ταπεινή καταγωγή του Αμώς αμφισβητεί οποιαδήποτε υπερηφάνεια μπορεί να νιώθεις για τη δική σου θέση ή χαρίσματα; 2. Με ποιους τρόπους έχεις δει τον Κύριο να συγκρατεί υπομονετικά την κρίση ενώ η αμαρτία αυξάνεται; 3. Πού μπορεί ο Κύριος να σε καλεί να μιλήσεις την αλήθεια του ακόμη και όταν είναι ανεπιθύμητη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ βρυχώμενος ἐκ Σιὼν καὶ φθεγγόμενος κρίσιν ἐπὶ τὰ ἔθνη, δώρησαι ἡμῖν χάριν ἵνα τρέμωμεν ἐνώπιον τοῦ κυριαρχικοῦ σου λόγου καὶ ἐρευνῶμεν τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ φωτὸς τῆς διαθήκης σου. Ἐν τῇ ἀμετακινήτῳ σου πιστότητι, στρέψον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς παραβάσεως, ἵνα περιπατῶμεν ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐλέει, ἀναπαυόμενοι ἐν τῷ ἐλέει τῷ μένοντι διὰ τοὺς καλουμένους ἐν τῷ ὀνόματί σου. Μόρφωσον ἡμᾶς ὡς λαὸν προσέχοντα εἰς τὰς προειδοποιήσεις σου καὶ ἐλπίζοντα μόνον ἐν Χριστῷ. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →