← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο

Δευτερονόμιο 17-18 — με τον Whedon

Δευτερονόμιο 17-18Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη20 λεπ
Άνοιγμα
Στις ήσυχες ώρες που έχουν αφιερωθεί για ιερή μελέτη, στρεφόμαστε ξανά στο σχολιασμό του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, αυτόν τον στιβαρό Ουεσλεϋανό οδηγό του οποίου η σαφής έκθεση έχει υπηρετήσει επί μακρόν τον Μεθοδιστικό λαό. Σήμερα τα μετρημένα του λόγια φωτίζουν τα κεφάλαια δεκαεπτά και δεκαοκτώ του Δευτερονομίου, όπου ο νομοθέτης εκθέτει την τάξη των βασιλέων, το μερίδιο των ιερέων και των Λευιτών, και την υπόσχεση του ερχόμενου Προφήτη. Με ευλαβικές καρδιές ακούμε, ζητώντας από το Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε γραμμή στην παρούσα υπακοή μας και τη μελλοντική μας ελπίδα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα δυνατά τα καθορισμένα κεφάλαια, επιτρέποντας στους αρχαίους ρυθμούς να διαμορφώσουν την ακρόασή μας. Ακούστε τα καταστατικά σχετικά με την άψογη θυσία, τον διορισμό δικαστών, τα όρια που τίθενται σε έναν μελλοντικό βασιλιά, την κληρονομιά του Λευί, και τη σοβαρή προειδοποίηση ενάντια σε κάθε μορφή μαντείας. Διαβάστε αργά, κάνοντας παύσεις όπου το Πνεύμα επιταχύνει, ώστε ο λόγος να κατοικεί πλούσια ανάμεσά μας.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Whedon ξεκινάει αναφερόμενος στην επιλογή ενός βασιλιά. Εδάφιο 14. Η ΕΠΙΛΟΓΗ ΕΝΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑ, ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΤΟΥ, Δευτερονόμιο 17:14-20. 14. Θα θέσω βασιλιά πάνω μου. Ο Μωυσής δεν καθοδηγεί ούτε συμβουλεύει τον λαό να έχει βασιλιά ως άρχοντά του. Προβλέπει ότι θα ενεργήσουν όπως τα έθνη γύρω τους, και θα αποφασίσουν να θέσουν βασιλιά πάνω τους. Κάποιες οδηγίες, λοιπόν, τόσο ως προς την επιλογή ενός ανώτατου άρχοντα όσο και ως προς τη συμπεριφορά του, θα φάνταζαν πιο κατάλληλες σε αυτά τα τελευταία λόγια του μεγάλου ηγέτη και νομοθέτη. Δεν είναι απίθανο ότι κατά καιρούς κατά τη διάρκεια των σαράντα ετών περιπλάνησης ο λαός ποθούσε έναν βασιλιά για να οδηγήσει τους στρατούς του, και να είναι ο επικεφαλής του έθνους. Ο Μωυσής βλέπει ότι στο μέλλον αυτή η επιθυμία θα γίνει ακόμα πιο επιτακτική. Επιδιώκει να την ελέγξει για να την κρατήσει εντός των ορθών ορίων. Το ότι ο Μωυσής 'θα είχε προβλέψει την άνοδο του βασιλείου, και θα είχε μιλήσει αναλόγως — το ότι θα μιλούσε για αυτά τα πράγματα με προφητική βεβαιότητα — μπορεί να είναι μόνο ένα πρόσκομμα σε όσους αρνούνται τη δυνατότητα μιας θείας αποκάλυψης του μέλλοντος.' CURTISS’S Levitical Priests, σελ. 152. Στη συνέχεια στρέφεται στα δικαιώματα των ιερέων και των Λευιτών: Εδάφια 1-8. ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΛΕΥΙΤΩΝ, Δευτερονόμιο 18:1-8. Καθώς η φυλή του Λευί δεν επρόκειτο να έχει καμία φυλετική περιοχή κατανεμημένη, θα προέκυπτε φυσικά το ερώτημα, Πώς θα συντηρηθούν; Εδώ, σε γενικούς όρους, ο Μωυσής δηλώνει ότι 'θα τρώνε από τις προσφορές του Κυρίου που γίνονται με φωτιά, και την κληρονομιά του'. Για την εξήγηση αυτών των εκφράσεων πρέπει να ανατρέξουμε στα προηγούμενα βιβλία της Πεντατεύχου. Σύγκρ. Λευιτικό 1:8· Αριθμοί 18:20. Σχετικά με τον αληθινό προφήτη, ο Whedon εξετάζει: Ότι ο προφήτης είναι ένα ιδανικό πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένου του Μεσσία και όλων των αληθινών προφητών που εμφανίστηκαν μεταξύ του Μωυσή και αυτού· ότι ο Μωυσής δεν μιλάει για τους προφήτες ως ένα συλλογικό σώμα, στο οποίο ο Χριστός ανήκε ως ένας μεταξύ πολλών, αλλά περιλαμβάνει την πληθώρα των προφητών σε μια ιδανική ενότητα, γνωρίζοντας από την αποκάλυψη του Αγίου Πνεύματος ότι η προφητική τάξη θα κορυφωνόταν κάποια στιγμή στο μέλλον στον Χριστό. Βλ. Heng., Christ, τόμος i, σελ. 124. (4.) Ότι το χωρίο αναφέρεται άμεσα και αποκλειστικά στον Μεσσία. (5.) Ότι, ενώ το χωρίο προβλέπει μια διαδοχή προφητών, ώστε ο Ισραήλ να μην μείνει ποτέ σε καμία μεγάλη ανάγκη χωρίς προφήτη, ο Μεσσίας αναφέρεται πρωταρχικά και σαφώς. Η τελευταία άποψη, πιστεύουμε, υποστηρίζεται πλήρως από το υπό εξέταση χωρίο, και από το πλαίσιο. 15.
Σκεφτείτε
Ο Whedon καταλήγει με την εκπλήρωση στον Χριστό: Για τον Μωυσή λέγεται, 'Και δεν ανεφάνη πλέον προφήτης εν τω Ισραήλ όμοιος του Μωυσέως, εν πάσι τοις σημείοις και τοις τέρασι, όσα απέστειλεν αυτόν Κύριος να κάμη'. Δευτερονόμιο 34:10-11. Ο Χριστός είπε για τον εαυτό του ότι είχε κάνει έργα που κανένας άλλος άνθρωπος δεν έκανε. Ιωάννης 15:24. Η εφαρμογή αυτού του χωρίου στον Χριστό στην Καινή Διαθήκη είναι πολύ σαφής για να αφήσει οποιοδήποτε περιθώριο αμφιβολίας. Ο Φίλιππος είπε στον Ναθαναήλ: 'Ευρήκαμεν τον οποίον έγραψεν ο Μωυσής εν τω νόμω και οι προφήται, τον Ιησούν τον από Ναζαρέτ'. Ιωάννης 1:45. Ο Πέτρος το παραθέτει ως εκπληρωμένο στον Ιησού Χριστό. Πράξεις 3:22. Ο Στέφανος είδε την εφαρμογή του. Πράξεις 7:37. Ο συγγραφέας της Επιστολής προς Εβραίους φαίνεται να έχει αυτό το χωρίο κατά νου όταν γράφει: 'Διό, αδελφοί άγιοι, μέτοχοι κλήσεως επουρανίου, κατανοήσατε τον Απόστολον και Αρχιερέα της ομολογίας ημών, τον Χριστόν Ιησούν· όστις είναι πιστός εις τον ποιήσαντα αυτόν, καθώς και ο Μωυσής εν όλω τω οίκω αυτού'. Εβραίους 3:1-2.
Απαντήστε
1. Πώς η συγκράτηση του νόμου στους βασιλείς μιλάει για τη δική μας χρήση της εξουσίας και των αγαθών; 2. Με ποιους τρόπους η πρόβλεψη για τους Λευίτες μας υπενθυμίζει το καθήκον μας να συντηρούμε όσους καλούνται σε ιερή υπηρεσία; 3. Πού χρειαζόμαστε περισσότερο να προσέξουμε τη φωνή του Προφήτη όπως ο Μωυσής στην καθημερινή μας πορεία;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Θεέ, που ανέδειξες τον Μωυσή και, στην πληρότητα του χρόνου, τον μεγαλύτερο Προφήτη, φύλαξέ μας από κάθε ειδωλολατρική συσκευή και από την υπερηφάνεια που υψώνει την καρδιά πάνω από τους αδελφούς μας. Δώσε να κυβερνούν με ταπεινή καρδιά όσοι οδηγούν τον λαό σου και να συντηρούνται με αγάπη όλοι όσοι διακονούν στο θυσιαστήριό σου. Είθε να είμαστε τέλειοι με τον Κύριο τον Θεό μας, ακούγοντας μόνο αυτόν που έστειλες, τον Ιησού Χριστό τον Κύριό μας. Αμήν.

Σχόλια του Daniel D. Whedon στην Παλαιά και την Καινή Διαθήκη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →