Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 2 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για ένα εξαμερές ταξίδι στο κεφάλαιο 2 των Πράξεων. Ο Μακλάρεν ανιχνεύει το σύντομο διάστημα μετά την Ανάληψη, τα αιφνίδια σύμβολα του ανέμου και της φωτιάς και την αποφασιστική έκχυση που εξοπλίζει την Εκκλησία. Οι μετρημένες παράγραφοι του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στο κείμενο ώστε το ίδιο Πνεύμα που ήλθε την Πεντηκοστή να διαμορφώνει ακόμη την αναμονή μας, τον λόγο μας και την κοινή μας ζωή. Ακούμε, μελετούμε, σκεπτόμαστε, απαντούμε και προσευχόμαστε, επιτρέποντας στην έκθεσή του να ανοίξει εκ νέου την αρχαία σκηνή για τους μαθητές σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Εγκατασταθείτε σε ήσυχο τόπο και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 2 των Πράξεων από την αρχή έως το τέλος. Προσέξτε την ομάδα που περιμένει, τον αιφνίδιο ήχο, τις γλώσσες της φωτιάς και τη θαρραλέα μαρτυρία που ακολουθεί. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη ώστε το θαύμα εκείνης της πρώτης χριστιανικής Πεντηκοστής να μιλήσει στην καρδιά και τις περιστάσεις σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει περιγράφοντας τη στάση της Εκκλησίας στις δέκα ημέρες μετά την Ανάληψη.
Μόνο δέκα ημέρες παρήλθαν μεταξύ της Αναλήψεως και της Πεντηκοστής. Η στάση της Εκκλησίας κατά το διάστημα αυτό πρέπει να σημειωθεί προσεκτικά. Υπήκουσαν άρρηκτα στην εντολή του Χριστού να περιμένουν τη «δύναμη από τα άνω». Η μόνη πράξη που καταγράφεται είναι η εκλογή του Ματθία για να καλύψει τη θέση του Ιούδα, και είναι τουλάχιστον αμφισβητήσιμο αν αυτό δεν ήταν λάθος και δεν αποδείχθηκε τέτοιο από την επακόλουθη επιλογή του Παύλου ως Αποστόλου από τον Χριστό. Αλλά, με εξαίρεση αυτή τη μία έκλαμψη αμφίβολης δραστηριότητας, η προσευχή, η ικεσία, η υπομονετική αναμονή και η προσκόλληση μαζί σε αρμονική προσδοκία χαρακτήριζαν τους εκατόν είκοσι αδελφούς.Ο Μακλάρεν αφηγείται στη συνέχεια τη στιγμή που ο μυστηριώδης ήχος έφτασε στο υπερώο.
Ήταν μόλις «η τρίτη ώρα της ημέρας» όταν ο Πέτρος σηκώθηκε να μιλήσει· πρέπει να ήταν λίγο μετά την αυγή όταν συγκεντρώθηκαν οι αδελφοί. Πόσο καιρό ήταν συγκεντρωμένοι δεν γνωρίζουμε, αλλά δεν μπορούμε να αμφιβάλλουμε για το πώς είχαν απασχοληθεί. Πολλές προσευχές είχαν ανέλθει στον πρωινό αέρα και, χωρίς αμφιβολία, κάποια φωνή εξέφραζε τις ενωμένες επιθυμίες, όταν ένας βαθύς, παράξενος ήχος ακούστηκε από απόσταση και γρήγορα απέκτησε όγκο και ακούστηκε να πλησιάζει. Σαν το βρόντημα μιας καταιγίδας που έσπευδε προς αυτούς, σιώπησε ανθρώπινες φωνές και ο καθένας θα ένιωθε «Σίγουρα τώρα έρχεται το Δώρο!». Πιο κοντά και πιο κοντά πλησίασε και τελικά εισέβαλε στον θάλαμο όπου κάθονταν σιωπηλοί και ακίνητοι.Ο Μακλάρεν αποκαλύπτει στη συνέχεια την πραγματικότητα που ακολουθεί τα σύμβολα.
Αλλά αυτά τα δύο σύμβολα είναι μόνο σύμβολα. Η αληθινή εκπλήρωση της μεγάλης επαγγελίας ακολουθεί. Σημειώστε τη σύντομη απλότητα των ήρεμων λόγων με τους οποίους η μεγαλύτερη δωρεά που έγινε ποτέ στην ανθρωπότητα, η αρχή μιας εντελώς νέας εποχής, ο εξοπλισμός της Εκκλησίας για τη μακραίωνη σύγκρουσή της, αφηγείται. Υπήρξε πραγματική μετάδοση σε ανθρώπους μιας θείας ζωής, να κατοικεί σε αυτούς και να τους ενεργοποιεί· να φέρνει κάθε αγαθό σε νίκη μέσα τους· να φωτίζει, να στηρίζει, να κατευθύνει και να εξυψώνει· να καθαρίζει και να ζωογονεί. Το δώρο ήταν πλήρες. Ήταν «γεμάτοι». Χωρίς αμφιβολία είχαν πολλά ακόμη να λάβουν και το έλαβαν, καθώς οι φύσεις τους γίνονταν, με πιστή υπακοή στο ενυπάρχον Πνεύμα, ικανές για περισσότερα. Αλλά μέχρι το μέτρο των τότε ικανοτήτων τους ήταν γεμάτοι· και, αφού τα πνεύματά τους ήταν επεκτάσιμα και το δώρο άπειρο, βρίσκονταν σε θέση να αυξάνονται σταθερά στην κατοχή του, έως ότου «γεμιστούν με όλη την πληρότητα του Θεού».Ο Μακλάρεν σημειώνει περαιτέρω ότι το δώρο δόθηκε σε ολόκληρη την ομάδα.
Περαιτέρω, «όλοι γεμίστηκαν», όχι μόνο οι Απόστολοι, αλλά όλοι οι εκατόν είκοσι. Η παράθεση του Πέτρου από τον Ιωήλ υποδηλώνει σαφώς την καθολικότητα του δώρου, το οποίο οι «δούλοι και δούλες», οι αδελφοί και οι γυναίκες, έλαβαν τώρα. Εδώ βρίσκεται η αληθινή δημοκρατία του Χριστιανισμού. Υπάρχουν ακόμη ποικιλίες ενεργειών και βαθμοί κατοχής, αλλά όλοι οι Χριστιανοί έχουν το Πνεύμα. Όλοι «όσοι πιστεύουν σε Αυτόν», και μόνο αυτοί, το έχουν λάβει. Παλαιότερα το φως έλαμπε μόνο στις υψηλότερες κορυφές—προφήτες, βασιλείς και ψαλμωδοί· τώρα τα χαμηλότερα βάθη των κοιλάδων πλημμυρίζουν από αυτό. Μακάρι οι Χριστιανοί γενικά να πίστευαν πιο πλήρως και να εκτιμούσαν περισσότερο αυτό το μεγάλο δώρο!
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν ολοκληρώνει επιβεβαιώνοντας το μόνιμο δώρο που παραμένει με την Εκκλησία.
Προφήτευε για τον καιρό που «άνθρωποι από κάθε φυλή, γλώσσα, λαό και έθνος» θα ύψωναν τις φωνές τους σε Αυτόν που τους εξαγόρασε στον Θεό με το αίμα Του. Άρχισε μια επικοινωνία του Πνεύματος σε όλους τους πιστούς που δεν πρόκειται να παύσει όσο στέκεται ο κόσμος. Ο ισχυρός ήχος της θύελλας έχει σβήσει στη σιωπή, οι πύρινες γλώσσες δεν αναπαύονται πλέον σε κεφάλια, τα θαυματουργικά αποτελέσματα των χαρισμάτων του Πνεύματος έχουν επίσης παρέλθει, αλλά το δώρο παραμένει και το Πνεύμα του Θεού μένει για πάντα με την Εκκλησία του Χριστού.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίοδο της ζωής σας προσκαλείστε να περιμένετε αντί να ενεργήσετε; Πώς μπορεί η ζωογόνος πνοή του Πνεύματος να διεγείρει νέο θάρρος ή λόγο μέσα σας σήμερα; Ποιο πρακτικό βήμα θα μπορούσατε να κάνετε αυτή την εβδομάδα για να ζήσετε ως κάποιος που είναι ήδη γεμάτος και απεσταλμένος;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Θεέ τῆς χάριτος, ἔκχυσε τὸ Πνεῦμά Σου ἐφ’ ἡμᾶς, ὅπως ἔπραξες τὴν Πεντηκοστή, γεμίζοντας τὶς καρδιές μας μὲ δύναμη ἐξ ὕψους καὶ ἀνάβοντάς τες μὲ ἁγία ἀγάπη. Κράτησέ μας προσδοκῶντας καὶ ἐξαρτώμενους ἀπὸ τὴν ζωοποιό Σου παρουσία, μεταμορφώνοντας κάθε ξηρὸ τόπο μέσα μας καὶ χαρίζοντάς μας λόγια γιὰ νὰ διακηρύξουμε τὰ ἔργα Σου τὰ δυνατά. Στείλε μας ἔξω ὡς μάρτυρες μέχρις ὅτου ὅλη ἡ γῆ ἑνωθεῖ στὸν χορὸ τοῦ αἴνου Σου, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →