Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 8 — με τον Brown
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το Commentary on the Whole Bible των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, ένα κλασικό προτεσταντικό έργο γνωστό για την προσεκτική του ερμηνεία στίχο προς στίχο. Στο κεφάλαιο 8 του Ματθαίου, το σχόλιο παρακολουθεί τα πρώτα θαύματα του Κυρίου και το κόστος της αληθινής μαθητείας. Η προσέγγισή τους συνδυάζει ιστορικές λεπτομέρειες με πνευματική διορατικότητα, κατευθύνοντας πάντα τον αναγνώστη προς τον Χριστό. Καθώς ακολουθούμε τις σημειώσεις τους, βλέπουμε τόσο τη συμπόνια του Σωτήρα όσο και τις απαιτητικές απαιτήσεις που θέτει σε όσους θα τον ακολουθήσουν. Είθε το Πνεύμα να χρησιμοποιήσει αυτές τις σκέψεις για να εμβαθύνει την πίστη και την αφοσίωση.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στο κεφάλαιο 8 του Ματθαίου και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Παρατηρήστε την ακολουθία των θεραπειών, τις συναντήσεις με επίδοξους μαθητές και την εξουσία του Ιησού πάνω στις ασθένειες, τους δαίμονες και τα στοιχεία. Αφήστε τα λόγια της Γραφής να κατασταλάξουν πριν στραφείτε στις σημειώσεις του σχολίου που ακολουθούν.
Μελετήστε
Μελέτη
Οι Jamieson, Fausset και Brown ξεκινούν εξετάζοντας την ασθένεια και το βιβλικό της υπόβαθρο.
Στίχος 2. 2. Και ιδού, ήλθε λεπρός —'άνθρωπος γεμάτος λέπρα,' λέει ο Λουκάς. Έχουν γραφτεί πολλά για αυτή την ασθένεια της λέπρας, αλλά ορισμένα σημεία παραμένουν ακόμα αμφίβολα. Το μόνο που χρειάζεται να ειπωθεί εδώ είναι ότι ήταν μια δερματική ασθένεια, αποκρουστική, μεταδοτική, και, υπάρχει λόγος να πιστεύουμε, όταν ήταν πλήρως εκδηλωμένη, ανίατη· ότι αν και στα διακριτικά της χαρακτηριστικά εξακολουθεί να βρίσκεται σε διάφορες χώρες—όπως η Αραβία, η Αίγυπτος και η Νότια Αφρική—επικρατούσε, με τη μορφή αυτού που ονομάζεται λευκή λέπρα, σε ασυνήθιστο βαθμό, και από πολύ νωρίς, μεταξύ των Εβραίων· και ότι έτσι παρείχε σε ολόκληρο το έθνος ένα οικείο και συγκινητικό σύμβολο της ΑΜΑΡΤΙΑΣ, θεωρούμενης ως (1) αποκρουστικής, (2) μεταδοτικής, (3) ανίατης.Στη συνέχεια ξεδιπλώνουν την ομολογία του λεπρού και την άμεση απάντηση του Κυρίου.
Στίχος 3. 3. Και ο Ιησούς —ή 'Αυτός,' σύμφωνα με άλλη ανάγνωση,—'κινηθείς από συμπόνια,' λέει ο Μάρκος ( Μάρκος 1:41 )· μια πολύτιμη προσθήκη. άπλωσε το χέρι του, και τον άγγιξε —Ένα τέτοιο άγγιγμα προκαλούσε τελετουργική ακαθαρσία ( Μάρκος 1:41- )· ακόμη και η προσέγγιση του λεπρού αρκετά κοντά για επαφή ήταν ενάντια στους Λευιτικούς κανονισμούς ( Μάρκος 1:41- ). Αλλά όπως η πίστη του ανθρώπου του είπε ότι δεν θα υπήρχε λόγος για τέτοιους κανονισμούς αν η θεραπεία που ήλπιζε να βιώσει επιτευχθεί, έτσι και Αυτός που είχε θεραπεία στις πτέρυγές του υπερέβαινε όλα αυτά τα καταστατικά. λέγοντας, Θέλω· καθαρίσου —Πόσο μεγαλοπρεπείς αυτές οι δύο λέξεις! Μη διαβεβαιώνοντας τον άνθρωπο για τη δύναμή του να τον θεραπεύσει, σφραγίζει ευχάριστα την προηγούμενη ομολογία του ανθρώπου για αυτή τη δύναμη· και διαβεβαιώνοντάς τον για το μόνο πράγμα για το οποίο είχε αμφιβολία, και για το οποίο περίμενε—τη θέλησή του να το κάνει—προβάλλει μια αξίωση τόσο θεϊκή όσο και η θεραπεία που αμέσως ακολούθησε. Και αμέσως η λέπρα του καθαρίστηκε —Ο Μάρκος, πιο εμφατικός, λέει ( Μάρκος 1:41- ), 'Και μόλις μίλησε, αμέσως η λέπρα έφυγε από αυτόν, και καθαρίστηκε'—τόσο τέλεια όσο και ακαριαία. Τι αντίθεση αυτό με τις σύγχρονες προσποιητές θεραπείες!Οι συγγραφείς στη συνέχεια στρέφονται στην πρώτη από τις τρεις περιπτώσεις που απεικονίζουν τη μαθητεία.
Στίχος 20. 20. Και ο Ιησούς του λέει, Οι αλεπούδες έχουν φωλιές, και τα πουλιά του ουρανού έχουν φωλιές· αλλά ο Υιός του ανθρώπου δεν έχει πού να κλίνει την κεφαλή του —Λίγοι ήταν οι γραμματείς που προσκολλήθηκαν στον Ιησού, θα φαινόταν, από το να τον αποκαλεί Διδάσκαλο, ότι αυτός ήταν 'μαθητής' με την πιο χαλαρή έννοια της λέξης στην οποία εφαρμόζεται στα πλήθη που τον ακολουθούσαν, με περισσότερη ή λιγότερη πεποίθηση ότι οι αξιώσεις του ήταν βάσιμες. Αλλά από την απάντηση που έλαβε οδηγούμαστε να συμπεράνουμε ότι υπήρχε περισσότερο παροδικό συναίσθημα—παροδική παρόρμηση—παρά νοήμων αρχή στην ομιλία. Το κήρυγμα του Χριστού τον είχε καθηλώσει και γοητεύσει· η καρδιά του είχε φουσκώσει· ο ενθουσιασμός του είχε ανάψει· και σε αυτή την κατάσταση του νου θα πήγαινε οπουδήποτε μαζί του, και αισθάνεται την ανάγκη να του το πει. 'Θέλεις;' απαντά ο Κύριος Ιησούς. 'Ξέρεις ποιον δεσμεύεσαι να ακολουθήσεις, και πού ίσως σε οδηγήσει;
Σκεφτείτε
Στην πίστη του λεπρού τονίζουν τον διαρκή της χαρακτήρα.
Πολύ λιγότερο θα μπορούσε να αναμένεται πλήρης κατανόηση όλων όσων γνωρίζουμε για τον Μονογενή του Πατρός από αυτόν τον λεπρό. Αλλά αυτός που εκείνη τη στιγμή ένιωσε και ομολόγησε ότι για να θεραπεύσει μια ανίατη ασθένεια χρειαζόταν μόνο το θέλημα του Προσώπου που στεκόταν μπροστά του, είχε ασφαλώς αυτή την ίδια πίστη εν σπέρματι που τώρα ρίχνει το στέμμα της μπροστά σε Αυτόν που μας αγάπησε, και θα πέθαινε ανά πάσα στιγμή για το ευλογημένο του όνομα.Ολοκληρώνουν διακρίνοντας τα δύο βασίλεια και τις αξιώσεις τους.
Όπως όλες οι άλλες παράδοξες ρήσεις του Κυρίου μας, το κλειδί της είναι οι διαφορετικές έννοιες—μια ανώτερη και μια κατώτερη—με τις οποίες χρησιμοποιείται η ίδια λέξη 'νεκρός': Υπάρχουν δύο βασίλεια του Θεού που υπάρχουν στη γη· το βασίλειο της φύσης, και το βασίλειο της χάριτος: Στο ένα βασίλειο όλα τα παιδιά αυτού του κόσμου, ακόμη και οι πιο ασεβείς, είναι πλήρως ζωντανά· στο άλλο, μόνο τα παιδιά του φωτός: Η κυρίαρχη αθρησκεία δεν συνίσταται στην αδιαφορία για τις κοινές ανθρωπιστικές αξίες της κοινωνικής ζωής, αλλά για τα πνευματικά και αιώνια πράγματα: Μη φοβάστε, λοιπόν, ότι ο πατέρας σας θα παραμεληθεί στην απουσία σας, και ότι όταν εκπνεύσει δεν θα υπάρχουν αρκετοί συγγενείς και φίλοι πρόθυμοι να του προσφέρουν τις τελευταίες πράξεις καλοσύνης. Η επιθυμία σας να τις εκτελέσετε εσείς είναι φυσική, και το να σας επιτραπεί να το κάνετε είναι ένα προνόμιο που δεν πρέπει να παραμεληθεί ελαφρά.
Απαντήστε
1. Πού χρειάζομαι περισσότερο το καθαριστικό άγγιγμα του Χριστού σήμερα;
2. Ποια από τις τρεις περιπτώσεις μαθητείας μοιάζει περισσότερο με την παρούσα μου στάση;
3. Πώς επιτρέπω στις αξιώσεις του βασιλείου της χάριτος να καθορίζουν τις καθημερινές μου προτεραιότητες;
Προσευχηθείτε
Κύριε Ιησού, σε ευχαριστούμε για την καταγραφή της συμπόνιας σου προς τον λεπρό και για το σαφές κάλεσμα που απευθύνεις σε κάθε επίδοξο μαθητή. Χάρισέ μας την ίδια απλή πίστη που φώναξε, 'Κύριε, αν θέλεις, μπορείς να με καθαρίσεις.' Απάλλαξέ μας από βιαστικές υποσχέσεις, από επίμονες προσκολλήσεις και από διχασμένες καρδιές. Δίδαξέ μας να υπολογίζουμε το κόστος, να αφήνουμε τους νεκρούς να θάψουν τους νεκρούς τους, και να αφιερωθούμε ολόψυχα στο κήρυγμα της βασιλείας σου. Είθε ο λόγος σου να κατοικεί σε εμάς, και είθε να σε ακολουθούμε ανεπιφύλακτα, για χάρη του ονόματός σου. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →