← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιερεμίας

Ιερ 47-48 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιερεμίας 47-48Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε και πάλι στην έμπιστη φωνή του Ματθαίου Χένρι, του οποίου οι στοχασμοί κατά στίχο στον Ιερεμία μας προσκαλούν να ακούσουμε τον λόγο του Θεού με ευλάβεια και σαφήνεια. Καθώς εξετάζουμε τους χρησμούς κατά των Φιλισταίων και του Μωάβ, η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι μας βοηθά να ανιχνεύσουμε το χέρι της θείας δικαιοσύνης και ελέους πάνω στα έθνη. Το σχόλιό του μας υπενθυμίζει ότι κάθε προφητεία υπηρετεί έναν ευρύτερο σκοπό στην απολυτρωτική ιστορία του Θεού. Ας προετοιμάσουμε τις καρδιές μας για να ακούσουμε, να μάθουμε και να ανταποκριθούμε πιστά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Σας προσκαλούμε να διαβάσετε τα κεφάλαια 47 και 48 του Ιερεμία αργά και προσευχητικά. Αυτά τα κεφάλαια περιέχουν επίσημες ανακοινώσεις κρίσεως κατά γειτονικών εθνών, όμως αποκαλύπτουν επίσης την κυρίαρχη φροντίδα του Κυρίου για τον λαό του. Αφήστε το βάρος των λόγων να καθίσει καθώς εξετάζετε τόσο τον τρόμο της θείας οργής όσο και την ελπίδα της υποσχεμένης αποκατάστασης. Αφιερώστε χρόνο για να παρατηρήσετε επαναλαμβανόμενα θέματα υπερηφάνειας, ασφάλειας και ματαιότητας της εμπιστοσύνης σε είδωλα ή ανθρώπινη δύναμη.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει την πραγματεία του για το κεφάλαιο 47 τοποθετώντας την προφητεία στο ιστορικό της πλαίσιο. Καθώς οι Αιγύπτιοι είχαν συχνά αποδειχθεί ψεύτικοι φίλοι, έτσι οι Φιλισταίοι υπήρξαν πάντοτε ορκισμένοι εχθροί του Ισραήλ του Θεού, και τόσο πιο επικίνδυνοι και ενοχλητικοί επειδή ήταν τόσο κοντινοί γείτονες. Είχαν ταπεινωθεί σημαντικά στον καιρό του Δαβίδ, αλλά φαίνεται ότι είχαν ανακάμψει και αποτελούσαν σημαντικό λαό μέχρι που ο Ναβουχοδονόσορ τους εξόντωσε μαζί με τους γείτονές τους, γεγονός που προφητεύεται εδώ. Η χρονολογία αυτής της προφητείας είναι αξιοσημείωτη· έγινε πριν ο Φαραώ πλήξει τη Γάζα. Πότε δόθηκε αυτό το πλήγμα στη Γάζα από τον βασιλιά της Αιγύπτου δεν είναι βέβαιο, είτε κατά την εκστρατεία του κατά της Χαρκεμίς είτε κατά την επιστροφή του από εκεί, αφού είχε σκοτώσει τον Ιωσία, ή όταν αργότερα ήλθε με σκοπό να ανακουφίσει την Ιερουσαλήμ· αλλά αναφέρεται εδώ για να δείξει ότι αυτός ο λόγος του Κυρίου ήλθε στον Ιερεμία κατά των Φιλισταίων όταν βρίσκονταν στην πλήρη δύναμη και λαμπρότητά τους, οι ίδιοι και οι πόλεις τους σε καλή κατάσταση, χωρίς κίνδυνο από κανέναν αντίπαλο ή κακό συμβάν. Όταν καμία διατάραξη της ηρεμίας τους δεν προβλεπόταν από ανθρώπινες πιθανότητες, τότε ο Ιερεμίας προφήτευσε την καταστροφή τους, την οποία το πλήγμα του Φαραώ στη Γάζα λίγο αργότερα θα ήταν μόνο ένα δείγμα και, κατά κάποιον τρόπο, η αρχή των θλίψεων για εκείνη τη χώρα. Προφητεύεται εδώ, 1. Ότι ένας ξένος εχθρός και πολύ φοβερός θα επέλθει εναντίον τους: Ύδατα ανεβαίνουν από τον βορρά, εδ. 2. Τα ύδατα μερικές φορές σημαίνουν πλήθη λαών και εθνών (Αποκ. ιζ΄ 15), μερικές φορές μεγάλες και απειλητικές συμφορές (Ψαλμ. ξθ΄ 1)· εδώ σημαίνουν και τα δύο. Ανεβαίνουν από τον βορρά, από όπου λέγεται ότι έρχεται ο καλός καιρός και ο άνεμος που διώχνει τη βροχή· αλλά τώρα μια τρομερή καταιγίδα έρχεται από εκείνο το ψυχρό κλίμα. Ο στρατός των Χαλδαίων θα κατακλύσει τη χώρα σαν πλημμύρα. Πιθανώς αυτό συνέβη πριν την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, γιατί φαίνεται ότι στον καιρό του Γεδαλία, αμέσως μετά, ο στρατός των Χαλδαίων είχε αποσυρθεί εντελώς από εκείνα τα μέρη. Η χώρα των Φιλισταίων ήταν μικρής έκτασης, ώστε θα κατακλυζόταν σύντομα από τόσο τεράστιο στρατό. 2. Ότι όλοι θα βρεθούν σε ταραχή εξαιτίας αυτού. Οι άνδρες δεν θα έχουν καρδιά να πολεμήσουν, αλλά θα καθίσουν και θα κλαίνε σαν παιδιά: Όλοι οι κάτοικοι της χώρας θα ουρλιάζουν, ώστε τίποτε άλλο παρά θρήνος δεν θα ακούγεται σε όλα τα μέρη. Η αιτία του τρόμου περιγράφεται κομψά, εδ. 3. Πριν φτάσει στο σκότωμα και τη σφαγή, το ίδιο το ποδοβολητό των αλόγων και το κροτάλισμα των αρμάτων, όταν ο εχθρός πλησιάζει, θα προκαλέσει τρόμο στον λαό, σε τέτοιο βαθμό που οι γονείς στον τρόμο τους θα φαίνονται άδειοι φυσικής στοργής, γιατί δεν θα γυρίσουν πίσω στα παιδιά τους, για να φροντίσουν την ασφάλειά τους, ή έστω για να δουν τι γίνεται με αυτά. Τα χέρια τους θα είναι τόσο αδύναμα που θα απελπιστούν να τα πάρουν μαζί τους, και γι' αυτό δεν θα νοιάζονται να τα δουν, αλλά θα τα αφήσουν στην τύχη τους· ή θα είναι σε τέτοια ταραχή που θα ξεχάσουν εντελώς ακόμη και αυτά τα κομμάτια του εαυτού τους. Ας μην είναι κανείς υπερβολικά προσκολλημένος στα παιδιά του, ούτε να τα λατρεύει, αφού μπορεί να έρθει τέτοια θλίψη που είτε να ευχηθούν να μην είχαν είτε να ξεχάσουν ότι έχουν, και να μην έχουν καρδιά να τα κοιτάξουν. 3. Ότι η χώρα των Φιλισταίων θα λεηλατηθεί και θα ερημωθεί, και οι άλλες χώρες που γειτνιάζουν και είναι σε συμμαχία μαζί τους. Είναι ημέρα λεηλασίας των Φιλισταίων, γιατί ο Κύριος θα τους λεηλατήσει, εδ. 4. Σημείωσε, Εκείνους που ο Θεός θα λεηλατήσει πρέπει οπωσδήποτε να λεηλατηθούν· γιατί, αν ο Θεός είναι εναντίον τους, ποιος μπορεί να είναι υπέρ τους; Η Τύρος και η Σιδών ήταν ισχυρές και πλούσιες πόλεις, και συνήθιζαν να βοηθούν τους Φιλισταίους σε ανάγκη, αλλά τώρα θα εμπλακούν και οι ίδιες στην κοινή καταστροφή, και ο Θεός θα αποκόψει από αυτές κάθε βοηθό που απομένει. Σημείωσε, Εκείνοι που εμπιστεύονται βοήθεια από πλάσματα θα τη βρουν αποκομμένη όταν τη χρειάζονται περισσότερο και έτσι θα βρεθούν σε απόλυτη σύγχυση. Ποιοι ήταν οι υπόλοιποι της χώρας του Καφθώρ είναι αβέβαιο, αλλά βρίσκουμε ότι οι Καφθωρίμ ήσαν στενοί συγγενείς των Φιλισταίων (Γεν. ι΄ 14), και πιθανώς όταν καταστράφηκε η δική τους χώρα, όσοι απέμειναν ήλθαν και εγκαταστάθηκαν με τους συγγενείς τους τους Φιλισταίους, και τώρα λεηλατήθηκαν μαζί τους. Ορισμένα συγκεκριμένα μέρη ονομάζονται εδώ, η Γάζα και η Ασκελών, εδ. 5. Φαλάκρα ήλθε επάνω τους· οι εισβολείς τους αφαίρεσαν όλα τα στολίδια τους, ή οι ίδιοι έκαναν τον εαυτό τους φαλακρό σε ένδειξη ακραίας λύπης, και αποκόπτονται, μαζί με τις άλλες πόλεις που ήταν στην πεδιάδα ή την κοιλάδα γύρω τους. Τα προϊόντα της εύφορης κοιλάδας τους θα λεηλατηθούν και θα γίνουν λεία των κατακτητών. 4. Ότι αυτές οι συμφορές θα διαρκέσουν πολύ. Ο προφήτης, με την πρόβλεψη αυτού, με τη συνήθη τρυφερότητά του, τους ρωτά πρώτα (εδ. 5), Πόσο καιρό θα κόβεστε, όπως κάνουν οι άνθρωποι σε ακραία λύπη και αγωνία; Ω, πόσο μακρά θα είναι η συμφορά! όχι μόνο κοπιαστική, αλλά μακρά κοπιαστική. Αλλά στρέφεται από το αποτέλεσμα στην αιτία: Κόβονται, γιατί το ξίφος του Κυρίου τους κόβει. Και γι' αυτό, (1.) Παρακαλεί αυτό να ησυχάσει (εδ. 6): Ω, εσύ ξίφος του Κυρίου! πόσο καιρό θα είναι μέχρι να ησυχάσεις; Παρακαλεί να μπει μόνο του στη θήκη, να μην καταβροχθίσει άλλη σάρκα, να μην πιει άλλο αίμα. Αυτό εκφράζει την έντονη επιθυμία του προφήτη να δει το τέλος του πολέμου, κοιτάζοντας με συμπόνια, όπως αρμόζει σε άνθρωπο, ακόμη και στους ίδιους τους Φιλισταίους, όταν η χώρα τους ερημώθηκε από το ξίφος. Σημείωσε, Ο πόλεμος είναι το ξίφος του Κυρίου· με αυτό τιμωρεί τα εγκλήματα των εχθρών του και υπερασπίζεται την υπόθεση του λαού του. Όταν ο πόλεμος αρχίσει, συχνά διαρκεί πολύ· το ξίφος, μόλις τραβηχτεί, δεν βρίσκει γρήγορα τον δρόμο πίσω στη θήκη· μάλιστα, μερικοί όταν τραβούν το ξίφος πετούν τη θήκη, γιατί ευχαριστιούνται στον πόλεμο. Τόσο θλιβερές είναι οι ερημώσεις του πολέμου που οι ευλογίες της ειρήνης δεν μπορεί παρά να είναι πολύ επιθυμητές. Μακάρι τα ξίφη να γίνονταν άροτρα! (2.) Ωστόσο δίνει ικανοποιητική εξήγηση για τη συνέχιση του πολέμου και σταματά το στόμα του δικού του παραπόνου (εδ. 7): Πώς μπορεί να ησυχάσει, αφού ο Κύριος του έδωσε εντολή κατά τέτοιων και τέτοιων τόπων, ιδιαίτερα καθορισμένων στην αποστολή του; Εκεί το διόρισε. Σημείωσε, [1.] Το ξίφος του πολέμου έχει την εντολή του από τον Κύριο των δυνάμεων. Κάθε σφαίρα έχει την εντολή της· τις αποκαλείτε τυφλές σφαίρες, αλλά κατευθύνονται από έναν παντεπόπτη Θεό. Ο ίδιος ο πόλεμος έχει την εντολή του· λέει σε αυτόν, Πήγαινε, και πηγαίνει—Έλα, και έρχεται—Κάνε αυτό, και το κάνει· γιατί είναι ο αρχιστράτηγος. [2.] Όταν το ξίφος τραβηχτεί δεν μπορούμε να περιμένουμε να μπει στη θήκη μέχρι να εκπληρώσει την εντολή του. Όπως ο λόγος του Θεού, έτσι και η ράβδος και το ξίφος του, θα εκπληρώσουν εκείνο για το οποίο τα στέλνει. Στρεφόμενος στο κεφάλαιο 48, ο Χένρι πρώτα προσδιορίζει τον θεϊκό συγγραφέα πίσω από την επερχόμενη κρίση του Μωάβ. Ι. Ο συγγραφέας της καταστροφής του Μωάβ· είναι ο Κύριος των δυνάμεων, που έχει στρατούς, όλους τους στρατούς, υπό την εντολή του, και ο Θεός του Ισραήλ (εδ. 1), ο οποίος θα υπερασπιστεί εδώ την υπόθεση του Ισραήλ του εναντίον ενός λαού που υπήρξε πάντοτε ενοχλητικός γι' αυτούς, και θα τους τιμωρήσει τώρα για τις αδικίες που έγιναν στο Ισραήλ παλαιότερα, αν και το Ισραήλ απαγορεύτηκε να αναμιχθεί μαζί τους (Δευτ. β΄ 9), γι' αυτό η καταστροφή του Μωάβ ονομάζεται έργο του Κυρίου (εδ. 10), γιατί αυτός υπερασπίζεται για τον Ισραήλ· και το έργο του θα συμφωνεί ακριβώς με τον λόγο του, εδ. 8. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια τις συγκεκριμένες αμαρτίες που προκάλεσαν την κρίση του Κυρίου κατά του Μωάβ. ΙV. Οι αμαρτίες για τις οποίες ο Θεός θα κρίνει τώρα τον Μωάβ, και οι οποίες δικαιολογούν τον Θεό σε αυτές τις αυστηρές ενέργειες εναντίον τους. 1. Είναι επειδή υπήρξαν ασφαλείς, και εμπιστεύτηκαν στον πλούτο και τη δύναμή τους, στα έργα και στους θησαυρούς τους, εδ. 7. Είχαν καταβάλει μεγάλη προσπάθεια για να οχυρώσουν τις πόλεις τους και να κάνουν μεγάλα έργα γύρω τους, και να γεμίσουν το ταμείο και τα ιδιωτικά τους χρηματοκιβώτια, ώστε νόμιζαν ότι βρίσκονταν σε τόσο καλή θέση για πόλεμο όσο οποιοσδήποτε λαός και ότι κανείς δεν τολμούσε να τους εισβάλει, και γι' αυτό αψηφούσαν τον κίνδυνο. Εμπιστεύτηκαν στην αφθονία των πλούτων τους και ενισχύθηκαν στην κακία τους, Ψαλμ. νβ΄ 7. Τώρα, γι' αυτόν τον λόγο, ώστε να έχουν αισθητή πεποίθηση της ματαιότητας και της ανοησίας των σαρκικών εμπιστοσύνης τους, ο Θεός θα στείλει έναν εχθρό που θα κυριεύσει τα έργα τους και θα λεηλατήσει τους θησαυρούς τους. Σημείωσε, Χάνουμε την παρηγοριά εκείνου του πλάσματος στο οποίο εναποθέτουμε εμπιστοσύνη που πρέπει να εναποτίθεται μόνο στον Θεό. Το καλάμι θα σπάσει πάνω στο οποίο στηριζόμαστε. 2. Είναι επειδή δεν έκαναν σωστή χρήση των ημερών της ειρήνης και της ευημερίας, εδ. 11. (1.) Είχαν μείνει αδιατάρακτοι για πολύ: Ο Μωάβ ήταν σε ηρεμία από τη νεότητά του. Ήταν αρχαίο βασίλειο πριν το Ισραήλ, και απολάμβανε μεγάλη ηρεμία, αν και μικρή χώρα και περιτριγυρισμένη από ισχυρούς γείτονες. Ο Ισραήλ του Θεού θλιβόταν από τη νεότητά του (Ψαλμ. ρκθ΄ 1, 2), αλλά ο Μωάβ σε ηρεμία από τη νεότητά του. Δεν είχε αδειάσει από αγγείο σε αγγείο, δεν είχε γνωρίσει ενοχλητικές εξασθενητικές αλλαγές, αλλά είναι σαν κρασί που μένει στις οινολάσπες, και δεν χύνεται, με το οποίο διατηρεί τη δύναμη και το σώμα του. Δεν είχε αποσταθεροποιηθεί, ούτε με οποιονδήποτε τρόπο είχε γίνει ανήσυχος· δεν είχε πάει σε αιχμαλωσία, όπως συχνά έκανε το Ισραήλ, και όμως ο Μωάβ είναι ασεβές ειδωλολατρικό έθνος, και ένας από τους συμμάχους εναντίον των κρυμμένων του Θεού, Ψαλμ. πγ΄ 3, 6. Σημείωσε, Υπάρχουν πολλοί που επιμένουν σε αμετανόητη ανομία και όμως απολαμβάνουν αδιάκοπη ευημερία. (2.) Ήταν τόσο καιρό διεφθαρμένοι και αμεταρρύθμιστοι: Είχε εγκατασταθεί στις οινολάσπες του· ήταν ασφαλής και αισθησιακός στην ευημερία του, αναπαυόταν σε αυτήν, και αντλούσε όλη τη δύναμη και τη ζωή της ψυχής από αυτήν, όπως το κρασί από τις οινολάσπες. Η γεύση του παρέμεινε σε αυτόν, και η οσμή του δεν άλλαξε· είναι ακόμη ο ίδιος, τόσο κακός όσο πάντα. Σημείωσε, Ενώ οι κακοί άνθρωποι είναι τόσο ευτυχισμένοι όσο συνήθιζαν να είναι στον κόσμο, δεν είναι παράξενο αν είναι τόσο κακοί όσο συνήθιζαν να είναι. Δεν έχουν αλλαγές της ειρήνης και της ευημερίας τους, γι' αυτό δεν φοβούνται τον Θεό, οι καρδιές και οι ζωές τους παραμένουν αμετάβλητες, Ψαλμ. νε΄ 19.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα αντανακλώντας στον ευρύτερο σκοπό που εξυπηρετούν αυτές οι προφητείες για τους αναγνώστες κάθε εποχής. Η καταστροφή προφητεύεται εδώ περαιτέρω πολύ εκτενώς και με μεγάλη αφθονία και ποικιλία έκφρασης, και πολύ παθητικά και με συγκινητική γλώσσα, σχεδιασμένη όχι μόνο για να τους αφυπνίσει με εθνική μετάνοια και μεταρρύθμιση για να αποτρέψουν τη θλίψη, ή με προσωπική μετάνοια και μεταρρύθμιση για να προετοιμαστούν γι' αυτήν, αλλά για να μας επηρεάσουν με την οδυνηρή κατάσταση της ανθρώπινης ζωής, η οποία είναι εκτεθειμένη σε τέτοια θλιβερά συμβάντα, και με τη δύναμη της οργής του Θεού και τον τρόμο των κρίσεών του, όταν έρχεται να αντιπαρατεθεί με έναν προκλητικό λαό. Στην ανάγνωση αυτού του μακρού καταλόγου απειλών, και στον στοχασμό πάνω στον τρόμο τους, θα είναι πιο χρήσιμο για εμάς να κρατήσουμε αυτό στο βλέμμα μας, και να αποκτήσουμε τις καρδιές μας έτσι κατεχόμενες από ιερό δέος για τον Θεό και την οργή του, παρά να ερευνήσουμε κριτικά όλες τις ζωηρές εικόνες και μεταφορές που χρησιμοποιούνται εδώ.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

1. Πού μπορεί να πειραστώ να τοποθετήσω εμπιστοσύνη στα δικά μου έργα ή θησαυρούς αντί στον Κύριο; 2. Πώς η βεβαιότητα της δικαιοσύνης του Θεού προς τα έθνη διαμορφώνει την άποψή μου για τα τρέχοντα παγκόσμια γεγονότα; 3. Με ποιους τρόπους προσκαλούμαι να εξετάσω περιοχές υπερηφάνειας ή ψευδούς ασφάλειας στη δική μου ζωή;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, καθὼς ἠκούσαμεν τὸν λόγον Σου τῆς κρίσεως κατὰ τῶν ὑπερηφάνων καὶ τῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀσφαλῶν ἐθνῶν, ταπείνωσον τὰς καρδίας ἡμῶν ὥστε νὰ ἐμπιστευώμεθα εἰς Σὲ μόνον καὶ οὐχὶ εἰς τὴν ἰδίαν ἡμῶν δύναμιν ἢ εἰς κενὰ εἴδωλα. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, δίδαξον ἡμᾶς νὰ τρέμωμεν εἰς τὰς προειδοποιήσεις Σου καὶ νὰ ἀναπαυώμεθα εἰς τὸ ἔλεος τὸ ὁποῖον ἐκτείνεις εἰς πάντας τοὺς μετανοοῦντας, ἵνα περιπατῶμεν ἐν μείζονι πιστότητι καὶ συμπονοῦντι πνεύματι. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →