Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Σοφία Σειράχ
Σειράχ 16-18 — με το Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Τα κεφάλαια δεκαέξι έως δεκαοκτώ του Σιράχ αντιμετωπίζουν την ένταση μεταξύ της ανθρώπινης αδυναμίας και της απεριόριστης κυριαρχίας του Θεού. Αυτά τα χωρία προειδοποιούν κατά της προϋπόθεσης της θείας εύνοιας ενώ υπογραμμίζουν την οικεία διακυβέρνηση του Δημιουργού πάνω σε κάθε πλάσμα. Οι αναγνώστες συναντούν έντονες υπενθυμίσεις ότι η αμαρτία προσκαλεί ταχεία κρίση, όμως το έλεος παραμένει διαθέσιμο σε όσους επιστρέφουν. Ο σοφός τοποθετεί την ηθική ευθύνη μέσα στη μεγαλύτερη ιστορία της δημιουργίας, όπου ο ίδιος Θεός που διαμόρφωσε το σύμπαν συντηρεί και παρατηρεί κάθε πρόσωπο. Η προσοχή πέφτει στη μοναδική διαθήκη του Ισραήλ μαζί με την καθολική πρόσκληση να αναγνωρίσουν τον Κύριο. Τέτοια διδασκαλία σταθεροποιεί τον πιστό μέσα στις αβεβαιότητες της ζωής αγκυροβολώντας τη συμπεριφορά στη ευλάβεια αντί της αυτοπεποίθησης. Το κείμενο τελικά κατευθύνει την καρδιά προς ταπεινή ευγνωμοσύνη τόσο για τη δικαιοσύνη όσο και για τη συμπόνια.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Διαβάστε τον Σειράχ 16-18 στην έκδοση Ντουέι Ρεμς ή στην Καθολική Δημόσια Έκδοση. Παρατηρήστε πώς ο συγγραφέας μεταβαίνει από προειδοποιήσεις κατά του πολλαπλασιασμού των αμαρτωλών σε περιγραφές της κοσμικής τάξης που καθιερώθηκε από τον Θεό μόνο. Παρατηρήστε την έμφαση στην ανθρώπινη ευθύνη ενώπιον ενός παντεπόπτη κριτή τη συντομευμένη διάρκεια ζωής μετά την πτώση και την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση σε μετάνοια πριν τον θάνατο. Δώστε προσοχή στις αντιθέσεις μεταξύ της μοίρας των υπερήφανων και της ανταπόδοσης που υποσχέθηκε στους πιστούς. Σημειώστε αναφορές στη γενιά της Εξόδου τη σκλήρυνση του Φαραώ και τη διαρκή σταθερότητα των ουράνιων σωμάτων. Προσέξτε τη μετάβαση από τη θεολογία της δημιουργίας σε πρακτικές συμβουλές για ελεημοσύνη όρκους και έγκαιρη μετάνοια.
Μελετήστε
Μελέτη
Το σχόλιο του Χέιδοκ βασίζεται σε πατερικές και μεσαιωνικές πηγές για να διευκρινίσει το δογματικό βάρος αυτών των κεφαλαίων, ιδιαίτερα τα δόγματα της δημιουργίας, της πρόνοιας και της τελικής κρίσης.
Το σχόλιο πρώτα τοποθετεί την θεία επίβλεψη μέσα στην τάξη της δημιουργίας, δείχνοντας ότι τίποτα δεν διαφεύγει της προσοχής του Κυρίου.
Υψηλός. Ο Θεός δεν θα ήταν Θεός αν ήταν αδιάφορος για την αρετή. Κανένα από τα πλάσματά Του δεν μπορεί να είναι κάτω από την προσοχή Του. Όλος ο κόσμος δεν είναι παρά σαν μια σταγόνα νερού γι’ Αυτόν, Ησαΐας μ’ 15, 22. Δεν μπορεί να αποσπαστεί. (Καλμέτ)Στη συνέχεια πραγματεύεται τη διαμόρφωση της ανθρωπότητας, συνδέοντας την αρχική αθανασία με την απώλεια που προκάλεσε η αμαρτία.
Και έπλασε. Αυτό μετατίθεται στα ελληνικά στο τέλος του τρίτου στίχου. (Χέιδοκ) — Η δημιουργία των άλλων πραγμάτων είχε προσδιοριστεί προηγουμένως. Ο άνθρωπος προοριζόταν να είναι αθάνατος, και πλάστηκε όμοιος με τον Θεό στην ψυχή του, η οποία είναι πνευματική, νοητική, κ.λπ. Αλλά η αμαρτία προκάλεσε τη συντόμευση των ημερών του. (Καλμέτ) — Με το προπατορικό αμάρτημα, έχασε τη δικαιοσύνη που είχε λάβει αρχικά. (Ουόρθινγκτον)Περαιτέρω παρατηρήσεις υπογραμμίζουν ότι ο Θεός μόνος έπλασε όλα τα πράγματα και συνεχίζει να τα κυβερνά σύμφωνα με το θέλημά Του.
Μαζί, ως προς την ουσία τους, αν και έλαβαν διαφορετικές μορφές διαδοχικά, όπως αφηγείται ο Μωυσής. Και οι δύο συγγραφείς είναι θεόπνευστοι. (Άγιος Αυγουστίνος, Περί Γενέσεως κατά Γράμμα δ’ 33.) (Ουόρθινγκτον) (Άγιος Θωμάς Ακινάτης, ι’ σελ. 974. α’ 2.) — Μερικοί υποθέτουν ότι όλα τα πράγματα πλάστηκαν πραγματικά σε μια στιγμή, και ότι η τάξη που περιγράφεται από τον Μωυσή είναι μόνο όπως θα την αντιλαμβανόμασταν εμείς. (Καϊετάνος) — Αυτό το χωρίο σημαίνει μόνο ότι ο Θεός μόνος ήταν ο δημιουργός τόσο του ηλίου όσο και του ανθρώπου, και χωρίς Αυτόν τίποτα δεν έγινε, (Ιωάννης α’, και Ψαλμός λβ’ 15.) καθώς έδωσε ύπαρξη σε όλα, κοινῇ, «από κοινού». (Καλμέτ) — Και Αυτός. Ελληνικά, «και δεν υπάρχει άλλος εκτός από Αυτόν που διευθύνει τον κόσμο με την παλάμη του χεριού Του. Και όλα υπακούουν στο θέλημά Του· διότι είναι βασιλιάς όλων, με τη δύναμή Του, χωρίζοντας ό,τι είναι άγιο μεταξύ τους από το βέβηλο. (2.) Δεν έχει επιτρέψει σε κανέναν να», κ.λπ. (Χέιδοκ)Τέλος οι σημειώσεις τονίζουν την επείγουσα πρόσκληση να επιστρέψουμε στον Θεό ενώ το έλεος είναι ακόμη δυνατό να ληφθεί.
Και. Ελληνικά, «επιστρέψτε στον Ύψιστο, και μετανοήστε από την αδικία, (διότι θα σας οδηγήσει από το σκοτάδι στο φως της υγείας) και απεχθανθείτε πολύ το βδέλυγμα. Ποιος θα υμνήσει τον Ύψιστο στον άδη, αντί των ζώντων, και εκείνων που αποδίδουν ανταπόδοση υμνήσεως, ή ομολογίας; Ο ύμνος αφανίζεται από τους νεκρούς, όπως από κάποιον που δεν υπήρξε. Οι ζώντες και υγιείς στην καρδιά θα υμνήσουν τον Κύριο. (28.) Πώς», κ.λπ. (Χέιδοκ) (Ψαλμός πζ’ 11.) (Καλμέτ) — Δεν μπορούμε να αξιολογήσουμε την επιμονή, αλλά πρέπει να προσευχόμαστε γι’ αυτήν αδιαλείπτως. (Ουόρθινγκτον)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Αυτοί οι στοχασμοί προσκαλούν τους Καθολικούς να δουν τις καθημερινές επιλογές ενάντια στον ορίζοντα της αιωνιότητας. Η αναγνώριση ότι ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο με σκοπό αντιτίθεται σε οποιαδήποτε αίσθηση ότι η ηθική προσπάθεια είναι άσκοπη. Ταυτόχρονα, η επίγνωση των συντομευμένων ημερών μετά την πτώση ενθαρρύνει την άμεση μετάνοια αντί της καθυστέρησης. Η σταθερότητα των ουρανών γίνεται μια ήσυχη διαβεβαίωση ότι ο νόμος του Θεού παραμένει αξιόπιστος ακόμα και όταν οι ανθρώπινες υποθέσεις φαίνονται χαοτικές. Το έλεος που επεκτείνεται στους μετανοούντες δεν ακυρώνει τη δικαιοσύνη αλλά την εκπληρώνει, επειδή ο ίδιος Κύριος που κρίνει επίσης αποκαθιστά. Τέτοια ισορροπία φυλάει από την προϋπόθεση και την απελπισία, προάγοντας μια σταθερή πρακτική προσευχής, ελεημοσύνης και εξέτασης συνειδήσεως. Υπό αυτό το φως, οι συνηθισμένες πράξεις αποκτούν διαρκή σημασία ως απαντήσεις στον Δημιουργό που συντηρεί όλα τα πράγματα.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς η συντομία της ζωής διαμορφώνει τον τρόπο που προσεγγίζετε άλυτες συγκρούσεις ή παραμελημένα καθήκοντα; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο αυτή την εβδομάδα μπορείτε να ασκηθείτε στην επιστροφή στον Θεό πριν από περαιτέρω καθυστέρηση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε όλης της δημιουργίας, εσύ διαμόρφωσες τους ουρανούς και τη γη και ακόμα τους στηρίζεις με τον λόγο σου. Δώσε μας τη χάρη να θυμόμαστε τα όρια της κτίσεώς μας και να ζητούμε το έλεός σου ενώ ο χρόνος παραμένει. Σε ευχαριστούμε που διατήρησες τις γνώσεις προηγούμενων σχολιαστών που εξήγησαν αυτά τα ιερά κείμενα για τις μεταγενέστερες γενιές. Είθε η πιστή μαρτυρία τους να μας βοηθήσει να διαβάζουμε την Γραφή με ευλάβεια και να την εφαρμόζουμε με σταθερότητα. Ενίσχυσε την απόφασή μας να απομακρυνθούμε από την αμαρτία, να τιμούμε τα τάματά μας και να εκτελούμε έργα ελέους που αντανακλούν τη δική σου συμπόνια. Κράτα μας ενήμερους για το άγρυπνο μάτι σου ώστε να ζούμε κάθε ημέρα με ταπεινή ετοιμότητα για την ερχόμενη κρίση σου. Διά του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →